Кіріспе
Сан-Закария шіркеуі – Италияның Венеция қаласының орталығында орналасқан 15 ғасырдағы бұрынғы монастырь шіркеуі. Бұл Сан-Марко алаңы мен Киелі Марк базиликасының оңтүстік-шығысында, су жағалауына жақын Сан-Закария алаңында орналасқан ірі ғимарат. Ол Жақия Бауыржанның әкесі, қасиетті Зәкәрияға арналған.
San Zaccaria, Venice
The Church of San Zaccaria is a 15th century former monastic church in central Venice, Italy. It is a large edifice, located in the Campo San Zaccaria, just off the waterfront to the southeast of Piazza San Marco and St Mark's Basilica. It is dedicated to St. Zechariah, the father of John the Baptist.
Тарих
Бұл жердегі алғашқы шіркеу 9-ғасырдың басында дож Джустиниано Партисипацио (Giustiniano Participazio) құрған. Ол Византия императоры Армениялық Лев V-нің сыйлығы – қасиетті әулиенің денесін сақтау үшін салынған, ол оң жақтағы екінші құрбандық тақтасының астында орналасқан. Шіркеудің криптасында түрлі дождардың қалдықтары жерленген. Алғашқы шіркеу 1170 жылдары қайта салынды (осы кезде қазіргі қоңырау мұнарасы салынды) және 15 ғасырда готикалық шіркеумен ауыстырылды. Қазіргі шіркеу бұрынғы ғимараттың үстіне емес, жанына салынғандықтан, оның қалдықтары әлі де сақталған. Қазіргі шіркеу 1458 және 1515 жылдар аралығында салынды. Алғашқы сәулетші – Антонио Гамбелло, ол ғимаратты готика стилінде бастады, бірақ қасбеттің жоғарғы бөлігі, аркалы терезелері мен бағаналары, сондай-ақ ішкі кеңістіктің жоғарғы бөліктерін көп жылдардан кейін Мауро Кодусси ерте Ренессанс стилінде аяқтады. Фасад – кеш готика мен Ренессанс стильдерінің үйлесімді венециандық біріндісі.
Монастырь
Шіркеу бастапқыда Пәртичипацио және оның әулетінің басқа да дождары құрған Бенедикт әйелдер монастырына қосылған. Бұл монастырьдың қарындастары көбінесе қаланың көрнекті ақсүйек отбасыларынан шыққан және монастырлық қамал сақтаудағы бейтараптығымен танымал болған. Әдетте, әйелдер монастырының аббатысы дожға туыс болған. 855 жылы Папа Бенедикт III өзінің қолдаушылары сайлауын даулаған Антипапа Анастасийдің зорлық-зомбылығынан қашып, монастырға паналады. Алғыс айту ретінде Папа Бенедикт қарындастарға көптеген қасиетті заттар жинағын сыйлады, ол монастырдың атымен шыққан үлкен жинақтың негізі болды, олардың ішінде Александриялық Афанасийдің қасиеттері және Шын айқыштан алынған бір бөлік болды. 1105 жылы қорқынышты өрт бүкіл монастырлық кешенді қиратты. Сол кездегі жылнамаларға сәйкес, монастырьтың жертөлесіне тығылған жүзге жуық қарындас түтінге уланып қайтыс болды. Энрико Дандоло басшылығымен монастырь Клуни үйіне реформаланды. Монастырьға жыл сайын Пасхада дож және оның бүкіл сарайы келіп, оның лауазымының белгісі – corno ducale (дож сәукелесі) табыс ету рәсімі өткізілетін дәстүр болған. Бұл дәстүр 12 ғасырда қарындастар герцогтік шіркеу, қазіргі Санкт-Марк базиликасын салу үшін жер сыйлағаннан кейін басталды және тек 1797 жылы, Республиканың соңында, Наполеон армиясының басып кіруімен монастырь жабылып, аяқталды.
Интерьер
Шіркеудің ішкі бөлігінде амбулаториямен қоршалған апсида бар, ол биік готикалық терезелермен жарықтандырылған. Бұл Солтүстік Еуропа шіркеу архитектурасының ерекше белгісі және Венециядағы бірегей құбылыс. Қабырғалардың көбі 17 және 18 ғасырлардағы суретшілердің картиналарымен жабылған. Шіркеуде Джованни Беллинидің ең әйгілі туындыларының бірі – Сан-Заккария алтарі орналасқан. Нефтер мен капеллалардың қабырғаларында Андреа дель Кастаньо, Пальма Веккьо, Тинторетто, Джузеппе Порта, Пальма-иль-Жоване, Антонио Василакки, Антонио ван Дейк, Андреа Челести, Антонио Дзанки, Антонио Балестра, Анджело Тревизани және Джованни Доменико Тиеполо сынды суретшілердің картиналары ілулі тұр. Суретші Алессандро Виттория шіркеуде жерленген, оның қабірі өзінің бейнесі салынған бюстпен белгіленген. Шіркеудің органы 1790 жылы Гаэтано Каллидо жасаған.