Венециядағы Санта-Мария-дель-Джильо шіркеуі – тарихы 9 ғасырға дейін жететін, әдемі венециялық барокко стиліндегі ғимарат. Жаңарып, қайта жаңғыртуланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның Венеция қаласында орналасқан Санта-Мария-дель-Джильо шіркеуі. Шіркеу атауы "Лилианың Қасиетті Мариясы" деп аударылады, бұл атау құттықтау кезінде періште Габриэль ұсынған гүлді білдіреді, бірақ 9 ғасырда оны құрған Джубанико отбасының атымен Санта-Мария Зобениго деп аталуы жиі. Ғимарат Сан-Марко алаңынан батысқа қарай, Санта-Мария Зобениго алаңында орналасқан. Ол 1678 және 1681 жылдар аралығында Джузеппе Сарди адмирал Антонио Барбаро үшін қайта салды және Венециядағы ең әдемі венециялық барокко фасадтарының біріне ие. Қазіргі таңда шіркеу Сан-Моисей приходының құрамына кіреді.
The Chiesa di Santa Maria del Giglio is a church in Venice, Italy. The church, whose name translates into St. Mary of the Lily referring to the flower classically depicted as being presented by the Angel Gabriel during the Annunciation), is more commonly known as Santa Maria Zobenigo after the Jubanico family who founded it in the 9th century. The edifice is situated on the Campo Santa Maria Zobenigo, west of the Piazza San Marco. It was rebuilt by Giuseppe Sardi for Admiral Antonio Barbaro between 1678 and 1681 and has one of the finest Venetian Baroque facades in all of Venice. The church is now part of the parish of San Moisè.
Сыртқы
Сыртқы жағында христиандық бейнелердің мүсіндері мен рельефтері жоқ. Онда Антонио Барбаро қызмет еткен әртүрлі жерлердің – Кандия, Задар, Падуа, Рим, Корфу және Сплит қалаларының – мәрмәр рельефті карталары бейнеленген. Басты меценат ретінде оның өзінің мүсіні, Жозе де Корте салған, Құрмет, Игілік, Даңқ және Ақыл-ой бейнелерімен екі жақта қоршалған. Басқа мүсіндер оның бауырлары. Фасадтың үстіңгі бөлігінде Барбаро әулетінің гербы рельеф түрінде ойылған.
The exterior lacks any Christian image statues or reliefs. It shows the marble relief maps of various places in which Antonio Barbaro served, including Candia, Zadar, Padua, Rome, Corfu and Split. His own statue, as the chief benefactor, in the center, sculpted by Josse de Corte, is flanked by representations of Honour, Virtue, Fame and Wisdom. The other statues are his brothers. At the top of the facade is the Barbaro family arms carved in relief.
Интерьер
Кемесінің төбесі Антонио Занчидің үлкен кенептерімен безендірілген. Кеме бойында Франческо Цуньо, Джанбатиста Кросато, Гаспар Дициани және Жакопо Мариески сияқты әртүрлі суретшілер салған Via Crucis (1755–1756) немесе Крест жолының суреттері орналасқан. Кемеге кіргеннен кейін оң жақтағы Молин капелласында фламанд суретшісі Рубенстің Венециядағы жалғыз туындысы – Жас Иоанмен бірге Мәриям мен Баланың суреті бар. Сол капеллада Джованни Баттиста Пьяццетта мен Джузеппе Анжелидің Сент-Винсент Феррердің (1750) суреті де ілулі тұр. Алтаның екі жағында Генрих Мейрингтің "Жарлау" бейнеленген мүсіндері орналасқан. Бас алтарьдың артында, киелі орында Жакопо Тинтореттоның Евангелистердің суреттері ілулі. Органның жапқыштарында Алессандро Витторияның туындылары бар. Шіркеудегі басқа суреттер Себастьяно Риччи мен Палма кішінің туындылары. Джованни Мария Морлайтердің Сан Грегорио Барбаригоның оң жағындағы екінші капелладан табылған қосымша мүсіні бар. Тинтореттоның тағы бір суреті – солтүстік бөліміндегі екі қасиеттімен бірге Мәсіх суреті, қалпына келтіру жұмыстары кезінде зақымдалған.
The nave ceiling is decorated with a large canvas by Antonio Zanchi. Along the nave are painted depictions of the Via Crucis (1755–1756) or Stations of the Cross by various artists, including Francesco Zugno, Gianbattista Crosato, Gaspare Diziani, and Jacopo Marieschi. To the right of the nave entering, the Molin chapel contains a Madonna and Child with Young St John, the only painting by the Flemish painter Rubens in Venice. That chapel also has a painting of St Vincent Ferrer (1750) by Giovanni Battista Piazzetta and Giuseppe Angeli. The altar has flanking statues depicting the Annuciation by Heinrich Meyring. Behind the high altar, in the sanctuary are paintings of the Evangelists by Jacopo Tintoretto. The organ shutters include works by Alessandro Vittoria. Other paintings in the church are by Sebastiano Ricci and Palma the Younger. Giovanni Maria Morlaiter has an additional sculpture found in the second chapel to the right of San Gregorio Barbarigo. Another painting by Tintoretto, Christ with two Saints in the north aisle, has been damaged by restoration.
Көркем шығармаларда
Шіркеу мен оның приходы Сюзанна Кларктың «Джонатан Стрэндж және мистер Норрелл» романында кездеседі. Аталған мистер Стрэндж қарғысқа ұшырағанда Санта-Мария Зобенигоның жанындағы үйдің бірінде тұрады, осының салдарынан приходқа мәңгілік түн түседі. Шіркеу Эрнест Хемингуэйдің 1950 жылғы «Өзен арқылы, ағаштарға» романының 9-тарауының 77-бетінде еске алынады. Николя Реминнің «Венециялық құдалық» романының бір бөлігі Санта-Мария Зобенигода өтеді. Патрисия Хайсмиттің Венецияда өтетін «Кетіп бара жатқандар» кітабында бұл шіркеу туралы айтылады.
The church and its parish feature in the novel Jonathan Strange and Mr Norrell by Susanna Clarke; The titular Mr. Strange stays in a house near Santa Maria Zobenigo when he is cursed causing perpetual night to descend on the parish. The church is mentioned in chapter IX, page 77 of Ernest Hemingway's 1950 novel, Across the River and Into the Trees. Part of the action in Nicolas Remin's novel Venezianische Verlobung takes place in Santa Maria Zobenigo. The Church is mentioned in Those Who Walk Away by Patricia Highsmith, which is set in Venice.