Ашу: 1978 жылғы қорқыныш фильмі

Кіріспе

1978 жылы Брайан Де Пальманың түсірген фильмі, 1978 жылғы фильм.

"The Fury" – 1978 жылы түсірілген американдық табиғаттан тыс құбылыстарға толы қорқынышты триллер. Режиссері – Брайан Де Пальма, басты рөлдерде Кирк Дуглас, Джон Кассаветес, Эми Ирвинг, Кэрри Снодгресс, Чарльз Дарнинг және Эндрю Стивенс. Сценарийін Джон Фаррис 1976 жылы жарық көрген, осы аттас романы негізінде жазған. Фрэнк Ябланс продюсерлік еткен бұл фильм 20th Century Fox компаниясымен 1978 жылдың 10 наурызында шығарылды. Фильм сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды, бірақ сыншылар мен көрермендер арасында әртүрлі пікірлер тудырды. 7,5 миллион долларлық бюджеттен 24 миллион доллар табыс әкелді. Киносыншы Паулин Кель Джон Уильямстың музыкасын, оның композиторлық және дирижерлік шеберлігін жоғары бағалап, оны "қорқынышты фильмдер үшін ең орынды және нәзік музыка" деп атады.

Сюжет

Израильде бұрынғы үкімет агенті Питер Сандза және оның психикалық ұлы Робин Питердің бұрынғы агенттік әріптесі Бен Чайлдресспен кездеседі. Сандза өзінің бұрынғы өмірін тастап, ұлымен бірге АҚШ-қа оралуға жоспарлайды, бірақ Чайлдресс қарсылық білдіреді және кейіннен Робинді "қорғанысы" үшін ұрлауды жасыру үшін террорлық шабуыл жасайды. Питер аз ғана аман қалып, бұл әрекетте Чайлдресс-ті майып етеді және ауыр жарақаттанып қашып кетеді, бірақ Робинді қорғай алмайды. Бірнеше айдан кейін Чикагода мектеп оқушысы Джиллиан Беллавер өзінің психикалық қабілеттерін, соның ішінде телекинезді және қосымша сезімдік қабылдауды, сыныптағы демонстрация кезінде табады. Бұл күштердің бақылаусыз көрінісі оған қол тигізген немесе ашуландырған адамдарға зиян келтіреді. Ол жасөспірімдердің психикалық қабілеттерін зерттейтін зерттеу залында жұмыс істейтін Парагон институтына ерікті түрде қатысады. Осы арада Питер ұлын Чикагоға дейін іздеп шықты. Чайлдресс агенттерінен қашып шыққаннан кейін Питер өзінің қыз жолдасы Гестермен, Парагон медбикесімен кездеседі, ол оған Джиллиан туралы айтады. Питер Джиллианға Парагонның директоры Чайлдресс басқаратын PSI құпия агенттігімен ынтымақтасатынын айтады, ол психикалық балаларды ұрлап, олардың күшін американдық үкімет үшін қаруландыру үшін, психикалықтарды басқару және бақылау үшін олардың миын жуу және олардың отбасыларын жою арқылы. Джиллианның психикалық қабілеті өскен сайын, ол Робинді қорлайтын Институттың көріністерін көре бастайды, ол қашып құтылуға тырысады, ақырында оған телепатиялық түрде қосылады. Ол көп білетінін және оның күші өсіп жатқанын білген Чайлдресс Джиллианды Робин ұсталып отырған ПСИ штаб-пәтеріне апаруға бұйрық береді. Хестер Чайлдресстің әңгімесіне құлақ асып, Питерге хабарлайды, ол Робинге апарады деп үміттеніп, құтқаруды жоспарлайды. Құтқару жұмыстары сәтті аяқталады, бірақ процесте Хестер қаза табады. Джиллиан өзінің күшін Питерге Робинді ауылдағы шалғайдағы сарайға іздеуге көмектесу үшін қолданады, онда Чайлдресс және оның басқарушысы Сьюзан соңғы бірнеше айды оған күтім жасап, тәжірибе жүргізді. Робиннің қабілеттері бұрын-соңды болмаған деңгейге жеткенімен, ол әкрен-әкрен жоғары тұрғандардың махинацияларының психологиялық қысымынан толып барады, бұл Олд Чикагодағы жабық ойын-сауық паркіне жаппай кісі өлтірумен аяқталады. Питер мен Джиллиан сарайға кіргенде, Робин оның бар екенін сезінеді. ПСИ оны өлтіріп, орнына басқа медиумды қояды деп сеніп, ол ақыры, Сьюзанды телекинетика арқылы азаптап, өлтіреді. Питер ұлына қарсы шығады, бірақ Робин, қазір шизоид, оған ашулы шабуыл жасайды. Робин терезеден лақтырылып, оны құлаудан құтқаруға тырысқанда Питерді тырнап алады. Робин жерге құлаған кезде, қатты күйзелген Питер ұлының артынан асылып, өзін-өзі өлтіреді. Робин ақырында өлмей тұрып біраз уақытқа созылады, және ол Джиллианмен психикалық байланыс жасайтын сияқты; ол өзінің тазартылған күшін оған береді, бұл оның өзін Чайлдресстен құтқарып, оның өлімі үшін кек алуы керектігін білдіреді. Келесі күні таңертең Чайлдресс Джиллианға жақындап, онымен байланысқа түсу үшін онымен айла-шарғы жасай бастайды. Оның ұзақ мерзімді ниеттерін түсінген ол өзінің психикалық қабілеттерін қолданады және Чайлдресстің денесін жарыту арқылы Робин мен Питердің өлімі үшін кек алады.

In Israel, ex government agent Peter Sandza and his psychic son Robin meet Ben Childress, Peter's old agency colleague. Sandza plans to leave his old life and return to the United States with his son, but Childress objects and subsequently stages a terrorist attack to cover up kidnapping Robin for his “protection”. Peter narrowly survives, maiming Childress in the attempt and escaping while heavily injured, but is unable to protect Robin. Months later in Chicago, high school student Gillian Bellaver discovers her psychic powers, including telekinesis and extra sensory perception, during an in class demonstration. The uncontrolled manifestations of these powers harm people who physically touch or provoke her. She volunteers to attend the Paragon Institute, a live in research facility studying psychic powers in adolescents. Meanwhile, Peter has tracked his son to Chicago. After evading Childress's agents, Peter meets with his girlfriend Hester, a Paragon nurse, who tells him about Gillian. Peter tells Gillian that Paragon's director is cooperating with PSI, a covert agency led by Childress that kidnaps psychic children to weaponize their powers for the American government, managing and controlling the psychics by brainwashing them and eliminating their families. As Gillian's psychic prowess grows, she begins experiencing visions of the Institute abusing Robin, who has unsuccessfully attempted escape, and eventually connects to him telepathically. Knowing that she knows too much and that her powers are growing, Childress orders that Gillian be transported to PSI headquarters where Robin is being kept. Hester overhears Childress's conversation and informs Peter, who plans a rescue, hoping she can lead him to Robin. The rescue is successful, but Hester is killed in the process. Gillian uses her powers to assist Peter in tracking Robin down to a remote mansion in the countryside, where Childress and his handler Susan have spent the last several months grooming and experimenting on him. Though Robin's abilities have grown to unprecedented levels, he gradually becomes increasingly unstable from the psychological strain of his superiors' machinations, culminating in a mass murder inside Old Chicago, an indoor amusement park. As Peter and Gillian infiltrate the mansion, Robin senses her presence. Believing that PSI intends to kill him and replace him with another psychic, he finally snaps, telekinetically torturing and killing Susan. Peter confronts his son, but Robin, now a schizoid, furiously attacks him. Robin is thrown out of the window and scratches Peter when he tries to save him from falling. When Robin plunges to the ground, a distraught Peter flings himself after his son, thus killing himself. Robin lingers a bit before finally dying, and seems to make some form of psychic contact with Gillian; he transfers his refined powers to her, implying that she will save herself from Childress and avenge his death. The next morning, Childress approaches Gillian and starts manipulating her to get her to connect with him. Understanding his long term intentions, she embraces her psychic abilities and avenges the deaths of Robin and Peter by causing Childress's body to explode.

Актерлік құрам

Актриса Хилари Томпсон (Шерил) рөліндегі сөздері аталымы көрсетілмеген Бетти Бакли тарапынан қайта дубляждалды.

Өндіріс

The Talks телеарнасына берген сұхбатында Де Палма фильмнің соңында Кассаветстің жарылуын түсіру үшін 8 немесе 9 жоғары жылдамдықты камера қолданғанын айтты: "Бірінші рет жасағанда, қанағаттандырмады. Дене бөліктері дұрыс камераларға бұрылмады, соның салдарынан тұсқауыл қанға боялды. Екінші кадрды түсіруге шамамен бір апта уақыт кетті".

Қабылдау

Роджер Эберт из Chicago Sun Times дал фильму три звезды из четырех и назвал его «стильным развлечением, с быстрым темпом и энергичной игрой актеров». Он добавил: «Я не уверен, что в нем много смысла, но такую критику обычно высказывают только после просмотра. Во время фильма происходит слишком много всего». Артур Д. Мерфи из Variety отметил, что «фильм очень хорошо заходит нетребовательной, ищущей развлечений аудитории», но «те, кому приходится писать о фильме, сталкиваются с зияющей дырой в сценарии: кроме нескольких мимолетных упоминаний о правительственных агентствах и психических явлениях, нигде и никогда нет последовательного объяснения того, что происходит со всей этой беготней и прыжками. Чем больше анализируешь фильм, тем менее содержательной становится его история. Лучше не слишком об этом думать». Винсент Канби из The New York Times написал: «'The Fury' больше, чем 'Кэрри', сложнее, намного дороже и гораздо глупее. Это также, временами, тот самый бессмысленный фан, который может предложить только фильм ужасов, который так серьезно притворяется, что посвящен разуму. Кажется, господин Де Пальма был менее заинтересован в фильме в целом, чем в реализации нескольких эффектных сцен, и он это делает». Джин Сискел из Chicago Tribune дал фильму полторы звезды из четырех и описал его как «один из тех триллеров, где сидишь и ждешь больших сцен. И ключевое слово в этом предложении – 'ждешь', потому что в 'The Fury' мало что удерживает ваше внимание между тремя его большими сценами экстремального насилия. Это потому, что фильм развивает только одного персонажа. Его сюжет также мало что значит, и для фильма, якобы о психических способностях, в 'The Fury' очень мало магии». Кевин Томас из Los Angeles Times написал, что «в любой момент 'The Fury' может скатиться в нелепость, но контроль Де Пальмы настолько строгий и полон бравады, что он делает правдоподобными самые странные – и кровавые – проявления психики, не говоря уже о множестве физической отваги. Не вдаваясь в излишние, затяжные сцены, ведущие к болезненности, Де Пальма держит вас на краю кресла. Кажется, он может сойти с рук со всем». Джудит Мартин из The Washington Post назвала его «очень гладким фильмом» и «фильмом для тех, кто любит видеть кровь – много крови, льющейся из неприятно маловероятных мест, таких как глазные яблоки, – и не для тех, кто не любит». Полин Каэл из The New Yorker написала, что «Де Пальма – один из немногих режиссеров в эпоху звукового кино, который снял фильм ужасов, настолько визуально захватывающий, что зрителю кажется, будто он попал в мифический ночной мир. Внутри этого мира, завороженные, мы можем услышать тихий, далекий смех Де Пальмы, полный удовольствия». Музыка, написанная и дирижированная Джоном Уильямсом и исполненная Лондонским симфоническим оркестром для переиздания на LP, также получила высокую оценку от Каэл, которая написала, что «это может быть настолько уместный и тонко варьирующийся саундтрек, каким когда-либо был саундтрек к фильму ужасов». По состоянию на август 2021 года фильм имеет 77% одобрения на Rotten Tomatoes по результатам 30 обзоров. Консенсус сайта гласит: «Брайан Де Пальма обуздывает свой стилистический блеск с жутким эффектом в 'The Fury', телекинетическом медленном горении, которое вознаграждает терпеливых зрителей своими поразительными сценами». Фильм открылся в 484 кинотеатрах в США и Канаде и собрал 1 917 075 долларов. На следующие выходные он расширился до 518 кинотеатров и собрал 2 777 291 долларов, что поставило его на первое место в прокате за неделю.

Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film three stars out of four and called it "a stylish entertainment, fast paced, and acted with great energy. I'm not quite sure it makes a lot of sense, but that's the sort of criticism you only make after it's over. During the movie, too much else is happening". Arthur D. Murphy of Variety stated that "the film plays very well to an undemanding escapist audience", but "those who have to write about the film are confronted with a gaping hole in the script: Apart from a few throwaway references to government agencies and psychic phenomena, there is never, anywhere, a coherent exposition of what all the running and jumping is about. The more one analyzes the picture, the less substantive its story becomes. Better not to think too much about this one". Vincent Canby of The New York Times wrote: "'The Fury' is bigger than Carrie, more elaborate, much more expensive and far sillier It's also, in fits and starts, the kind of mindless fun that only a horror movie that so seriously pretends to be about the mind can be. Mr. De Palma seems to have been less interested in the overall movie than in pulling off a couple of spectacular set pieces, which he does". Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film one and a half stars out of four and described it as "one of those thrillers where you sit around and wait for the big scenes. And the key word in that sentence is 'wait' because there is little in The Fury to hold your attention in between its three big scenes of extreme violence. That's because the film develops only one character. Its story also makes little sense, and for a movie ostensibly about psychic powers, The Fury contains precious little magic". Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote that "at any moment The Fury could lapse into the ludicrous, but De Palma's control is so taut and filled with bravura that he makes plausible the most bizarre—and bloody—psychic manifestations, not to mention much physical derring do. Without indulging in the gratuitous, lingering displays that lead to morbidity, De Palma keeps you at seat's edge. He seems to be able to get away with everything". Judith Martin of The Washington Post called it a "very slick movie" and "a film for people who like to see blood — lots of blood, blood pouring from unpleasantly unlikely places, such as eyeballs — and not for anyone who doesn't". Pauline Kael of The New Yorker wrote that "De Palma is one of the few directors in the sound era to make a horror film that is so visually compelling that a viewer seems to have entered a mythic night world. Inside that world, transfixed, we can hear the faint, distant sound of De Palma cackling with pleasure". The music, composed and conducted by John Williams and performed by the London Symphony Orchestra for the LP re recording, was also highly praised by Kael, who wrote that it "may be as apt and delicately varied a score as any horror movie has ever had". As of August 2021, the film holds a 77% approval rating on Rotten Tomatoes from 30 reviews. The site's consensus reads: "Brian De Palma reins in his stylistic flamboyance to eerie effect in The Fury, a telekinetic slow burn that rewards patient viewers with its startling set pieces". The film opened in 484 theatres in the United States and Canada and grossed $1,917,075. The following weekend it expanded to 518 theatres and
grossed $2,777,291 which placed it at number one at the box office for the week.

Марапаттар

Рик Бейкер мен Уильям Дж. Татл екеуі де 6-шы Сатурн сыйлығында «Ең жақсы грим» номинациясын жеңіп алды.

Үй медиасы

2013 жылдың қазан айында Ұлыбританиялық Arrow Films видеолейблі The Fury фильмін Blu-ray форматында жаңа трансфер және эксклюзивті бонус материалдарымен шығарды.