Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кранфорд – Лондонның Хиллингдон және Хаунслоу аудандарының шекарасында орналасқан қала маңындағы аудан. Ол Чаринг-Кросс орталығынан 20 шақырым батысқа қарай, ал Хитроу әуежайынан шығысқа қарай, одан Крайн өзенімен бөлініп жатыр. Кранфорд 20-ғасырдың ортасына дейін ауыл болып келген, аймағындағы маңызды жолдардың салынуымен дамыған.
Cranford is a suburban area straddling the London Boroughs of Hillingdon and Hounslow. It is located 12.5 mile (20 km) west of Charing Cross and immediately east of Heathrow Airport, from which it is separated by the River Crane. A village till the mid 20th century, Cranford was developed with the building of major roads in its area.
Тарих
Оның атауы англосаксон тілінен шыққан – cran ford = "крандардың броды", өйткені сол кезде бұл құсқа "кран" деген сөз қолданылмаған және ол солтүстік-оңтүстікке қарай созылған, тікбұрышты алапты құраған. 1086 жылғы "Соңғы сот кітабында" (Domesday Book) Кранфорд имениесі норманды барон Уильям Фиц Ансульфқа берілгені жазылған. 13 ғасырда Кранфорд паркі мен үйінің басты бөлігі, Хай-стрит және Бат-роуд Темплер орденіне (кейіннен Иерусалимнің Иоанн орденіне) Кранфорд Сент-Джон атымен берілді. Қалған бөлігі, Кранфорд ле Мот, сарайды қамтыды және қазіргі M4 тас жолының солтүстігіне қарай тар конус тәрізді созылды. Имениені корольдің шенеунігі сэр Роджер Астон монастырлар таратылғаннан кейін 64 жыл өткен соң сатып алды, ал 1618 жылы оны сэр Томас Берклидің жесірі Элизабет сатып алды. Бұл имение Беркли отбасының қолында қалды, олар осы кезеңде шағын шаруашылықтарға жер берді. 1932 жылы үй мен Кранфорд паркін Хейс және Харлингтон қалалық округтік кеңесіне сатты, ал 1935 жылы Миддлсекс округі кеңесіне қайта сатты. Парк содан кейін Хейс және Харлингтон қалалық округтік кеңесіне жалға берілді, олар оны 1934 жылы Кранфордқа берілген Хестон және Ислеворт муниципалитетінің кеңесімен бірлесіп басқарды. Қазіргі округтің оңтүстігінің тарихы үшін бұл Хестон приходындағы Ханслоу Хиттің бір бөлігі болды. Ауылда әлі де бірнеше әсем үйлер сақталған, соның ішінде 17 ғасырға жататын және ескерткіш ретінде тіркелген Стэнсфилд үйі бар. Кранфордта Метрополитен полициясының аймағында қалған екі "қамқорхананың" бірі орналасқан, ол 1838 жылы мас және қаңғыбас адамдарды түнде ұстау үшін салынған, кейіннен приход кеңесінің мәйітханасы ретінде пайдаланылды. Аудандық әкімдік Кранфордты "ғасырлар бойы Миддлсекстегі ең кішкентай және әдемі ауылдардың бірі" деп сипаттайды. Рим-католик шіркеуі, Әйел Мария мен Киелі Кристофер шіркеуі, Кранфордтың 32-ші көшесінде орналасқан.
Its name came from Anglo Saxon cran ford = "ford of cranes" as at the time the word heron was not used for that bird and it covered an almost north–south rectangle lengthwise of The Domesday Book of 1086 records the manor of Cranford being given to a Norman baron, William Fitz Ansulf. By the 13th century, the main area of Cranford Park and House, the High Street and Bath Road had been given to the Knights Templar (followed by the knights of St John of Jerusalem) as Cranforde St John. The rest, Cranford le Mote, included the manor house and stretched in a narrow taper to the north of the present M4. The manors were reunited by purchase by Sir Roger Aston, an official to the King, 64 years after the Dissolution of the Monasteries and were bought by Sir Thomas Berkeley's widow Elizabeth in 1618. These stayed in the Berkeley family, who granted smallholdings over this period, until selling the house and Cranford Park to Hayes and Harlington Urban District Council in 1932, before being sold again to Middlesex County Council in 1935. The Park was then leased back to Hayes and Harlington Urban District Council who jointly administered it with Heston and Isleworth Borough Council, to whom Cranford had been transferred in 1934. For the history of the south of the present ward this was part of Hounslow Heath within Heston parish. The village still has some distinguished houses, including Stansfield House, a 17th century listed building. Cranford also has one of only two remaining "lock ups" in the Metropolitan Police area, this one built in 1838 to hold drunks and vagrants overnight, before finding use as a mortuary for the parish council. The wider borough states that Cranford "was described for centuries as one of the smallest and prettiest villages in Middlesex". The Roman Catholic Church of Our Lady and St Christopher is at 32 High Street, Cranford.
Қасиетті Данстан шіркеуі
Сент-Данстан шіркеуі Кранфорд паркінде, Кранфорд үйінің тұрақ блогына жақын орналасқан. Оның ең көне сақталған бөлігі – 15 ғасырдағы мұнарасы. 1086 жылы Кранфордта дін қызметкері болған, ол 1 виргат жерді иеленген, сондықтан Виктория округінің тарихында бұл жерде шіркеу болған деп есептеледі. Бенефиций – ректория, яғни шіркеудің оннан бір бөлігін иеленушімен алмастыру үшін ешқандай дүниелік шіркеу оннан бір бөлігін иеленуге болған емес, бұл дін қызметкерінің қажеттігін тудырады. Адвокаттық (дін қызметкерін тағайындау құқығы) орта ғасырларда бір ғасырдан астам уақыт бойы екі діни орден – Темплерлер мен Госпитальерлердің қолында болды. Мұнара мен неф 1710 жылғы өрттен зардап көрмеді, ал жөндеу жұмыстарын 1716 жылы Беркли графинясы Елизавета төледі.
St Dunstan's Church stands in Cranford Park, adjacent to the stable block of Cranford House. The oldest surviving part is its 15th century tower. There was a priest at Cranford in 1086, when he held 1 virgate of land, so the Victoria County History states there was presumably a church. The benefice is a rectory – no secular church tithe appropriation ever took place in return for chancel upkeep, by an impropriator, which gives rise to the need to have a vicar. The advowson (right to appoint the priest) was medievally for over a century held by two religious orders, the Knights Templars and the Hospitallers. The tower and the nave survived a fire in 1710, and the repairs were paid for by Elizabeth, Dowager Countess of Berkeley in 1716.
Шіркеудегі ерекше ескерткіштерге Уильям Кьюр I жасаған сэр Роджер Астонға (1612 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Мэриге (1606 жылы қайтыс болған) арналған үлкен қабырғалық ескерткіш; Николас Стоунның мәрмәр мүсіні бар Елизавета Берклиге (1635 жылы қайтыс болған) арналған ескерткіш (осы ескерткіштердің екеуі де Англияның тарихи мұражайының тізімінде); сондай-ақ Англияның көрнекті тұлғаларының авторы, Кранфордтың ректоры болған Томас Фуллерге (1661 жылы қайтыс болған) арналған қабырғалық тақташа жатады. Шіркеудегі ең көне қоңырау 1338 жылы құйылған және содан бері ұлттық маңызы бар барлық оқиғаларда соғып тұр.
Notable monuments in the church include a large wall monument to Sir Roger Aston (d. 1612) and his wife Mary (d. 1606), sculpted by William Cure I; another to Elizabeth, Lady Berkeley (d. 1635), with a marble effigy by Nicholas Stone (both these monuments are listed by Historic England); and a mural tablet to Thomas Fuller (d. 1661), author of the Worthies of England, who was rector of Cranford. The oldest bell in the church was cast in 1338 and is said to have chimed on every occasion of national importance since.