Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Жапон қояны (Lepus brachyurus) – Жапонияға ғана тән қоян түрі. Жапон тілінде ол "дала қояны" деген мағына беретін носаги (жапонша: 野兎) деп аталады.
The Japanese hare (Lepus brachyurus) is a species of hare endemic to Japan. In Japanese, it is called the Nousagi (Japanese: 野兎), meaning "field rabbit".
Таксономия
Коенрад Якоб Темминк 1845 жылы жапон қоянын сипаттады. Түрлік атауы (brachyurus) ежелгі грек тіліндегі "brachys" – "қысқа" және "oura" – "құйрық" сөздерінен шыққан. Ол 2700 метр биіктікке дейін кездеседі. Көбінесе таулы және төбелі аймақтарда таралған. Ормандар мен бұталы жерлерде де қоныстанады. Адамдардың табиғатқа тигізген әсерінен жапон қояндары қала және қала маңында өмір сүруге бейімделіп, тіпті кейбір жерлерде зиян келтіруге дейін жеткен.
Coenraad Jacob Temminck described the Japanese hare in 1845. The specific epithet (brachyurus) is derived from the Ancient Greek brachys meaning "short" and oura meaning "tail". where it is replaced by the related mountain hare (Lepus timidus). It occurs up to an altitude of 2700 m. It is mostly found in mountains or hilly areas. It also inhabits forests or brushy areas. Due to human encroachment, the Japanese hare has been able to adapt to and thrive in and around urban environments, so much so that it has become a nuisance in some places.
Көбею
Жапон қоянның туатын бала саны 1-ден 6-ға дейін өзгереді. Жетілу жасы нақты белгісіз, бірақ аналықтары туғаннан кейін бір жыл ішінде көбейеді деген болжам бар. Көбейтілу жыл бойы жүреді. Жыл сайын бірнеше ұрық туады, әрқайсысында 2-4 бала болады. Жұптасу еркін түрде жүзеге асырылады; еркектер аналықтарды қуалайды және қарсыластарын ығыстыру үшін төбелеседі.
The litter size of the Japanese hare varies from 1 to 6. The age of maturity is uncertain, but females probably breed within a year of birth. Breeding continues year round. Several litters are born each year, each of which contain 2–4 individuals. Mating is promiscuous; males chase females, and box to repel rivals.
Мінез-құлық
Жапон қояны, көптеген қояндар мен тояқтар сияқты, көбінесе сумерек уақытында (күн батқанда және таңертең ертеде) жем жейді. Қайғыға ұшырағанда ғана дауыстайды, сонда дабыл береді. Кейде жер қазған қуыстарда да тұра алады. Ол көбінесе жалғыз өмір сүреді, бірақ көбейту маусымында еркектер мен әйелдер жұптасу үшін жиналады.
The Japanese hare, like most hares and rabbits, is crepuscular (feeds mainly in the evening and early morning). It is silent except when it is in distress, and gives out a call for the distress. It can occupy burrows sometimes. It is a solitary animal except during mating season, when males and females gather for breeding.
Тағам
Жапон қоянының қоректік заттарының көп бөлігі оның өмір сүретін ортасында және айналасында өсетін өсімдіктерден алынады. Қоян шөптер, бұталар мен қалың бұталарды жейді. Жапон қояндары – ағаштардың қабығын жейтін сирек қояндардың бірі, және олар мұны кейде істейді, бұл ағаштар мен орманға елеулі зиян келтіруі мүмкін. Олар Азиядағы бонсай ағаштарының қабығын да жейді.
Vegetation found in and around its habitat is where the Japanese hare gets most of its nutrients. Grasses, shrubs, and bushes are all eaten by the hare. The Japanese hare is one of the few hares that will eat the bark off of trees and it does so occasionally which can cause major damage to trees and forests. They will sometimes eat the bark from a bonsai tree in Asia.
Қорғау
Жапон қоян популяциясы тұрақты сияқты көрінеді, бірақ олардың мекендеу ортасының сапасы және/немесе мөлшері азайып барады. Жергілікті жағдайда олар аң ауру және зерттеу үлгілерін жинау үшін пайдаланылады. Оларға қалалық және өнеркәсіптік аймақтардың салынуы, су басқару жүйелері (мысалы, бөгеттер), аң аулау, қаптар, сондай-ақ бөгеттер, аң аулау, қаптар, жат және жергілікті емес аурулар мен түрлер қауіп келтіреді. Олардың қорғалатын аумақтарда кездесетіні белгісіз.
The Japanese hare population seems to be stable, though the quality or/and size of their habitat is decreasing. On a local level, they are used in hunting and specimen collecting. They are threatened by the creation of urban and industrial areas, water management systems, such as dams, hunting, trapping and invasive and non native diseases and species. It is not known if they occur in any protected areas.
Адаммен қарым-қатынас
Кейбір жерлерде ол зиянды жануарға айналды. Белгілі бір аймақтарда оны тағамдық, терілік және былғары үшін аулайды, сондай-ақ оның санының артуын тоқтатуға көмектеседі. Иннабаның мифтік Қояны Жапония мифологиясында Шинто құдайы Окунинуши туралы аңыздың маңызды бөлігі ретінде орын алады.
In some places, it has become a nuisance animal. It is hunted in certain regions for food, fur, pelts, and to help curb its growing numbers. The mythic Hare of Inaba has a place in the mythology of Japan as an essential part of the legend of the Shinto god Ōkuninushi.