Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер класының эсминшісі. USS Harrison (DD 573) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминшісі. Ол осы атпен аталған екінші кеме болды.
Fletcher class destroyer
USS Harrison (DD 573) was a of the United States Navy. She was second Navy ship of that name.
Есімдес
Наполеон Бонапарт Харрисон 1823 жылы 19 ақпанда Вирджиния штатының Мартинсбург қаласында (қазіргі Батыс Вирджиния) дүниеге келді. 1838 жылы 26 ақпанда мичман болып тағайындалды және 1844 жылы 20 мамырда мичман дәрежесіне көтерілді. Мексика-Америка соғысы кезінде Калифорнияда, Портсмутта қызмет етіп, генерал Филипп Кернидің жасағын құтқару экспедициясында ерікті болып қатысты. Сан-Францискодан Монтерейге хабарлама жеткізу үшін бес күн бойы шағын қайықпен сапар шекті. 1852 жылы 2 сәуірде кеме шебері, ал 1853 жылы 6 қаңтарда лейтенант болды. 1857 жылдан 1859 жылға дейін «Кумберленд» кемесінде дивизия офицері болып қызмет етті. 1862 жылдың сәуірінде Харрисон Фортс Джексон және Сент-Филип шайқасында «Каюга» канонерлік қайығына қолбасшылық етті, соғыс шебін форттардан асып, Миссисипи өзені арқылы Нью-Орлеанға жеткізді. 1862 жылы 16 шілдеде командир болып тағайындалды. Кейіннен «Джеймс» өзені флотилиясында «Махаска» канонерлік қайығына, Солтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясында «Миннесота» фрегатына және Оңтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясында түрлі кемелерге қолбасшылық етті. 1865 жылы Чарльстон қаласы түскеннен кейін Портсмут теңіз базасында, Мэн штатының Киттери қаласында қызмет етті. Азамат соғысынан кейін АҚШ Әскери-теңіз академиясында оқытушы болып жұмыс істеді. 1868 жылы 28 сәуірде капитан болып тағайындалды және 1868-1870 жылдары мичмандар командирі болып қызмет етті, содан кейін соңғы кемесі «Конгресс» кемесіне қолбасшылық етті. 1870 жылы 27 қазанда Флорида штатының Ки-Уэст қаласында қайтыс болды.
Napoleon Bonaparte Harrison was born on 19 February 1823 in Martinsburg, Virginia (now West Virginia). He was appointed a midshipman on 26 February 1838 and received promotion to passed midshipman on 20 May 1844. Serving in California during the Mexican–American War on Portsmouth, he was a volunteer in the expedition to rescue General Philip Kearny's command, and spent five days en route from San Francisco to Monterey in a small boat carrying despatches. He was promoted to master on 2 April 1852 and then to Lieutenant on 6 January 1853. From 1857 to 1859, he served as a division officer aboard Cumberland during the sloop of war's tour as flagship of the U. S. Navy's Africa Squadron. In April 1862, Harrison commanded the gunboat Cayuga at the Battle of Forts Jackson and St. Philip, leading the battle line past the forts and up the Mississippi River to New Orleans. He was promoted to Commander on 16 July 1862. He later commanded the gunboat Mahaska in the James River Flotilla, the frigate Minnesota in the North Atlantic Blockading Squadron and various ships in the South Atlantic Blockading Squadron. After the fall of Charleston in 1865, he served at the Portsmouth Navy Yard, Kittery, Maine. Following the Civil War, he taught at the United States Naval Academy. He was promoted to captain on 28 April 1868 and served as Commandant of Midshipmen in 1868–1870, before taking command of his last ship, the sloop Congress. He died on 27 October 1870 at Key West, Florida.
Құрылыс және іске қосу
Харрисон 1942 жылдың 4 мамырында Техас штатындағы Оранж қаласындағы Consolidated Steel Corporation компаниясымен суға түсірілді, демеушісі – Гарри Б. Хирдтың әйелі; және 1943 жылдың 25 қаңтарында қолданысқа берілді.
Harrison was launched by Consolidated Steel Corporation, Orange, Tex., 4 May 1942, sponsored by Mrs. Harry B. Hird; and commissioned 25 January 1943.
1943 жыл
Мексика шығанағы мен Кариб теңізінде сынақтан өткеннен кейін, «Харрисон» Панама каналы аймағына бір сауда кемесін сүйемелдеп, Нью-Йоркке бет бұрды. Кеме 6 сәуірде Нью-Йоркке, ал 2 күннен кейін Чарльстонға жетті. Содан кейін «Харрисон» Нью-Йорктен Касабланкаға бағытталған конвойге қосылды, Жерорта теңізіндегі бірнеше нүктеде тоқтағаннан кейін 1 маусымда Чарльстонға оралды. «Харрисон» кейін «Йорктаун» әуе кемесімен бірге Кариб теңізінде су астына қарсы жаттығуларға тартылды, содан кейін 1943 жылдың 22 шілдесіне дейін аймақта сүйемелдеу міндетін орындады. 1943 жылдың ортасында «Харрисон» Тынық мұхиты флотына бекітілді, онда амфибиялық соғыстың қарқыны артып келе жатқан еді. 22 шілдеде Норфолктан «Лексингтон» әуе кемесімен бірге жолға шығып, 9 тамызда Перл-Харборға жетті және келесі күндерін алдағы маңызды амфибиялық операцияларға дайындыққа жұмсады. Оның міндеті – жапондық аралдарды ұшақтармен шабуылдау кезінде әуе кемелерін күзету болды. Әскер тобы 22 тамызда Маркус, Уэйк және Тараваға қарсы шабуылдар үшін жолға шықты. Осы маңызды алдын ала операцияларды аяқтағаннан кейін, «Харрисон» 21 қазан күні Соломон аралдарына бағытталды, онда құрлықта да, теңізде де қанағатсыз шайқастар жүріп жатқан еді. 4 қарашада Эспириту-Сантоға (Жаңа Гебрид аралдары) жетіп, келесі күні Бугенвильге, Императрица Аугуста шығанағына, күш-жабдықтар тасымалдайтын көліктерді сүйемелдеуге келді. 1 қарашада теңізшілер қонған шығанақты күзетіп тұрғанда, жапондықтар 8-9 қарашада күшті түнгі шабуыл жасады. «Харрисонның» артиллериялық ұшақтары ұрыс кезінде кем дегенде бір ұшақты жойды. Жоққылаушы 14 қарашада Гилберт операциясына қатысты және 20 қарашада алғашқы шабуыл жасақтарын жағаға шығарған кезде қайтадан көліктік тасымалдауды сүйемелдеді. «Харрисон» 29 қарашаға дейін «қанды Тарава» маңында болды, содан кейін Макин маңында күзеттік қызметке кірісті. Содан кейін кеме 7 желтоқсанда Фунафутиге бағытталды және Перл-Харборға 1 қаңтарда жеткенге дейін жаттығулар өткізді. Қаңтар айының көп бөлігін Гавайи суларында өткізіп, Маршалл аралдарын басып алуға дайындық шараларына қатысты.
Following shakedown training in the Gulf of Mexico and Caribbean, Harrison escorted a merchant ship to the Panama Canal Zone, and sailed for New York. The ship arrived New York 6 April and Charleston 2 days later. She then joined a convoy out of New York for Casablanca, and after touching at several points in the Mediterranean returned 1 June to Charleston. Harrison was then assigned to anti submarine exercises in Caribbean waters with carrier Yorktown, after which she performed escort duty in the area until 22 July 1943. Harrison was assigned in mid 1943 to the Pacific Fleet, where the crescendo of amphibious war was beginning. Departing with carrier Lexington from Norfolk, Virginia 22 July, the ship arrived Pearl Harbor 9 August and spent the next days training for the important amphibious operations which were to come. Her job was to screen the carriers as their aircraft softened up Japanese held islands, and the task group got underway 22 August for strikes against Marcus, Wake, and Tarawa, interspersed with short resupply stops at Pearl Harbor. With these vital preliminary operations complete, Harrison departed 21 October for duty in the Solomons, long the scene of bitter fighting both on land and sea. She arrived Espiritu Santo, New Hebrides, 4 November and departed the next day, arriving at Empress Augusta Bay on 7 November, Bougainville, to screen transports carrying reinforcements. As she patrolled off the bay, where Marines had landed 1 November, the Japanese launched a fierce night attack with dive bombers and torpedo planes 8–9 November. Harrisons gunners accounted for at least one plane during the battle. The destroyer departed 14 November for the Gilberts operation and again screened transports as they put initial assault troops ashore 20 November. Harrison remained off "bloody Tarawa" until 29 November, when she took up patrol off Makin. The ship then sailed to Funafuti 7 December and engaged in training exercises before anchoring at Pearl Harbor 1 January 1944. She remained in Hawaiian waters for most of January taking part in fire support exercises for impending invasion of the Marshall Islands.
1944 жыл
Харрисон 22 қаңтарда Оңтүстік шабуыл күштерімен бірге жүзіп, 31 қаңтарда Кваджалейнге келді. Ол «Нью-Мексико» және «Миссисипи» жауынгерлік кемелерін күзетті, ал ірі кемелер жағалаудағы нысандарды атқылағанда, жапондықтар лагунадан қашып кетуге тырысқанда кішкентай танкерді өзінің зеңбіректерімен батырды. Теңізшілер Кваджалейнге қонғанда және атоллдағы көптеген аралдарда ілгері жылжығанда, Харрисон 4 ақпанда лагунаға кірді және жақыннан оттық қолдау көрсетті. Келесі 4 аптада ол жағалауда патрульдеді және лагунада бекінді, 1 наурызда Жаңа Гебрид аралдарындағы Эфатеге аттанды. 7 наурызда Эфатеге келген Харрисон қысқа демалыстан кейін 20 наурызда Жаңа Ирландиядағы Кавиенгке жасалған шабуыл кезінде топты күзетті. 25 наурызда Эфатеге оралған ол шамамен 200 кемеге қосылып, Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы ең ірі операцияны – Голландияны басып алуды бастады. Харрисон 1 сәуірде Жаңа Гвинеяға келді, 19 сәуірге дейін патрульдік және сүйемелдеу операцияларын жүргізді, содан кейін шабуыл үшін Гумбольдт шығанағына бағыт алды. Жауынгерлік кеме және оның әріптестері дұшманның әуежайларын бомбалады және сәтті қонуға көмектесті, содан кейін Харрисон 11 мамырда Соломон аралдарындағы Флорида аралындағы Порт-Пурвиске бір айлық жергілікті жаттығулар мен патрульдерге келді. Микронезияны жаулап алу жоспарындағы келесі қадам – Мариан аралдары болды, және Харрисон 4 маусымда Маршалл аралдарына сол операцияға дайындық үшін жүзді. 8 маусымда Кваджалейнге келген Харрисон 17 маусымға дейін патрульдік және дайындық операцияларын жүргізді, содан кейін Гуамға аттанды. Харрисон 21 шілдеде Гуамға келді және көлік аймақтарын күзеткенмен қатар, жағадағы теңізшілерге оттық қолдау көрсетті. Бұл операция Жапонияның ішкі қорғанысын бұзған ғана емес, Филиппин теңізі шайқасында Империяның әскери-әуе күштеріне соққы берді. Харрисон 16 тамызда Эниветок арқылы Эспириту-Сантоға қайтып келді. Харрисон 22 тамызда Жаңа Гвинеяға аттанды, онда 15 қыркүйекте Моротай аралына контр-адмирал Барбидің қонуын қолдады. Осы маңызды әуе базасын құруға көмектескеннен кейін, эсминец Гумбольдт шығанағындағы үлкен күштер тобына қосылды және 13 қазанда соғыстың ең ірі операцияларының бірі – Филиппинге шабуылға шықты. Харрисон 20 қазанда Лейтеге келді және шабуыл жасаушы күштерге алғашқы кезеңдерде дәл жағалаудан оқ атуды қамтамасыз етті. Содан кейін ол 23 қазанда Гумбольдт шығанағына оралғанға дейін Лейте шығанағында сүйемелдеу міндеттерін атқарды.
Harrison sailed with the Southern Attack Force 22 January, and arrived off Kwajalein 31 January. She screened battleships New Mexico and Mississippi while the larger ships pounded shore installations, and sank a small tanker with her guns as the Japanese ship attempted to escape from the lagoon. As the Marines landed on Kwajalein and advanced over the numerous islands in the atoll, Harrison entered the lagoon 4 February and rendered close fire support. She spent the next 4 weeks patrolling offshore and anchored in the lagoon, departing 1 March for Efate, New Hebrides. The destroyer arrived Efate 7 March and after a short rest screened a task group during the strike on Kavieng, New Ireland, 20 March. Returning to Efate 25 March, she joined some 200 ships for the largest operation yet attempted in the southwest Pacific, the occupation of Hollandia. Harrison arrived New Guinea 1 April, engaged in patrol and escort operations until 19 April, and then sailed to Humboldt Bay for the assault. Carriers screened by the destroyer and her sisters bombarded enemy airfields and supported the successful landing, after which Harrison arrived Port Purvis on Florida Island in the Solomons on 11 May for a month of local exercises and patrols. Next on the timetable of conquest in Micronesia were the Marianas, and Harrison sailed 4 June for the Marshalls to prepare for that operation. Arriving Kwajalein 8 June, she engaged in patrolling and readiness operations until 17 June, when she sailed for Guam. Harrison arrived 21 July and lent fire support to Marines ashore in addition to patrolling the transport areas. This operation not only constituted a break in Japan's inner ring of defenses, but dealt a death blow to the Empire's naval air arm at the Battle of the Philippine Sea. Harrison sailed back to Espiritu Santo via Eniwetok 16 August. Harrison departed 22 August for New Guinea, where she supported with gunfire Rear Admiral Barbey's landing on Morotai Island 15 September. After helping to establish this important air base, the destroyer joined a larger task force at Humboldt Bay and departed 13 October for one of the largest operations of the war, the invasion of the Philippines. Harrison arrived off Leyte 20 October and delivered accurate shore fire for the assault forces during the initial stages. She then assumed escort duties in already crowded Leyte Gulf until returning to Humboldt Bay 23 October.
1945 жыл
Тынық мұхитындағы ұзақ айлар өткен соң, Харрисон 1 қарашада АҚШ-қа аттанды және 24 қарашада Перл-Харбор арқылы Калифорниядағы Маре-Айленд кеме құрылысы орнына жетті. 1945 жылғы 20 қаңтарда Пёрл-Харборға қайта жөнелгенге дейін ол онда қалды. 7 ақпанда Улитиге келген Харрисон вице-адмирал Марк Митчердің танымал жылдам авианосецтер тобына (кейін 5-ші флоттың 58-ші тобына) қосылды. Ол үш күннен кейін Хорнет, Уосп және басқа авианосецтермен бірге 1942 жылғы Халси-Дулиттл рейдінен кейін Жапонияның құрлықтағы алғашқы шабуылға шықты. Жеңіске жету үшін ең қатаң құпия сақталды, авианосецтер мен олардың эскорттары 16 ақпанда Жапонияға жетіп, Токио аймағына қарсы қирату шабуылдарын бастады. Осы шабуылдардан кейін үлкен күш 19-ы күні жоспарланған Иво Джимаға қонуға қолдау көрсету үшін оңтүстікке жылжыды және 25 ақпанда Токиоға тағы бір шабуылға оралғанға дейін аралдың шығысында қалды. Теңізде жанармай құю арқылы авианосецтер күшінің жылдамдығы мен соққы беру қабілеті көрсетілді. Содан кейін 1 наурызда кемелер фотобарлау миссиясы үшін Окинаваға бағытталды. Бұл аяқталғаннан кейін Харрисон және топтың қалған бөлігі 1945 жылғы 5 наурызда Улитиге келді. Ұлы топ 14 наурызда Окинава операциясын қолдау үшін тағы да Улитиден аттанды, бұл Жапонияға баратын арал жолындағы соңғы аялдама болды. 18-19 наурыздағы қарқынды шабуылдарда авианосецтер Окинаваға шабуылға дайындалу үшін үлкен залал келтірді, ал Харрисон тағы бір жау ұшағын атып түсірді. Окинавадағы жапондық әуе базаларына шабуылдар жасалып, алғашқы шабуыл кезінде Окинавадағы әуе қарсылығы айтарлықтай азайтылды. 1 сәуірде теңізшілер жағаға түскеннен кейін, авианосецтер тобы мен эсминецтер тікелей қолдау көрсетуге бет бұрды. Жапондық күштер Ямато гиганттығымен Окинава жағалауына шабуыл жасады. Окинава маңындағы операциялар кезінде Харрисон камикадзе шабуылдарының күшеюін сезінді. 6 сәуірде Харрисонның артиллериялық ұшақтары екі ұшақты жойды және шабуылдан кейінгі күндері көптеген шабуылдар кезінде авианосецтерді қорғады. 30 сәуірде ол қысқа демалыс үшін Улитиге оралды, бірақ 9 мамырда Окинавадағы американдық күштерге тактикалық қолдау көрсету үшін қайтадан жолға шықты. Қазір 3-ші флоттың құрамына кірген топ осы үлгіде жалғастырды, маусымдағы тайфуннан кейін де Жапонияға қарсы мерзімді шабуылдар жасады. 5 маусымда "Питтсбург" кемесі бауын жоғалтты, ал кемелер 11 маусымда зақымды жөндеу үшін Лейте шығанағына кірді. Үлкен топ 1 шілдеде Жапонияға қарай тағы да аттанды. Келесі екі айда Жапонияға қарсы қирату шабуылдары жасалды, ал Харрисон мен басқа да эсминецтердің қарсы шабуылдарынан қорғалды. Теңізде жанармай құю арқылы авианосецтер өз аралдарына үнемі бомбалауды жалғастырды. Сонымен қатар, Харрисон төрт крейсері мен тағы бес эсмингісімен бірге Хонсюдің солтүстік жағалауында кемелерге қарсы шабуыл жасады, бірақ американдық су және жер бетіндегі күштердің толыққанды жойылғанын көрсетіп, бірде-бір байланыс жасамады. Содан кейін 30-31 шілде түнінде Харрисон және оның эскадрильясы Токио маңындағы Суруга-Ванды басып алды және Фудзи тауының көлеңкесінде теміржол және алюминий зауытының алаңдарын бомбалады. 38-ші топ 15 тамыздағы капитуляцияға дейін Жапонияға қарсы қажырлы шабуылдарын жалғастырды. Харрисон 26 тамызда Гуамға, ал 14 қыркүйекте Перл-Харборға келді. Сол жерде ол "Энтерпрайз" кемесімен бірге Панама каналы аймағына және Шығыс жағалауға аттанды, 1945 жылғы 17 қазанда Бостонға жетті. Бостон қаласындағы Әскери-теңіз күні мерекесінен кейін кеме 3 қарашада Чарльстонға келді және 1946 жылғы 1 сәуірде резервке жіберілді. Харрисон 1965 жылы Филадельфияға, ал 1968 жылы Техастың Ориндж қаласына ауыстырылды. Харрисон Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін 11 ұрыс жұлдызына ие болды.
After her many long months in the Pacific forward areas, Harrison departed for the United States 1 November and arrived Mare Island Naval Shipyard, California, via Pearl Harbor, 24 November 1944. She remained there until departing again for Pearl Harbor 20 January 1945. Arriving Ulithi 7 February, Harrison joined Vice Admiral Marc Mitscher's famed Fast Carrier Task Force (then Task Force 58, of the 5th Fleet), and in company with Hornet, Wasp, and other carriers sailed three days later to stage the first strike on the mainland of Japan since the Halsey Doolittle raid of 1942. Observing the strictest secrecy to insure success, the carriers and their escorts arrived off Japan 16 February and launched a devastating series of strikes against the Tokyo area. After these attacks, the vast force moved south to support the Iwo Jima landings, scheduled for the 19th, and remained east of the island until returning for another raid on Tokyo 25 February. Refueling at sea in a remarkable demonstration of the mobility and striking power of carrier forces, the ships then sailed to Okinawa for photo reconnaissance missions 1 March. This completed, Harrison and the rest of the task force arrived Ulithi 5 March 1945. The great task force sortied once more from Ulithi 14 March to support the Okinawa operation, last stop on the island road to Japan. In heavy strikes 18–19 March the carrier forces inflicted great damage on Okinawa in preparation for the invasion, and Harrison shot down another attacking enemy aircraft. Attacks against Japanese airfields in the home islands were also launched, cutting down significantly the air opposition over Okinawa during the initial assault. After the Marines stormed ashore 1 April, the carrier groups and their destroyers turned to direct support of the landing. As a Japanese task force, built around the giant battleship Yamato, sortied from the inland sea to attack the beaches at Okinawa, TF 58 aircraft delivered a skillful and effective attack, sinking Yamato and five other ships while suffering only small losses. During her operations off Okinawa Harrison began to experience increasing kamikaze attacks. Harrisons gunners accounted for two of the suicide planes 6 April, and protected the carriers during countless attacks in the days following the invasion. She returned to Ulithi 30 April for a brief respite, but was underway again 9 May for tactical support of the American forces on bitterly contested Okinawa. The task force, now part of 3d Fleet, continued this pattern, including periodic strikes against Japan, until after the great June typhoon. Harrison rode out the storm 5 June in which Pittsburgh lost her bow and the ships put in at Leyte Gulf 11 June to repair damage. After replenishing the great task force moved once more toward Japan 1 July. During the next 2 months, devastating air strikes were carried out against Japan, and retaliatory air attacks were fought off by Harrison and the other protecting destroyers. Refueling at sea, the carriers kept up a constant bombardment of the home islands. In addition, Harrison with four cruisers and five other destroyers made an anti shipping sweep along the northern coast of Honshū; but, testifying to the thoroughness of American surface and submarine attrition, gained not one contact. Then during the night of 30–31 July Harrison and the rest of her squadron swept Suruga Wan, near Tokyo, and in the very shadow of Mount Fuji bombarded railroad yards and an aluminum plant. Task Force 38 kept up its relentless attacks against Japan until the surrender 15 August. Harrison arrived at Guam 26 August and Pearl Harbor 14 September. There the veteran destroyer got underway with carrier Enterprise for the Panama Canal Zone and the East Coast, arriving Boston 17 October 1945. After Navy Day celebrations in Boston the ship arrived Charleston 3 November and decommissioned in reserve 1 April 1946. Harrison was shifted to Philadelphia in 1965 and Orange, Texas, in 1968. Harrison received 11 battle stars for World War II service.
BAM Cuauhtemoc (E-01)
Кеме 1970 жылғы 19 тамызда Мексикаға жағдайы бойынша сатылды. Ол Мексика Әскери-теңіз күштерінде BAM Cuauhtemoc (E 01) ретінде қызмет етті, бұл атау Мешика ацтектерінің соңғы императоры Куаутемок (шамамен 1502–1525) құрметіне берілген. 1982 жылы қызметтен алынды.
The ship was sold as is to Mexico 19 Aug 1970. She served in the Mexican Navy as BAM Cuauhtemoc (E 01), named after Cuauhtémoc (c.1502–1525), the last Aztec emperor of the Mexica. She was taken out of service in 1982.