Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Natur og Ungdom (NU) – табиғат және жастар, ағылшын тілінде Young Friends of the Earth Norway деп те аталады. Норвегиялық жастар қоршаған ортаны қорғау ұйымы. Норвегиядағы жалғыз экологиялық жастар ұйымы. Ел бойынша 80 жергілікті топта 7000 мүше қоршаған орта мәселелерімен айналысады. Ресми түрде NU – Норвегия табиғатты қорғау қоғамының жастар бөлімшесі. Ұйымға Джина Гилвер жетекшілік етеді. Ұйымның негізгі жұмыс салалары – мұнай, қоғамдық көлік, энергия және табиғатты қорғау. Жергілікті топтармен қатар, ұлттық мәселелермен айналысатын 14 мүшеден тұратын орталық кеңес және басқарма бар; екеуі де Осло қаласында орналасқан. Natur og Ungdom – Халықаралық Жер достары ұйымының мүшесі және Putsj журналын жариялайды.
Natur og Ungdom (NU) which translates Nature and Youth, also known in English as Young Friends of the Earth Norway, is a Norwegian youth environment protecting organisation. It is the only environmentalist youth organisation in Norway. 7,000 members, in 80 local groups, work on environmental issues all throughout the country. Officially, NU is the youth branch of the Norwegian Society for the Conservation of Nature. The organisation is led by Gina Gylver. The main issues the organisation works with include petroleum, public transport, energy, and nature conservation. In addition to local groups, there is a central board with 14 members that works on national issues and an administration; both are located in Oslo. Natur og Ungdom is a member of Friends of the Earth International, and publishes the magazine Putsj.
Тарих
1967 жылы Норвегияның табиғатты қорғау қоғамы (ННВ) жастар ұйымын құруды қалағанын жариялады. Norsk Feltbiologisk Ungdomsforening (NFU) және Oslo Katedralskoles Naturvernforening есімді екі ұйым 1967 жылдың 18 қарашасында бірігуге келісім берді. Ұйым аз мүшелік және күрделі құрылымдық мәселелермен қиындыққа тап болды, бірақ 1970-ші жылдары NU жергілікті топтармен бірге жақсы ұйымдастырылды. Осы кезеңде ауыл шаруашылығына ерекше назар аударылды. Алайда, 1970-ші жылдары ядролық энергия Норвегиядағы күрделі мәселеге айналды және NU жоспарларға қарсылық көрсету арқылы ұйымдық күшін арттырды. Норвегияда ядролық станция салудан бас тарту туралы шешім қабылданғанда ұйым жеңіске жетті. 1970-ші және 1980-ші жылдар аралығында ұйым көптеген мәселелермен айналысты, соның ішінде Альта дауы мен қоршаған ортаның, әсіресе өнеркәсіптің ластануына жол бермеу жұмыстарын жүргізді. 1984 жылы NU және Greenpeace мүшелері Сокндалдағы Titania зауытына тізбектеліп, 2,2 миллион тонна мұнай мен химиялық заттар қосылған тау жынысы шаңын Йоссингфьордтағы Дингхаджупетке төгуге қарсы азаматтық наразылық акциясын өткізді. Бұл NU-дың азаматтық наразылыққа қарсы алғашқы тікелей әрекеті болды. 1990 жылы Титанияға қалдықтарды экологтардың талабы бойынша құрлыққа орналастыру міндеттелді. 1980-ші жылдардың соңында халық арасында экологиялық сана сезімі артып, ұйымның мүшелері мен жергілікті топтарының саны көбейді. 1991 жылы NU Тронхейм қаласының шетінде орналасқан мәдени ескерткіштерге толы Ротвольль аймағын сақтау үшін күресте маңызды рөл атқарды. 1994 жылғы Еуроодаққа қатысу жөніндегі референдумда NU Еуроодаққа мүше болуға қарсы белсенді жұмыс істеді. 1990-шы жылдардың соңында Норвегияда табиғи газ электр станцияларын салуға қарсы тұру, ал 2000-ші жылдары (онжылдық) Баренц теңізін мұнай өндіруге ашуға жол бермеу мақсатында жұмыс жүргізілді.
In 1967, the Norwegian Society for the Conservation of Nature (NNV) had announced that they wanted a youth organization, and the two organisations, Norsk Feltbiologisk Ungdomsforening (NFU) and Oslo Katedralskoles Naturvernforening, decided to merge on November 18, 1967. The organisation had a difficult start with few members and a complicated organization, but in the 1970s, NU got better organised with more local groups. Focus in this period was agriculture. But in the 1970s, nuclear power became a hot issue in Norway and NU gained organizational strength as it opposed the plans, and won a victory when it was decided to not build nuclear power in Norway. Through the 1970s and 1980s, the organization worked with many issues, including the Alta controversy, and also to prevent environmental contamination, especially from industry. In 1984 members from NU and Greenpeace chained themselves to the factory Titania in Sokndal in a civil disobedience action to prohibit the dumping of 2.2 million tonnes oil and rockdust mixed with chemicals in Dyngadjupet in Jøssingfjord. This was the first civil disobedience direct action taken on by NU. In 1990, Titania was required to deposit the waste on land, like the environmentalists had demanded. During the end of the 1980s, environmentalism grew among the general population, further strengthening the organization with more members and local groups. In 1991, NU was the prime contributor to the Rotvoll controversy, a fight to preserve a rich cultural area on the fringe of the city of Trondheim. In the EU referendum in 1994, NU worked actively against EU membership. During the late 1990s, the main focus was on trying to prevent the building of natural gas power plants in Norway and in the 2000s (decade), stopping the opening of the Barents Sea for petroleum production.