Кіріспе

Аргентиналық крейсер класы

Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде Аргентина әскери-теңіз флотында қызмет еткен екі "Veinticinco de Mayo" класындағы ауыр крейсерлер болды. Олар Оңтүстік Америка флоты үшін Вашингтон теңіз келісімінен кейін салынған жалғыз ауыр крейсерлер еді. Екі кеме де Италияда OTO компаниясымен салынды және 1931 жылы Аргентина әскери-теңіз флотына қабылданып, қызметке кірісті.

Өмірбаян

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Аргентина көршілері және бәсекелестері Бразилия мен Чилимен өте қымбат әскери-теңіз қарулану жарысына қатысты. Үш елдің де әскери кемелерін шетелден алуға мәжбүр болғандықтан, соғыс бұл жарысты тоқтатты. Соғыс аяқталғаннан кейін Аргентинаның әскери-теңіз флоты үкіметін жаңа әскери-теңіз құрылысын қаржыландыруға және өз флотын Бразилия мен Чили флотына тең деңгейге жеткізуге ынталандырды. Бұл уақыт алды, бірақ Аргентина Конгресі қолданыстағы дредноуттар мен эсминецтерді жаңғыртуды қаржылады; үш жылдан кейін олар он жыл ішінде 170 миллион аргентиналық песодан астам қаржыны жаңа соғыс кемелерімен флотты кеңейтуге бағыттады. Бұл заң жобасы парламенттің төменгі палатасында қызу пікірталас тудырды, өйткені оппозициялық социалистік саясатшылар да, Аргентинаның бұрынғы президенті Иполито Иригоенді қолдаған көпшілік партияның бір тобы да қарсылық білдірді. Заң жобасы тек Иригоеннің нақты қолдауымен ғана қабылданды. Тендерден кейін Италиядан екі "Veinticinco de Mayo" класты крейсерге тапсырыс берілді. Сонымен қатар, Аргентинаның әскери-теңіз флоты бес эсминецке келісім жасады: үш эсминец Ұлыбританиядан, екеуі Испаниядан және үш суасты кемесі Италиядан. Бастапқы қаржыдан қалған қаражат 1930 жылдардың ортасында тағы жеті эсминец сатып алуға жұмсалды, ал қосымша қаржылық қаражат тағы бір крейсерді (ARA La Argentina) сатып алуға пайдаланылды.

Дизайн

Veinticinco de Mayo конструкциясы итальяндық кемелерден алынған, оларды тығыз орналасқан бас қаруларымен тануға болады, бұл соңғы топтағы крейсерлерге ұқсас. Кемелер бастапқы нұсқадан кішірек болды және айтарлықтай аз бронялық қорғанысқа ие болды. Олардың дизайны қарапайым және таза болды, ұзындығы мен енінің арақатынасы шамамен 10:1-ге жуық. Оқ ату үшін 46 градус бұрылыспен үш екі қабатты мұнара орнатылды. Бұл Италиядан сатып алынған Аргентинаның алғашқы крейсер класы емес, себебі 30 жыл бұрын төрт бронекрейсерлер пайдалануға енгізілген.

Қару-жарақ

Негізгі 190 мм (7,5 дюйм) зеңбіректер осы класс кемелер үшін әзірленді, олардың тұрақтылығын арттыру мақсатында (Тренто класы 203 мм (8 дюйм) зеңбіректермен жабдықталған). Зеңбіректер құрылысты жеңілдету үшін бір ұялы конструкцияда жасалған және снарядқа дейін атуға қабілетті болды. Бұл өлшем мен салмақтың азайтылуына қарамастан, олар әлі де тым ауыр болды, сондықтан мұнаралардың саны төрттен үшке дейін азайтылды. Көптеген жағынан, нәтижесіндегі кеме британдық кемелерге ұқсас болды. Екіншілік қарулану да сол кездегі стандартты 100–102 мм зеңбіректерге ұқсас жаңа конструкция болды. Ол он екі 102 мм (4 дюйм)/45 ДП зеңбіректен тұрады, барлығы жұп ұяларда орналасқан және снаряд атуға қабілетті. Бұл итальяндық ауыр крейсерлер үшін ерекше жағдай еді, себебі олар әдетте осындай қарудың он алтысын тасыды. Дегенмен, қосымша салмақты өтеу үшін зеңбірек қалқандары алынып тасталды, бұл нашар ауа райында олардың жұмыс істеуіне кері әсер етті. Ерекшелігі, торпедалық түтіктер кеменің ортасында бекітілген ұяларда орналасқан, олар бортынан атуға мүмкіндік берді, бірақ тиімді нысанаға алуда қиындықтар тудырды. Жеңіл әуе шабуылына қарсы артиллерия құрамында алты Vickers Terni 40/39 мм зеңбірегі болды, барлығы бір ұялы конструкцияда, суперструктураның артқы бөлігінде орналасқан. Бұл зеңбіректер алғашқы автоматты ауыр қарулардың бірі болды, минутына 100-130 оқ атуға қабілетті, бірақ сенімділігі төмен еді. Бір ұялы конструкциялар қарапайым және сенімді болғанымен, олардың атыс жиынтығы нашар болды. Корольдік теңіз күштері ұқсас қаруды төрттік немесе сегіздік ұяларда қолданды. Соңында, алдыңғы палубаға гидроұшақтарды ұшыруға арналған катапульта орнатылды. Броня жеңіл, емес ауыр крейсерлер стандартына сәйкес болды. Бірінші және соңғы басты мұнара аралығына броньды белдік орнатылды. Командалық мұнара үшін пайдаланылды. Мұнаралар мен барбеттер үшін пайдаланылды. Тек броньды палуба мен артқы жабдықтар үшін ғана қарастырылды.

Соғыстан кейінгі жөндеу

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кемелер салмағын азайту арқылы тұрақтылығын жақсарту үшін өзгертілді. Күшті 102 мм қос зеңбірек батареялары алты Бофорс 40 мм зеңбірекпен алмастырылды, әрқайсысы бұрынғы қос орнатуға орнатылды, бұл екінші қарулануды күрт азайтты. Тағы төрт Бофорс алты Vickers AA зеңбірегінің орнына қойылды. Ұшаққа қарсы атудың тиімділігін арттыру үшін американдық Mk.53 радарлық басқару жүйелері де орнатылды. Әр 102 мм зеңбірегінен бірнеше тонна салмақ алынып, тұрақтылық артты, бірақ бұл үстеме құрылымдар мен мачталарға радарлық қондырғылардың қосылуымен ішінара теңгерілді. Ұшақ катапульті кеменің алдыңғы палубасынан ортаңғы палубаға көшірілді.

Жоспарланған бірліктер

Аргентина бастапқыда осы класстың үш кемесін алуды жоспарлаған, бірақ тек екі кеме ғана салынды. Келесі крейсерді олар Ұлыбританиядан алды, 1938 жылы ARA La Argentina кемесін сатып алды.