Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көру қабылдауын әсер ететін оптикалық иллюзия.
Optical illusion affecting visual perception
Трокслердің көмескіленуі, сондай-ақ Трокслердің жоғалуы немесе Трокслер эффектісі деп аталатын бұл құбылыс, көру қабылдауын әсер ететін оптикалық иллюзия болып табылады. Егер адам қандай да бір нүктеге тіпті қысқа ғана уақытқа назар аударса, сол нүктеден алысқан өзгермейтін нысан көмескіленіп, көзден жоғалады. Зерттеулер Трокслердің көмескіленуімен байланысты қабылдау құбылыстарының кем дегенде бір бөлігі мида жүзекететінін көрсетеді.
Troxler's fading, also called Troxler fading or the Troxler effect, is an optical illusion affecting visual perception. When one fixates on a particular point for even a short period of time, an unchanging stimulus away from the fixation point will fade away and disappear. Research suggests that at least some portion of the perceptual phenomena associated with Troxler's fading occurs in the brain.
Ашылу
Трокслердің жоғалу құбылысын алғаш рет 1804 жылы Венада тәжірибе жасап жүрген швейцариялық дәрігер Игнац Пол Виталь Трокслер анықтаған.
Troxler's fading was first identified by Swiss physician Ignaz Paul Vital Troxler in 1804, who was practicing in Vienna at the time.
Нейрологиялық бейімделу
Трокслер құбылысының жоғалуы көздің көру жүйесіндегі стимулдарды қабылдауға қажетті нейрондардың бейімделуімен байланысты. Бұл – сенсорлық жүйелердегі жалпы принциптің бір бөлігі, яғни өзгермейтін стимулдар біздің сезімімізден тез жоғалады. Мысалы, кішкентай қағазды бір адамның қолдың ішкі жағына түсірсе, ол қысқа уақыт бойы сезіледі. Бірақ, көп ұзамай бұл сезім жоғалады. Өйткені, сезімтал нейрондар бейімделіп, маңызды емес стимулды назарға алмауға бастайды. Алайда, егер қолды жоғары-төмен қозғалтып, стимулды өзгертетін болса, қағазды сезіну жалғасады.
Troxler's fading has been attributed to the adaptation of neurons vital for perceiving stimuli in the visual system. It is part of the general principle in sensory systems that unvarying stimuli soon disappear from our awareness. For example, if a small piece of paper is dropped on the inside of one's forearm, it is felt for a short period of time. Soon, however, the sensation fades away. This is because the tactile neurons have adapted and start to ignore the unimportant stimulus. But if one jiggles one's arm up and down, giving varying stimulation, one will continue to feel the paper.
Тиімділіктің түсіндірілуі
Трокслердің көмескілігі шеткі көруде торлық бейнеге ерекше бекітілмесе де пайда болуы мүмкін, себебі таякшалар мен конустардан кейінгі көру жүйесі нейрондарының қабылдау өрістері үлкен. Бұл, бір нәрсеге назар аударғанда жасалатын шағын, қасақана емес көз қозғалыстары стимулды жаңа жасушаның қабылдау өрісіне жылжыта алмайды, нәтижесінде стимул өзгермейтін күйде қалады.
Troxler's fading can occur without any extraordinary stabilization of the retinal image in peripheral vision because the neurons in the visual system beyond the rods and cones have large receptive fields. This means that the small, involuntary eye movements made when fixating on something fail to move the stimulus onto a new cell's receptive field, in effect giving unvarying stimulation.