Адриано Кастеллеси: Англиядағы пап өкілі және кардинал тағдыры

Кіріспе

16 ғасырдағы Херефорд епискобы, Бат және Уэллс епискобы және кардинал Адриано Кастеллеси (шамамен 1461 – 1521), сондай-ақ Адриано де Кастелло немесе Адриан де Кастелло деп те белгілі, итальяндық кардинал, Римдегі ағылшын өкілі және жазушы. Ол қазіргі Таркиния қаласы болып табылатын Корнетода дүниеге келген. Ол қарапайым отбасының баласы еді.

Өмірбаян

1488 жылы Кастеллеси папалық бюрократияда қызметке кірісті. 1489 жылдан кейін, ол дипломатиялық мансабының көп бөлігін Англияда папалық жинаушы ретінде өткізді, бұл оған айтарлықтай табыс табуға мүмкіндік берді. 1490 жылы Кастеллеси король Генрих VII-мен байланыс орнатты, одан кейін бірқатар жетістіктерге қол жеткізді. 1492 жылы ол Генрих патшадан Санкт-Пол соборындағы Элдланд пребендігін, содан кейін Шығыс Сент-Дунстанды алды. Кастеллесиге 29 маусымда ағылшын азаматтығы берілгеннен кейін, ол папалық қазынаның және Херефорд епископтығының кеңсесіне тағайындалды. Томас Уолси – Кастеллесимен қарым-қатынасы ушыға түскен тағы бір тұлға. Уолси кардиналдыққа қол жеткізу үшін Кастеллесиге көмек сұрағанмен, кейіннен Гиглиді артық көреді. 1515 жылы Кастеллеси Уолсидің назарынан мүлдем түсіп қалды. Римде Кастеллеси папа Александр VI-мен тығыз байланыс орнатты. 1498 жылы Кастеллеси кардиналдық сатып алуға тырысқанмен, Александр VI оны 1503 жылдың 31 мамырында Сан-Грисогоно титулымен кардинал етіп тағайындағанға дейін әрекеттері сәтсіз аяқталды. Ол Франческо Пикколоминиден кейін Германияның кардинал-қорғаушысы қызметін атқарды. Папаның уландырылғанына ешқандай дәлел жоқ. Папа Юлий II Александр VI-ге мұрагер болғаннан кейін, Кастеллесидің Александр VI-мен бұрынғы жақсы қарым-қатынасы, әсіресе Римдегі ағылшын мүдделерінің көрнекті өкілі ретінде, кемсітушілікке айналды. Дегенмен, ол басқа заговоршылар сияқты өлім жазасына кесілмеді, себебі ол өзінің кінәсін ашық мойындады. Бірақ ол үйіне қамалып, 12 500 скуди айыппұл төлеуге міндеттелді, кейіннен ол айыппұл екі есеге артты. Осы оқиғалардан кейін Кастеллеси Англияда да, Римде де қиындықтарға тап болды. Уолси Кастеллесидің оған Турнай епископтығын алуға көмектесе алмағанына ашуланды. Уолси Кастеллесидің жинаушы және кардинал лауазымдарынан алынуын талап етті, бұл талапты ақырында король Генрих қолдады. Кастеллеси билікті ұстап тұруға күш салғанмен, король Генрих оның сарайын қайтарып алды. Кейіннен, папа Лев X кешірім жасауға бейім болғанымен, Кастеллеси Бат пен Уэллс және кардиналдық қызметінен айырылды. Оның мүліктері мен лауазымдарынан айырылуының басты себебі Уолсидің Кастеллесиге қарсы ұзақ жылдар бойына сақтаған жеке кекшілдігі болды. De Sermone Latino & modis latine loquendi (Базель, 1513) кітабы бар. Бұл мәтін – Цицерон стилінде латын тілінде жазуға нұсқау беретін трактат, ол Генрих VII патшаға арналған. Ол 1507 жылы Болоньяда, "De Vera" кітабын жариялаған кезде жобалауды бастаған болуы мүмкін. "De Sermone" жарық көргеннен кейін танымал кітапқа айналды. 1505 жылдың қыркүйегінде кардинал Асканио Сфорцаға арналған "De Venatione" (Венеция, 1534) поэмасы жазылған.

In 1488, Castellesi began a career in papal bureaucracy. After 1489, he would spend most of his diplomatic career in England as the papal collector, which allowed him to generate significant profits. By 1490 Castellesi formed a relationship with King Henry VII, followed by a series of accomplishments. In 1492 he received the prebend of Ealdland in St Paul's Cathedral followed by St Dunstan in the East from King Henry. After Castellesi was granted English denization on 29 June 1492, he became the clerk of the papal treasury and the bishopric of Hereford. Thomas Wolsey was another figure with whom Castellesi formed an increasingly strained relationship. Even though Wolsey turned to Castellesi to support his efforts at gaining a cardinalship, he later preferred Gigli. By 1515, Castellesi completely fell from Wolsey's favor. In Rome, Castellesi formed a strong relationship with Pope Alexander VI. Even though Castellesi tried to buy a cardinalate in 1498, his efforts were unsuccessful until Alexander VI made him a cardinal, titled of San Grisogono, on 31 May 1503. He also succeeded Francesco Piccolomini as Cardinal Protector of Germany. There is no evidence that suggests the Pope was poisoned. Once Pope Julius II succeeded Alexander VI, Castellesi's former good relationship with Alexander VI proved to be a liability, especially as the prominent representative of English interests in Rome. Nevertheless, he was not executed, unlike some of the other plotters, due to his public confession. However, he was confined to his house and had to pay a fine of 12,500 scudi which was later doubled. Following these events, Castellesi continued to face challenges, both in England and in Rome. Wolsey was infuriated that Castellesi could not secure him the bishopric of Tournai. Wolsey pressed for Castellesi's position as a collector and a cardinal to be revoked, which was eventually backed by King Henry. Despite Castellesi's struggle to hold on to power, King Henry repossessed Castellesi's palace. Later on, even though the Pope Leo X was inclined to consider clemency, Castellesi lost Bath and Wells as well as his cardinalship. The deprivation of his possessions and titles is primarily attributed to Wolsey's years long personal vindictiveness against Castellesi. De Sermone Latino & modis latine loquendi (Basel, 1513). The text is a treatise in guidance of writing Ciceronian Latin, with a dedication to King Henry VII. He may have begun drafting in 1507 in Bologna, around the same time he published De Vera. Once published De Sermone was a popular text. a poem, De Venatione (Venice, 1534), which was dedicated to Cardinal Ascanio Sforza in September 1505.