Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан конкистадоры Мелхор Браво де Саравия и Сотомайор (1512 – 1577) – испан конкистадоры, Перудің уақытша вице-королі және Чилидің корольдік әкімшісі.
Spanish conquistador
Melchor Bravo de Saravia y Sotomayor (1512 – 1577) was a Spanish conquistador, interim viceroy of Peru, and Royal Governor of Chile.
Ерте мансап
Ол Испанияның Сория қаласында Хуан де Саравия мен Мария Майор де Вера и Моралестің ұлы ретінде дүниеге келді. 1538 жылы Болонья колледжінде білімін аяқтады. Ол Неапольде патшалық қызметке ойдор (судья) ретінде кірді. 1547 жылы Гранада Аудиенсиясына тағайындалды. 1549 жылы Жаңа Гранада Аудиенсиясын құру мақсатымен Америкаға жіберілді. Кейіннен Педро де Ла Гаска 1549 жылы қайта орнатқан Лима қаласына ауыстырылды. Лимадағы Аудиенсияның президенті ретінде 1552 жылдың шілдесінен 1556 жылдың шілдесіне дейін Перудің уақытша вице-королі қызметін атқарды. Осы кезеңде Аудиенсия Франсиско Эрнандес Жиронның ірі көтерілісін басуға мәжбүр болды. Браво де Саравия сол уақыттағы белсенді қызметі мен еңбегінің арқасында көтерілісшілердің жеңіліске ұшырауына және жазалануына үлкен үлес қосты деп есептеледі.
He was born in Soria, Spain, the son of Juan de Saravia and María Mayor de Vera y Morales. In 1538 he completed his studies at the College of Bologna. He entered the royal service as oidor (judge) in Naples. In 1547 he was named to the Audiencia of Granada. In 1549 he was transferred to America in order to found the Audiencia of New Granada. Later he was transferred to Lima, where Pedro de La Gasca had reinstalled the Audiencia in 1549. As president of the Audiencia in Lima he occupied the position of interim Viceroy of Peru from July 1552 to July 1556. During this time, the Audiencia had to combat the major rebellion of Francisco Hernández Girón. Bravo de Saravia is seen as being one of the major contributors to the eventual defeat and punishment of the rebels, due to his great activity and service during that time.
Чилидің губернаторы ретінде
Аудиенсия өзінің басқаруын 1556 жылы Перудің жаңа вице-королі Андрес Хуртадо де Мендосаға, 3-ші Канете маркизіне тапсырды. 1565 жылы корольдік жарлықпен Филипп II Чилиде Консепсьон аудиенциясын құрды. Бұл, ең алдымен, мапучелермен жүріп жатқан Арауко соғысын аяқтау құралы ретінде көзделген. Әдеттегі аудиенцияның сот функцияларынан өзге, үкіметтік функцияларды да атқаруы тиіс болды. Аудиенсия 1567 жылдың тамызында құрылды, ал қыркүйекте король Браво де Саравианы Чилидің азаматтық және әскери үкіметін губернатор лауазымымен басқаруға тағайындады. Ол 1568 жылы Лимадан келді және 1575 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін оның орнына Родриго де Кирога келді. Ол соғысты жүргізуде үлкен жетістікке жете алмады. 1569 жылдың қаңтарында испандықтар Катирай шайқасында мапучелерден жеңіліске ұшырады. Оған жауап ретінде Браво қоршаудағы бекіністерге жабдықтауды ұйымдастырды және Арауко мен Канетеден халықты эвакуациялауға бұйрық берді. Ол Испаниядан әскери көмек сұрады, сондай-ақ лауазымынан босатуды өтінді.
The Audiencia turned over its governance to the new viceroy of Peru, Andrés Hurtado de Mendoza, 3rd Marquis of Cañete, in 1556. By a royal decree in 1565, King Philip II created the Audiencia of Concepción in Chile. This was intended primarily as a means of ending the ongoing Arauco War with the Mapuches. Besides the usual judicial functions of an audiencia, it was also intended to have governmental functions. The Audiencia was installed in August 1567, and in September the king named Bravo de Saravia to take over the civil and military government of Chile, with the title of governor. He arrived from Lima in 1568, and served in that position until 1575, when he was replaced by Rodrigo de Quiroga. In the conduct of the war, he was not very successful. In January 1569 the Spanish were defeated by the Mapuches at the Battle of Catirai. In response, Bravo organized the delivery of supplies to the besieged forts and ordered the evacuation of Arauco and Cañete. He asked for military assistance from Spain and also asked to be relieved of his office.
Апат пен жаңа соғыстар
1570 жылдың 8 ақпанында Консепсьон қаласын күшті жер сілкінісі қиратты. Оған цунами сүйемелдеді, және бірнеше ай бойы сілкіністер сезілді. Өлім-жітім болған жоқ, бірақ барлық үйлер бұзылды. Жер сілкінісі мен цунами арасындағы уақыт кешігуі тұрғындарға биік жерге қашуға мүмкіндік берді. Дегенмен, олар әлемнің соңы келді деп ойлады. 1570 жылдың ортасында Испаниядан сұралған көмек Лимаға келді, ал келесі көктемде Браво Чилидегі жергілікті халықпен соғысты қайта бастады. Испандар тағы да жеңіліске ұшырады. Капитан Грегорио де Онья Пурен бекінісінің жанында мапучелердің шабуылына тап болды. Губернатор оңтүстікке қосымша әскерлерді, соның ішінде ұлы Рамироны жіберді. Тағы да испандықтар (бұл жолы шамамен 160 адам) Пуренге жақын жерде күтпеген шабуылға ұшырады. Осы жеңілістен кейін Браво әскери басшылықты Лоренцо Берналь дель Меркадоға беріп, тек әкімшілік қызметін өзінде қалдырды. 1571 жылы Ла Империал епископтығы құрылды. Алғашқы епископ – францискан Антонио де Сан-Мигель, ол Лимада қасиеттілікке ие болғаннан кейін Чилиге келді. Сан-Мигель жергілікті халықтан мәжбүрлі еңбек алуға, енкомиенда жүйесіне және Арауко соғысына қарсы болды, оны колонияның барлық қайғы-қасіреттеріне кінәлады. Оның ықпалы соншалық, 1572 жылы Филипп II үндістердің мәжбүрлі еңбегін ақшалай салыққа алмастырды. Осы кезеңде Сан-Франциско шіркеуінің құрылысы басталды.
On February 8, 1570 a strong earthquake destroyed Concepción. It was accompanied by a tsunami, and aftershocks were felt for months. There were no deaths, but every house was destroyed. Because of a delay between the earthquake and the tsunami, the population was able to escape to higher ground. Nevertheless, they thought the end of the world had arrived. In the middle of 1570 the reinforcements solicited from Spain arrived in Lima, and in the following spring Bravo reinitiated hostilities with the Indigenous in Chile. Again, defeats followed for the Spanish. Captain Gregorio de Oña was surprised by the Mapuches near the fort of Purén. The governor sent more troops to the south, including his son Ramiro. Again, the Spanish (about 160 of them this time) were taken by surprise near Purén. After this defeat Bravo decided to turn over the military command to Lorenzo Bernal del Mercado and retain only his civil functions. In 1571 the bishopric of La Imperial was created. The first bishop was the Franciscan Antonio de San Miguel, who arrived in Chile after being consecrated in Lima. San Miguel was opposed to the forced labor being extracted from the Indigenous people, the encomienda system, and the Arauco War, on which he blamed all the misfortunes of the colony. His influence was such that in 1572 King Philip II replaced the forced labor of the Indians with a monetary tax. During this time construction began on the church of San Francisco in Santiago.
Өз үкіметін сынға алу
Браво де Саравияның әскери және азаматтық қабілеттеріне қатысты көп сын айтылды. 1567 жылы епископ Сан-Мигель Чилиді «жоғалған жер» деп сипаттап, корольге губернатор Франсиско де Виллаграның енкомендасын Виллаграның заңды мұрагері – жесіріне емес, өз ұлына бергенін хабарлады. Хуан Лопес де Поррес Бравоны жемқорлыққа, сондай-ақ төмен адамдармен дос болуға және конкистадорлар мен ақсүйектердің жауы болуға айыптады. 1569 жылдың қазан айында Фрай Антонио де Карвахаль Филипп II-ге Бравоның тәжірибелі конкистадорлардың кеңесін тыңдамағанын және испан әскерін жеңіліске ұшыратқанын жеткізді. Губернатордың шамалы жасы екенін атап өтіп, Фрай Карвахаль лауазымды Гарсия Хуртадо де Мендосаға беруді сұрады. Сынға ұшыраған Браво корольге өзін қорғап, Аудиенсияны қарсы интрига жасады деп айыптады. Бірақ ол қызметтен босатуды қайтадан өтінді. Бұл жолы Филипп 1573 жылы оның отставкасын қабылдады. Браво екі жылдан кейін Испанияға оралып, 1577 жылы туған қаласында қайтыс болды. Ол Сориядағы бас шіркеуге жерленді.
There was much criticism of Bravo de Saravia, of both his military and civil abilities. In 1567 Bishop San Miguel described Chile as a "lost land" and informed the king that the governor had transferred the encomienda of Francisco de Villagra to his own son, instead of to Villagra's widow, the rightful heir. Juan López de Porres accused Bravo of corruption and of being a friend to base individuals and an enemy of the conquistadors and the nobles. In October 1569 Fray Antonio de Carvajal complained to Philip II that Bravo did not follow the advice of the experienced conquistadors, and led the Spanish troops from defeat to defeat. Citing the advanced age of the governor, Fray Carvajal asked that the position be given to García Hurtado de Mendoza. Overwhelmed by the criticism, Bravo made his defense to the king and accused the Audiencia of intriguing against him. Nevertheless, he asked again to be relieved of his office. This time Philip accepted his resignation, in 1573. Bravo returned to Spain two years later, and died in his native city in 1577. He was interred in the principal church in Soria.