1968 жылғы Кливленд қаласындағы қарулы қақтығыс және көтеріліс

Кіріспе

1968 жылы Кливлендте атыс болды, Огайо, АҚШ.

Гленвиллдегі атыс – 1968 жылғы 23-24 шілде түнде АҚШ-тың Огайо штатының Кливленд қаласындағы Гленвилл ауданында болған қарулы қақтығыс. Кливленд полиция бөлімі мен «Жаңа Ливияның қара ұлтшылдары» атты Қара күш тобы арасында шамамен төрт сағатқа созылған атыс болды. Нәтижесінде үш полицей, үш күдікті және бір жазықсыз адам қаза тапты. Кем дегенде 15 адам (полиция қызметкерлері, қарулы адамдар және жазықсыз куәгерлер) жарақат алды. Атыс 23 шілде күні кешке басталды және 26-27 шілде күндері кешке дейін жалғасты. Көтерілістің бірінші күні Кливлендтің афроамерикандық мэрі Карл Стоукс аймаққа ақ полицейлердің кіруіне рұқсат бермеді. Аймақтағы афроамерикандық көшбасшылар зорлық-зомбылықты тоқтатуға күш жеткізбеген соң, Стоукс Огайо Ұлттық гвардиясын және Кливленд полициясының қалған бөлігін зорлық-зомбылықты тоқтату үшін жіберді. Көтеріліс 27 шілде күні таңертең аяқталды. Көтерілістен келген шығын шамамен 2,6 миллион долларды құрады және бұл мэр Стоукстің «Кливленд: Қазір!» қайта құру жобасының саяси сәтсіздігіне себеп болды. 1969 жылы тек ақ нәсілділерден тұратын қазылар алдында сотталған Ахмет Эванс кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесілді. Кейіннен оның жазасы өмір бойы түрмеде отыруға ауыстырылды.

Кливлендтегі нәсілдік шиеленістер

Кливленд қаласы 1950 жылдан бастап ауыр өнеркәсіптің айтарлықтай жоғалуына ұшырады, бұл жұмыссыздықтың күрт өсуіне әкелді. Осы кезеңде, Екінші Ұлы көші-қон кезінде, көптеген африкалық американдықтар Оңтүстіктің тереңдігінен қоныс аударды. Кливленд қара нәсілділердің көптеп келуін көрді (олар қалада әлі де жақсы жұмыс орындары бар деп жаңылысқан), бірақ нәсілдік сегрегация және нәсілдік дискриминациялық тұрғын үй саясаты афроамерикандықтардың көпшілігіне қаланың шығыс аудандарында ғана тұру мүмкіндігін берді. 1950 жылы 150 000 болған халық саны 1960 жылы 250 000-ға жетті. Өзгерген аймақтардың бірі – Гленвилл ауданы. 1950 жылы Гленвиллдің көп бөлігі ақ нәсілді, орта тапқа жататын және яһудилерден тұрды. 1950 жылдары осы тұрғындар Кливлендтің шығыс жаққа орналасқан шағын қалаларына көшіп кеткен кезде, жеке үйлер жалға берілетін пәтерлерге айналдырылып, мыңдаған афроамерикандықтар көшіп келді. 1960 жылы Гленвиллдің көп бөлігі қара нәсілді және кедей адамдардан тұратын болды. Гленвиллде тұратын көптеген адамдар тығыз және нашар жағдайдағы үйлерде өмір сүрді. Көбінесе Гленвиллдегі жеке үйлер төрт немесе одан да көп пәтерге бөлінетін, әр пәтерде үлкен, көп ұрпақты отбасылар тұратын. Кливлендтегі нәсілдік шиеленіс қала басшылығы мектептердегі нәсілдік сегрегацияны жою және азшылықтар көп шоғырланған бастауыш мектептердегі оқушылар санын азайту мақсатымен афроамерикандық балаларды толыққанды ақ мектептерге автобуспен тасымалдаған кезде одан да күшейді. Қара нәсілді ата-аналар осы мектептердегі өнер, спорт және сабақтан тыс іс-шараларға қатысуға балаларының құқығы жоқ екенін білгенде қатты ашуланды. 1964 жылдың қаңтар айында қара нәсілді азаматтардың құқықтарын қорғау жөніндегі бірлескен қозғалыс қаланың кішкентай Италия ауданындағы Мюррей Хилл мектебіне шеру ұйымдастыруға шешім қабылдады. Қала басшылығы жергілікті ақ нәсілді тұрғындар шеруді тоқтатуға ниетті екенін білгенде, бүлік шығуы мүмкін деп қорқып, шеруді өткізуге рұқсат бермеді. Қара нәсілді азаматтардың құқықтарын қорғау ұйымдары наразылық акциясын тоқтатуға көндірілді. Бірақ ақ нәсілді адамдар әлі де жиналды және 1964 жылдың 30 қаңтарында олар тас, бөтелке лақтырып, көшеде кездескен кез келген афроамерикандыққа шабуыл жасады. Кливленд полициясы ешкімді тұтқындаған жоқ. Мюррей Хиллде болған оқиғаны өздерінің әлсіздігінің символы ретінде қараған Кливлендтің қара күш қозғалысы 1964 және 1965 жылдары едәуір күшейді. Көңілсіздік экстремизм мен зорлық-зомбылыққа әкелді. Гленвиллдің жанындағы Superior Sowinski ауданында ақ және қара топтар құрылды, ал 1966 жылдың көктемі мен жазында дене шабуылы мен топтар арасындағы соғыстар ашық жерде болды. 1966 жылдың шілдесінде бір аптаға созылған Хау толқуы Кливлендтің солтүстік-шығыс бөлігінің көп бөлігінде болды. Бұл оқиғадан кейін қаладағы нәсілдік шиеленіс одан да күшейді. 1967 жылдың көктемінде Хоуг ауданында (толқудың орталығы) бірнеше өрт сөндірушілер ғимараттарды өртеп жіберді және бірнеше дүкендер тоналды. Жергілікті және ұлттық БАҚ өкілдерінің көптегені Кливлендте 1967 жылы тағы бір зорлық-зомбылыққа толы жаз болатынына сенсе де, жергілікті афроамерикандықтардың ашуы саяси арнаға бағытталған сияқты көрінді. Африкалық-американдық штат заң шығарушысы Карл Стоукс Демократиялық партияның алғашқы сайлауында қазіргі (және ақ нәсілді) мэр Ральф С. Лочерді жеңіп, 1967 жылдың қараша айында ақ нәсілді республикашыл адвокат Сет Тафтқа қарсы мэрлік сайлауда жеңіске жетті.

The city of Cleveland suffered a significant loss of heavy industry beginning about 1950, which led to markedly higher unemployment. Meanwhile, large numbers of African Americans left the Deep South during the Second Great Migration. Cleveland saw a significant influx of blacks (who mistakenly believed the city was still a source of good jobs), but racial segregation and racially discriminatory housing practices left most African Americans able to find housing only in the city's eastern neighborhoods. The number of residents living there jumped from 150,000 in 1950 to 250,000 in 1960. Among the changing areas was the Glenville neighborhood. In 1950, Glenville was overwhelmingly white, middle class, and Jewish. As these residents left for Cleveland's far eastern suburbs in the 1950s, single family homes were turned into rentals, and thousands of African Americans moved in. By 1960, Glenville was overwhelmingly black and poor. Most people in Glenville also lived in crowded, substandard housing. Quite often, single family homes in Glenville were subdivided into four or more apartments, each of which accommodated a large, extended family. Racial tensions in Cleveland were exacerbated as the city began busing African American children to all white schools in order to racially desegregate its schools and to reduce overcrowding in minority majority elementary schools. Black parents were outraged when they discovered that their children were not eligible to participate in arts, sports, and after hours activities at these schools. In January 1964, the United Freedom Movement, a coalition of black civil rights groups, decided to march on the Murray Hill School in the city's Little Italy neighborhood. When city leaders learned that local white residents intended to stop the march, they feared a riot would break out. The black civil rights groups were persuaded to cancel their protest. But the white mob still formed, and throughout the day on January 30, 1964, white citizens threw rocks and bottles and assaulted any African American person they found on the streets. The Cleveland Police made no arrests. Cleveland's Black Power movement grew substantially in 1964 and 1965, as African American residents of the city viewed the Murray Hill riot as a symbol of their powerlessness. Despair bred extremism and violence. White and black gangs formed in the adjacent Superior Sowinski area just west of Glenville, and physical assaults and gang wars occurred in broad daylight in the spring and summer of 1966. In July 1966, the week long Hough Riots occurred throughout much of northeast Cleveland. Racial tension in the city worsened in the aftermath of these riots. A number of arsonists burned buildings and several stores were looted in the Hough neighborhood (the center of the riot) during the spring of 1967. Although many in the local and national media believed Cleveland was headed for another summer of violence in 1967, local African American anger appeared to be channeled politically instead. African American state legislator Carl Stokes unseated incumbent (and white) mayor Ralph S. Locher in the Democratic primary, and went on to win the mayoralty against white Republican attorney Seth Taft in November 1967.

Ахмет Эванстың радикалдануы

Фред Эванс 1931 жылы Оңтүстік Каролина штатының Гринвилл қаласында дүниеге келген. 1943 жылы оның отбасы Кливлендке көшіп келді. Эванс орта мектепті тастап, 1948 жылы АҚШ армиясына шақырылды. Ол Корея соғысында қызмет етті, онда еңбек сіңірген қызметі үшін бірнеше медаль алды. Ол өзі салып жатқан көпір құлап, ауыр жарақат алғаннан кейін 1952 жылы әскерден босатылды. Ол екі жыл қалалық автобустың жүргізушісі болып жұмыс істеді, содан кейін 1954 жылы қайтадан әскери қызметке қабылданды. Ол офицерді ұрып, сотталып, екі жылға қатаң еңбекпен жазаланды және әскерден құрметсіз босатылды. Кейіннен оның жазасы жеңілдетіліп, жеті айдан кейін әскерден кетті. Әскери дәрігерлер 1952 жылы алған жарақаттарынан мигрень, дене мүшесінің мүгедектігі, эпилепсия және жеке басының бұзылуы пайда болды деген қорытындыға келді. Ол қазір қатты ашу-ызаға ұшырап, оны (күйзеліс кезінде) бақылай алмады, және бұл оның жоғары офицермен қақтығысуына себеп болды. Эванс Кливлендке оралып, Пенсильвания теміржолында қарапайым жұмысшы болып жұмыс істеді. 1960 жылдардың басында НЛО деп ойлаған нәрсені көргеннен кейін Эванс рухани басшылық алу үшін астрологияға жүгінді. 1966 жылы астрологиялық ұстазы ақылдан адасып ауруханаға түскеннен кейін, Эванс Ахмед есімін қабылдады, африкалық стильдегі киім киіп, қара ұлтшылдығының күшейіп келе жатқан формасын уағыздай бастады. 1964-1965 жылдары ол өзін "Жаңа Ливияның қара нәсілшілдері" деп атаған топқа қосылды. Ол Супериор даңғылында афро мәдениет дүкені мен кітапханын ашты, ол жергілікті полицияның назарын аударды, өйткені ол көбінесе жас қара ұлтшылдардың жиналатын орны болды. 1967 жылы полиция оның дүкенін үш рет жапты (көрініп тұрғанда санитарлық талаптарды бұзғаны үшін, бірақ Эванс мұны өзін мазақтауға арналған әрекет деп санады), ал Эванс 1967 жылдың сәуір айында афроамерикалық патрульші Джеймс Пэйнге шабуыл жасады. 1967 жылдың наурыз айында "The Wall Street Journal" газеті Эванстың 1967 жылдың 9 мамырында АҚШ-ты зорлық-зомбылық билейтінін болжағанын хабарлады. Эванстың болжамы орындалмағаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдары оны мазақтаса да, Эванстың жергілікті африкалық американдықтар арасындағы беделі көтерілді. 1968 жылдың 1 мамырында мэр Стокс он жыл ішінде Кливленд қаласын толығымен қайта дамыту үшін "Кливленд: қазір!" деп аталатын 1,5 миллиард долларлық қор құрғанын жариялады. Бұл жобаны қаржыландыруға бизнес, жеке қорлар, қала, штат және федералды үкімет қаражат бөлді. "Кливленд: қазір!" жұмыспен қамту, аудандарды және тұрғын үйді жаңарту, білім беру, жастарды дамыту, денсаулық сақтау, әлеуметтік реформа және қала орталығын жаңғыртуға бағытталды. Көптеген гранттар бірден аудандардағы топтарға азаматтық мақтаныш сезімін қалыптастыру, нәсілдік шиеленісті азайту, кедейлікті жою және басқа да мақсаттар үшін берілді. Ахмет Эванс жергілікті жастарға африкалық өнер мен қолөнерді үйрету үшін қаладан 10 300 долларлық грант сұрап, алды.

Fred Evans was born in Greenville, South Carolina in 1931. His family moved to Cleveland in 1943. Evans dropped out of high school and enlisted in the United States Army in 1948. He served in the Korean War, where he won several medals for meritorious service. After suffering a severe injury when a bridge he was helping to build collapsed, he was discharged in 1952. He drove a city bus for two years, then reenlisted in 1954. He struck an officer, was court martialed, and was sentenced to two years' hard labor and a dishonorable discharge. His sentence was later reduced to undesirable discharge, and he left the Army after just seven months. Army physicians had concluded that his 1952 injuries had left him with migraines, partial disability, epilepsy, and a personality disorder. He now suffered from severe rage issues which (under stress) he was unable to control, and that this, in part, had led to his confrontation with the senior officer. Evans returned to Cleveland and worked as a menial laborer for the Pennsylvania Railroad. After seeing what he believed to be a UFO in the early 1960s, Evans turned to astrology for spiritual guidance. After his astrological mentor was hospitalized for insanity in 1966, Evans adopted the first name Ahmed, began wearing garments of an African design, and began preaching an increasingly militant form of black nationalism. About 1964 or 1965, he joined a group calling itself the Black Nationalists of New Libya. He opened the Afro Culture Shop and Bookstore on Superior Avenue, which drew the attention of local police because it often served as a gathering place for young black militants. The police closed his store three times in 1967 (ostensibly for sanitary violations, but Evans felt this was a pretense to harass him), and Evans assaulted African American Patrolman James Payne in April 1967. In March 1967, The Wall Street Journal reported that Evans had predicted that the United States would be consumed with violence on May 9, 1967. Although the media ridiculed Evans after his prediction failed to come to pass, Evans' status among local African Americans soared. On May 1, 1968, Mayor Stokes announced that he was forming a $1.5 billion fund, named Cleveland: Now!, to completely redevelop the city of Cleveland within a decade. Money for the effort would be contributed by business, private foundations, the city, the state, and the federal government. Cleveland: Now! focused on job training, neighborhood and housing rehabilitation, education, youth development, health, welfare reform, and downtown revitalization. A significant number of grants were made immediately available to a wide range of neighborhood groups to help build civic pride, reduce racial tension, help end poverty, and for other aims. Ahmed Evans applied for and received a $10,300 grant from the city to help local youth learn African arts and crafts.

Көтеріліс туралы хабарлар, полиция бақылауы

1968 жылғы 22 шілдеде сағат 14:30-да Кливленд қалалық кеңесінің мүшесі Джордж Л. Форбс және қала әкімінің жастар мүмкіндіктері жөніндегі кеңесінің директоры Уолтер Бич Кливленд қалалық сарайында Кливленд полиция инспекторы Льюис Коффимен кездесті. Коффи Федералдық тергеу бюросының (ФБР) Кливленд полициясына Ахмет Эванс пен оның "Жаңа Ливия" тобы Гленвиллдегі 12312 Аубурндел даңғылындағы Эванстың үйінде қару-жарақ жинап, бірнеше танымал афроамерикандықтарды (оның ішінде мэр Стоуксты) өлтіруді және 24 шілдеде жалпы "қозғалыс" ұйымдастыруды жоспарлап отырғанын айтты. Полиция бұл хабарламаларға күмәнмен қарады, себебі ақпараттың жалғыз көзі Эванстың тобының мүшесі емес, сонымен қатар заңсыз есірткілердің әсерімен болған ФБР хабаршысы еді. Дегенмен, полиция кейіннен қара нәсілшілдердің 22 шілде күні таңертең жергілікті дүкенде жоғары қуатты мылтықтар туралы сұрастырып, әскери дүкеннен оқ-дәрілер мен алғашқы медициналық жәрдем жиынтықтарын сатып алғанын анықтады. Бірақ бұл адамдар Эванстың тобына жататыны белгісіз болды. Сонымен қатар, Эванс ашулы болды. Оған ақ түсті үй иесі оның Афро мәдениет дүкені мен кітапханасын жалға алуға болмайтынын айтты және 22 шілде күні таңертең пәтерінен шығуға бұйрық берілді. Форбс пен Бичпен болған кездесуде полиция Эванстың үйін "күзетуге" алу керек деп шешті. Форбс пен Бич Эванспен сөйлесіп, оны тыныштандыруға және оның наразылықтарын қарастыруға тырысуға келісті. 23 шілде күні сағат 18:00-де Форбс пен Бич Эванспен кездесу үшін 11105 Superior Avenue мекенжайындағы Афро мәдениет дүкені мен кітапханасына барды. Оны сол жерде таба алмағандықтан, олар Эванстың 12312 Аубурндел даңғылындағы пәтеріне барды және Кливленд полициясы Эванстың үйінің төңірегінде стационарлық бақылау орнатқанын көргенде таң қалды. Бір белгісіз машина ақ терілі полицейлермен Моултон мен Аубурнделдің арасындағы Лейквью даңғылында, ал екіншісі ақ терілі полицейлермен Аубурндел және Е. 124-ші көшелердің қиылысында тұрды. 19:50-де Форбс пен Бич Эванстың үйіне келді. Олар онымен 15 минут сөйлесіп, Эванс полицияға қатысты алаңдаушылығын және оны тағы да мазалауы мүмкін деген қорқынышын білдірді. Форбс стационарлық бақылауды алып тастауға тырысты, бірақ қаланың қауіпсіздік директоры Джеймс Макманамон оған мэр Стоукспен сөйлесуге кеңес берді. Форбс Стоуксқа қоңырау шалып, 15 минуттан кейін қайта қоңырау шалуын сұрады. Осы уақыт ішінде Форбс Эванстың әріптесі Харлл Джонстың үйіне барды. Олар Джонспен сөйлесіп жатқанда, оқ атысы басталғанын естіді.

At 2:30 PM on July 22, 1968, Cleveland City Council member George L. Forbes and Mayor's Council on Youth Opportunities director Walter Beach met with Cleveland Police Inspector Lewis Coffey at Cleveland City Hall. Coffey said that the Federal Bureau of Investigation (FBI) had given the Cleveland police information that Ahmed Evans and his New Libya group were stockpiling weapons at Evans' home at 12312 Auburndale Avenue in Glenville in preparation for assassinating several prominent African Americans (including Mayor Stokes) and instigating a general "uprising" on July 24. The police expressed doubt about these reports, as the sole source of information was a paid FBI informer who was not a member of Evans' group and who seemed under the influence of illegal narcotics. However, police subsequently discovered that black nationalists had been seen at a local department store the morning of July 22 inquiring about high powered rifles and purchasing bandoliers of ammunition and first aid kits at an army surplus store. But it was unclear if these men belonged to Evans' group. Furthermore, Evans was angry. He had just been told by his white landlord that he could no longer rent space for his Afro Culture Shop and Bookstore, and he had been served with an eviction notice to vacate his apartment on the morning of July 22. At the meeting with Forbes and Beach, the police decided that a "roving surveillance" of Evans' home should be implemented. Forbes and Beach also agreed to speak with Evans in an attempt to calm him down and attempt to address his grievances. At 6:00 PM on July 23, Forbes and Beach drove to the Afro Culture Shop and Bookstore at 11105 Superior Avenue to see Evans. Not finding him there, they drove to the Evans' apartment at 12312 Auburndale Avenue and were surprised to discover that the Cleveland Police had, in fact, established a stationary surveillance around Evans' home. One unmarked car with white officers sat on Lakeview Avenue between Moulton and Auburndale, and another with white officers sat at the intersection of Auburndale and E. 124th Street. At 7:50 PM, Forbes and Beach arrived at Evans' home. They talked with him for 15 minutes, during which time Evans expressed his anxiety about the police and his concern that he was going to be harassed again. Forbes attempted to have the stationary surveillance removed, but was advised by the city's Safety Director, James McManamon, to speak with Mayor Stokes. Forbes reached Stokes, but Stokes was interrupted by another call and asked Forbes to call back in 15 minutes. During this time, Forbes drove to the home of Harllel Jones, an Evans associate. While speaking with Jones, they learned that the shootout had begun.

Атыс

Полиция немесе Жаңа Ливияның қара нәсілшілдері бірінші болып оқ атқандығы белгісіз. Екі ер адам да машинадан шығып, Джонсты алып кетуге тырысты. Санта-Мария автоматты қаруланған полиция сержантының жанында жасырынды. Қорғаныс үшін түтін бомбасын лақтырып, Санта-Мария Джонсты алуға жүгірді, ал сержант автоматпен оқ ашты. Санта-Мария сағат 21:00-де арқасынан атылды. Патрульдік Стив Маренки оны кейін алып шығып, қауіпсіздік үшін тасталған полиция машинасына отырғызды. Чэпман Санта-Марияға оқ тигенмен бір уақытта басына оқ атылып, сол сәтте қайтыс болды. Лейтенант Элмер Джозеф солтүстікке қарай Лейквью жолымен жүріп, Лейквью және Обурндейл қиылысына сағат 20:45-те жетті, бұл Моран мен Леви атысқа ұшыраған уақытқа жақын еді. Ол көліктен шығып бара жатқанда атылды, бірақ жасырынуға үлкерді. 50 жастағы Генри Оранж және патрульдік Ричард Харт та сол жерде және сол уақытта оқтан жарақат алды. Харт Аубурнделдегі көшеде құлап, қараңғы есікте тұрған снайпер бірнеше рет атып өлтірді. Патрульдік Леонард Залькиевич сағат 8:55-те Лейквью жолында тасталған полиция көлігін көшеден итеруге тырысқанда атылып жараланды. Сағат 9:15 шамасында полиция қызметкерлері Лейквью мейрамханасына кіріп, 10 қызметкер мен клиентке еденге жатуға бұйрық берді. Тағы да полиция барға кіріп, жеті ер адам мен үш әйелді жертөлеге қамады. Полиция қызметкерлері төбеге бірнеше рет оқ атып, қызметкерлер мен клиенттерді құлыптағанға дейін жертөлеге жас ағызу газын шашты. Куәгерлердің айтуынша, сол кезде мейрамхананың иесі Джон Пегуес полиция тарапынан аяғына оқ атылған, бұл оқиға кейін ресми хронология бойынша сағат 21:30-да болған. Патрульдік Энтони Шербински екінші қабатқа снайперлерге оқ атуға асығып, бір уақытта оқтан жараланды. Бар қызметкерлері мен клиенттер 10:15-ке дейін жертөледен босатылмады. Барлық адамдар полиция тарапынан қатал түрде ұсталды, көпшілігі тапаншамен ұрылды. Он адамды полиция бөлімшесіне алып барып, қамауға алды. Пегус таңғы сағат 5-ке дейін медициналық көмек алған жоқ. Сағат 9:30-да патрульдіктер Томас Смит пен Эрнест Роуэлл сержантқа көмектесуге тырысты, Сэм Леви снайпердің атысынан машинасының жанында қалып қойған. Екі адам да оны көтеріп алуға тырысқанда оқтан жарақат алды. Бір сағаттан кейін тағы бір полиция қызметкері жақын жерде жас ағызу гранатасын атып жіберді. Бұлттың арасында патрульдіктер Уильям Трэйн мен Джеймс Херрон дөңгелекті салғыштармен Леви мен Смитті алып келуге асықты. Басқа полиция қызметкерлері де көмектесті, екеуін жақын маңдағы жедел жәрдем машинасына жеткізді. Сағат 9:45-те Аубурндел даңғылындағы атыс аяқталды. Ақпарат құралдары 12312 және 12314 Аубурндел даңғылында 17 ер адам мен әйел адам тұтқындалғанын, бірақ Эванс олардың арасында болмағанын хабарлады. Екі үйде де өлгендер мен жарақаттанғандар табылмады, тек төрт мылтық табылды. Бесінші мылтық жақын маңдағы көліктен табылды. Полиция бастапқыда үш адамды ғана айыптады: Джон Хардрик, 17 жас; Лесли Джексон (Осу Бей деп те белгілі), 16 жас; және Альфред Томас, 18 жас, олардың барлығы 12314 Аубурндалда (Эванс үйінің жанындағы үй) табылды. Үшеуі де өздерінің мылтықпен атқандарын мойындады. Алайда 1395 Лейквью жолының маңындағы атыс жалғасты. Қарулы адамдар жоғарғы қабаттағы терезелерден барлық бағытта атуды бастады. Полицияның мәліметінше, бір кезде қарулы адам үйден шығып, 1395 және 1391 Лейквью арасындағы тар жолға кірді, бірнеше рет оқ атты да қайта ішке кірді. Бірнеше минуттан кейін ол ас үйдің терезесінен көрінді, полиция оны атып өлтірді (құрылыстың бірінші қабатынан атыс аяқталды). Түн ортасында сағат 23:11-де полиция диспетчері аймақтағы барлық полиция қызметкерлеріне 1384 Лейквью-роудтағы бір адамның афроамерикалық полицияға берілгісі келетінін хабарлады. Ешкім жауап бермеді. Түн ортасында полиция 1395 Лейквью-роудқа шабуыл жасады. Олар кіре алды, бірақ есіктің құлыпталуы мен бөгеті олардың екінші қабатқа шығуына кедергі болды. Полиция сондай-ақ, ас үйдің еденінде жатқан адамның денесін көргенін айтады. Көп ұзамай үй өртеніп кетті. Өрттің себебі анықталмады, Кливленд өрт сөндіру бөлімі өртке қарсы күрес жүргізбеді, өйткені өрт сөндірушілер шабуылға ұшырайды деп күдіктенді. Полиция бақылаушылары кейіннен үйдің ішінен "Омар" және "Әли" деген есімдерді естігендерін айтты. 1391 Лейквью-роуд та өртеніп кетті, екі үй де толығымен өртеніп кетті. Өрт өршіген кезде қалалық кеңесші Forbes, жастар директоры Beach, Harllel Jones және басқалар қарулы адамдармен сөйлесіп, ауданға тыныштандыру әкелуге тырысты. Джонс, ешкім өртенген ғимараттардың ішінде қалып қоймасын деп ойлап, ғимараттардың артына барып, Сидней Кертис Тейлор мен Бернард Дональдтың денелерін, сондай-ақ Дональдтың жараланған бауыры Латан Дональдтың (Nondu El деп те белгілі) денесін алып шықты. Джонс пен оның екі серігінің айтуынша, екі біркелкі киінген ақ полиция қызметкері (бедждерін алып тастаған) оларды жолда ұрып, "Сол қараңғыны өлтіруге қалдыр" деген. 24 шілдеде сағат 00:24-те полиция диспетчері тағы да 1384 Лейквью-роудтағы бір адамның қара полицияға берілгісі келетінін хабарлады. Үш ақ полиция қызметкері үйге барды. Адам өзін Ахмед Эванс деп таныстырып, бейбіт түрде берілді. Сағат 23:11-дегі және 24 шілдедегі сағат 00:24-тегі полиция хабарламалары кеш бойы радиода полиция қызметкерінің айтуынша 1384 Лейквью туралы ең соңғы хабарламалар болды. Эванс ұсталғанда қаруы болған жоқ. Оның істемей қалған карбині ғимараттың алдындағы бұталардың ішінде табылды. 1391 және 1395 Лейквью-роудтың екеуінен де дене табылмады. Жеті өлімнен басқа, 15 адам (полиция, Жаңа Ливиялықтар және жанындағылар) атыс кезінде жарақат алды. Көптеген жарақат алған адамдар (қарулы адамдарды қоса алғанда) жарақаттарына емделуге бармағандықтан, ресми қаза болғандар тізіміне енбеген болуы мүмкін. Кейбір қарулы адамдар қаза болып, достары алып кеткен болуы мүмкін, сондай-ақ бірнеше снайперлер қашып кеткен болуы ықтимал.

It is not clear whether the police or the Black Nationalists of New Libya opened fire first. Both men got out of the car and tried to retrieve Jones. Santa Maria found cover next to a police sergeant who had a submachine gun. Throwing a smoke bomb to provide cover, Santa Maria ran to get Jones while the sergeant opened fire with his submachine gun. Santa Maria was shot in the back at 9:00 PM. Patrolman Steve Marencky later retrieved him and put him in an abandoned police car for safety. Chapman was shot in the head about the same time that Santa Maria was shot, and died instantly. Lt. Elmer Joseph drove north on Lakeview Road and reached the intersection of Lakeview and Auburndale at 8:45 PM, about the time Moran and Levy came under fire. He was shot as he exited his vehicle, but managed to get to cover. Fifty year old resident Henry Orange was wounded by gunfire at about the same location and same time, as was Patrolman Richard Hart. Hart fell in the street on Auburndale, and was shot several more times by a sniper standing in a dark doorway. Patrolman Leonard Szalkiewicz was shot and wounded at 8:55 PM while attempting to push an abandoned police vehicle off the street on Lakeview Road. Sometime around 9:15 PM, police officers burst into the Lakeview Tavern and ordered the 10 staff and customers to lie on the floor. More police burst into the bar, and forced the seven men and three women into the basement. The officers fired repeatedly into the ceiling, and shot tear gas into the basement before locking the staff and customers in. Eyewitnesses said John Pegues, a tavern patron, was shot in the leg by police at this time, which an official chronology later said occurred at 9:30 PM. Patrolman Anthony Sherbinski, who rushed to the second floor to fire at snipers from the second floor window, was shot and wounded by return fire at the same time. The bar staff and patrons were not released from the basement until 10:15 PM. All the individuals were roughly handled by police, with most of the men being pistol whipped. All ten were taken to the Fifth District Police station and locked up. Pegues was not given medical attention until 5:00 AM. At about 9:30 PM, Patrolmen Thomas Smith and Ernest Rowell attempted to help Sgt. Sam Levy, who was pinned down by sniper fire near the car where he'd first been shot. Both men were shot and wounded trying to pick him up. About an hour later, another police officer accidentally set off a tear gas grenade nearby. Under cover of the cloud, Patrolmen William Traine and James Herron rushed with wheeled stretchers to retrieve Levy and Smith. Other police also helped, and the two were wheeled to a nearby ambulance. By 9:45 PM, the shooting on Auburndale Avenue had ended. News media reported that 17 men and women were arrested at 12312 and 12314 Auburndale Avenue, but Evans was not among them. No dead or wounded were found in either house, and only four rifles. A fifth rifle was retrieved from a nearby automobile. Police initially charged only three people: John Hardrick, age 17; Leslie Jackson (also known as Osu Bey), age 16; and Alfred Thomas, age 18, all of whom were found at 12314 Auburndale (the home next to the Evans house). All three admitted to having fired their rifles. The gun battle raging around 1395 Lakeview Road continued, however. Gunmen fired wildly in all directions from the upper floor windows. According to police, at one point a gunman stepped out of the house into the narrow passageway between 1395 and 1391 Lakeview, fired a few random shots, and went back inside. When he appeared at a kitchen window a few minutes later, police shot and apparently killed him (ending gunfire from the first floor of the structure). At 11:11 PM, a police dispatcher advised all police in the area that a man at 1384 Lakeview Road wished to surrender to African American police. No one responded. About midnight, the police stormed 1395 Lakeview Road. They were able to get inside, but a locked and barricaded door prevented them from reaching the second floor. Police also say they saw a body lying on the kitchen floor. Shortly afterward, the house caught fire. The cause of the fire was never determined, and the Cleveland Fire Department did not fight the blaze since it was believed firefighters would come under attack. Police observers later said they heard the names "Omar" and "Ali" shouted from within the home. 1391 Lakeview Road also caught fire, and both homes burned to the ground. As the fires raged, Councilman Forbes, youth director Beach, Harllel Jones, and others had gathered to try to talk to the gunmen and bring calm to the neighborhood. Jones, wanting to ensure no one was caught inside the burning buildings, went behind the structures and retrieved the bodies of Sidney Curtis Taylor and Bernard Donald, as well as Donald's wounded brother, Lathan Donald (also known as Nondu El). According to Jones and his two companions, two uniformed white policemen (their badges removed) beat them in the passageway, telling them "Leave that nigger to die". At 12:24 AM on July 24, a police dispatcher again issued a broadcast that a man at 1384 Lakeview Road wished to surrender to black officers. Three white policemen went to the home. The man identified himself as Ahmed Evans, and peacefully surrendered. The 11:11 PM and 12:24 AM police broadcasts were the only time 1384 Lakeview had been mentioned by any police officer over the radio during the evening. Evans was unarmed when apprehended. His jammed carbine was found in the bushes in front of the building where he was found. No bodies were ever found inside either 1391 or 1395 Lakeview Road. In addition to the seven deaths, 15 people (police, New Libyans, and bystanders) were injured in the shootout. It is possible that many more injured people (including gunmen) never sought treatment for their injuries and thus never were recorded on the official casualty lists. Some gunmen may have died and been borne away by friends, and it is probable that several snipers escaped.

23-24 шілде түнгі

Қарулы қақтығыс басталғаннан кейін көпшілік Superior даңғылына, оқиға орнынан екі блок солтүстікке орналасқан қаланың маңызды көшесіне жинала бастады. Полиция көліктері Superior даңғылымен E. 120-шы көшеге, E. 123-ші көшеге, Lakeview Road және E. 124-ші көшеге бет алғанда, халық полицияға тас лақтырып, оларды ұрысып, мазақтап басталды. Кешкі сағат 9:15-те мэр Стокс Огайо губернаторы Джим Роудсқа қоңырау шалып, Кливлендте тәртіпсіздіктер болуы мүмкін екенін хабарлады. Губернатор Огайо Ұлттық гвардиясының генерал-майоры Сильвестр Дель Корсоны шақырып, Ұлттық гвардияны дайындыққа келтірді. Сағат 9:30-ға қарай көпшілік саны мыңға жуық адамды құрады, олардың көп бөлігі жас, жасөспірім және мектепке дейінгі жастағы афроамерикалық еркектер еді. Осы шамада Гленвиллде тәртіпсіздіктер басталды. Полиция машинасына Молотов коктейлі тиіп, машина өртеніп кетті. Superior даңғылымен келе жатқан жүк көлігін халық тоқтатты, ақ түсті жүргізушісін қатты ұрып-соқты, көлік аударылып, өртенді. Кливленд полициясының қара нәсілді офицері Герберт Ридті көлігінен алып, аяусыз ұрып-соқты. Сондай-ақ, екі телеарнаның көліктеріне де от қойылды. Мэр Стокс телеарна арқылы оқиға туралы және тәртіпсіздіктер болуы мүмкін екендігі туралы хабарлады. WKYC телеарнасында ол қысқа хабар жазып, халыққа оқиға туралы айтып, аймақтан алыс болуға және үйде қалуға шақырды. Мэрдің хабары барлық жергілікті телеарналарда сағат 23:00-ден аз бұрын көрсетілді. Көптеген Кливленд тұрғындары мэрдің хабары Кливленд Индианс және Балтимор Ориолс арасындағы бейсбол ойынын тоқтатқаннан кейін оқиға туралы білді. Полиция Хьюз толқындары кезіндегідей, аймақтан шығып, периметрлік шеңбер құрды. Халық Superior Avenue бойымен батысқа қарай жылжып, дүкендерді тонады. E. 105-ші және Superior көшелерінің қиылысындағы ғимараттардың бір блогы толығымен өртеніп кетті. Тәртіпсіздік жасаушылар солтүстікке қарай, St. Clair Avenue-ге дейін жетті. Тіпті, өрт сөндірушілер мен вандалдардың шағын топтары Хьюге дейін, батысқа қарай E. 55-ші көшеге дейін барды. Түн ортасында мэр Стокс тәртіпсіздікті басу үшін Ұлттық гвардиядан көмек сұрады. 4000-нан астам гвардияшы жұмылдырылды, ал 1500-і сол түні Кливлендке жіберілді. 24 шілде күні таңертең өрт сөндірушілер өрттерді сөндіруге тырысты, бірақ оларға тас және бөтелке лақтырылды. Олар полиция күзеті болмаса, жауап бермейтін болды. Түнде өрт сөндірушілер вандалдардың қойған 15 өртіне, бірнеше жалған дабылға және тәртіпсіздікке қатысы жоқ бірнеше өртке жауап берді. Сағат 3:00-де Огайо Ұлттық гвардиясының 200-ге жуық әскери қызметкері, жүрек ауруынан зардап шеккен адамға жедел жәрдем шақырғанда, полиция радиосынан аты-жөні белгісіз полиция қызметкері: "Ақ нәсілді ме, қара нәсілді ме? Мэр комитетін жіберіңіздер" деді. Екінші қабаттан құлап түскен баланы кезде, аты-жөні белгісіз полиция қызметкері радио арқылы: "Мэр комитетіне хабарлаңыздар" деді. Полиция диспетчері өртке жауап беру үшін полиция шақырғанда, аты-жөні белгісіз полиция қызметкері радио арқылы: "Мэрге барып, оған зәр шығаруға айтыңыз" деді. Міндетін орындауға шақырылғанда, аты-жөні белгісіз полиция қызметкерлері қайта-қайта радио арқылы "Осы қара нәсілді мэрді жек көремін!" деп жауап берді. Бесінші округтің бас штабындағы (оқиға орнына жақын) полиция қызметкерлеріне периметрді күзеткен кезде мылтық алып жүруге тыйым салынғанда, ондағы полиция қызметкерлері "Стоксқа қарғыс айтып, оны құбыжықтап сөйледі". Стоксқа деген ашу-ыза кеш бойы сақталды, Бесінші округте үлкен шиеленіс тудырды. 25 шілде күні таңертеңгі баспасөз конференциясында мэр Стокс түні бойы 36 дүкен тоналып, 13 тонаушы ұсталғанын (олардың көп бөлігі жасөспірімдер) және ешкім атылып немесе ауыр жарақат алмағанын мәлімдеді.

Crowds began to gather on Superior Avenue, a major city thoroughfare two blocks north of the gun battle, almost as soon as the shooting started. As police vehicles began racing down Superior Avenue to reach E. 120th Street, E. 123rd Street, Lakeview Road, and E. 124th Street, the crowd began throwing rocks at police and jeering them. At 9:15 PM, Mayor Stokes called Ohio Governor Jim Rhodes to inform him that a riot in Cleveland was likely. The governor called Major General Sylvester Del Corso, Adjutant General of the Ohio Army National Guard, and had the National Guard placed on alert. By 9:30 PM, the crowd numbered close to a thousand, mostly young adult, teenage, and pre adolescent African American males. About this time, the Glenville riots broke out. A Molotov cocktail hit a marked police vehicle, causing it to burst into flames. A commercial panel truck, driving down Superior Avenue, was stopped by the crowd, the white driver brutally beaten, and the truck overturned and set afire. A black Cleveland Police officer, Herbert Reed, was pulled from his vehicle and savagely beaten. Two television news vehicles were also set aflame. Mayor Stokes went on television to inform the public about the shootout and potential riot. He taped a brief message at WKYC TV, telling people about the gunfight, and asking them to stay out of the area and remain at home. The mayor's message was broadcast shortly before 11:00 PM on all local television stations. Most Clevelanders learned of the incident after the mayor's message interrupted a baseball game between the Cleveland Indians and the Baltimore Orioles. As they had done during the Hough riots, Cleveland Police withdrew from the area and formed a perimeter cordon. The mob moved west almost along Superior Avenue, looting stores. An entire block of buildings at E. 105th and Superior burned to the ground. The rioters also moved north, reaching St. Clair Avenue. Small bands of rioters and arsonists even moved into Hough as far west as E. 55th Street. About midnight, Mayor Stokes formally requested National Guard assistance in quelling the riot. More than 4,000 Guardsmen were mobilized, and 1,500 were sent to Cleveland that night. Through the early morning of July 24, area firefighters attempted to respond to blazes, but were pelted with rocks and bottles. They then stopped responding unless given a police escort. During the night, fire departments responded to 15 fires set by vandals, as well as several false alarms and a handful of non riot related fires. At 3:00 AM, about 200 Ohio Army National Guardsmen, When a plea for an ambulance for a heart attack victim came in, an anonymous policeman said over the police radio, "White or nigger? Send the Mayor's Committee." When a child in the cordoned off area fell from a second floor balcony, an anonymous policeman radioed, "Tell the Mayor's Committee to handle it." When a police dispatcher asked for police to respond to a fire, an anonymous policeman radioed, "Tell the Mayor to go piss on it." Repeatedly, when asked to do their duty, anonymous policemen would radio back "Fuck that nigger Mayor!" When police at the Fifth District Headquarters (which encompassed the affected area) were told they could not carry rifles while patrolling the perimeter, those police present "responded in a flurry of curses and epithets" directed at Stokes. The anger at Stokes lasted throughout the evening, creating great tension at the Fifth District. At a press conference on the morning of July 25, Mayor Stokes announced that 36 stores had been looted and 13 looters arrested (nearly all of them teenagers) during the night, and no persons had been shot or seriously injured.

25 шілде

25 шілде күні таңертеңнен бастап, жабық аймақтағы қалыпты қоғамдық көлік қызметі мен қоқыс шығару қайта жаңарды. Қалалық бұзушылар ең көп зардап шеккен және қауіпті өртенген ғимараттарды бұзуды бастады. 25 шілде күні таңертең Стокс қала әкімінің комитетінің жұмысына қатысқан афроамерикалық қоғамдық лидерлермен кездесті. Көбінесе, бейбітшілік патрульдеріне тек радикалды топтар ғана қатысты. Пасторлар сияқты, орташа көзқарастағы аудан лидерлері көбінесе үйде отырды, ал радикалдар мен басқа да афроамерикалық қоғамдық лидерлер орташа көзқарастағылардың қатыспауына наразылық білдірді. Басқаша айтқанда, қала әкімінің комитеті толыққанды тиімді болған жоқ, және комендант сағаты талқыланды. Топ пікір алмасып жатқанда, Стокс бөлмеден шығып, баспасөз мәслихатын өткізді, онда Ұлттық гвардия Гленвилл көшелерін қайта патрульдейтінін жариялады. Әкімнің бұл хабарламасы көптеген афроамерикалық лидерлерді адасқан сезімге ие етті. Басқа қара нәсілді шенеуніктер мен ақ бизнес иелері Стокс қала әкімінің комитетінің патрульдерін бастапқыда пайдаланғаны үшін сынады, оны толық сәтсіздік деп есептеді. Әкімнің мәлімдемесінен кейін 400 Ұлттық гвардияшы жабық аймаққа кіріп, қайта патрульдеуді бастады, сонымен қатар ақ полицейлердің патрульдеуіне қойылған тыйым алынды. Бірнеше жергілікті афроамерикалық лидерлер мен еріктілер де зардап шеккен аймақты аралап, көмек көрсетуге келісті. 25-26 шілде түнде Гленвиллде 2100-ден астам Ұлттық гвардияшы патрульдеді. Қосымша өлім оқиғалары болған жоқ, бірақ тонау тоқтаған жоқ. Полиция 26 шілде күні кешкісін 8127 Superior Avenue мекенжайындағы Afro Set штаб-пәтерінде Харлел Джонсты және оның жақтастарын ұстады. Олар одан мыс буын тапқандарын айтып, сот санкциясысыз оның көлігін тінтіп, .38 калибрлі револьвер тапқандарын мәлімдеді. Әкім Стокс Джонс ұсталғанда келді. Кейін полиция есебін өзгертті және мыс буын Джонстың көлігінен табылғанын хабарлады. Сот іздестірудің Конституцияның төртінші түзетуін бұзғанына байланысты істі қарастырмады. Джонс жергілікті полиция бөліміне тіркеуге жеткізілгеннен кейін және Стокс кеткеннен кейін, куәгерлер полицияның топ кеңсесін қиратқанын айтты. 26-27 шілде түнде басқа да аз ғана оқиғалар тіркелді.

Regular public transit service and trash pickup through the cordoned area resumed the morning of July 25, and city demolition crews began tearing down the most severely affected and unsafe burned buildings. Early on the morning of July 25, Stokes met with African American civic leaders who had participated in the Mayor's Committee effort. For the most part, only militant groups had participated in the peace patrols. Moderate neighborhood leaders, like pastors, had largely stayed home, and the militants and some other African American civic leaders deeply resented the lack of participation by moderates. There was general agreement that the Mayor's Committee had been only partially effective, and a curfew was discussed. While the group debated, Stokes left the room and held a press conference at which he announced the National Guard would once more patrol Glenville's streets. The mayor's announcement left many African American leaders feeling betrayed. Other black officials and white business owners criticized Stokes for using the Mayor's Committee patrols in the first place, which they viewed as a complete failure. After the mayor's announcement, 400 National Guardsmen moved into the cordoned off area and began patrolling again. and the ban on white police patrols was lifted. Several local African American leaders and volunteers also agreed to assist by roaming the affected area. More than 2,100 National Guardsmen patrolled Glenville during the night of July 25–26. No additional deaths occurred, although there was still looting. Police arrested Harllel Jones and a group of his followers late on July 26 at the Afro Set headquarters at 8127 Superior Avenue. After claiming to find brass knuckles on him, they searched his automobile without a search warrant and claimed to find a .38 caliber revolver. Mayor Stokes arrived as Jones was being arrested. Police later changed their report, and said brass knuckles were found in Jones' vehicle. A court threw out the case because the search was an unconstitutional violation of the Fourth Amendment. After Jones was taken to a local police precinct for booking and Stokes had left, eyewitnesses said police vandalized the group's offices. Few other incidents occurred during the night of July 26 – 27.

27 шілде: Шаралардың аяқталуы

Кливлендте алкогольді өнімдерді сатуға тыйым салу 27 шілде күні таңертең алынып тасталды. Ұлттық гвардия қайтарылды, Кливленд полициясы қалыпты ауысымдарына және патрульдік маршруттарына оралды, ал комендант сағаты жойылды. Қақтығыстар жергілікті бизнеске 2,6 миллион доллар ($ доллармен) шығын келтірді. Бұл оқиға Хаугтағы жақсы белгілі тәртіпсіздіктерден әлдеқайда кең ауқымды болды. 27 шілде күні таңертең бұқаралық ақпарат құралдары Эванстың қала әкімінің «Кливленд: Қазір!» қайта құру қорынан 6000 долларлық грант алғанын, және ол осы ақшаның бір бөлігін қару-жарақ сатып алуға қолданғанын хабарлады. Ол сотқа шағымданып, үкімі күшінен шығарылды. Апелляциясы қаралып жатқанда, АҚШ Жоғарғы Соты Фурман мен Джорджия ісі бойынша (408 U.S. 238, 1972) АҚШ-тағы барлық өлім жазасын тоқтатты. Эванстың үкімі өмір бойына түрмеге жабылуға ауыстырылды, және ол қалған өмірін Лукасвиллде өткізді. 1977 жылы Эвансқа рак диагнозы қойылды, ол 1978 жылдың 25 ақпанында Огайо штатының Колумбус қаласындағы Риверсайд методист ауруханасында қайтыс болды. Хардрик пен Томас ұсталғаннан кейін Кливленд қалалық түрмесіне қамалды. Психиатриялық сараптамадан кейін Альфред Томас ақыл-есі дұрыс емес деп танылды және сотқа қатыса алмайтындығы анықталды. Ол Лима психиатриялық ауруханасына жіберілді. Үш жарым күндік кеңесуден кейін, қазылар алқасы Латхан Доналды 1969 жылдың 18 тамызында бірінші дәрежелі кісі өлтірудің үш қылмысы (құлықпен жасалған) және екінші дәрежелі кісі өлтірудің төрт қылмысы (құлықпен жасалған) үшін кінәлі деп тапты. Қазылар алқасы кешірім сұрау туралы өтінішті қарастырып, оны қабылдады. Доналды мерзімі біткенше босатылмауы мүмкін, жеті жылға бас бостандығынан айырылды. Оның жазасы кемінде 110 жыл түрмеде отыруды білдірді. Лесли Джексон үкімге шағымданып, адвокаттары Огайо заңдарына сәйкес, жасөсперімдер соты жасөсперімнің қылмыскер екенін анықтауы керек, сондай-ақ жасөсперімді жасөсперімдер жүйесінде оңалту мүмкін емес деп тануы керек, одан кейін ғана жасөсперімді ересек ретінде айыптау үшін жалпы сотқа тапсыруға болады деп мәлімдеді. Оның ісі Огайо Жоғарғы Сотына жетті, ол 1970 жылы «In re Jackson, 21 Ohio St.2d 215 (Ohio 1970)» ісі бойынша оған қарсы айыптауды жойды. Бұл шешім Хардрикке тағылған айыптауды да жоққа шығарды. Хардрик пен Джексонға атыс кезінде лейтенант Элмер Джозефті жарақаттағаны үшін қылмыстық іс қозғалды. Куяхога округінің прокурорының көмекшісі Чарльз Р. Лори олардың «жетекші емес екенін және көптеген маңызды куәгерлер қол жетімді емес болғандықтан» жалпы сотқа қайтадан айыптаудан бас тартты. Екеуі қолданған мылтық лейтенант Джозефті жарақаттағаны туралы дәлелдерді тыңдағаннан кейін, Куяхога округінің жасөсперімдер сотының судьясы Уолтер Г. Уитлэч Хардрик пен Джексонды Огайо штатының Мэнсфилд қаласындағы Мэнсфилд жастар орталығына жіберді. Екеуі де 21 жасқа толғанда босатылуы керек еді. Хардрик пен Джексонның сотталуы Гленвиллдегі атысқа қатысқандарға қарсы соңғы заңдық шара болды. Қала әкімі Стокстың келісімімен «Кливленд: Қазір!» барлық шығындары бекітілді, ал Куяхога округінің комиссары Сет Тафт және Кливленд бизнесмені Джордж Дж. Грэбнер «Кливленд: Қазір!» қорының қамқорлары болды. «Кливленд: Қазір!» Greater Cleveland Associated Foundation-ға ақша берді, ол өз кезегінде Жастар мүмкіндіктері жөніндегі кеңеске грант берді. Кеңес төрағасы Дин Г. Остром өз кезегінде Хоуг ауданындағы бизнес пен тұрғын үй жағдайларын жақсартуға жұмыс істейтін қоғамдық қор Хоуг ауданының даму корпорациясына (HADC) грант берді. HADC директоры ДеФорест Браун және қамқор Джулиан К. Мэдисон (жергілікті сәулетші) Эвансқа қаражат бөлуді қадағалады. Сотталушы Бэкон Браун мен Мэдисонның ғана қаражат Эвансқа түсетінін білгенін айтты және басқа айыпталушыларға қарсы істі тоқтатты. Эванс, Дональд және басқалардың куәліктері HADC қаражатының ешқайсысы қару-жарақ сатып алу үшін қолданылмағанын немесе бұрмаланбағанын көрсетті. Оның орнына, олар өз жалақыларын қару алу үшін пайдаланды, бұл Браун мен Мэдисонның болжауы мүмкін емес еді. Сот судьясы Бейкон тоғыз талапкердің атынан жүретін адвокат Мильт Шульманды қатты сынға алды, оны заңгерлік абайсызда айыптап, сот барысында дұрыс мінез танытпағаны үшін сотқа құрметсіздік көрсетуі мүмкін деп ескертті.

The ban on alcohol sales in Cleveland was lifted on the morning of July 27. The National Guard were withdrawn, Cleveland police were returned to their normal shifts and patrol patterns, and the curfew was lifted. The riots cost local business $2.6 million ($ in dollars). The damage was far more widespread than the much better known Hough riots. On the morning of July 27, the media reported that Evans had received a $6,000 grant from the mayor's Cleveland: Now! redevelopment fund, and that he had used a portion of this money to buy weapons. and appealed his conviction. His execution was stayed while he appealed. While his appeal was pending, the United States Supreme Court placed a moratorium on all capital punishment in the United States in its ruling in Furman v. Georgia, 408 U. S. 238 (1972). Evans' conviction was commuted to life in prison, and he spent the remainder of his life at Lucasville. Evans was diagnosed with cancer in 1977, and he died on February 25, 1978, at Riverside Methodist Hospital in Columbus, Ohio. Hardrick and Thomas were detained in the Cleveland City Jail after their arrest. After a psychiatric hearing, Alfred Thomas was judged insane and unable to stand trial. He was committed to Lima State Hospital for the Criminally Insane. After three and a half days of deliberation, a jury convicted Lathan Donald on August 18, 1969, of three counts of first degree murder (by conspiracy), and four counts of second degree murder (by conspiracy). After considering a plea for mercy, the jury granted the plea. Donald was sentenced to seven consecutive terms in prison, without the possibility of parole. His sentence meant that he would spend a minimum of 110 years in prison. Leslie Jackson appealed his indictment. His attorneys argued that, under Ohio law, a Juvenile Court was required to find a juvenile delinquent, as well as determine that the juvenile could not be rehabilitated under the juvenile justice system, before that juvenile could be turned over to the Court of Common Pleas for indictment as an adult. His case went to the Supreme Court of Ohio, which in 1970 nullified the indictments against him in In re Jackson, 21 Ohio St.2d 215 (Ohio 1970). The ruling had the effect of nullifying Hardrick's indictments as well. Hardrick and Jackson were then charged with delinquency for wounding Lt. Elmer Joseph during the shootout. Assistant Cuyahoga County Prosecutor Charles R. Laurie declined to have the pair re indicted by the Court of Common Pleas, as the two "were not ring leaders and besides, many key witnesses are no longer available." After hearing evidence that a rifle used by the two was employed to wound Lt. Joseph, Cuyahoga County Juvenile Court Judge Walter G. Whitlatch sentenced Hardrick and Jackson to the Mansfield Youth Center in Mansfield, Ohio. Both individuals were to be released on their 21st birthday. The convictions of Hardrick and Jackson were the last legal actions taken against any individual charged in the Glenville shootout. Efn|Mayor Stokes had approved all Cleveland: Now! expenditures, while Cuyahoga County Commissioner Seth Taft and Cleveland businessman George J. Grabner were trustees of the Cleveland: Now! foundation. Cleveland: Now! gave money to the Greater Cleveland Associated Foundation, which in turn gave a grant to the Council on Youth Opportunity. Council chairman Dean G. Ostrom in turn gave a grant to the Hough Area Development Corporation (HADC), a community foundation working to improve business and living conditions in the Hough neighborhood. HADC director DeForest Brown and trustee Julian C. Madison (a local architect) oversaw distribution of funds to Evans. Judge Bacon held that only Brown and Madison knew that funds would go to Evans, and dismissed the case against the other defendants. Testimony from Evans, Donald, and others showed that no HADC funds were misused or diverted to purchase weapons. Rather, the militants used their paychecks to obtain guns, which could not have been foreseen by Brown or Madison. Judge Bacon strongly criticized attorney Milt Schulman, who represented the nine plaintiffs, all but accusing him of legal malpractice as well as threatening him with contempt of court for his misbehavior during the trial.