Кіріспе

Уоллингвеллз – Англияның Нотингемшир графтығындағы Басетлоу ауданындағы шағын азаматтық приход және ауыл. 2001 жылғы халық санауы бойынша халқы 22 адамды құрады. 2011 жылғы халық санауында халық саны 100-ден аз болды, толық мәліметтер Линдриктегі Карлтон азаматтық приходының құрамына енгізілді. 2021 жылғы халық санауында халық саны 27 адам деп тіркелді. Ол Уорксоп қаласынан солтүстікке қарай шамамен бес шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл приход Англияда эксклавты сақтап қалған сирек аумақтардың бірі – бұл жағдайда Линдриктегі Карлтон приходынан бөлінген шағын жер учаскесі.

Уоллингвелл залы

Валлингвеллз залы – Валлингвеллз приорлығының орнында салынған XVII ғасырға жататын, II санаттағы ескерткіш болып табылатын ауылдық үй. Ол бірнеше ғасыр бойы Таксфорд және Валлингвеллс ақ үйінің орталығы болды. Ұсақ тас, әктас, кірпіш және сылақтан салынған, шифермен жабылған төбесі бұрыштық пішіндес, жалпы жоспары дұрыс емес. Қазір ол төрт жеке тұрғын үйге бөлінген.

Тарих

Уоллингвеллз 1563–1564 жылдары Елизавета I королевасы Ричард Пайпке (тері сатушы) және Франсис Бойерге (дүкен иесі) Лондон қаласына, сондай-ақ Уилтширдегі түрлі жерлерге, монастырь қираған жерден салынған үйге иелік құқығын берді. Оны 1698 жылы майор Сэмюэл Тейлор сатып алды. Ол оның ұлы Ричард Тейлорға өтті, ол 1689 жылы Ноттингемширдің жоғары шерифі және 1690 жылдан 1698 жылға дейін Шығыс Ретфордтың депутаты болды. Ричард 1699 жылы қайтыс болды, оның жалғыз аман қалған қызы Бриджит, ол бай және ықпалды жер иесі Томас Уайтқа үйленді, ол Таксфорд иелігінде болды. Ерлі-зайыптылар Уоллингвеллзді отбасылық орын етіп, Таксфордты екінші/жесірлік мүлік ретінде қалдыруға шешім қабылдады. Томас Уайт 1701 және 1732 жылдар аралығында көп уақыт бойы Шығыс Ретфордтың депутаты болды. Ол 1732 жылы қайтыс болды, оның мұралық жері оның үлкен ұлы Джон Уайтқа қалдырылды, ол сонымен бірге Шығыс Ретфордтың депутаты болды. Джон үйленбей қайтыс болды және оның орнын бауыры, адвокат Тейлор Уайт иеленді. Тейлор Сара Вулластонға (Лоусбидің сэр Исаак Вулластонның мұрагері) үйленген болатын, ал олардың немересі Томас Вулластон Уайт барондыққа ие болды. Томас Уайт 1802 жылғы 20 желтоқсанда король Джордж III-нің жарлығымен барондыққа ие болды, ол Наполеон соғыстарының қатаң кезеңінде жаңадан полк құрып, оны киім-кешекпен, тамақпен, жатақпен және қару-жарақпен қамтамасыз еткендігі үшін марапатталды. Полк алғаш рет 1794 жылы Шервуд Рейнджерс Еоманри кавалериясы ретінде құрылды және әлі күнге дейін "А" эскадрильясы ретінде қызмет етеді. 2-ші барон 1833–1834 жылдары Ноттингемширдің жоғары шерифі болды. 1919 жылы 4-ші барон Уоллингвеллзді сатты, ал 1926 жылы негізгі ғимарат төрт жеке тұрғын үйге бөлінді. Солтүстіктегі кеңселер мен қызметшілердің қанаты да 3 коттеджге айналдырылды. Уоллингвеллздің аңғарлары Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері қаңырап бос қалғаннан кейін 2000-шы жылдардың басында үйге айналдырылды. Уоллингвеллздің бұрышында 20-ғасырда салынған жеке қызыл кірпіштен салынған үй де бар. Қазір ол 3 көршілес коттеджді төрт бөлмеге бөлгенмен, әдемі үй болып қала береді, ол айтарлықтай өзгерген жоқ. Оның үш қабаты бар, бірақ ол кез келген үш қабатты үйден биік көрінеді. Оның үлкен терезелері, артқы жағында жалпақ шатыры, ал алдыңғы жағында көлбеу шатыры бар. Залда әдемі бау-бақшалар, жеміс-жидек баулары мен орман бар, ал жақын маңда жеке көл бар. Жалпы залда 20-дан астам мұржа, 50-ден астам терезе, оның ішінде шыны күмбез, 20-дан астам жатын бөлмелері және 7,75 акр жер, қазір негізінен егістік жерлер мен бақтар бар. Дегенмен, "Уоллингвеллз залының қарғысы" бар деген әңгіме бар.