Кіріспе
Ирландия фольклорындағы рух – Лианнан сидхи (; leannan sìth, ; ) – ирланд фольклорындағы кейіпкер. Ол Аос Си ("ертегі үйінділерінің халқы") әдемі әйел ретінде бейнеленеді, ол адам сүйіктісін таңдайды. Лианнан сидхиге ғашықтар қысқа, бірақ тым әсерлі өмір сүреді деседі. Атау гаэль тіліндегі "сүйікті", "жар" немесе "ұнатқан" сөздерінен және ертегі үйінділерінің тұрғындары (пери) деген терминнен алынған. Лианнан сидхи көбінесе әйел пери ретінде суреттелгенімен, еркек Лианнан сидхидің өлімге ұшыраған әйелді мазалағаны туралы бірнеше дерек бар. Мифтің бір нұсқасы 19 ғасырдың соңында кельт қайта жандану кезеңінде кеңінен танымал болды. Лианнан сидхи туралы Джейн Уайльд 1887 жылы жарық көрген "Ирландияның ежелгі аңыздары, мистикалық сиқыры мен ырымдары" еңбегінде "Сперанца" псевдонимімен жазған. У.Б. Йейтс Лианнан сидхидің өзіндік "жаңа көне" нұсқасын танымал етті, бұл рухтың дерлік вампирлік бейімділіктерін баса көрсетті. Оның ойынша, Лианнан сидхи – суретшіге оның сүйіспеншілігі мен адалдығы үшін шабыт сыйлайтын әдемі мұза; алайда, осы табиғаттан тыс оқиға суретшінің ақылынан айырылуына және соңында өліміне әкеледі: Леаннаун Ши (пери әйел) өлімге ұшырайтын махаббатты іздейді. Егер олар бас тартса, олар оның құлы болуы керек; егер келіссе, олар оның меншігіне өтеді және олардың орнына басқа біреуді тауып қана құтыла алады. Пери олардың өмірімен тіршілік етеді, ал олар құрып кетеді. Өлімнен қашу жоқ. Ол – гелдік мұза, себебі ол қудалағандарға шабыт береді. Гел ақындары жас өледі, өйткені ол тынышсыз, және оларға жер бетінде ұзақ уақыт қалуға рұхсат етпейді – осы қатерлі арман.
The leannán sídhe (; leannan sìth, ; ) is a figure from Irish Folklore. She is depicted as a beautiful woman of the Aos Sí ("people of the fairy mounds") who takes a human lover. Lovers of the leannán sídhe are said to live brief, though highly inspired, lives. The name comes from the Gaelic words for a sweetheart, lover, or concubine and the term for inhabitants of fairy mounds (fairy). While the leannán sídhe is most often depicted as a female fairy, there is at least one reference to a male leannán sídhe troubling a mortal woman. A version of the myth was popularized during the Celtic Revival in the late 19th century. The leannán sídhe is mentioned by Jane Wilde, writing as "Speranza", in her 1887 Ancient Legends, Mystic Charms and Superstitions of Ireland. W. B. Yeats popularized his own 'newly ancient' version of the leannán sídhe, emphasizing the spirit's almost vampiric tendencies. As he imagined it, the leannán sídhe is depicted as a beautiful muse who offers inspiration to an artist in exchange for their love and devotion; although the supernatural affair leads to madness and eventual death for the artist:
The Leanhaun Shee (fairy mistress) seeks the love of mortals. If they refuse, she must be their slave; if they consent, they are hers, and can only escape by finding another to take their place. The fairy lives on their life, and they waste away. Death is no escape from her. She is the Gaelic muse, for she gives inspiration to those she persecutes. The Gaelic poets die young, for she is restless, and will not let them remain long on earth—this malignant phantom.
Әдебиет пен поп-мәдениетте
2017 жылғы Джон Беррдің жазған және түсірген қорқынышты фильмі MUSE-де ол суретшінің музасы мен жарына айналған мифтік және қауіпті рух рөлінде ойнайды.