Кіріспе
Вашингтон штатының 11-ші бағыты (SR 11) – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Скагит және Уотком округтеріне қызмет ететін 21,28 миль (34 км) ұзындықтағы мемлекеттік тас жол. Чукканут драйвы деп белгілі SR 11, Берлингтонның солтүстігіндегі Interstate 5 (I 5) тармағынан басталып, бірнеше шағын қалалар мен Чукканут таулары арқылы солтүстік-батысқа қарай Беллингемнің Фэрхейвен ауданына дейін созылады, онда тас жол шығысқа бұрылып, қайтадан I 5-те аяқталады. Қазіргі SR 11 тас жолының бір бөлігі 1895 жылы Бланшард – Уотком округі шекаралық жолы ретінде мемлекеттік тас жолдар жүйесіне қосылған. Тас жол 1905 жылы 6-шы мемлекеттік жолға айналып, 1907 жылы Уотерфронт жолы деп аталған. Жол 1913 жылы Тынық мұхиты тас жолының құрамына енгізілді және 1926 жылы 99-шы АҚШ тас жолының (US 99) бөлігі болды. 1931 жылы ішкі айналма жол штат тарапынан US 99 деп белгіленгеннен кейін, Чукканут драйвы US 99-дың балама бағыты болды. 1964 жылғы тас жолдарды қайта нөмірлеу кезінде жол SR 11 аталды. 1987 жылы SR 11 Беллингем қаласынан өтетін бағыты өзгертіліп, солтүстік нүктесі Фэрхейвенге қарай жылжытылды.
State Route 11 (SR 11) is a 21.28 mile (34 km) long state highway that serves Skagit and Whatcom counties in the U. S. state of Washington. SR 11, known as Chuckanut Drive, begins at an interchange with Interstate 5 (I 5) north of Burlington and continues northwest through several small towns and the Chuckanut Mountains to the Fairhaven district of Bellingham, where the highway turns east and ends again at I 5. A segment of what is now SR 11 was originally added to the state highway system in 1895 as a Blanchard – Whatcom County line road. The highway became State Road 6 in 1905 and was named Waterfront Road in 1907. The road was incorporated into the Pacific Highway in 1913 and U. S. Route 99 (US 99) in 1926. After an inland bypass was designated by the state to become US 99 in 1931, Chuckanut Drive became U. S. Route 99 Alternate. During the 1964 highway renumbering, the road became SR 11. In 1987, SR 11 was realigned through Bellingham, shifting its northern terminus south to Fairhaven.
Маршрут сипаттамасы
11 ШЖ, сонымен қатар Чукканут Драйв деп аталады, Берлингтонның солтүстігінде 5-ші жолмен жартылай үш жапырақты тораптан басталады. Торапқа екі айналма жол кіреді, олар сонымен қатар Берлингтон бульварымен және Джош Уилсон жолымен байланысады. Автомобиль жолы Скагит аңғарының солтүстік шетіндегі егістік жерлер арқылы солтүстік-батысқа қарай жүреді, әдетте BNSF Bellingham Subdivision темір жолымен қатар жүреді, бұл темір жол Amtrak-тың Cascades жолаушылар пойыздарын да тасымалдайды. Содан кейін SR 11 Самиш шығанағының басында Эдисон және Боу қалаларының жанында Боу Хилл жолымен (бұрынғы SR 537) қиылысында солтүстікке бұрылады. Автомобиль жолы Бланшард маңындағы темір жолмен қиылысады және солтүстік-батысқа бұрылып, Самиш шығанағының батыс жағынан Чуканут тауларының оңтүстік баурайымен жүреді. Самиш шығанағындағы Лох-Несс шешесінің мүсіні жолдан көрінеді және оны 2010 жылдары жергілікті суретші орнатқан. Chuckanut Drive содан кейін Taylor Shellfish устрица шаруашылығынан өтеді және Pigeon Point маңындағы Oyster Creek-те екі тізе бұрылысын кесіп өтеді. SR 11 Уотком округіне өтіп, солтүстік-батысқа қарай Ларраби мемлекеттік паркі арқылы өтеді, бұл Вашингтон штатындағы ең көне мемлекеттік парк, ол жол басындағы тұрақтарына, кемпингтеріне және қайық түсіру алаңына қызмет етеді. Мемлекеттік саябақтан шығып, автомобиль жолы Чуканут шығанағы бойымен және таулардың жанындағы тұрғын үйлер арқылы қалааралық жолмен жүреді. Ол тұрғын үй маңынан өтіп, Беллингэм шығанағындағы тарихи бизнес ауданы Фэрхейвенге түседі, онда Amtrak стансасы және Аляска теңіздік магистральдік паром терминалы орналасқан, ол паромның оңтүстік соңғы нүктесі болып табылады. Автомобиль жолы шығысқа қарай Old Fairhaven Parkway-ге бұрылып, Падден-Крик бойымен төмен қарай бара жатқанда тұрғын үй маңынан өтеді. SR 11 оңтүстік Беллингхэмде I 5 жолымен торабында аяқталады, ал жол Lake Padden маңындағы ауданға Connelly Avenue ретінде жалғасады. SR 11 Chuckanut Drive Scenic Byway, мемлекеттік көрікті жол ретінде тағайындалған және оны Вашингтон штатының көлік департаменті (WSDOT) ұстайды. WSDOT мемлекеттік автомобиль жолдары бойынша жыл сайынғы сараптама жүргізеді, бұл жылдық орташа тәуліктік қозғалыс көлемін өлшеу үшін. 2016 жылы SR 11-дегі орташа көлік көлемі Боу Хилл жолы маңында кемінде 2300 көлікке, ал Фэрхейвен маңында 14000 көлікке дейін жетті. Чуканут Драйв әдетте екі жолақты, тар иығы бар және демалыс және шаруашылық мақсатында пайдаланылатын маусымдық шыңдары бар. Жол 1905 жылы 6-шы мемлекеттік жолға айналды және 1907 жылы Waterfront Road деп аталды. 1909 жылы Блейннен Ванкуверге дейінгі солтүстік-оңтүстік магистральды зерттеуге рұқсат берілді, ал магистраль 1913 жылы Тынық мұхиты магистралі ретінде салынды. Скагит округінде Тынық мұхиты магистралі бұрыннан бар 6-шы мемлекеттік жолды пайдаланды. Чуканут Драйв, Чуканут тауларындағы Тынық мұхиты магистралінің 32 шақырымдық бөлігі, 1916 жылдың көктемінде қиыршық тас жол ретінде ашылды және 1921 жылы асфальтталды. Тынық мұхиты магистралі 1923 жылы тас жол жүйесін қайта құру кезінде 1-ші мемлекеттік жолға айналды, ол кезде 6-шы мемлекеттік жол толықтай ауыстырылды. 1926 жылы АҚШ жол жүйесі құрылғанда Тынық мұхиты магистралі US 99 болды. 1931 жылы Самиш көлі арқылы ішкі айналма жол 1-ші мемлекеттік жол мен US 99-ға қосылды. US 99 1937 жылы 1-ші негізгі мемлекеттік жол (PSH 1) болды, ал US 99 баламасы Бёрлингтоннан Беллингхэм қаласының орталығына дейін жүретін негізгі жолдың Чуканут Драйв тармағы болды. 1964 жылы қайта нөмірлеу 1970 жылы күшіне енетін жаңа жол белгілері жүйесін енгізді. Бастапқыда жоспарланғандай, PSH 1-дің Чуканут Драйв бөлімшесі - қазірдің өзінде US 99 баламасы - SR 11 ретінде белгіленді. Беллингхемнің I 5-тегі автокөлік жолы 1960 жылы 5 желтоқсанда қозғалысқа ашылды, ол қала арқылы US 99-ды алмастырды. US 99 баламасы атаулары жаңа нөмірлеу жүйесі 1970 жылы бекітілген кезде SR 11мен толықтай алмастырылды. SR 11 бастапқыда солтүстік-шығысқа қарай Беллингхэм орталығы арқылы Айова көшесімен I-5 торабына дейін жалғасты. 1967 жылы мемлекеттік заң шығарушы орган Екінші мемлекеттік жол 1F (SSH 1F; SR 110 деп те аталады) құрды, ол Фэрхейвендегі Чуканут Драйвті I-5-ке жалғастыратын болады. 1966 жылы Беллингхэм қалалық үкіметі дәлдікте жаңа автомобиль жолын ұсынды және 1969 жылы Вашингтон штатының автомобиль жолдары департаментінен мақұлдау алды. 2 шақырымдық жол 1972 жылы қарашада қозғалысқа ашылды. SR 11 жаңа жолға қайта бағытталды, ол ашылған кезде SR 110-ды алмастырды, 1971 жылы мемлекеттік заң шығарушы орган қабылдаған ереже бойынша. Valley Parkway 1986 жылы Беллингхэм жоспарлау комиссиясы Fairhaven-дегі бизнестер мен жақтастары көршіліктің тарихи орталығын насихаттау науқанынан кейін Old Fairhaven Parkway деп өзгертілді.