Кіріспе
Фадела Амара (Fadela Amara, 1964 жылғы 25 сәуірде Фатиха Амара ретінде туған) – француз феминисі және саясаткер. Ол саяси өмірін кедей шалқалардың әйелдері үшін жақтаушы ретінде бастады. Француз премьер-министрі Франсуа Фийонның либералды «Халықтық қозғалыс үшін одақ» (UMP) үкіметінде қалалық саясат жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметін атқарды. «Ни путе ни соумисе» ұйымының бұрынғы президенті.
Fadela Amara (born Fatiha Amara on 25 April 1964) is a French feminist and politician, who began her political life as an advocate for women in the impoverished banlieues. She was the Secretary of State for Urban Policies in the liberal Union for a Popular Movement (UMP) government of French Prime Minister François Fillon. She is a former president of the organisation Ni Putes Ni Soumises.
Өмірбаян
Амара Клермон-Ферранның Пю-де-Дом аймағындағы төтенше жағдай туғызған тұрғын үй ауданында алжирлік бербер кабилдік ата-анасының отбасында дүниеге келді, кейін ол бұл жерді шатыр қала деп сипаттады. Ауданның көп бөлігін Магрибтен келген иммигранттар құрады. Ол он бір балалы отбасында дүниеге келді, төрт әпкесі және алты ағасы болды. Әкесі апта ішінде жұмысшы болып жұмыс істесе, демалыс күндері базарда сауда жасады, ал анасы үй шаруасымен айналысты. Әйелдердің жағдайы туралы ол былай деді: «Қыздар, әпкелер, туыстар, көрші әйелдер немесе мойынсұнғыш, бірақ ардақты болуы керек, немесе оларға арзан бағалы әйелдердей қарау керек. Тәуелсіздікке немесе әйелдікке ұмтылу – сынға алу және қауқетке шақыру». Ол әдебиет оқығысы келсе де, кеңсе қызметкері білігін алды. 1978 жылы, Амара 14 жасқа толғанда, оның інісі Малик мас күйдегі жүргізушінің соққысына ұшырады. Бірнеше сағаттан кейін ол алған жарақатынан қайтыс болды. Амара оқиға орнында полицияның жүргізушінің жағын алуын көріп, қатты ойран болды. Амара Клермон-Ферранның жастарын сайлауға шақыру мақсатындағы алғашқы демонстрацияға қатысты. 16 жасқа келгенде, қалалық билік оның тұратын ауданын бұзу туралы шешім қабылдады. Ол үйден үйге кіріп, оны сақтап қалу үшін қолдау сұрады. 18 жасында ол «Қоғамдар аралық алмасу үшін әйелдер қауымдастығы» атты ұйымды құрды, бұл Ислам феминизмінің жаңа үлгісі болды. Ұйымның мақсаты – көршілес қауымдар арасындағы кездесулер арқылы әйелдердің тәуелсіздігі мен жеке ойларын дамыту. 1983 жылы ол Солтүстік Африкадан шыққан француздықтардың (Beurs) жаппай демонстрациясына қатысты, ал 1986 жылдан бастап SOS Racisme азаматтық құқықтар ұйымының белсенді мүшесі болды. 2000 жылы ол Ұлттық үйлер федерациясының (FNMP) президенті болып сайланды. 1989 жылы ол әйелдер комиссиясын құрды, оның басты мақсаты қалалық және қала маңындағы әйелдердің жағдайын зерттеу және осы қауымдастықтардың талаптарын тіркеу болды. 2001 жылдың наурыз айында ол Социалистік партия тізімі бойынша Клермон-Ферран қалалық кеңесіне сайланды. 2002 жылы 17 жасар Сохан Бензианды өлтіргеннен кейін ол «Ни Пут, Ни Сумис» (не жезөкше, не мойынсұнғыш) деп жазылған баннер астында шеру ұйымдастырды. Бұл ұран қалып қойды және ол президенті болған ұйымның аты болды. 2002 жылы ол Сорбоннада 250-ден астам қатысушымен «әйелдер парламентін» ұйымдастырды, 20 000-ға жуық қол жинаған петиция жасады және 2003 жылдың 8 наурызында Парижде аяқталған «Ни Пут, Ни Сумис» атты бүкіл елдік турне ұйымдастырды. 2007 жылдың 19 маусымында, әлі де Социалистік партияның мүшесі және муниципалдық кеңесші болса да, ол француз премьер-министрі Франсуа Фийонның екінші UMP үкіметінде қалалық саясат жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. Ол тұрғын үй министрі Кристин Бутенге есеп берді. Ол 2010 жылы үкіметтен кетіп, 2011 жылдың қаңтар айында Францияның әлеуметтік мәселелер жөніндегі бас инспекторы болып тағайындалды.
Regarding the situation there for women she said, "daughters, sisters, cousins, female neighbours must either act like submissive but virtuous vassals, or be treated like cheap whores. Any sign of independence or femininity is viewed as a challenge and provocation." Although she wished to study literature, she ended up taking a qualification as an office employee. In 1978, when Amara was 14, her brother Malik was run down by a drunk driver. He died of his injuries after a few hours. Amara was appalled to see the police side with the driver at the scene of the incident. Amara participated in the first demonstration aimed at encouraging electoral registration among the young people of Clermont Ferrand. When she was 16 years old, the municipal authorities decided to demolish the district she lived in. She went from door to door canvassing support for its retention. At the age of 18, she established the Association des femmes pour l'échange intercommunautaire (Women's Association for Intercommunal Exchange), a fledgling example of Islamic feminism, with the aim of developing women's autonomy and individual thought through meetings between neighbouring communities. In 1983 she took part in a mass demonstration of the Beurs (French of North African origin), and from 1986 on she was an activist within the civil rights organisation SOS Racisme. In 2000 she was elected president of the Fédération nationale des maisons des potes (FNMP). In 1989 she established the Women's Commission, whose principal objective was to investigate the position of women in urban and suburban areas and register the demands of those communities. In March 2001 she was elected on the Socialist Party list at the municipal council of Clermont Ferrand. After the 2002 murder of 17 year old Sohanne Benziane, she organised a march from the murder site beneath a banner declaring the women Ni Putes, Ni Soumises (neither whores, nor submissives). The motto stuck and became the name of the resulting organisation, of which she became the president. In 2002 she organised a "women's parliament" in the Sorbonne with over 250 participants, drew up a petition which gained almost 20,000 signatures, and organised a nationwide tour of Ni Putes Ni Soumises, which finished in Paris on 8 March 2003. On 19 June 2007, although still a member and a municipal councillor of the Socialist Party, she was appointed Secretary of State for Urban Policies in the 2nd UMP government of French Prime Minister François Fillon. She reported to Housing Minister Christine Boutin. She left the government in 2010, and was named France's inspector general for social affairs in January 2011.