Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сурет салу әдісі
Method of pictorial representation
Изотип (International System of Typographic Picture Education) – әлеуметтік, технологиялық, биологиялық және тарихи байланыстарды сурет түрінде көрсету әдісі. Ол әлеуметтік ғылыми деректерді бейнелеу үшін стандартталған және абстрактталған бейнелі символдар жиынтығынан тұрады, сонымен қатар бірдей фигураларды қатарлы қайталау арқылы қалай біріктіруге болатыны туралы нақты нұсқаулармен бірге келеді. Бұл әдіс 1925-1934 жылдар аралығында Венадағы Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum (Венаның әлеуметтік және экономикалық мұражайы) -нда жасалғандықтан, алғаш рет Бейнелі статистиканың Вена әдісі (Wiener Methode der Bildstatistik) деп аталды. Бұл мұражайдың негізін қалаушы және директоры Отто Нейрат осы әдістің бастамашысы және басты теоретигі болды. Герт Арнц графикалық бейнелеуді жүзеге асырған суретші болды. Изотип термині 1935 жыл шамасында, осы әдістің негізгі шеберлері Австрия фашизмінің күшеюіне байланысты Венадан кетуге мәжбүр болғаннан кейін қолданыла бастады.
Isotype (International System of Typographic Picture Education) is a method of showing social, technological, biological, and historical connections in pictorial form. It consists of a set of standardized and abstracted pictorial symbols to represent social scientific data with specific guidelines on how to combine the identical figures using serial repetition. It was first known as the Vienna Method of Pictorial Statistics (Wiener Methode der Bildstatistik), due to its having been developed at the Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum in Wien (Social and Economic Museum of Vienna) between 1925 and 1934. The founding director of this museum, Otto Neurath, was the initiator and chief theorist of the Vienna Method. Gerd Arntz was the artist responsible for realising the graphics. The term Isotype was applied to the method around 1935, after its key practitioners were forced to leave Vienna by the rise of Austrian fascism.
Шығуы мен дамуы
Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum негізінен Вена қаласының қаржыландыруымен құрылды, бұл Австрияның жаңа республикасында «Қызыл Вена» деп аталған, кең ауқымды муниципалдық әлеуметтік-демократиялық басқару кезеңіне сәйкес келді. Музейдің маңызды міндеті – вендіктерге өз қалалары туралы хабарлау болды. Нейрат мұражайдың сирек заттардың қоймасы емес, білім беру мұражайы екенін айтты. Мақсаты – «әлеуметтік фактілерді бейнелей көрсету» және «құрғақ статистиканы» көрнекті және есте қалғандай ету болды. Музейдің сәнді сөздерінің бірі: «Дәл сандарды ұмытудың орнына, қарапайым суреттерді есте сақтаған абзал». Вена әдісінің негізгі құралдары – көптеп көшіріле алатын және тұрақты да, жылжымалы көрмелерде қолданылатын суреттер мен кестелер болды. Музей сонымен қатар интерактивті модельдер және назарды аударатын басқа да құрылғылармен инновация жасады, тіпті анимациялық фильмдермен де алғашқы тәжірибелер жүргізді. Вена әдісі/Изотип бастапқыда команданың жұмысы болды. Нейрат бір түрлі саланың мамандарынан құралған графикалық дизайн агенттігінің прототипін жасады. 1926 жылы ол неміс суретшісі Герд Арнцтің ағаштан ойылған суреттерін көріп, оны мұражаймен ынтымақтастыққа шақырды. 1928 жылы Нейрат Pressa халықаралық көрмесіне барғанда тағы бір кездесу болды. Арнц 1929 жылы Венаға көшіп келіп, толық уақыт жұмыс істеді. Оның қарапайым графикалық стилі Изотиптің негізгі бөлігі болған, қайталанатын пиктограммалардың дизайнына үлкен пайда әкелді. Осы пиктограммалардың бүгінгі ақпараттық графикаға тигізген әсері анық байқалады, бірақ әлі толыққанды мойындалмаған болуы мүмкін. Изотиптегі маңызды міндет – күрделі бастапқы ақпаратты өзін-өзі түсіндіретін кесте эскизіне «айналдыру» болды. Бастапқыда басты «айналдырушы» Мари Ридмейстер (1941 жылы Мари Нейрат атанды) болды. Изотиптің алғашқы кезеңінің (сол кезде Вена әдісі деп белгілі болған) маңызды жобасы – 100 статистикалық кестеден тұратын «Gesellschaft und Wirtschaft» (1930) монументалды жинағы болды.
The Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum was principally financed by the municipality of Vienna, during a period of expansive municipal social democratic governance known as Red Vienna within the new republic of Austria. An essential task of the museum was to inform the Viennese about their city. Neurath stated that the museum was not a treasure chest of rare objects, but a teaching museum. The aim was to "represent social facts pictorially" and to bring "dead statistics" to life by making them visually attractive and memorable. One of the museum's catch phrases was: "To remember simplified pictures is better than to forget accurate figures". The principal instruments of the Vienna Method were pictorial charts, which could be produced in multiple copies and serve both permanent and travelling exhibitions. The museum also innovated with interactive models and other attention grabbing devices, and there were even some early experiments with animated films. From its beginning the Vienna Method/Isotype was the work of a team. Neurath built up a kind of prototype for an interdisciplinary graphic design agency. In 1926 he encountered woodcut prints by the German artist Gerd Arntz and invited him to collaborate with the museum. There was a further meeting in 1928 when Neurath attended the Pressa international exhibition. Arntz moved to Vienna in 1929 and took up a full time position there. His simplified graphic style benefited the design of repeatable pictograms that were integral to Isotype. The influence of these pictograms on today's information graphics is immediately apparent, although perhaps not yet fully recognized. A central task in Isotype was the "transformation" of complex source information into a sketch for a self explanatory chart. The principal "transformer" from the beginning was Marie Reidemeister (who became Marie Neurath in 1941). A defining project of the first phase of Isotype (then still known as the Vienna Method) was the monumental collection of 100 statistical charts, Gesellschaft und Wirtschaft (1930).
Негізгі қағидалар
Изотиптің бірінші қағидасы – үлкен көлемдер ұлғайтылған пиктограмма арқылы емес, бірдей өлшемдегі пиктограммалардың көбірек санымен көрсетіледі. Нейраттың пікірінше, өлшемнің өзгеруі нақты салыстыруға мүмкіндік бермейді (не салыстыру керек – биіктік/ұзындық па, әлде аудан ба?), ал қажет болған жағдайда санауға болатын, белгілі бір схемада әрқашан бірдей мәнді білдіретін қайталама пиктограммаларды қолдануға болады. Изотип пиктограммалары осы айқындықты сақтау үшін ешқашан объектілерді перспективада бейнелемейді, сондай-ақ графикалық құралым мен түс қолдану бойынша басқа да нұсқаулар болған. Изотип техникасының ең толық түсіндірмесі – Ото Нейраттың «Халықаралық сурет тілі» (1936) кітабы. «Көрнекі білім беру» Изотиптің басты мақсаты болды, ол көрмелер мен кітаптар арқылы қарапайым азаматтарды (соның ішінде мектеп оқушыларын) әлемдегі өз орны туралы хабардар етуге арналған. Ол ешқашан сөздік тілдің орнын баспады, ол әрқашан сөздік элементтермен бірге қолданылатын «көмекші тіл» болды. Отто Нейрат оның толыққанды дамыған тіл бола алмайтынын түсінді, сондықтан оны «тіл тәрізді техника» деп атады.
The first rule of Isotype is that greater quantities are not represented by an enlarged pictogram but by a greater number of the same sized pictogram. In Neurath’s view, variation in size does not allow accurate comparison (what is to be compared – height/length or area?) whereas repeated pictograms, which always represent a fixed value within a certain chart, can be counted if necessary. Isotype pictograms almost never depicted things in perspective in order to preserve this clarity, and there were other guidelines for graphic configuration and use of colour. The best exposition of Isotype technique remains Otto Neurath’s book International picture language (1936). "Visual education" was always the prime motive behind Isotype, which was worked out in exhibitions and books designed to inform ordinary citizens (including schoolchildren) about their place in the world. It was never intended to replace verbal language; it was a "helping language" always accompanied by verbal elements. Otto Neurath realized that it could never be a fully developed language, so instead he called it a “language like technique”.
Диффузия және бейімделу
Вена мұражайына шетелден көбірек өтініштер келіп түскендіктен, 1931/32 жылдары халықаралық жұмысты ілгерілету үшін Mundaneum деп аталатын серіктес институт (Пол Отлетпен болған сәтсіз ынтымақтастықтың нәтижесінде пайда болған атау) құрылды. Ол Берлин, Гаага, Лондон және Нью-Йорк қалаларында шағын көрмелер ашқан филиалдар желісін құрды. 1930 жылдардың басында Вена командасының мүшелері «Советтік құрылыс және экономиканың бейнелі статистикасының жалпыодақтық институты» (Всесоюзный институт изобразительной статистики советского строительства и хозяйства) құруға көмектесу үшін үнемі Совет Одағына сапар шекті. Бұл институт, көбінесе IZOSTAT (ИЗОСТАТ) деп қысқартылатын, Бесжылдық жоспарлар туралы статистикалық графикаларды және басқа да материалдарды жасады. 1934 жылы Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum жабылғаннан кейін Нейрат, Рейдемайстер және Арнц Нидерландыға қашып, Гаагада Халықаралық Визуалды Білім беру қорын құрды. 1930 жылдары АҚШ-тан маңызды тапсырыстар түсті, оның ішінде Ұлттық туберкулез қауымдастығы үшін жаппай өндірілген кестелер сериясы және Отто Нейраттың «Қалыптасып келе жатқан заманауи адам» (1939) кітабы – Изотиптің ең жақсы жетістіктерінің бірі. Бұл кітапта Нейрат, Рейдемайстер және Арнц тығыз ынтымақтастықта жұмыс істеді. Венада Отто Нейраттың ассистенты болған Рудольф Модли, Чикагодағы Ғылым және өнеркәсіп мұражайындағы бас куратор лауазымы арқылы ISOTYPE әдістерін АҚШ-қа таныстырды. Сонымен қатар, 1934 жылы Модли Нью-Йоркте Pictorial Statistics Incorporated компаниясын құрды, ол ISOTYPE-қа ұқсас пиктограммаларды білім беру, жаңалықтар және басқа да коммуникация түрлері үшін өндіруге және таратуға бағытталды. 1936 жылдан бастап Модлидің пиктограммалары АҚШ-тың бас дәрігері Томас Парранның «Сифилиспен күрес» атты ұлттық денсаулық сақтау кампаниясында қолданылды. Отто мен Мари Нейрат Германияның басқындығынан Англияға қашып, 1942 жылы Изотип институтын құрды. Ұлыбританияда Изотип Ақпарат министрлігінің қолдауымен шығарылған соғыс уақытындағы жарияланымдарда және Пол Ротха түсірген деректі фильмдерде пайдаланылды. 1945 жылы Отто Нейрат қайтыс болғаннан кейін Мари Нейрат және оның әріптестері Изотиптің көмегімен түрлі күрделі ақпаратты бейнелеу жұмыстарын, әсіресе жас оқырмандарға арналған ғылыми кітаптарда жалғастырды. Мари Нейраттың пікірінше, Изотиптің халықаралық амбицияларының нақты сынағы – 1950 жылдарда Нигерияның Батыс аймағында азаматтық білім беру, сайлау рәсімдері және экономикалық даму саласындағы ақпаратты жобалау жобасы болды.
As more requests came to the Vienna museum from abroad, a partner institute called Mundaneum (a name adopted from an abortive collaboration with Paul Otlet) was established in 1931/2 to promote international work. It formed branches containing small exhibitions in Berlin, The Hague, London and New York City. Members of the Vienna team travelled periodically to the Soviet Union during the early 1930s in order to help set up the 'All union institute of pictorial statistics of Soviet construction and economy' (Всесоюзный институт изобразительной статистики советского строительства и хозяйства), commonly abbreviated to IZOSTAT (ИЗОСТАТ), which produced statistical graphics about the Five Year Plans, among other things. After the closure of the Gesellschafts und Wirtschaftsmuseum in 1934 Neurath, Reidemeister and Arntz fled to the Netherlands, where they set up the International Foundation for Visual Education in The Hague. During the 1930s significant commissions were received from the US, including a series of mass produced charts for the National Tuberculosis Association and Otto Neurath’s book Modern man in the making (1939), a high point of Isotype on which he, Reidemeister and Arntz worked in close collaboration. Rudolf Modley, who served as an assistant to Otto Neurath in Vienna, introduced ISOTYPE methods to the United States through his position as chief curator at the Museum of Science and Industry in Chicago. Furthermore, by 1934 Modley established Pictorial Statistics Incorporated in New York, a company which promoted the production and distribution of ISOTYPE like pictographs for education, news, and other forms of communications. Beginning in 1936, Modley's pictographs were used in a nationwide public health campaign for US Surgeon General Thomas Parran's "War on Syphilis." Otto and Marie Neurath fled from German invasion to England, where they established the Isotype Institute in 1942. In Britain Isotype was applied to wartime publications sponsored by the Ministry of Information and to documentary films produced by Paul Rotha. After Otto Neurath’s death in 1945, Marie Neurath and her collaborators continued to apply Isotype to tasks of representing many kinds of complex information, especially in popular science books for young readers. A real test of the international ambitions of Isotype, as Marie Neurath saw it, was the project to design information for civic education, election procedure and economic development in the Western Region of Nigeria in the 1950s.
Мұрағат
1971 жылы Изотип институты өз жұмыс материалдарын Рединг университетіне тапсырды, онда олар Типография және графикалық коммуникация факультетінде Отто мен Мари Нейраттың Изотиптер жинағы ретінде сақталады. Институттың міндеттері 1981 жылы университетке ауыстырылды.
In 1971 the Isotype Institute gave its working material to the University of Reading, where it is housed in the Department of Typography & Graphic Communication as the Otto and Marie Neurath Isotype Collection. The responsibilities of the institute were transferred to the university in 1981.