Мемлекеттік бюджетті бейімдеу саясаты және оның факторлары
Fiscal adjustment
Фискалдық түзету – мемлекеттік бюджет тапшылығын азайту. Салықтарды арттыру немесе шығыстарды қысқарту арқылы жүзеге асырылады. Еуропа елдерінің тәжірибесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фискалдық түзету – мемлекеттік бюджеттің негізгі тапшылығын азайту болып табылады, және ол мемлекеттік шығыстарды азайту, салықтық түсімдерді арттыру немесе екеуінің бірдей уақытта жасалуы нәтижесінде туындауы мүмкін. Фискалдық түзетудің анықтамасы бойынша толық келісім жоқ, бірақ ол көбінесе жағдай емес, процесс ретінде қарастырылады: үкіметтер фискалдық тапшылықтарды, фискалдық профициттерді немесе теңгерімді бюджеттерді басқарады, ал бюджет тапшылығынан тұрақты теңгерімді бюджетке өту процесі – фискалдық түзету болып саналады. Кез келген фискалдық түзетудің екі маңызды ерекшелігі бар: процестің ұзақтығы, әдетте жылдармен өлшенетін, бұл күш-жігердің қарқындылығын анықтайды; және түзетудің құрамы, яғни шығыстарды қысқарту есебінен алынған түзету үлесі салықтарды арттырудан алынған үлеспен салыстырылады.
A fiscal adjustment is a reduction in the government primary budget deficit, and it can result from a reduction in government expenditures, an increase in tax revenues, or both simultaneously. There is no a clear consensus about the definition of fiscal adjustment, but it is commonly understood as a process, instead of as a status: governments run fiscal deficits, fiscal surpluses or balanced budgets, and the process from a budget deficit to a sustained period of balanced budget is a fiscal adjustment. There are two significant features in any fiscal adjustment: the duration of the process, usually measured in years, that defines the intensity of the effort; and the composition of the adjustment, measured as the proportion of the adjustment obtained from expenditure cuts compared to the proportion gained from tax increases.
Еуропадағы фискалдық түзетулер
Еуропа елдері 1990 жылдары Маастрихт критерийлеріне сәйкес келу және Экономикалық және валюталық одаққа (ЭВО) қосылу мақсатында қарқынды фискалдық түзету процестерін бастан өткерді. Келісімде еуроаймаққа кіретін елдің мемлекеттік бюджетінің бастапқы дефициті үш проценттен аспауы тиіс екені белгіленді, ал алғашқы бағалау 1997 жылға жоспарланды. Эмпирикалық зерттеулер көрсеткендей, еуропалық үкіметтер 1990 жылдары ЭВО-ға қабылдану үшін қажетті фискалдық шарттарды орындау үшін түрлі стратегияларды қолданды. Зерттеу қорытындысы бойынша, үкіметтегі партияның идеологиясы фискалдық саясатты және түзету стратегияларын болжаудың ең маңызды факторы болып табылады. Деректерге сәйкес, жаңа жағдайда социалистік үкіметтер капитал құралуына бағытталған ұсыныс тарапын қаржыландыру үшін теңгерімді бюджеттерді пайдалануға және мемлекеттік жұмыс орындарын сақтауға дайындық танытады, тіпті мемлекеттік тұтыну мен трансферттер есебінен болса да, осы шығындарды қысқартуға құлшынбайды. 1970 жылдардан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңді кеңінен талдау экономикалық жағдайлармен қатар, шешім қабылдаудың фрагментациясы, үкіметтегі партияның идеологиясы және сайлауға жақындық фискалдық саясатқа және әсіресе түзету стратегияларына әсер етеді деген гипотезаны растады.
European countries experienced intense processes of fiscal adjustment during the 1990s, in order to match the Maastricht criteria and to accede to the Economic and Monetary Union (EMU). The treaty established that any country acceding to the Euro area should keep his government primary budget deficit below the line of three percent, and the first assessment was established for 1997. The empirical research found that European governments adopted multiple strategies during the 1990s to fulfill the fiscal prerequisites for EMU accession. It concluded that the ideology of the party in government became the most powerful predictor of fiscal policies and strategies of adjustment. Evidence shows that in the new context, socialist governments preferred to use balanced budgets to finance supply side policies of capital formation and to maintain public employment, and are reluctant to cut these expenditures even at the expense of public consumption and transfers. In a most broader analysis of the period, from the 1970s to the present, results confirmed the hypotheses that, besides economic conditions, fragmentation of decision making, ideology of the party in government, and closeness to elections affect fiscal policy in general and adjustment strategies in particular.
АҚШ-тағы фискалдық түзетулер
АҚШ-тың ақша-несие және фискалдық саясатының тәжірибесін қараңыз.
See U. S. monetary and fiscal experience
Қосымша дәлелдемелер
Экономистер жүргізген кейбір тәжірибелік зерттеулерге сәйкес, Латын Америкасы мен Африка елдерінде құрылымдық реттеу бағдарламалары іске асырылған 1980 жылдары шығындарға негізделген фискалдық түзетулер кірістерге негізделген стратегияларға қарағанда тұрақтырақ және ұзаққа созылған.
According to some empirical research by economists at this institution, expenditure based fiscal adjustments were more stable and durable than revenue based strategies during the 1980s in Latin American and African countries running structural adjustment programs.