Форт Герц: Британдық бекініс және Качин даласындағы соғыс жолы

Кіріспе

Форт Герц – қазіргі Качин штатының Путао ауданындағы Солтүстік-Шығыс Мьянмадағы шалқары британдық әскери бекінісі, қазіргі Путао қаласының жанында орналасқан. Ол Уильям Аксель Герцтің есімімен аталыпты. Герц 1888 жылы Бірманың ең солтүстік аймақтарына алғашқы экспедицияларды ұйымдастырды, 1912 жылғы Качин таулары аймағының сипаттамалық картасын жасауға жауапты болды және Путао ауданының алғашқы вице-комиссары қызметін атқарды. Әскери бекініс 1914 жылы құрылды, ал 1925 жылы Уильям Герцтің Үндістан мемлекеттік қызметінен зейнетке шығуына байланысты Форт Герц деп аталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1942 жылға дейін Герц форты Бирма шекаралық күштерінің Миткина батальонының алғы посты ретінде сақталды. 1942 жылы Жапонияның Бирманы басып алуы кезінде британдық/үндістандық Бирма гарнизонының әскерлерінің бір бөлігі Форт Герц аймағында қалды. 1942 жылдың жазында Үндістандағы әскери билік Форт Герцпен тікелей байланысқа түспеді. 3 шілдеде жоғарғы Бирмаға парашютпен әскерлер жіберілді. 153-ші (Гуркха) үнділік парашют батальонының капитаны Дж.О.М. Робертс басқарып, оларға Миткина аймағының жағдайын зерттеп, содан кейін 150 миль солтүстікке қарай Форт Герцке жорық жасау бұйрығы берілді. 12 тамызда 50-ші үнділік парашют бригадасының майоры Хопкинс форттың үстінен ұшып өтіп, оның күтпеген жерден британдықтардың бақылауында екенін анықтады. Капитан Робертс бірнеше күн бұрын фортқа жеткен еді. Бірақ форттағы ұшу-қону жолағы қолдануға жарамсыз болды. Келесі күні 153-ші үнділік парашют батальонының капитаны Г.Е.С. Ньюленд басқарымындағы топ инженерлік жабдықтарымен Форт Герцке парашютпен түсті. 20 тамызға қарай әуежай жөнделіп, ұшақтар қона алатын болды. Сол күні аймақтың жаңа командирі, подполковник Гэмбл келді, одан кейін 7/9-шы джат полкінің ротасы жетті. Капитан Робертс басқарған топ, сондай-ақ жапондықтардың Бирмаға шабуылынан шегініп келген әскерлер, оның ішінде кейіннен Франсис Клиффорд деген атпен танылған капитан Артур Леонард Белл Томпсон да бірге эвакуацияланды. Британдық Үндістан армиясының түрлі батальондары мен Солтүстік Качин жасақтарынан құралған гарнизон, Бирма кампаниясындағы одақтас әскерлердің оқшауланған солтүстік бекеті болды. Качин жасақтарының көмегімен 1942 және 1943 жылдары жапондықтар бақылауындағы Бирмадан Форт Герцке дейінгі солтүстік жол бірнеше шағын шабуылдардан қорғалды. 1943 және 1944 жылдары Форт Герцтің басты мақсаты барлау ақпаратын жинау және Гималайдың шығыс бөлігі арқылы Үндістаннан Қытайға ұшатын "Хумп" бағытындағы ұшақтар үшін шұғыл қону алаңы ретінде қызмет ететін әуежайды қамтамасыз ету болды. Осы әуежай Форт Герцке жабдықтаудың жалғыз жолы болды. Бұл жерде радиомаяктан тұратын навигациялық бақылау пункты да орналасқан еді. Качин жасақтарының ірі масштабты ресми жаттығуы 1943 жылдың тамызында ғана басталды, сол кезде V күшінің тобы Форт Герцке жіберілді. Американдық кеңесшілер тобы, сегіз офицер мен 40 сержанттан (радиооператорлар, шифрлаушылар және дәрігерлер) құралды, сонымен қатар Форт Герцке келді. Американдықтар 1944 жылы Миткина аймағында Качин күштерін құрды, олар Качин рейнджерлері деп аталды. Генерал Джозеф Стилвеллдің Қытай X күштері Ледо жолын салуды және Солтүстік Американдық ұрыс аймағы операциясын қамтамасыз етуге кіріскенде, Форт Герц күштері Стилвеллдің сол фланкімен жылжып, Сумпрабумды басып алды. Содан кейін олар Миткинаға қарай жорықтарын жалғастырып, Тиангупты басып алды және ақырында X күшімен байланысты. Форт Герцтегі операциялық күштер 25 ай бойы, 1942 жылдың тамызынан 1944 жылдың тамызына дейін тек әуе арқылы қамтамасыз етілді.

Up until 1942, Fort Hertz was maintained as an outpost of the Myitkyina Battalion of the Burma Frontier Force. During the 1942 Japanese invasion of Burma, various retreating soldiers of the British/Indian Burma Garrison remained in the Fort Hertz area. The military authorities in India had no direct contact with Fort Hertz during most of the summer of 1942. Troops were parachuted into Upper Burma on 3 July 1942. Led by Captain J. O. M. Roberts of the 153rd (Gurkha) Indian Parachute Battalion, the men had orders to investigate the state of the Myitkyina area and then march 150 miles north to Fort Hertz. On 12 August 1942, Major Hopkins of the 50th Indian Parachute Brigade overflew the Fort and discovered that it was unexpectedly in British hands. Captain Roberts had reached the fort some days before. The landing strip at the fort was however unusable. The next day, a party led by Captain G. E. C. Newland of the 153rd Indian Parachute Battalion parachute dropped into Fort Hertz with engineering supplies. By 20 August, the airfield had been repaired enough that aircraft could land. Lieutenant Colonel Gamble, the new commander of the area arrived on that date quickly followed by a company of the 7/9th Jat Regiment. The party led by Captain Roberts was extracted around the same time together with troops withdrawing from the Japanese advance into Burma, among others Captain Arthur Leonard Bell Thompson, later to be known under his pen name Francis Clifford. Its garrison, consisting of various battalions of the British Indian Army and the Northern Kachin Levies, formed an isolated Northern post of the Allied Armies engaged in the Burma Campaign. With the assistance of Kachin irregulars, the route north from Japanese held Burma to Fort Hertz was defended against a series of minor attacks in 1942 and 1943. In 1943 and 1944 the primary purpose of Fort Hertz was to gather intelligence and to cover an airstrip which served as an emergency landing ground for planes flying The Hump from India to China over the eastern end of the Himalayas. This same airstrip was the only supply line for Fort Hertz. There was also eventually a radio beacon navigation check point at the site. Large scale official training of the Kachin Levies did not start until August 1943 when a V Force team was sent to Fort Hertz. An American team advisory team of eight officers and 40 sergeants (radiomen, cryptographers and medics) also flew into Fort Hertz. The American forces raised their own Kachin force in a Myitkyina area in 1944 which were known as the Kachin Rangers. When General Joseph Stilwell's Chinese X Force started the advance to cover the building of the Ledo Road and American Northern Combat Area Command operation, forces from Fort Hertz advanced on Stilwell's left flank and captured Sumprabum. They then continued their advance towards Myitkyina capturing Tiangup and eventually linking up with X Force. The operational forces at Fort Hertz were maintained solely by air for around 25 months, from August 1942 to August 1944.