Әскери-теңіз флотының адмиралы Генри Фрэнсис Оливер өмірбаяны
Henry Oliver
Әскери-теңіз флотының адмиралы Генри Оливер: өмірбаяны, мансабы, Бірінші және Екінші Бур соғыстарындағы рөлі, теңіздік қадағалаушылық және шағыс қызметтері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Флот адмиралы сэр Генри Фрэнсис Оливер (22 қаңтар 1865 – 15 қазан 1965) – Корольдік теңіз күштері офицері. Екінші Бур соғысында Жақсы үміт мүйісі және Африканың Батыс жағалауы станциясында крейсерде навигациялық офицер болып қызмет еткеннен кейін, ол 20-ғасырдың басында жаңа навигация мектебінің алғашқы командирі болды. Ол броненосцының, содан кейін жаңа линкордың командирі болып, Адмиралтействодағы барлау бөлімінің директоры болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оливер Антверпенге жіберілді, онда бельгиялықтардың көмегімен 38 неміс сауда кемелерінің машина бөлімдерін жарыққа ұрды. Ол Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилльдің теңіз хатшысы, содан кейін Адмиралтейство соғыс штабының бастығы болды, ал кейін Теңіз штабының орынбасары қызметін атқарды. Осы лауазымда ол Ютландия шайқасында одақтас күштерді бағыттуға тікелей қатысты. Соғыстың соңғы жылы Ұлы флоттың 1-ші шайқас крейсерлік эскадрильясының командирі болды. Соғыстан кейін Оливер тікелей екінші шайқас эскадрильясына, Отандық флотқа және Резервтік флотқа басшылық етті. Содан кейін ол Екінші теңіз лорды және Теңіз қызметкерлерінің бастығы болып тағайындалды және сэр Эрик Геддес төрағалық еткен Ұлттық шығындар жөніндегі комитет ұсынған шығындарды қысқартуды, сондай-ақ Вашингтон теңіз келісімінің шарттары бойынша кемелер санын азайтуды іске асырды. Оның соңғы лауазымы Атлантика флотының бас қолбасшысы болды.
Admiral of the Fleet Sir Henry Francis Oliver, (22 January 1865 – 15 October 1965) was a Royal Navy officer. After serving in the Second Boer War as a navigating officer in a cruiser on the Cape of Good Hope and West Coast of Africa Station, he became the first commanding officer of the new navigation school in the early years of the 20th century. He went to be commanding officer first of the armoured cruiser and then of the new battleship before becoming Director of the Intelligence Division at the Admiralty. During the First World War, Oliver was sent to Antwerp where, with Belgian support, he blew up the engine rooms of 38 stranded German merchant vessels. He became Naval Secretary to Winston Churchill, First Lord of the Admiralty, and then chief of the Admiralty War Staff before serving as Deputy Chief of the Naval Staff. In that capacity, he was closely involved in directing the Allied forces at the Battle of Jutland. He served as commander of the 1st Battlecruiser Squadron in the Grand Fleet in the last year of the war. After the war, Oliver commanded, in rapid succession, the 2nd Battle Squadron, the Home Fleet and the Reserve Fleet. After that he became Second Sea Lord and Chief of Naval Personnel and implemented the extensive expenditure cuts recommended by the Committee on National Expenditure chaired by Sir Eric Geddes and the large reductions in numbers of ships agreed under the terms of the Washington Naval Treaty. His last appointment was as commander in chief of the Atlantic Fleet.