Кіріспе

Бранденбург штатындағы қала

Луккау (Төменгі сорб тілінде: Łuków) – Германияның шығысындағы Бранденбург федералды штатындағы Дахме-Шпреевальд ауданының қаласы. Әдемілігімен танымал, сондықтан оны "Төменгі Лузацияның жемісі" деп атайды.

Атаудың шығу тегі

Атауы, айналасындағы жер-су сипатына байланысты, сорб тіліндегі батпақ, сортаң немесе ылғалды шалғын деген мағына беретін түбір сөздің жергілікті түрі болып көрінеді.

Тарих

Лукау қаласын атаған ең көне сақталған құжат (славянша Lukow түрін қолдана отырып) 1276 жылға жатады. Орта ғасырлардан бастап қала маңызды сауда жолында орналасқан, ол "Тұз жолы" деп аталды, және Галледен Лузатияға, содан әрі шығысқа Польшаға тұз тасымалдау үшін пайдаланылды. 1468 жылы қала Бөгемия (Чехия) королі Георг Подебрадыға қарсылық көрсетіп, Мажарстанның Матиас Корвинусына қарасты болды. 1490 жылы ол Венгриядан Богемия патшалығына қайта өтті, содан кейін поляк князі Владислав II билік етті. 1492 жылы қала Төменгі Лузацияның астанасы болды. 1635 жылы Прага бейбіт шарты бойынша, Отыз жылдық соғыс кезінде Төменгі Лузация маркгравиті Саксония курфюрстігіне берілді, бұл аумақ сол уақытқа дейін Богемияның феодалы болып келген. Отыз жылдық соғыс кезінде шведтер қаланы маңызды база ретінде бекітті. Кейіннен болған қақтығыстардың салдарынан қала ауыр зақымдарға ұшырады. 1813 жылдың 4 маусымында Наполеонның "Азаттық соғысы" кезінде француз армиясының шабуылы алтыншы коалицияның орыс-пруссиялық әскерлерінің жеңісімен тоқтатылды және Плясвицтегі келісімшарт бойынша уақытша атыс тоқтатылды. Бірақ 6 маусымда Лукау шайқасындағы шайқас бұл келісімді қысқа мерзімге бұзды. Наполеон әскерін тексеру үшін 1813 жылдың 20-21 шілдесінде Лукау қаласында түнеді. Ол қаланың ең бай адамы – Вогт есімді саудагерге тиесілі үйдің жоғарғы қабатындағы бөлмелерді иеленді. Шілде айының сол түні қатты суық болғандықтан, Наполеон төсегіне мыс қыздырғыш әкелдірді. Бұл қыздырғышты бүгін де Лукау қаласындағы Төменгі Лузация мұражайында көруге болады. 1815 жылы Вена конгресінің шешімімен Төменгі Лузация Пруссияға берілді, маркгравиат таратылды, ал Төменгі Лузация аймағы, соның ішінде Лукау қаласы, Бранденбург провинциясына қосылды. Польшаның сәтсіз Ноябрь көтерілісінен кейін, бөлінген Польшадан Ұлы эмиграцияға қашқан көтерілісшілер үшін қала арқылы маңызды қашу жолы өтті. 1816 жылдан 1993 жылға дейін Лукау Крайсштадт, яғни "аудандық орталық" мәртебесіне ие болды; қазір ол Дахме-Шпреевальд ауылдық округіне енгізілді, оның орталығы Люббен қаласы. Лукау 20 ғасырдың басынан бері белгілі торф ваннасы (Мурбад) ретінде танымал. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала аумағында бірнеше мәжбүрлі еңбек лагерлері бар нацистік түрме орналасқан.

Көлік

Люккау федералды автокөлік жолының (Bundesstraße) B87 (Stadtilm Frankfurt/Oder), B96 (Sassnitz Zittau) және B102 (Вустерхаузеннен басталатын) торабында орналасқан, ол Люккауда аяқталады. Люккаудан шығысқа қарай шамамен 10 шақырым жерде А13 автобанындағы "Duben" шығу орналасқан. Жақын маңдағы Дубен ауылының шіркеуі де "автобан шіркеуі" деп белгіленген. Қаладан батысқа қарай 10 км жерде Берлин-Дрезден бағытындағы неміс теміржол корпорациясының ("DB") теміржол станциясы бар. Станцияның атауы "Лукау Укро". Ол әр 2 сағат сайын Regional Express желісі RE5 (Росток-Берлин-Эльстерверда) бойынша қызмет көрсетеді. Сағат сайынғы циклды RE5 (Stralsund-Berlin-Finsterwalde) желісінің қосымша пойыздарымен қамтамасыз етіледі. Автобус қызметін Regionale Verkehrsgesellschaft Dahme Spreewald mbH көрсетеді. Ең маңызды бағыттар – 466 желісі (Лукау Укро станциясы арқылы Дахме/Маркқа) және 472 желісі (Люббен станциясы арқылы Люббенге (Спреевальд)), бұл RE2 (Wismar/Wittenberge-Berlin-Cottbus) желілеріне және Regionalbahn қызметі RB24 (Eberswalde-Berlin-Senftenberg) бойынша сағат сайын (демалыс күндері 2 сағаттық циклмен) пойыз қатынасын ұсынады.