Уэльс жазушысы Дэвид Кародок Эванс өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Уэльстік жазушы Дэвид Карадок Эванс (31 желтоқсан 1878 – 11 қаңтар 1945) – уэльстік әңгімеші, романист және драматург.

Өмірбаян

Эванс Кардиганширдегі Ридлвис қаласында уэльс тілінде сөйлейтін қауымда өсті, мектепте ағылшын тілін үйренсе де, өмірінің соңына дейін ағылшын тілінде жазды. Дегенмен, оның туындыларына уэльс тілінің синтаксисі мен сөздік қоры әсер етті, бұл Шотландиядағы Льюис Грассик Гиббонның (шамамен бір кезеңде жазылған) туындыларына скотс тілінің әсеріне ұқсас. Эванс 14 жасында мектепті тастап, Лондонға көшер алдында Уэльс бойынша түрлі жұмыстар істеді, онда ол мата сатушының шәкірті болды. Ол Санкт-Панкрас жұмысшы колледжінің сабақтарына қатысып, кейін журналист болды. 1917 жылдан бастап "The Daily Mirror" газетінде жұмыс істеді, ал 1923 жылдан 1929 жылға дейін, апталық басылым жабыларға дейін "T. P.'s Weekly" газетінің редакторы болды. Оның алғашқы (және мүмкін ең маңызды) көркем туындысы – 1915 жылы Эндрю Мелроуз басып шығарған "Менің халқым" атты әңгімелер жинағы. Оны Шервуд Андерсонның "Уайнсбург, Огайо" және Джеймс Джойстің "Дублиндер" шығармаларымен салыстыруға болады. Бірақ стиль жағынан бұл туынды Джордж Дуглас Браунның "Жасыл жапқыштарлы үйіне" жақын. Эванс уэльстіктердің жайбасарлықтары мен мақтанғаныштарынан арылуын қалады, сонымен қатар бейшара христиан дінінің сөздері мен оның жеке басынан өткен кедейлік, қиыншылық және екіжүзділік сияқты қатал шындықтарды салыстырды. Бұл туынды уэльс сыншыларынан қатты сынға ұшырады – ол біраз уақыт бойы уэльс баспасөзінде "Уэльстегі ең жек көрінетін адам" деп танылды, бірақ қазірде ағылшын-уэльс әдебиетінің алғашқы шынайы модернистік туындысы деп қарастырылады. Эванс көптеген романдар, пьесалар және әңгімелер жинақтарын жазды, бірақ ешқайсысы "Менің халқым" сияқты сәттілікке жете алмады. Оның келесі жинағы, "Capel Sion", оның тудырған жаугершілігіне және тақырыбына байланысты уэльс кітап дүкендерінен алынып тасталды. Дилан Томас жас кезінде және сюрреалистік стильде жазған шығармаларының Карадоктың "Менің халқым" туындысынан әсер алғаны айтылады. Карадок Эванс пен Дилан Томасқа есім берген туысы, Гвилим Марлес (Уильям Томас) Лландисулда дүниеге келген. Карадок 1929 жылы Оливер Сандис псевдонимімен романтикалық романдар жазған графиня Хелен Маргарита Барцинскамен танысып, 1933 жылы оған үйленді. Оның бірінші әйелі, Роза Джесси (не Сеуэлл), ол 1907 жылы Рождество күні үйленген, 1932 жылы ажырасуға өтініш берді. 1937-1939 жылдары Аберистуит және Руислипте бірге тұрған Маргарита мен Карадок Уэльсте де, Англияда да театрлық жобаларға қатысты.

Evans was brought up in a Welsh speaking community in Rhydlewis, Cardiganshire, and although he learned English at school and always wrote in English his work is influenced by Welsh syntax and vocabulary in a similar way to the way Lewis Grassic Gibbon's work in Scotland (written in roughly the same period) was influenced by Scots. Evans left school at 14 and worked throughout Wales in a series of menial jobs before moving to London where he worked as a draper's apprentice. He attended classes St Pancras Working Men's College and then became a journalist. He worked for The Daily Mirror from 1917 before editing T. P.'s Weekly from 1923 until the weekly folded in 1929.]] His first (and possibly most important) work of fiction was a series of short stories called My People, published by Andrew Melrose in 1915. It may be compared with Sherwood Anderson's Winesburg, Ohio and James Joyce's Dubliners. In tone, however, this work is closer to The House with the Green Shutters by George Douglas Brown. Evans wished to shock the Welsh out of their complacency and smugness by contrasting the pieties of non conformist Christianity with the brutal realities of poverty, meanness and hypocrisy he had personally experienced. The work was savagely attacked by Welsh critics – he was known for a while in the Welsh press as "the best hated man in Wales"—but can now be seen as perhaps the first genuinely modern work of Anglo Welsh literature. Evans wrote numerous other novels, plays and short story collections, but none attained the success of My People. His next collection, Capel Sion, was withdrawn from Welsh bookshops, because of the hostility he had aroused as much as for the subject matter. Dylan Thomas's early and more surreal writing is said to be influenced by Caradoc's My People. Both Caradoc Evans, and Dylan Thomas's namesake and great uncle Gwilym Marles (William Thomas) were born in Llandysul. Caradoc met (1929) and later married (1933) the Countess Helene Marguerite Barcynska, who wrote romantic novels under the name Oliver Sandys. His first wife, Rose Jesse (nee Sewell), whom he had married on Christmas Day 1907, petitioned for divorce in 1932. Living together in Aberystwyth and at Ruislip, Middlesex from 1937 to 1939, Marguerite and Caradoc were involved in theatrical ventures, both in Wales and in England.