Жіңсің шайқасы: Халық соғысы және патшалықтардың аражібігі
Battle of Jingxing
Жіңсің шайқасы (б.з.д. 205 ж.) – Хаң Синь бастаған Хаң әскері мен Чжао әскері арасындағы шайқас. Чжао патшалығының қайта құрылуы, Чжан Эр мен Чэнь Юйдің араздасуы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цзинсинг шайқасы (井陘之戰), сондай-ақ Тао өзені шайқасы (洮水之戰) деп те аталады, б.з.д. 205 жылы қазан айында Хань әскері, оған Хань Синь басшылық етті, және Чжао әскері арасында болды. Чжао әскеріне Чжао ханзадасы Чжао Ши (趙歇) және Чэн Ю (陳餘) басшылық етті, ол Чэн Ан мырзасы (成安君) ретінде де белгілі болды және Чжао Шидің премьер-министрі қызметін атқарды.
The Battle of Jingxing (井陘之戰), also known as the Battle of Tao River (洮水之戰), was fought in October 205 BC between the army of Han, commanded by Han Xin, and a Zhao army. The Zhao were led by Prince Zhao Xie (趙歇) of Zhao and Chen Yu (陳餘), also known as the Lord of Cheng An (成安君), who was serving as Zhao Xie's prime minister.
Өмірбаян
209 жылдың соңында, Цинь әулетін құлатқан көтерілістің басында, Чжу мемлекетінде туған көтерілісшілер Чжан Эр мен Чэн Ю, бір-біріне ант берген ағайындар, «Жаңа Чжу» патшасы Чэнь Шеннің атынан Солтүстік Қытайда жорық жүргізді. Олар соғыс кезеңіндегі Жао мемлекетін қайта жаңғыртты және оны дәстүрлі билеуші династиясы – Жаоға қайтарды, династияның мүшесі Чжао Сиені жаңа патша етіп тағайындады. Бірақ 208-207 жылдардың қысында Чжан Эр мен бас қолбасшы Чэн Ю арасында келіспеушілік туды. Себебі, Чжан Хан мен Ван И бастаған үлкен Цинь әскеріне қарсы шайқасқа армиясын қауіпке тігуден Чэн Ю бас тартты, ал Чжан Эр мен Чжао Си Джулу қамалында тұтқынға алынған еді. Жаңадан қайта жаңғырған Ци және Ян мемлекеттері де Джулуға көмекке әскер жіберді, бірақ сол кездегі генералдар да шайқастан жалтарды. 207 жылдың қаңтарында Чжу көтерілісшісі Сян Ю қамалды алып тастап, Цинь генералдарынан жеңіске жетті, содан кейін ол жеңісін пайдаланып, басқа көтерілісші әскерлерге басшылық етуді нығайтып, үлкен көтерілісші одағын құрды. Осы уақытта Чэн Ю Чжан Эрмен дауласып, Жаоның бас қолбасшысы лауазымынан кетіп қалды. 206 жылдың қаңтарында Цинь әулеті құлағаннан кейін Сян Ю соғыс кезеңінің қайта жаңғырған патшалықтарын өзіне адал болуға міндеттелген әлсіз мемлекеттер ретінде бөліп, Қытайды Он сегіз патшалыққа бөліп билеуді жөн көрді. Ол сондай-ақ, өзіне ең лайықты деп санаған көтерілісші генералдарға сыйлық беруді қалады. Осы келісімнің бір бөлігі ретінде ол Жаоны Дай және Чаншань патшалықтарына бөлді. Чжан Эрді Чаншань патшасы етіп тағайындады, ол Жаоның орталық аймағы болды, Чжао Сиені Жаоның солтүстік шекарасы болған Дай патшасы етіп тағайындады, ал Чэн Юны Нанпи графы етіп тағайындады. Он сегіз патшалық бастапқыда тұрақсыз болғандықтан, Чэн Ю осы келісімге наразы болды. Сол жылы Ци генералы Тянь Ронг Ци мемлекетін күштеп біріктірді, ол бұрын үш патшалыққа бөлінген және үш басқа адам басқарған еді. Осыған ынталанған Чэн Ю Тяньнен Чжан Эрді құлатуға көмектесу үшін күш сұрады. Тянь Ронг келісті, ал Чэн Ю Чжан Эрге шабуыл жасап, жеңіске жетіп, Чаншанды Чжао Сиенің билігіне қайтарды. Чжао Си Чэн Юды Дай патшасы етіп тағайындады, бірақ Чэн Ю Дайды басқаруды премьер-министр Ся Юеге тапсырды, ал өзі Чжао Сиге тікелей көмектесу үшін қалды. Чжан Эр Хан патшасы Лю Банға қашып келді, ол тамыз айында өзінің бас қолбасшысы Хан Синді Гуанчжунға (Үш Циньге) шабуыл жасап, Қытайды бақылау үшін Сян Юге қарсы күреске бастады. 205 жылдың басында Чжао Сие мен Чэн Ю Сян Юға қарсы Лю Банды қолдады, өйткені олар соңғысының Он сегіз патшалыққа қарсы болды. Сонымен қатар, Чэн Юдің өтініші бойынша Лю Бан оған Чжан Эрдің басы деп мәлімдеген нәрсені жіберді. Бірақ Лю Банмен одақ тез аяқталды. Сәуірде Лю Банның әскері, Чжао сарбаздарымен күшейтілгеннен кейін, Пэнчэн шайқасында Сян Юден үлкен жеңіліске ұшырады, ал осы уақытта Чэн Ю Чжан Эрдің әлі тірі екенін білді. Осылайша Жао Лю Банмен одағын бұзды.
In late 209 BC, early in the rebellion that eventually overthrew the Qin Dynasty, the Chu born rebels Zhang Er and Chen Yu, who were sworn brothers, campaigned in northern China on behalf of the rebel King of "Rising Chu", Chen Sheng. They revived the Warring States period State of Zhao and returned it to its traditional ruling dynasty, the Zhao, by finding and appointing a member of the dynasty, Zhao Xie, as its new king. However, during the winter of 208 207, Zhang Er and General in Chief Chen Yu had a falling out due to the latter's refusal to risk his army in battle against the large Qin army under Zhang Han and Wang Yi during the Qin siege of Julu, where Zhang Er and Zhao Xie were trapped. The revived State of Qi and State of Yan also sent armies to assist Julu, but the generals present similarly avoided battle. In January 207 the Chu rebel Xiang Yu succeeded in lifting the siege and defeating the Qin generals, and he subsequently used his victory to assert his leadership over the other rebel armies present, forging a grand rebel coalition. Meanwhile, Chen Yu quarreled with Zhang Er and resigned his command as Zhao's General in Chief. In January 206, after the overthrow of the Qin, Xiang Yu chose to divide and rule the revived kingdoms of the Warring States period as new weaker states that owed their allegiance to him, dividing China into the Eighteen Kingdoms. He also wanted to reward the rebel generals whom he deemed most deserving. As part of this arrangement, he divided Zhao into the kingdoms of Dai and Changshan. He made Zhang Er the king of Changshan, which was the Zhao heartland, appointed Zhao Xie as the King of Dai, which was Zhao's northern border region, and he made Chen Yu the Marquis of Nanpi. The Eighteen Kingdoms was a fragile settlement from the beginning, and Chen Yu was discontent with the arrangement. Later in the year, the Qi general Tian Rong forcibly reunited the State of Qi after it had similarly been divided into three kingdoms ruled by three other men, and Chen Yu, encouraged by this, asked Tian for reinforcements to assist him in overthrowing Zhang Er. Tian Rong agreed, and Chen Yu attacked and defeated Zhang Er, restoring Changshan to the rule of Zhao Xie. Zhao Xie rewarded Chen Yu by making him the King of Dai, but Chen Yu left the governance of Dai to its Prime Minister Xia Yue, remaining with Zhao Xie to assist him directly. Zhang Er fled to Liu Bang, the king of Han, who in August had begun his struggle against Xiang Yu for control over China by having his General in Chief Han Xin invade Guanzhong (the Three Qins). In early 205 Zhao Xie and Chen Yu sided with Liu Bang against Xiang Yu, as they had rebelled against the Eighteen Kingdoms arrangement of the latter. Moreover, at Chen Yu's request, Liu Bang had sent him what he claimed to be the head of Zhang Er. However, the alliance with Liu Bang quickly came to an end. In April Liu Bang's army, reinforced with Zhao soldiers, suffered a major defeat to Xiang Yu in the Battle of Pengcheng, and around the same time Chen Yu discovered that Zhang Er was still alive. Thus, Zhao broke its alliance with Liu Bang.
Хан шапқыншылығы
Лю Бангтың Пэнчэндегі жеңілісінен кейін Хан Син солтүстік Қытай патшалықтарын бағындыру стратегиясын жасады. Бұл стратегия Лю Бан үшін Солтүстік Қытайдың адам күшін, азық-түлігін және байлығын қамтамасыз етуді мақсат етті, сонымен қатар Сянь Юді Қытайдың Орталық жазығында алаңдатып отыруды көздеді. Бұл Синьян мен Чэнгаода Лю Бангтың бекініп орналасуы арқылы іске асырылды, себебі Лю Банг пен Сянь Ю, бұрынғы серттес бауырлардың арасындағы алауыздық саяси да, жеке де сипатта болды. Сонымен қатар, Сянь Ю Сыньян мен Чэнгаодан өтіп, өзінің шегіну жолын қауіпке тікелейтіп, Гуанчжоңдағы Хан әкімшілігіне шабуыл жасай алмады. 205 жылдың жазында Вэй мемлекетін бағындырғаннан кейін Хан Син солтүстік-шығысқа қарай Дэй мемлекетіне қарсы жорыққа шықты, қолдау табуға көмектесетін Жан Эрді өзімен бірге алып жүрді. Хан Син Усиан қаласына шығыстан шабуыл жасап, күтпеген бағыттан жақындаған кезде, Дайдің премьер-министрі Ся Юэ оның ілгерілеуін тоқтатуға тырысты, бірақ жеңіліп, қаза тапты. Хан Син өзінің ең батыл генералы Цао Шенге Усианды қоршауға бұйырды, ал ол Чжан Эрмен бірге Чжао мемлекетіне қарсы аттанды. Цао Шен Усианды басып алды, бірақ сол кезде Лю Банг Хан Синнің ең жақсы әскерлерінің көп бөлігін, соның ішінде Цао Шенді, Синьян-Чэнгао майданында көмектесу үшін оңтүстікке жіберуді бұйырды. Хан Син оған бойынсұнды. Вэй мен Дайды бағындыруға қанағаттанбай, Хан Син Чжаоға шабуылды тоқтатудан бас тартты. Ол шығысқа қарай Тайхан тауларына беттеді, олардың басында Чжао жеріне кіруге арналған Цзиньсинг асуы орналасқан. Осы уақытта Чжаоның зор әскері, Чжао Шие мен Чэн Ю басшылығында, асудың шығыс жағында орналасты. Гуан-Удің кеңесшісі Ли Цоюй Чэн Юға Тайхан таулары арқылы өтетін маңызды жолдарды, әсіресе Цзиньсинг асуын жауып тастауды және Хан Син тауларға кіргеннен кейін оның артқы жағын кесіп тастауды ұсынды. Осылайша, үйден алыс орналасқан Хан әскері логистикалық қиындықтарға тап болып, шайқассыз ыдырайтын болар еді. Алайда, Конфуцийшілдікке бейім және әділеттілікпен басшылық етумен мақтанған Чэн Ю, өзінің арсыздыққа толы әдістермен жеңіске жеткісі келмейтінін және мұндай стратегияның қажеті жоқ екенін мәлімдеді, өйткені оның әскері Хан Синнің әскерінен әлдеқайда күшті еді. Сондай-ақ, ол олардың мұндай әлсіз күшті тікелей емес жолмен жеңуге тырысса, басқалар оларды жек көретінін айтты. Шындығында, Хан Син Үш Циннің (оның ішінде қаһарлы Чжан Ханның) патшаларын және Вэй мемлекетін жеңген сәтті генерал болғанымен, Чжао әскерінің бірқатар генералдары бұрынғы Чжао монархтарының элиталық әскерлерінде қызмет еткен, ал оның сарбаздары Цинге қарсы көтеріліске қатысқандарды, соның ішінде 207 жылы Чжан Ханды жеңген Сянь Юдің Юсюи өзені шайқасындағы соңғы жеңісін қамтитын адамдарды қосты. Чжао әскері Хан Син әскерінен үлкен және тәжірибелі әскерлерге ие болды. Ал оның генералы Чэн Ю тапқыр болды және Цин әскерлерін, сондай-ақ оның қарсыластарын Ли Лян мен Чжан Эргә жеңген. Сондықтан Чэн Юдің тікелей емес әдістерге жүгінуіне ешқандай себеп болмады. Хан Син Жао басшылығының жоспарларын анықтау үшін жау лагеріне тыңшыларды жіберді және оны кесіп тастамайтынын білгеннен кейін, қазан айында тауларға қарай жорыққа шықты.
In the aftermath of Liu Bang's defeat at Pengcheng, Han Xin formulated his strategy to conquer the kingdoms of northern China. This strategy aimed to secure the manpower, food and wealth of northern China for Liu Bang while keeping Xiang Yu himself distracted in China's Central Plain. This was achieved by basing Liu Bang in the Central Plain in Xingyang and Chenggao, as the feud between Liu Bang and Xiang Yu, two former sworn brothers, was both political and personal. Moreover, Xiang Yu would be unable to attack the Han administration in Guanzhong without endangering his line of retreat by marching past Xingyang and Chenggao. After conquering the State of Wei in the summer of 205, Han Xin proceeded north east against the State of Dai, marching with Zhang Er in tow, who could help in mustering support. When Han Xin marched on the city of Wuxian from the east, thus approaching the city from an unexpected direction, Dai’s Prime Minister Xia Yue sought to block his advance but was defeated and killed. Han Xin then ordered his best general Cao Shen to besiege Wuxian while he and Zhang Er marched against Zhao itself. Cao Shen captured Wuxian, but in the meantime, Liu Bang had ordered that most of Han Xin’s best soldiers be sent south to assist in the Xinyang Chenggao theatre, including Cao Shen. Han Xin complied. Rather than be contented with the conquest of Wei and Dai, Han Xin refused to abandon the attack on Zhao. He proceeded eastward towards the Taihang Mountains, at the end of which was Jingxing Pass, a point of entry into the Zhao heartland. Meanwhile, the large royal army of Zhao, led by Zhao Xie and Chen Yu, positioned itself at the eastern end of the pass. The Lord of Guangwu, Li Zuoju, counseled Chen Yu to block off the important routes across the Taihang Mountains, especially the Jingxing Pass, and to cut off Han Xin's rear once he had entered the mountains. In this way, the Han army, being far from home, would suffer from logistics problems and disintegrate without a battle. However, Chen Yu, who was a Confucian and prided himself as commanding with righteousness, responded that he had no desire to win through ignoble means, and that he also had no need for such a strategy, since his army was so superior to that of Han Xin. He also pointed out that they would be viewed by others with contempt if they resorted to defeating such an inferior force through indirect means. Indeed, while Han Xin was a successful general who had defeated the kings of the Three Qins (including the formidable Zhang Han), and the State of Wei, some of the Zhao army’s generals had served in the elite armies of previous Zhao monarchs, and its soldiers included men who had served in the rebellion against Qin, including the battle of the Yushui River, Xiang Yu’s final victory over Zhang Han in 207. The Zhao army was both larger and contained a greater number of experienced troops than that of Han Xin. As for its general Chen Yu, he was resourceful and had defeated Qin forces as well as his rivals Li Liang and Zhang Er. Chen Yu thus had little reason to resort to indirect means. Han Xin had sent spies into the enemy camp to ascertain the plans of the Zhao leadership, and learning that he would not be cut off, in October he advanced into the mountains.
Дайындық
Хан Синнің әскерлері Цзиньсинь асуына жеткенде, олар Жао әскерінің асудың сыртындағы жазықта орналасқанын көрді. Түн ортасында Хан Син 2000 таңдалған жеңіл ат әскерін Тайхан тауларынан ешкі жолымен шығып, Жао лагерінің артындағы тауларда күтіп отыруға жіберді, мүмкіндік туғанда Жао лагерін басып алуға бұйрық берді. Таң атқанға дейін Хан Син әскерлеріне шайқасқа түсуден бұрын қарапайым таңғы ас ішуге бұйырды, Жао әскерін талқан еткеннен кейін той жасауға уәде берді. Оның тіпті офицерлері де оған сенбеді, бірақ бұйрықтарын орындады. Содан кейін ол 10 000 сарбаздан тұратын алдыңғы күшті Цзиньсинь асуы арқылы жазыққа жіберіп, Миенман өзеніне арқа тіреп орналасуға бұйырды. Сима Цян Хан Синнің Чен Ю оған рұқсат беретінін дұрыс болжағанын айтады, себебі егер Жао бірден шабуыл жасаса, Хан Син мен Хан әскерінің негізгі бөлігі келмей тұрып, алғы шепті кері асуға мәжбүр ететін еді. Сима Цянның сөзінше, Жао сарбаздары Хан әскерінің өзенге арқа сүйегендей осал позицияда тұрғанын көріп күлді, бірақ маневрдің түнде жасалуы Жаоның Хан Синнің алғашқы қимылына жауап бермеуіне де себеп болуы мүмкін.
As the forces of Han Xin reached the Jingxing Pass, they saw the Zhao army encamped on the plain outside the pass. In the middle of the night, Han Xin sent 2000 picked light cavalry to exit the Taihang Mountains along a goat track and wait in the mountains behind the Zhao camp, with orders to seize the Zhao camp when the opportunity presented itself. Before dawn, Han Xin had his troops eat a simple breakfast before the battle, stating that they would feast upon destroying the Zhao army. Not even his officers believed him, but they followed his orders. He then sent an advance force of 10,000 men through the pass of Jingxing into the plain and ordered them to take up position with their backs against the Mienman River. Sima Qian claims that Han Xin correctly judged that Chen Yu would allow this, since if Zhao attacked right away it would simply scare the advance guard back into the pass before Han Xin and the greater part of the Han army could appear. Sima Qian claims that the Zhao soldiers laughed at the fact that the Han were placing themselves in such a vulnerable position, with their backs to the river, but the fact that the maneuver was conducted at night may also explain Zhao inaction against Han Xin's opening move.
Шайқас
Таң атқанда, алдыңғы қадам жасаған отряд орналасқаннан кейін, Хан Син және әскердің қалған бөлігі бас генералдың (Хан Синнің лауазымы) туларын және барабандарын көрсетіп, өткелден шықты. Осыған Чэн Ю әскеріне шабуыл жасауға бұйрық берді, ал Хан Синнің негізгі күші, көптеген қарт әскерлері болған депрек, өздерінің бір бөлігін тастап, өзендегі алдыңғы қадам жасаған отрядтың орнына жасалма шегіну жасады. Алдыңғы қадам жасаған отряд өз серіктерін қабылдау үшін "ашылды", қатарларын немесе бекіністерін ашты (егер олар жеделдетілген бекініс орнатып алған болса). Жао әскері шегініп келе жатқан күштерді қуа жете, өзен бойында Хан әскерімен шайқасты. Алайда, Хан әскерлеріне өлімге дейін күресу рухын сіңіргеннен басқа, өзен жағасындағы позицияны айналып өту өте қиын болды. Мас Жао әскері Хан позициясына көбірек күш жіберіп, өздерінің лагерін осал қалдырды. Осыны байқаған Хан Синнің жеңіл атқыштар тобы Жао лагерін басып алып, Ханның қызыл туларын іліп қойды. Жао әскері шаршап, кері шегіне бастады, бірақ артына бұрылғанда, олардың лагерінің бекіністерінен Ханның тулары ілінгенін көрді. Бұл Жао әскерлерінде үрей тудырды, және Хан Син осы мүмкіндікті негізгі күшпен қарсы шабуыл жасауға бұйрық беру үшін пайдаланды. Жао әскері тез жеңіліске ұшырады. Жао әскерінің қалдықтары қашқанда, Чэн Ю ақырында Чжи өзенінде (泜水) қолға түсіріліп, шайқаста қаза тапты. Хан Син содан кейін Жао Ши патшасын Сиангуоға қуып жетіп, оны сол жерде өлтірді. Цзинсин шайқасынан кейін "арқасы өзенге тиеп, шайқасқа түсу" (背水一戰) деген мақал пайда болды, сондай-ақ жапондық "суға қарсы позиция" (背水の陣) деген сөз тіркесі де пайда болды.
At dawn, after the advance guard had taken up position, Han Xin and the rest of the army then exited the pass displaying the banners and drums of the General in Chief (Han Xin's office). At this, Chen Yu ordered his army to attack, and Han Xin's main force, which presumably included many of his remaining veterans, fought for some time before conducting a feigned retreat towards the position of the advance guard on the river, abandoning some of their flags and drums. The advance guard then 'opened' to receive their comrades, either opening their ranks or their barricades (if they had built an ad hoc fortified position). The Zhao followed the retreating forces and clashed with the Han against the river. However, besides instilling a fight to the death mentality in the Han soldiers, the river side position was also very difficult to flank. The contemptuous Zhao poured more and more troops against the Han position, leaving their camp vulnerable. Observing this development, Han Xin's light cavalry force then seized the Zhao camp and hung up the red banners of Han. The Zhao soldiers tired and began to withdraw, but as they turned around they saw the banners of Han hanging from the barricades of their camp. This induced panic in the Zhao troops, and Han Xin used this to order a counter attack with the main force. The Zhao army soon collapsed. As the remnants of the Zhao army fled, Chen Yu was eventually caught on the Zhi River (泜水) and was killed in action. Han Xin then pursued king Zhao Xie to Xiangguo and killed him there. The strategy at Jingxing gave rise to a saying, "fighting a battle with one's back facing a river" (背水一戰), and the Japanese saying, "position with one's back to the water" (背水の陣).
Салдары
Соғыстан кейінгі тойда Хан Синнің офицерлері өздерінің сәттілігіне әлі толық сенбеген күйде, таңғажайып стратегиялық орналасудың себептерін сұрады. Хан Син өзінің көптеген тәжірибесіз сарбаздардан тұратын шағын әскерге басшылық ететінін, сондай-ақ өзінің аса даңқты генерал емес екенін түсіндірді. Ол осындай қатаң шараларға баруға мәжбүр болды, себебі бұл әрбір адамды жан-жақтан күресуге итермеледі. Содан кейін «Өлімге тіреліп, тірі қалуға жету» (置之死地而後生) деген мақал пайда болды. 205 жылдың қазанында Цзиньсин шайқасындағы жеңіс, Сян Юдың одақтасы Цзюцзян патшасы Ин Будың қарашада Лю Банға қосылуына ықпал етті. Бұл жеңіс Ян мемлекетінің патшасы Цзан Туды да Лю Банның жағына келуге көндірді. Дегенмен, бұл жеңіс Ханның Чжаоны толық жаулап алуын аяқтаған жоқ. Керісінше, 204 жылы Хан Син Чжаодағы жорысын жалғастырып, Чжао әскеріне қарсы Чжаокода және тағы бір, қазіргі тарихқа енбеген жерде шайқас өткізіп, жеңіске жетті. Содан кейін Чжаоның Хандан астанасын басып алды. Сян Ю Чжу әскерлерін кем дегенде екі рет Чжаоға мемлекетті қайта бақылауға алу үшін жіберді, бірақ Хан Син осы күштерді де талқандады. Лю Бан Хан Синнің көптеген әскерлері мен офицерлеріне Орталық жазыққа қайта оралып, тікелей Лю Банның басшылығымен қызмет етуге бұйрық берді. Ол Чжан Эргә Чжао патшасы етіп тағайындады және Хан Синге Чжао халқынан жаңа әскер жинап, Ци мемлекетіне шабуыл жасауға бұйрық берді. Бұл жаңа науқан 204 жылдың соңында басталды және Вэй өзені шайқасымен аяқталды.
At the feast after the battle, Han Xin's officers, still somewhat incredulous at their own good fortune, inquired into the rationale for the astounding deployments. Han Xin explained that as he was commanding a smaller army consisting of many inexperienced troops, and that he himself was not a general of high renown, he had to resort to such drastic measures to force everyone to fight hard. That led to this saying: "You achieve survival by fighting from a position of certain death (置之死地而後生)". The victory at Jingxing in October 205 likely helped to persuade Ying Bu, the king of Jiujiang and an ally of Xiang Yu, to defect to Liu Bang in November. It also helped to convince Zang Tu, king of the State of Yan, to join Liu Bang's side. However, the victory did not complete the Han conquest of Zhao. Rather, in 204 Han Xin continued to campaign in Zhao, winning two more battles against the Zhao at Zhaoko and at a location no longer recorded, and capturing the Zhao capital of Handan. Xiang Yu sent Chu forces at least twice into Zhao to wrest control of the state, but Han Xin crushed these forces as well. Liu Bang then ordered many of Han Xin's troops and officers to return to the Central Plain to serve directly under Liu Bang. He made Zhang Er king of Zhao and ordered Han Xin to raise a new army from the inhabitants of Zhao to attack the State of Qi. This new campaign began in late 204 and culminated in the Battle of Wei River.