Кіріспе
Құстардың жойылған туысы
Teratornithidae – Солтүстік және Оңтүстік Америкада кейінгі олигоценнен кейінгі плейстоценге дейін өмір сүрген, өте ірі жыртқыш құстардың жойылған туысы. Оларға белгілі ең үлкен ұшатын құстар да кіреді.
Таксономия
Тераторнит тұқымдасы Жаңа әлемнің кезендік құстарындағы (Cathartidae, syn. Vulturidae) туыс. Бұл түрдің қазба қалдықтары соңғы миоценге, шамамен 6-8 миллион жыл бұрын жатқызылған, және Оңтүстік Америкада табылған сирек тераторн табыстарының бірі. Алғашқы жарияланған табысқа бас сүйегінің бөліктері, толық емес иық сүйегі және бірнеше қанат сүйектері кірді. Ең консервативті бағалаулар бойынша, оның қанаттарының ұзындығы және одан да көп болған, ал салмағы шамамен болған. "Teratornis" olsoni деген тағы бір түрі Кубаның плейстоцен кезеңінен сипатталған, бірақ оның туыстығы толыққанды анықталған жоқ; ол тераторн болмауы да мүмкін, бірақ Oscaravis деген жеке туысқа да жатқызылған. Сонымен қатар, Оңтүстік-Батыс Эквадордан сипатталмаған қазбалар да бар.
Сипаттамасы мен экологиясы
Олардың өлшеміне қарамастан, тіпті ең үлкен терраторндардың ұша алатынына күмән жоқ. Аргентавистің қанат сүйектерінде контурлық қауырсынның бекітілуінің көзге көрінетін іздері байқалады. Бұл, қазіргі кондорлардың, аққулардың және тоқылдардың ұша алатын құстардың өлшем шегін көрсетеді деген бұрынғы теорияларға қайшы келеді. Аргентавистің қанат жүктемесі оның өлшеміне шаққанда салыстырмалы түрде төмен болды, бір құрыштан сәл артық. Дәстүрлі түрде терраторндар кондорлармен үлкен ұқсастығы бар, үлкен кондорлар сияқты ірі қоқыс жегіштер ретінде сипатталған. Дегенмен, терраторндардың ұзын мүңкідері мен кең ауыз ашылуы, қарғалардың және басқа да белсенді жыртқыш құстардың мүңкідеріне көбірек ұқсайды, қызылқұйрықтарға емес. Көптеген жағдайда терраторндар өздерінің жемдерін толығымен жұтып қойған, ал Аргентавис бір ретте қоянға тең жануарды жұтып алуға шамасы келген. Олар, әрине, мүмкіндігінше қоқыс іздеген, бірақ көбінесе белсенді жыртқыштар болғанға ұқсайды. Басқа ірі құстардағыдай, бір ұяда бір-екі жұмыртқа болған; жас құстар жарты жылдан астам күтімде болған, ересек болуына бірнеше жыл кеткен, Аргентависте шамамен 12 жылға дейін.
Traditionally, teratorns have been described as large scavengers, very much like oversized condors, owing to considerable similarity with condors. However, the long beaks and wide gapes of teratorns are more like the beaks of eagles and other actively predatory birds than those of vultures. Most likely teratorns swallowed their prey whole; Argentavis could technically swallow up to hare sized animals in a single piece. Although they undoubtedly engaged in opportunistic scavenging, they seem to have been active predators most of the time. As in other large birds, a clutch probably had only one or two eggs; the young would be cared for more than half a year, and take several years to reach maturity, probably up to 12 years in Argentavis.