Америкадағы бірінші Бенедикт монастының негізін қалаушысы Бонифаций Виммер
Boniface Wimmer
Бонифаций Виммер – АҚШ-тағы бірінші Бенедикт монастырын (1846) құрған неміс монахы. Американдық Кассин конгрегациясын іске қосты. Тарих, дін, монастырь.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкадағы бірінші бенедиктиндік монастырьдің негізін қалаушы (1809–1887)
Founder of first American Benedictine monastery (1809–1887)
Бонифаций Виммер (1809–1887) – 1846 жылы АҚШ-та алғашқы бенедиктиндік монастырьды, Пенсильвания штатының Латроуб қаласындағы Сент-Винсент архиепархиясын құрған неміс монах. Бұл монастырь Питтсбургтен оңтүстік-шығысқа қарай қырық миль жерде орналасқан. 1855 жылы Виммер бенедиктин конфедерациясының американдық Кассинес қауымын құрды.
Archabbot Boniface Wimmer, (1809–1887) was a German monk who in 1846 founded the first Benedictine monastery in the United States, Saint Vincent Archabbey in Latrobe, Pennsylvania, forty miles southeast of Pittsburgh. In 1855, Wimmer founded the American Cassinese Congregation of Benedictine Confederation.
Ерте өмір
Виммер 1809 жылдың 14 қаңтарында Германияның Бавариясындағы Тальмассинг шағын ауылында дүниеге келді және Себастьян Виммер деп шоқтандырылды. Оның ата-анасы Питер Виммер мен Элизабет (құрметті есімі Ланг) Виммерлер мейрамхана ұстаған. Себастьян өте ерте жасынан дін қызметкері болуға шақырылғанына сенді. Ол Регенсбург (Ратисбон) және Мюнхен университеттерінде құқық білімін оқыды. Ол бәсекелі емтиханды жеңіп стипендия алғаннан кейін Грегорианумда дінтану білімін аяқтады. Виммер 1831 жылдың 1 тамызында дін қызметкеріне орден берілді.
Wimmer was born January 14, 1809, in the hamlet of Thalmassing, Bavaria, Germany, and christened Sebastian Wimmer. His parents, Peter Wimmer and Elizabeth (née Lang) Wimmer were tavern keepers. Sebastian believed he had a vocation to the priesthood from a young age. He studied law at the University of Regensburg (Ratisbon) and the University of Munich. He finished his theological studies at the Gregorianum after he won a competitive exam for a scholarship. Wimmer was ordained a priest on August 1, 1831.
Кәсібі
Діни қызметке бекітілгеннен кейін Себастьян Виммер Бавариядағы Альтёттинг қасиетті орындағы Біздің Ханымның ғибадатханасында бір жыл бойы дін қызметкері болып қызмет етті. Меттен қауымға қосылғаннан кейін Виммерге Германияның ұлы апостолы, Әулие Бонифаций есімімен діни есім – Бонифаций берілді. Ол 1833 жылдың 29 желтоқсанында бағыну, тұрақтылық және Conversatio Morum (өмірді өзгерту) туралы салтанатты уәде берді. Ол Баварияның Людвиг I жаңадан құрған Аугсбургтегі Сент-Стефан бенедиктин колледжінде оқытуға жіберілді. 1842 жылы Мюнхенде профессор болып жұмыс істеген кезде ол АҚШ-қа алғашқы көшіп келгендердің жағдайын өз көзімен көрді. Виммер Америка Құрама Штаттарында жақсы өмір іздеп туған жерін қалдырған неміс халқына миссионер болуға ішкі шақырылыс сезімін күшті түйсінді. Америка Құрама Штаттарындағы неміс иммигранттарының жағдайы туралы мәлімет алғаннан кейін Виммер бенедиктин миссияларын сол жерге орнату үшін қадамдар жасады.
Following his ordination to the priesthood, Sebastian Wimmer served a year as curate at the Shrine of Our Lady of Altötting in Bavaria. Upon entering the community at Metten, Wimmer was given the religious name, Boniface, after the great Apostle to Germany, Saint Boniface. He took solemn vows of obedience, stability and Conversatio Morum (conversion of life) on December 29, 1833. He was sent to teach at the Benedictine College of St. Stephen's in Augsburg, also newly established by Ludwig I of Bavaria. In 1842 as a professor in Munich, he saw first hand the early emigration to the United States. Wimmer felt that he had an interior calling to be a missionary to those German people who had left their native land to pursue a better life in the United States. After reading about the condition of German immigrants in the United States, Wimmer took steps to transplant Benedictine missions there.
Евангелизм
1830 және 1860 жылдар аралығында АҚШ-қа келген 1,5 миллион неміс иммигрантының көп бөлігі ауылдық шекаралық аймақтарға қоныстанды. Виммер осы еңбекші католик иммигранттарға қызмет ету үшін келді, ал келесі қырық жыл бойы оның місіонерлік қызметі ирландтарды, афроамерикандықтарды, жергілікті американдықтарды және Шығыс Еуропадан келген иммигранттарды қамтыды. Осылайша ол бенедиктин дәстүріне сай, шаруашылық аймақтарында монастырлар мен діни орталықтар құруға және қалаларға қарағанда ауылдық жерлерде жұмыс істеуге бейім екенін көрсетті.
Between 1830 and 1860, the majority of the 1.5 million German immigrants to the United States settled on the rural frontier. Wimmer came to serve these working class Catholic immigrants, and for the next forty years, his evangelization efforts expanded to include Irish, African Americans, Native Americans, and immigrants from Eastern Europe. Thus he demonstrated a traditional Benedictine preference to establish monasteries and religious centers in farming regions and to work in rural areas rather than urban.
Миссионерлік
1846 жылдың шілдесінде Виммер және бенедиктин өмірін бастауға ниеттенген 18 жас ізбасар Голландияның Роттердам қаласынан аттанды. «А.Қ.Ш. Айова» параходымен Атлант мұхитын кешу қиын болды. Нью-Йоркке келген соң, Виммерді бірнеше дін қызметкері көңілсіздікпен қарсы алып, жоспарларынан бас тартуға көндіруге тырысты. Дегенмен, ол батысқа, жаңа құрылған Питтсбург Рим-католик діни округіне барып, әйгілі Галлицин ханзадасымен жылдар бойы байланыста болған Әке Питер Лемке ұсынған жерді қабылдады. Бұл жер, Карроллтаунда, жағдайлар қолайсыз болып шықты. 1846 жылдың қыркүйек айының соңында Виммер Питтсбургтің алғашқы епископы Майкл О’Коннордан Сент-Винсент деген шағын приходқа пасторлық қызмет атқару туралы шақыру алды, ол Питтсбургтен оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 40 шақырым жерде орналасқан. Виммер және оның серіктері 1846 жылдың 19 қазанында Сент-Винсентке келді. Олардың таба алғаны – тек кішкентай мектеп, сарай, бұйымтал үй және кішкентай кірпіш шіркеу ғана еді. Осы жерде 1846 жылдың 24 қазанында Әке Бонифаций Виммер, O.S.B., Сент-Винсент приходының пасторы болып тағайындалды және АҚШ-тағы алғашқы бенедиктин монастырын құрды. 1851 жылға қарай Сент-Винсентте 100 уәде берген монах болды. 1855 жылдың 24 тамызында Папа Пий IX өзінің «Inter Ceteras» Апостольдық хаты арқылы Сент-Винсентті аббат мәртебесіне көтерді. Америка Құрама Штаттарына келгеніне тоғыз жыл ішінде Виммер 200-ден астам уәде берген монахтары бар берік монастырлық негіз құрды. Виммер 1855 жылы абат болды, ал 1883 жылы Папа Лео XIII оған архиабат атағын берді, сондай-ақ каппа-магна кию құқығын сыйлады. Абат Виммер ойшыл емес, белсенді монах болды. Сент-Винсентті құрумен қатар, ол өз ұнын ұнтақтап, өз өнімдерін өсіріп, өз көмірін қазып, өз сырасын пісіретін өзін-өзі қамтамасыз ететін қауымды дамытты.
Wimmer and a band of 18 young aspirants to the Benedictine life left Rotterdam, the Netherlands in July 1846. The passage across the Atlantic Ocean on the steamship, U. S. Iowa, was turbulent. Upon his arrival in New York City, Wimmer was greeted with discouragement by several priests who tried to persuade him to abandon his plans. Nevertheless, he went west to the newly organized Roman Catholic Diocese of Pittsburgh, and accepted land which Father Peter Lemke, for years associated with the Rev. Prince Gallitzin, had offered. Conditions at this site in Carrolltown proved unfavorable. By late September 1846, Wimmer had received an invitation from Michael O'Connor, the first Bishop of Pittsburgh, asking him to take the pastoral responsibility of a small parish named Saint Vincent, about 40 miles southeast of Pittsburgh. Wimmer and his companions arrived at Saint Vincent on October 19, 1846. There they found only a small school house, a barn, a log cabin, and a small brick church. It was here that on October 24, 1846, Father Boniface Wimmer, O. S. B., was installed as pastor of Saint Vincent Parish and founded the first Benedictine Monastery in the United States. By 1851, there were 100 professed monks at Saint Vincent. On August 24, 1855, Pope Pius IX, in his Apostolic Brief, Inter Ceteras, elevated Saint Vincent to the status of Abbey. Within the nine years of his arrival in the United States, Wimmer had built up a strong monastic foundation with over 200 professed monks. Wimmer became Abbot in 1855, and in 1883, was granted the title, Archabbot, by Pope Leo XIII, as well as the privilege of wearing the cappa magna. Abbot Wimmer was an active monk, rather than a contemplative. In addition to building up Saint Vincent, he developed a self sufficient community that ground its own flour, raised its own crops, mined its own coal, and brewed its own beer.
Кейінгі жылдар
Бонифаций Виммер 1887 жылғы 8 желтоқсанда Латробтегі Сент-Винсент абаттығында қайтыс болды, ал оның орнын Эндрю Хинтенах бас абат болып иеленді. Ол қайтыс болған кезде, ол құрған АҚШ-та он бенедиктин абаттығы болды. Өмірі бойы ол 152 Рим-католик шіркеуін, он абаттықты және көптеген мектептерді құрды. 1888 жылғы «Садлиерс католик энциклопедиясы» оны «XIX ғасырдың ең ұлы американдық миссионері» деп атады. Бүгінде архиаббат Бонифаций Виммерден, О. С. Б., бастау алған отыздан астам абаттықтар мен монастырлар бар. Оның қосылу рәсімі бірнеше күнге созылды және АҚШ-тың түкпір-түкпірінен келген көптеген көрнекті діни және қоғамдық қайраткерлер, сондай-ақ оның қазіргі және бұрынғы студенттері қатысты. «Латроб Аванс» газетінің мәліметінше, «Архиаббаттың денесі 11 желтоқсан күні, жексенбі түстен кейін, ол өмірінде пайдаланған бөлмелерінде толық епископтық киіммен жатты». Сол күні оның денесі шіркеуге әкелінді, онда 13 желтоқсанда «оның соңғы тыныс алатын жеріне, яғни мазарға орналастыруға дайындық шаралары аяқталғанға дейін» қалды. Оның бұрынғы шіркеуі қосылу рәсімі кезінде «толып кетті». «Аллегенидің құрметті әкесі К. Фелан салтанатты реквиемді өткізді, ал Скрантон епископы Уильям О’Хара шеберлікпен уағыз айтты». Оның туысы Себастьян Виммер Пенсильвания штатының Сент-Мэри қаласында тұратын белгілі инженер-құрылысшы болды. Себастьян өмірін елу жыл бойы күнделікке жазып отырды. Алғашқы күнделіктер Сент-Мэри тарихи қоғамында сақталады және бес жыл бұрын Лора Вудроу Стенек оларды көшірді.
Boniface Wimmer died at St. Vincent's Abbey in Latrobe on December 8, 1887, and was succeeded as archabbot by Andrew Hintenach. At the time of his death, there were ten Benedictine Abbeys in the United States founded by him. In his lifetime, he founded 152 Roman Catholic parishes, ten Abbeys and numerous schools. He was lauded by Sadliers Catholic Encyclopedia of 1888, as "The greatest American Missionary of the Nineteenth century. Today, there are over thirty Abbeys and monasteries that take their roots from Archabbot Boniface Wimmer, O. S. B." His funeral services took place over a period of several days and were attended by many prominent religious figures and civic leaders from across the United States, as well as his current and former students. According to The Latrobe Advance, "The body of the Arch Abbott lay in state in full pontifical robes in the apartments used by him during life until Sunday afternoon," December 11. That day, his body was carried to his church, where it "remained until the grand and impressive ceremonies preparatory to [it] being placed in the vault, [its] last resting place, were gone through with" on Tuesday, December 13. His former church "was filled to overflowing" during his funeral. "The Rt. Rev. K. Phelan, of Allegheny, was the celebrant of the solemn requiem, and Bishop William O'Hara, of Scranton, delivered a masterly sermon." His nephew Sebastian Wimmer was a well known Civil engineer who lived in St. Marys Pennsylvania. Sebastian kept a diary of his life daily for fifty years. The original diaries are at the St. Mary's historical society and were transcribed five years ago by Laura Woodrough Steneck.
Цитаталар
Алға, әрқашан алға, барлық жерде алға! Бізді қарыздар, қиын жылдар немесе заманның қиындықтары тоқтатпауы керек. Адамның қайғысы – Құдайға берілген мүмкіндік. — Архиепископ Бонифаций Виммер, О.С.Б. "Біз бүкіл әлемге жатамыз." — Архиепископ Бонифаций Виммер, О.С.Б. "Адамдар ағаш отырғызады, тіпті оның жемісі тек келесі ұрпаққа тиетініне сенгенімен де." — Архиепископ Бонифаций Виммер, О.С.Б.
"Forward, always forward, everywhere forward! We must not be held back by debts, bad years or by difficulties of the times. Man's adversity is God's opportunity. "—Archabbot Boniface Wimmer, O. S. B. "We belong to the whole world. "—Archabbot Boniface Wimmer, O. S. B. "People plant trees though they are certain that the fruit will benefit only the next generation. "—Archabbot Boniface Wimmer, O. S. B.