Америкалық теңіз корпусының батыры – Хирам Иддингс Беарсс

Кіріспе

Hiram Iddings Bearss (13 сәуір 1875 - 27 тамыз 1938) – Филиппин-Америка соғысындағы батылдығы үшін «Құрмет медалімен» және Бірінші дүниежүзілік соғысындағы қаһармандығы үшін «Ерен қызмет орденімен» марапатталған АҚШ Теңіз жаяу әскерінің генералы.

Ерте өмір және білім

Хайрам 1875 жылдың 13 сәуірінде Индиана штатының Перу қаласында Фрэнк пен Дездемона Берсстің отбасында дүниеге келді. Әкесі сол кезде командировкада болған, бірақ қайтып келген соң ұлының, "Майк" деп аталатынын естіді. Бала кезінде Майк өзінің Хирам есімін ұнатпай, оны айтқандармен ұрысуға дайын тұратын. Оның Брэкстон деген ағасы және Эмми, Дездемона мен Люси деген үш қарындасы болды. Балалық шағында ол көп қиындықтарға тап болып, жиі ұрысқа қатысып, тіпті ата-анасы сияқты үлкендерге де қарсылық көрсеткен. Ол мектепте де қиындықтарға ұшырады, бірақ білімін жалғастыру үшін жеткілікті нәтижелерге қол жеткізді. Кішкентай кезінен аттарға қызығып, жақсы ат темірқорытқан, алты жасында ат жарысында жеңіске жеткен. Жасөспірім шағында үйден қашып кеткен, бірақ бірнеше аптадан кейін әкесі оны алыстағы қалада жүлделі аттарды бағып жүргенде табады. Әкесін мал бағуды жалғастыруға көндірген соң, ол үйіне оралды. Аттарға деген сүйіспеншілігімен қатар, ол футбол мен бейсбол ойнағанды да ұнататын. Жасөспірім кезінде әкесі оны Нотр-Дам дайындық мектебіне орналастырды, онда ол спортпен айналысып, ұрысқа түсіп, мұғалімдер мен оқушыларға әртүрлі әсте салды. Бір жыл оқып, бірнеше ай бойы үздік оқушылар тізіміне іліге білгенімен, оған қайта оралуға рұқсат берілмеді. Жазда ол туған қаласы Перуда бейсбол ойнады және келесі бірнеше жыл бойы әр жазда осылай жалғастырды. Келесі жылы ол тағы да мектепке түсті, бұл жолы Пурдью университетінің дайындық мектебінде, бірақ онда бірнеше ай ғана тұрды. Әкесінен ірі көмек алғаннан кейін, Депау университеті Хирамды қабылдады, онда ол университеттік футбол командасында ойнады. Ол өзге ойыншылардан кішкентай болғанымен, жаттықтырушы оның жарақат алуынан қорқып, бірақ ол жақсы өнер көрсетті. Келесі жылы оны Депауға қайта қабылдамады, сондықтан әкесі оны ағасымен бірге үйден әлдеқайда алысқа жіберді. Вермонт штатының Нортфилд қаласындағы Норвич университеті әскери мектеп болды және Хирамның әзілдері мен тәртіпсіздігіне төзбеді. Бірнеше айдан кейін ол мектептен кетуді жоспарлаған, бірақ ағасы Брэкстон оны қалуға көндірді. Ол футбол ойнады және бірнеше рет қиындыққа тап болды, бірде асханадағы официантқа картоп лақтырды. Ол мектеп формасын және қаруын киюді ұнататын, бірақ оқушы сержантқа ашуланғанда оны жиі тастап кететін. Хирам мен оның ағасы Норвичтегі бірінші және екінші жылдарды аяқтады, бірақ 21 жасқа келгенде Хирам мектептен жалықты және көбірек шытырман оқиғаларға толы өмірді іздеді. 1904 жылы Луиза Миддлтонға үйленді, олардың бір қызы болды.

Hiram was born April 13, 1875, in Peru, Indiana, to Frank and Desdemona Bearss. His father was away on business at the time, but upon returning was informed that his son, "Mike" had been born. Through most of his youth Mike did not seem to like his given name of Hiram and was prone to fighting anyone who used it. He had one brother, Braxton and three sisters, Emmy, Desdemona and Lucy. As a child he got into a lot of trouble, frequently getting into fights and defying those in authority positions above him, including his parents. In addition to the trouble he got into, he also had difficulty in school but managed to do well enough to continue his education. As a young boy, he found an interest in horses and became a good rider, winning a horse race when he was only six. When he was a teenager he ran away from home but was found by his father, several weeks later, tending to some prize horses in a distant town. After convincing his father to let him continue caring for the animals he returned home. Along with his love of horses he was also a good athlete and enjoyed playing football and baseball. When he was a teenager his father got him into the Notre Dame preparatory school where he continued playing sports, getting into fights and playing pranks on the teachers and other students. Although he completed the first year, even making the honor roll for a few months, he was not allowed to return. During the summer, he played baseball in his hometown of Peru and continued to do so every summer for the next several years. The next year, he again attempted school, this time at a preparatory school for Purdue University where he only lasted a few months. After accepting a large donation from his father, Depauw University accepted Hiram and while there he played on the school football team. Although he was smaller than the other players and the coach was afraid he would get hurt, he did fairly well. The next year, he was not accepted back to Depauw and his father sent him to yet another school, much farther from home, along with his brother. Norwich University in Northfield, Vermont, was a military school and did not tolerate Hirams pranks and troublemaking. After the first couple months, he planned to leave but was convinced to stay by his brother Braxton. He played football and again found himself in trouble several times and on one occasion threw a potato at a waiter in the mess hall. He liked wearing the school uniform and his weapon, but he frequently dropped it in formation when he became angry at the drill sergeant. Hiram and his brother made it through the first year at Norwich and a second as well but at the age of 21 Hiram had enough of school and was looking for something more adventurous. He married Louise Middleton in 1904, and they had one daughter.

Әскери мансап

Берсс 1899 жылғы 26 мамырда АҚШ Теңіз жаяу әскеріне офицер болып қабылданып, 1900 жылғы 23 шілдеде капитан шеніне көтерілді. 1901 жылы Филиппин аралдарында орналасты, онда Самар аралындағы қаһармандық ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды, ол жақсы қорғалған бүлікшілердің бекінісіне сәтті шабуылға жетекшілік еткен. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Берсс полковник шеніне жетіп, Францияда 5-ші Теңіз жаяу әскері полкінің командирі болып қызмет етті, бұл қызметті Чарльз А. Дойеннен қабылдады, ол 4-ші Теңіз жаяу әскері бригадасының құрамында болды. 1918 жылдың қаңтар айында Вендел Кушинг Невилл оның орнына келді. Кейіннен 1918 жылы Маршевиллде Армияның 26-шы дивизиясының бөлімшесі болып табылатын 102-ші жаяу әскерін басқарды, осы қызметі үшін "Ерен еңбегі үшін" орденімен және "Теңіз күштеріне ерен еңбегі үшін" медалімен марапатталды.

Теңіз әскерлері лигасы

Индианаполисте орналасқан Теңіз жаяу әскерлері лигасының бөлімшесі оның құрметіне Хирам I. Беарс отряды деп аталды.