Кіріспе

1934 жылы түсірілген Григорий Александровтың "Көңілді жігіттер" (Весёлые ребята) фильмі, сондай-ақ "Бақытты жігіттер", "Мәскеу күледі" және "Джаз комедиясы" деп те аударылған, 1934 жылғы советтік музыкалық фильм. Режиссерлігі Григорий Александровқа тиесілі, ал басты рөлдерді оның әйелі Любовь Орлова – дарынды әнші және совет киносының алғашқы танымал жұлдызы сомдады. Сценарийін Александров, Владимир Масс және Николай Эрдман (оның әкесі экранда неміс музыкасының мұғалімі ретінде шағын эпизодта пайда болады) жазды. Фильмде бірден советтік Одақ бойынша классикаға айналған бірнеше ән бар. Ең танымал әні – "Қанша әдемі қыздар бар" (Как много девушек хороших) – халықаралық деңгейде танымал болды, ал Петр Лещенко оны "Жүрек" (Сердце) деп орындады. Музыкасын Исаак Дунаевский, ән сөздерін совет ақыны Василий Лебедев-Кумач жазды. Осы фильмнен кейін Орлова да, оның әріптесі, джаз әншісі және комедиялық актер Леонид Утьёсов та жұлдызды қатарға қосылды.

Сюжет

Елена (Мария Стрелькова), ән салуға қабілетсіз, бай әнші болып, қойшы Костя Потехинді (Леонид Утьёсов) симфониялық оркестрдің әйгілі парагвайлық дирижері Коста Фраскини деп жаңылыстырады және оны өз үйінде өткізілетін әсем кешке шақырады. Ол пан флейтасын ойнайды, соның арқасында колхоздағы малдар ас үстеліне тоғысады. Еленаның қызметшісі Анюта (Любов Орлова) Костяға ғашық болады. Бірақ Костя Еленаға қызығады, ал оның нағыз кім екенін білген соң, Елена одан бас тартқанда, ол қатты ренжіп қалады. Ол өзін кәсіби музыкант ретінде сынап көру үшін қалаға кетеді де, көптеген қызық оқиғалардың ішіне түседі. Соңында ол жас "көңілді жігіттерден" тұратын джаз тобына қосылады. Костя топтың жетекшісі болады, бұл оған қиындық туғызады – ол шығармашылық жұмыстар мен қойылымдарды басқарумен қатар, шаршағыш топтастарын да бақылауға тиіс, олардың ыстық пікірталастары кейде репетицияны төбелесге айналдырып, үй иесі оларды үйден қуады. Осы себепті топ алдағы өнер көрсетуге көшеде дайындалуға және тіпті жанұяларға ойнауға мәжбүр болады. Жаңбырлы бір кеште Костя мен оның топтастары концерт залына бара жатқанда Анютамен кездейсоқ кездесіп, оны өздерімен бірге алып кетеді. Ол керемет әнші екені белгілі болады, сондықтан ол топқа қосылады және олар бірлесіп табысты өнер көрсете бастайды.

Қазіргі сын

Грэхам Грин 1935 жылғы 26 қыркүйекте "The Spectator" журналында жариялаған шолуында: "Рене Клер "Италиялық сабан шапқышын" түсіргеннен бері кино өнеріне жасалған ең жақсы туынды. Александров, режиссерлік еңбегі үшін Кеңес орденімен марапатталған, Клер сияқты, шағын қаражат пен, көрінетіндей, сапасы төмен фильмдер арқылы, құштарлыққа шақыратын бақытқа толы суретті жасады. Мен бұл фильмді сынағым келмейді, оның еркіндігіне, әзіл-қалжыңға, шаттыққа толы әуендеріне, шампан мен әйелдер киіміне қатысы жоқ, жақсы өмір сүру сезіміне ғана қуанамын." Киносыншы Жан Росс 1935 жылғы 1 қазанда "The Daily Worker" газетінде Питер Поркупин псевдонімімен жариялаған рецензиясында фильмді жоғары бағалады: "Кеңес Одағының жұмысшылары әлемге жаңа юмор түрін ұсынды. "Джаз комедиясы" комедиясы – трагедияның көлеңкесі емес, жеңіске жеткен жұмысшы табының қуатты күші, жандылығы және еркіндігі."

Ықпал

Фильм Кеңес Одағында зор табысқа ие болды. 1964 жылы Мельбурндағы «Австралия» кинотеатрында көрсетілгеннен кейін Австралияда біраз уақыттан соң ғана қысқаша әсер етті. Фильмді түпкілікті мүшелері – Дэвид Медоуз, Кит Морган және Пит Баннистер, орта мектептегі достары, барлығы 19 жаста болғанда көріп, ұнатуларынан кейін, «The Jolly Fellows» деген ат он жылдан астам уақыт бойы шағын джаз тобының атауы ретінде қолданылды.