Кіріспе

Кейбір тарихшылардың пікірінше, Лас-Розас-де-Мадрид Миакум деп аталған римдік сарай немесе бекет болған, ал Мадрид атауы одан шыққан болуы мүмкін. Бұл шамалы болжам, алайда Рим империясы Испанияда белсенді болған шамамен 3-ші ғасырда жергілікті жерде қоныстанғандығына куәліктер бар. Лас-Розас Сеговия мен Титульсия арасындағы римдік әскери жолында орналасқан және соңында Эмерита-Аугустаға дейін созылады, сонымен қатар жыл бойы мол тұщы сумен қамтамасыз еткен Рио-Гуадаррамаға жақын орналасқан. Қазіргі атау "жайлаулар" дегенді білдіреді, бұл әскери қызметпен байланысты болуы мүмкін, себебі аймақтың ауыл шаруашылығы құндылығы төмен, ал дәстүрлі экономикалық қызмет қой шаруашылығы болып көрінеді. Лас-Розасқа тікелей сілтеме жасайтын алғашқы құжат 1376 жылға жатады, бірақ қала одан бұрын да болған болуы мүмкін. "Лас-Розас" қаласы Испания қалаларының "Тарихи, географиялық және статистикалық тізімі" ("Relaciones Historico Geografico Estadisticas") V томында айтылады, ол Филипп II патша тұсында жазылған және қазір Эскориал монастырының кітапханасында сақтаулы.

Орта ғасырлар

Ретамардың қасиетті Мария жайылымы 1303 жылғы 18 қарашадағы Мадрид пен Сеговия арасындағы сот ісінде, Галапагар, Торрелодонес және Колменарехо елді мекендеріне қатысты айтылады. Аңыз бойынша, Ретамардың Әзіресі сол жерде көрінген, бірақ қазіргі кездегі мүсіні Сан-Мигель шіркеуіндегі қабықша тәрізді ойыста тұр және 1990 жылдары салынған жаңа шіркеуге, қалаға жақын, Дехеса де Навалькарбонның жанындағы процессиялар үшін қолданылады (алғашқысы, "жайлым" деген сөзден көрініп тұрғанындай, өзенге жақын болған).

Өнеркәсіптік революция

Карлос III билік құрған кезде Мадридті Атлант мұхитына байланыстыратын, Гуадаррама өзенімен толықтырылатын кеме жүретін канал құру туралы амбициялық жоба туды. 1875 жылы француз инженері Шарль Лемур жұмысты бастады. Үлкен дауыл жобаны қиратқанда, бар болғаны 27 шақырым (Эль-Гаско бөгеті, реттеуші су қоймасы) салынды. Дехеса-де-Навалкарбон табиғи паркінде оның шағын бөлігі қайта жаңартылды. 1755 жылғы картада Сеговияға (қазіргі A6 тас жолының бір бөлігі) жол салған жұмысшылар тұрған (Лас-Матас) деген атау кездеседі. Кейіннен бұл орын теміржолдарды зерттеу және дамыту орталығына айналды, қазіргі RENFE, және жергілікті халықты жұмыспен қамтудың басты көзі болды.

Азаматтық соғыс

Испаниядағы Азамат соғысы кезінде аймақ көбінесе республикашылдардың бақылауында болды және бірнеше ірі шайқастар өтті. Сол кезеңдегі бекіністердің қалдықтарын бүгінге дейін Navalcarbón шалғындарында көруге болады. 1936 жылдың қысында Франко жақтастары Брунете, Виллавичоза де Одон және Кампаментодан Мадридтің батыс жағына шабуыл жасады. Тымырлы ауа райы мен суықта республикашыл және ұлтшыл әскерлер, сондай-ақ әуе күштерінің қолдауымен Мадрид үшін азамат соғысының ең қатты шайқастарының бірін өткізді. Лас-Розас тұрғындары Сьерра-де-Гуадаррама таулары маңындағы Хойо-де-Манзанарес үңгірлері сияқты басқа жерлерге паналады. Сан-Мигель шіркеуі мен Лас-Розастағы үйлердің көп бөлігі шайқаста толығымен қирады. Соғыс аяқталғаннан кейін, үкімет соғыстан зардап шеккен қалаларды қайта құруға көмектесу үшін Қираған Аймақтар Департаментін құрды, олардың арасында Лас-Розас та болды. Онде шіркеуге жақын орналасқан алты қатарға алты немесе жеті кішкентай үйлер арзан бағамен салынды. 2010 жылға қарай олардың біреуі немесе екеуі сақталған, оларды келер ұрпақ үшін сақтап қалу жұмыстары жүргізілуде.

Демократиядан кейінгі кезең

"Демократия" (1975 ж. шамасында) және арзан саяхаттың қолжетімді болуынан бастап, бұл елді мекен 6000 адамдық мал өсіруші ауылдан Мадрид қаласының серіктес елді мекеніне, шамамен 100 000 халқы бар қалаға дейін кеңейді. 2010 жылғы мәліметтерге сәйкес, Рио-Гвардаррама табиғи паркінің жағасында әлі де екі қой тобы жайылып жүр. Құрылыс салдарынан табиғи ортасынан ығысқан жабайы шошқалар кейде қалашықтың солтүстігіндегі Эль Кантизал және Эль Молино де ла Хоз көшелерінде кездеседі. 2000 жылдан бері Compositores de España халықаралық фортепиано конкурсы осы жерде өткізіліп келеді. Соңғы кезде экологиялық ахуалға, Мадридтегі ауаның ластануына және "мұнайдың шыңына" байланысты туған алаңдаушылықтар теміржол стансаларын тиімді пайдалану және балалардың "аналар таксиіне" тәуелділігін азайту мақсатында педальды велосипедтер мен электр көліктерін қолдану схемаларын тудырды.