Кіріспе
Австралияда 2005 жылдың 15 қарашасында премьер-министр Джон Ховардтың үкіметі ұсынған еңбек қатынастары заңдарына қарсы наразылық таныту мақсатында ұлттық наразылық күні өтті. Күнді Австралия кәсіподақтар кеңесі (ACTU) және оның штаттық, аумақтық және жергілікті ұйымдары, сондай-ақ Австралияның Еңбек партиясы, Австралияның жасылдар партиясы, Австралияның демократтар партиясы және басқа да саяси және қоғамдық ұйымдар ұйымдастырды. Қатысушылардың санына қатысты бағалаулар кең ауқымды болды, ұйымдастырушылар 500 мыңнан астам адам қатысқанын мәлімдеді. Полиция мен БАҚ деректері бойынша, елордадағы митингіге шамамен 250 мың адам қатысты. Австралияның ауылдық және аймақтық қалаларында жүздеген жиынға он мыңдаған адам қатысты. Джон Ховард пен Еңбек қатынастары министрі Кевин Эндрюс наразылық акциясын елемеуі мүмкін екенін айтты. Ховард бір жылдың ішінде заң қабылданатынын мәлімдеді. Эндрюс ACTU-дың науқанын "жауапсыз және гистериялық" деп сипаттады. Австралияның сауда-өнеркәсіп палатасы "жұмыскерлердің 95 пайызы наразылыққа қатысу шақыруын қабылдамады" деді. Бір хабарламада "Жұмыспен қамту және жұмыс орындары департаменті агенттіктерге [ұлттық наразылық күні] өндірістік әрекеттің бір түрі екенін және демалысқа және икемді демалысқа қатысуға ниеттенген қызметкерлерге рұқсат берілмеуі керек екенін" ескертті. Мельбурнда Федерация алаңында өткен митингте Виктория премьер-министрі Стив Брэкс, ACTU президенті Шаран Берроу және ACTU хатшысы Грег Комбет сөз сөйледі. Брисбенде Квинсленд премьер-министрі Питер Бити және федералды Еңбек партиясының жетекшісі Ким Бизли митингке қатысты, Бизли 2007 жылы өтетін сайлауда Еңбек партиясы жеңіске жеткен жағдайда заңды жоюға уәде берді. Комбет үкіметтің заңдарына қарсы күреске басшылық еткен кәсіподақ қозғалысының негізгі ұйымдастырушысы болды. Ол Мельбурн митингісінде "еңбекшілерге Австралияның болашағында орталық орын берілмейді. Бұл елді еңбекші отбасылар салған. Олар үшін күресіп, қаза болды. Жұмыстағы құқықтарының бұзылуына олар лайық емес" деді. Комбет алдағы апталарда Австралия Сенатында еңбек қатынастары заңдарының қабылдануы кәсіподақтардың күресінің жеңілісін білдірмейтінін айтты. "Бұл заңдарды жоюға және олардың орнына осы елдің еңбекшілеріне лайықты құқықтарды орнатуға бағытталған қажырлы, табанды күш-жігердің басталуы болады", - деді ол. Комбет өзінің және басқа да кәсіподақ шенеуніктерiнiң жаңа заңдарды бұзған жағдайда, заңда көзделген айыппұл мен түрме жазасынан сескенбейтiнiн айтты. "Кәсіподақтар адамдар үшін күресуді жалғастыруы керек", - деді ол. "Кәсіподақ жетекшісі ретінде, мен адамдарға әділ қарауды сұрағаным үшін 33 мың доллар айып төлемеймін" деді. Бұл сөздер көпшіліктен зор қолдауға ие болды. "Біз тәртіпті және жауапты болуымыз керек", - деді Комбет. "Ақымақтық пен бейхабарлыққа орын жоқ. Бірақ біз адамдарды қорғау үшін де табанды болуымыз керек. Заңдардың кейбір адамдарға әсер етуі үшін уақыт өтеді. Бірақ әрбір адамның құқықтары төмендейді. Көптеген адамдар үшін, әсіресе ең осалдары үшін, өзгеріс тез болады". Ұйымдастырушылар Аделаидада 40 мың, Пертте 30 мың, Брисбенде 25 мың, Хобартта 6 мың, Канберрада 5 мың және Дарвинде 3 мың адам шеруге қатысқанын мәлімдеді. Шара 300-ге жуық қала мен кентте өтті. Наразылық күні көбінесе бейбіт өтті, бірақ Сиднейде 3 мыңнан астам көлік қызметкері қалаға кіретін маңызды магистраль - M4 жолын жабуға дауыс берді, бұл жол қозғалысты бұзды. M4 жолында екі бағытта 15 жүк көлігі қозғалысты тоқтатты, ал 7 жүк көлігі Хоумбуш Бэй эстакадасынан M4 жолына кіреберіс алдындағы қозғалысты тоқтатты. Мыңдаған наразылық білдірушілер жолға отырып, ән шырқап, плакаттармен толқыды. Блокада шамамен жарты сағатқа созылды. Көптеген жерлерде ұйымдастырушылар мен полиция арасында тиімді ынтымақтастық болды. Кәсіподақтар наразылық күні келесі сайлауға дейін жалғасатын науқанның бастамасы ғана екенін ескертті. Австралиялық жұмысшылар одағының ұлттық хатшысы Билл Шортен: "Стратегиямыз - күресу, жұмыс орнында күресу, қоғамда күресу, БАҚ-та күресу және Говард үкіметін құлату" деді.
Салыстырулар
Ұйымдастырушылар мен кейбір бұқаралық ақпарат құралдары 15 қарашадағы митингіні Австралия тарихындағы ең ірі митинг деп сипаттады. Мұндай мәлімдеме жиі жасалады. Бұрын да 1970 жылы Вьетнам соғысына қарсы мораторий демонстрациялары, 1970 жылдардың аяғындағы уран өндіруге қарсы митингілер, 2003 жылғы Ирак соғысына қарсы митингілер және Мельбурнда 1992 жылы Кеннетт үкіметінің еңбек заңнамасына қарсы митинг туралы да осылай айтылған. Әрбір жағдайда ұйымдастырушылар қатысушылардың санын 100 мыңнан астам деп бағаласа, полицияның бағалаулары айтарлықтай төмен болды. Дегенмен, 15 қарашадағы Мельбурн митингісі бұл митингтердің барлығынан да үлкен болды деп болжам жасауға болады, тіпті полиция да 150 мың адамға жуық деп есептеді, ал Skynews телеарнасынан алынған әуеден түсірілген бейнелер Мельбурн қалалық көшелерінің толы болуын көрсетеді, оларға сәйкес қатысушылар саны 175 мыңға жеткен.