Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жүзім сорттары
Variety of grape
Гибридтік жүзім – екі немесе одан көп Витис түрлерінің будандастырылуынан алынған жүзім сорттары. Бұл, әдетте Vitis vinifera, еуропалық жүзімдік, бір түрдің жүзім сорттары арасындағы будандастырылудан өзгеше. Гибридтік жүзім сорттары түрлер аралық будандастыру немесе "Заманауи сорттар" деп те аталады. Олардың көбінесе құрғақ шөпке, басқа саңырауқұлақ ауруларына, нематодаларға және филоксераға жоғары төзімділігі болғандықтан, гибридтік сорттар белгілі бір дәрежеде еуропалық селекциялық бағдарламалардың қайта назарына ілікті. Жақында жасалған сорттар (Рондо және Регент) – еуропалық жүзімшілерге арналған жаңа гибридтік жүзім сорттарының мысалдары. Солтүстік Американың бірнеше селекциялық бағдарламалары, мысалы, Корнелл және Миннесота университеттері, тек гибридтік жүзімге ғана бағытталған, белсенді және сәтті бағдарламалармен жүздеген, тіпті мыңдаған жаңа сорттарды жасады. Гибридтік сорттар еуропалық, азиялық және Солтүстік Америкалық ата-аналарының қасиеттерін біріктіреді. Vitis labrusca ата-анасынан шыққан сорттардың (мысалы, австриялық Ухудлер өндірісінде әлі де қолданылатындары) "қандырылған" немесе "жабайы құлпынай" иісі күшті, ал Vitis riparia-дан шыққан сорттардың көбінесе шөп иісі болады және қара қарақаттың дәмі еске түседі. Көптеген гибридтік жүзім сорттары қызыл шарап өндірісі үшін жеткілікті танин өндіруге күреседі және әдетте Vitis vinifera-дан жасалған шараптарды тұтынушыларға әдеттегіден жоғары қышқылдық деңгейін көрсетеді. Бұл ерекшеліктер Еуропада танымал болмады және Еуропаның көптеген елдерінде гибридтік жүзімнің коммерциялық өсірілуіне тыйым салуға себеп болған факторлардың бірі болды.
Hybrid grapes are grape varieties that are the product of a crossing of two or more Vitis species. This is in contrast to crossings between grape varieties of the same species, typically Vitis vinifera, the European grapevine. Hybrid grapes are also referred to as inter species crossings or "Modern Varieties." Due to their often excellent tolerance to powdery mildew, other fungal diseases, nematodes, and phylloxera, hybrid varieties have, to some extent, become a renewed focus for European breeding programs. The recently developed varieties (Rondo and Regent) are examples of newer hybrid grape varieties for European viticulturalists. Several North American breeding programs, such as those at Cornell and the University of Minnesota, focus exclusively on hybrid grapes, with active and successful programs, having created hundreds if not thousands of new varieties. Hybrid varieties exhibit a mix of traits from their European, Asiatic, and North American parentage. Those varieties which derive from Vitis labrusca parentage (such as those still used in the production of Austrian Uhudler) have a strong "candied" or "wild strawberry" aroma, while those that derive from Vitis riparia often have a herbaceous nose with flavours reminiscent of black currants. Most hybrid grape varieties struggle to produce adequate tannin for red wine production, and usually display a level of acidity that exceeds what consumers of wines produced from Vitis vinifera are accustomed to. These attributes proved unpopular in Europe, and were among the factors that led to the prohibition of the commercial growth of hybrid vines in many countries in Europe.
Тарих
ХХ ғасырдың бірінші жартысында 1863 жылдан бастап Еуропадағы жүзімдіктерді қырып салуға себеп болған филлоксера зиянкесінің салдарымен күресу үшін әртүрлі селекциялық бағдарламалар жасалды. Көптеген әрекеттерден кейін, еуропалық сорттарды Солтүстік Америка тамырларына қанау арқылы мәселені шешудің ең табысты тәсілі екені дәлелденді. Дегенмен, гибридтік жүзім сорттары Солтүстік Американың солтүстік-шығысы және Тынық мұхитының солтүстік-батысы сияқты қысқа маусымды, салқын және ылғалды шарап аймақтарының көптеген жүзім шаруашылығы проблемаларын шешу үшін ұсынылды. 1950 жылдардан бастап De Chaunac, Baco noir, Marechal Foch, Vidal және т.б. сияқты жүзім сорттары Онтарио, Нью-Йорк, Пенсильвания және басқа да аймақтардағы шарап өнеркәсібінің маңызды бөлігіне айналды. Тек 1970-1980 жылдардан бастап ғана винифера сорттары бұл аймақта гибридтік жүзімдерді ығыстыра бастады. Витис винифера басымдық танытқан аймақтарда да гибридтік сорттар кейбір шарап тұтынушылардың арасында әлі де «жанкүйерлікке» ие. Сонымен қатар, кейбір жағдайларда гибридтік жүзімдер ерекше және бірегей өнімдерді жасау үшін қолданылады; мысалы, Онтарио мен Нью-Йоркте Видал блан немесе Вигнольден жасалған мұз шарабы. Гибридтік жүзімдер дәстүрлі винифералық шарап аймақтарында кеңейіп келеді, себебі оларды өсіру оңай, және олар виниферадан ертерек піседі (бұл құстардың зиянын азайтады және күзгі жаңбырларға жемістердің ішінде қалу қаупін төмендетеді), сондай-ақ олардың ауруға төзімділігі жоғары (осылайша, аз мөлшерде өңдеу қажет, бұл трактордың жанармас шығынын және өңдеу көлемін азайтады). Сондықтан гибридтік жүзімдер винифера жүзіміне «экологиялық» балама ретінде қарастырылады.
During the first half of the 20th century, various breeding programs were developed in an attempt to deal with the consequences of the Phylloxera louse, which was responsible for the destruction of European vineyards from 1863 onwards. After extensive attempts, grafting European varieties onto North American rootstock proved to be the most successful method of dealing with the problem. However, hybrid grape varieties were introduced as a solution to many of the viticultural problems of shorter season, cooler and more humid wine regions, such as those in the northeast and Pacific Northwest of North America. From the 1950s onwards, grape varieties such as De Chaunac, Baco noir, Marechal Foch, Vidal, etc. have been a staple of the wine industries in Ontario, New York, Pennsylvania, etc. Only since the 1970s and 1980s have vinifera varieties begun to displace hybrid grapes in this area. Even in those areas where Vitis vinifera now predominates, hybrid varieties still have "cult following" with some wine consumers. Furthermore, in some cases hybrid grapes are used to produce unique and exceptional products; for example, ice wine produced from Vidal blanc or Vignoles in Ontario and New York. Hybrid grapes are expanding in traditional vinifera wine regions, because they can be easier to grow and can ripen earlier than vinifera (which reduces bird predation and reduces the risk of fruit hanging into the Fall rains), and because they typically have much more disease resistance (thereby requiring less spraying, which lessens tractor fuel usage and the volume of spray applications). Therefore, hybrid grapes are considered a "Green" alternative to vinifera grapes.