Кіріспе
Америка қалаларының жазылған тарихы. Ньюпорт-Бич, Калифорния аймағының жазылған тарихы 1500 жылдары еуропалықтар аймақты алғаш зерттеген кезде басталды. Осыған дейін, Тонгва және Хуанено/Луисено сияқты жергілікті американдықтар мыңдаған жылдар бойы осы аймақта өмір сүрген. 1542 жылы саяхатшы Хуан Родригес Кабрильо жағалаудың картасын жасады, бірақ еуропалықтар осы жерге қоныстанғанға дейін 200 жыл өтті. 1769 жылы Ньюпорт, Дон Хосе Антонио Йорба І-нің жер сыйлығының шағын бөлігі болды, алдымен испан, кейін мексикалық үкімшілігі астында. Азамат соғысынан кейін, американдық қоныс аударушылар бұл жерді дамытты: Джеймс Ирвин мал шаруашылығы үшін, ал Джеймс МакФадден кеме қатынасы үшін. МакФадденс Уорфтың (қазіргі Ньюпорт Пирс орналасқан жер) маңында шағын елді мекен салынды, ол Калифорния штатының Оранж округындағы ең ірі кәсіпорынға айналды. 1899 жылы Лос-Анджелесте Сан-Педро порты ашылғаннан кейін, Ньюпорттағы коммерциялық кеме тасымалы төмендеді. Ньюпорт-Бич туристік және демалыс қайықтарымен айналысатын қауымдастыққа айналды. 1906 жылдың тамызында Ньюпорт-Бич қала ретінде құрылды.
The recorded history of the Newport Beach, California region began when the area was first explored by Europeans in the 1500s. Prior to that time, Native Americans such as the Tongva and Juaneño/Luiseño people had been living in the area for thousands of years. Explorer Juan Rodriguez Cabrillo mapped the coastline in 1542, but it was 200 years before Europeans settled the area. In 1769, Newport was a small portion of the land grant of Don José Antonio Yorba I, first under Spanish and then Mexican rule. After the Civil War, the land was developed by American settlers: for ranching by James Irvine and for shipping by James McFadden. A small settlement was built around McFaddens’ Wharf (at the location where the Newport Pier is today) and it became the largest business of Orange County, California. Following the opening of the San Pedro Harbor in Los Angeles in 1899, the commercial shipping industry in Newport declined. Newport Beach developed into a tourist and recreational boating community. in August 1906, Newport Beach became incorporated as a city.
Ерте тарих
Мыңдаған жылдар бойы бұл аймақта Тонгва және Хуанено/Луисено тайпалары қоныстанды. 1542 жылы Хуан Родригес Кабрилло Жаңа Испания үшін Калифорния жағалауын алғаш рет шарлап өтті, ал 1602 жылы Себастьян Вискаино испан империясы үшін жағалауды картаға түсірді. Хосе Антонио Йорба (1746–1825), сондай-ақ Дон Хосе Антонио Йорба I ретінде танылған, испандық Калифорнияның (кейін Альта Калифорния деп аталған) алғашқы отарлаушыларының бірі болды. Испанияның Каталония провинциясындағы Сан-Садурни-де-Нойя қаласында дүниеге келген Йорба, 1769 жылғы Гаспар де Портола экспедициясында офицер ретінде алғаш рет Жаңа Дүниеге келді. Қызметі үшін Йорба 1801 жылы испан империясынан үлкен жер иелігін алды, ол бүгінгі Оңтүстік Калифорниядағы Ориндж округінің маңызды бөлігін құрады. Шамамен [жер аумағы] аумақты қамтыған Йорбаның үлкен ранчосына Олив, Оранж, Вилла Парк, Санта-Ана, Тустин, Коста-Меса және Ньюпорт-Бич қалалары орналасқан жерлер кірді. Осы испан кезеңінен бастап Ранчолар Бостон қаласындағы АҚШ саудагерлерімен Жаңа Англиядан әкелінген тауарларға тері саудаласа бастады, Оңтүстік Американы айналып өтеді. Ранчолар сонымен қатар ағылшын және еуропалық саудагерлермен де сауда жасады. Бұл сауда 1823–1848 жылдар аралығындағы мексикалық кезеңде де жалғасты, себебі иммигранттарға католик дініне өтіп, мексикалық азамат болса, жер берілді, көптеген адамдар осылай істеді. Көптеген ағылшын иммигранттары испан отбасыларына үйленіп, Калифорниостарға айналды, жерлер мен ранчоларды мұраға алып, иеленді.
Мексикалық ранчолар
Мексика 1821 жылы Испаниядан тәуелсіздік алып, Калифорнияны иелікке алғаннан кейін, миссиялардың барлық жерді билеу дәуірі аяқталғаны анық болды. Йорба Пералталар испандықтар берген 65 512 акр жерді сақтап қалғанмен, жақын жерлер бос болды. 1837 жылы 35 жастағы Хосе Сепульведаға үлкен жер учаскесі берілді, ал бес жылдан кейін ол тағы да жер алды. Оның иелігіндегі жердің жалпы ауданы шамамен 47 000 акрды құрады, соның ішінде солтүстікке қарай Санта-Ана тауларына дейін, шығысқа қарай бүгінгі 55 тас жолына дейін және оңтүстікке қарай Лагуна Бичке дейін. Кейіннен бұл жерге Ньюпорт шығанағы мен Ньюпорт жағалауындағы теңіз жағалауы кірмейтіні анықталды, себебі олардың екеуі де құнды емес деп есептелді. Калифорниядағы көптеген ранчолар сияқты, Сепульведаның Сан-Хоакин ранчосы да көп ұзамай дерлік өзін-өзі қамтамасыз ете бастады, өсірген өнімдері мен малдарының есебінен күнделікті қажеттіліктерін өндірді. Сепульведа көбінесе жайылымдарына назар аударды, ал мүлкіне жақын орналасқан мұхиттың молшылығына мән бермеді. Атқа мінуге үйренген ол, суға жақын болмаған болуы мүмкін. Бұл туралы Ричард Генри Дана өзінің «Масттың алдындағы екі жыл» атты еңбегінде былай деп жазған: «Бұл адамдардың өз қайықтары жоқ. Аттың үстінен балық аулау қиын». Сепульведа бай ранчероның өмірін сүрді. Оның 3000 жылқысы мен 14000 ірі қарасы болғанын айтты. Ол өзінің үлкен ранчосында үлкен отбасылық жиындарды ұйымдастыруды ұнатты және 14 баласын мақтан тұтты. Ол құмар ойынға бейім болған, аңыз бойынша бір жарыста 25 000 доллар, 1000 жылқы, 500 бұзау және 500 қой ұтып алған. 1849 жылғы алтын асығу кезінде ашаршылық көрген алтын іздеушілер келіп, ол байыды. Бір кезде оның Мексикадан келген жабайы, жүйрік малдары бағалы болды және ол оларды Сан-Францискоға дейін айдап әкеліп пайда тапты. 1852 жылы, АҚШ Калифорнияны иеленгеннен кейін алты жыл өткен соң, әрбір ранчеро жерін сақтап қалу үшін меншік құқығын дәлелдеуге міндеттейтін заң қабылданды. Қымбат сараптамалар мен сот отырыстарын қажет ететін Сепульведаның жосықсыз өмір салты оны ақшасыз қалдырды. Үш жылдық құрғақшылық оның қиындықтарын арттырды. Қарыздар мен мал басының көп бөлігінің өліміне байланысты Сепульведа 1864 жылы ранчосын Флинт, Биксби, Ирвин және Компанияға сатты, осылайша Ирвин дәуірі басталды.
Ньюпорттың құрылуы
Ранчолар сатылғаннан кейін, кейбір кәсіпкерлер Ньюпорт аймағына қызығушылық танытты. Олардың екеуі, Джеймс Ирвин мен Джеймс МакФадден, Ньюпорттың болашағы туралы әр түрлі армандары бар ерекше көрегендер ретінде көзге түсті. Ирвин жерге деген сүйіспеншілігімен келді және көптеген шаруашылық жерлерін сатып алып, өркендеуге жоспарлады. МакФадденнің мүлдем басқа арманы болды – ол жерін бөліп, сатып алуға ниетті адамдарға сату арқылы қала құруды көздеді. Ол, Ньюпортқа қаншалықты көп адамдарды шақыра алса, соғұрлым тез маңызды сауда орталығына айналады деп сенді. Ол Ньюпорттың бірінші шулы жарнамашысы болды. Джеймс Ирвин Ирландияда туды, тоғыз баланың сегізіншісі болды. 1846 жылы, 19 жасында, ол Атлант мұхитын кесіп Нью-Йоркке бет алған керуенге қосылды. Ол батысқа саяхаттап, кенші және саудагер болды. Көп ұзамай ол Флинт пен Биксбимен бірлесіп жүн бизнесін құруға жеткілікті байлыққа ие болды. Олар жеткілікті ақша жинағаннан кейін Сепульведаның ранчосын сатып алды. Йорбалардың Пералталардың ранчосы сот шешімімен таратылғанда да олар қолма-қол ақшамен дайын болды. Көп ұзамай олар аймақтағы ең ірі жер иелеріне айналды, 100 000 акрдан астам жерді иеленді. Шаруашылыққа бейілді Ирвин мен оның ұрпақтары үлкен жер учаскелерін иелене берді, олардың Ирвин ранчосы Ньюпорт Бичтің дамуымен тығыз байланысты болды. Шотландтық фермерлердің 11 баласының бірі Джеймс МакФадден 1868 жылы Калифорнияға сапар шегіп, Ньюпорт аймағының әлеуетін бірден байқады. Көп ұзамай ағасы Роберт қосылып, олар мүмкіндігінше көп сатып алып, бірден бөліп, сатып алушыларды іздестіре бастады. Азамат соғысынан кейін қоныс аударушылар ағыны күрт артты. Көпшілігі ауыл шаруашылығы үшін жақсы жер іздесе, кейбіреулері Ньюпорт аймағына көшіп келді және шағын елді мекен пайда болды. Бұл шағын елді мекеннің тұрғындары материал мен азық-түлікке мұқтаж болғандықтан, 1870 жылдың 10 қыркүйегінде капитан Сэмюэл Самнер Дуннелс 105 тонналық, тегіс табанды "Вакеро" атты бу кемесін сақпен Ньюпорт шығанағына, сол кезде Сан-Хоакин шығанағы деп аталған, енгізді. Сан-Диегодан келген 5000 тас және 5000 фут ағашпен ауыр жүктелген ол баяу шығанаққа кірді. Ол сәтті болды, және Ньюпорт тұрғындары қажетті жабдықтарды алуға мүмкіндік алды. Көп ұзамай ол қазіргі Ньюпорт шығанағындағы көпірдің батыс жағына жақын жерде шағын кемежай мен қойма салдырды. Алғашқы жылдары Ньюпорттың көптеген аттары болды, соның ішінде Bolsa de Gengara және Bolsa de San Joaquin. Қоныс аударушылар келе бастағанда, айтуы оңай, беделді атау қажет болды. Оның шығу тегі туралы нақты дәлел болмаса да, көпшілігі "Ньюпорт" атауы екі нәрседен бірінен шыққан деп санайды: 1) Кейбіреулер Дуннелске сенді, ол бардан өткен кезде "жаңа портты" тапқанын жариялады. 2) Басқалары оны Ирвин ранчосының қызметкері шығанақтағы саудаға қатысты кездесуде ұсынды деп айтады. 1875 жылы Джеймс МакФадден мен оның кіші інісі Роберт қоныс аудару жерін сатып алды және келесі он тоғыз жыл бойы өркендеген сауда және кеме қатынасы бизнесін жүргізді. Алайда, шығанақ әлі де толыққанды порт емес еді және құмдар мен қауіпті шығанақ кіреберісі МакФадден бауырларын кеме бизнесін Балбоа түбегі болатын құм түкірігінде үлкен айлақ салып, теңіз жағалауына көшіруге мәжбүр етті. Бұл жер өте қолайлы еді, өйткені ежелгі Санта-Ана өзені Ньюпорт шығанағымен бірге су астындағы каньонды (Ньюпорт су астындағы каньон) қазды, ол жағалауға жақын жерде суды тыныштендірді. 1888 жылы Макфадендер кеме қатынасы бизнесін шығанақтың ішкі жағалауынан теңіз жағалауына көшірсе, онда ол Santa Ana темір жолымен байланысты болатынын шешті. Алайда 1899 жылы Федералды үкімет Сан-Педродағы жаңа портты жақсартуға қаражат бөлді, ол Оңтүстік Калифорнияның негізгі теңіз портына айналады. МакФадден кемежайы мен темір жолы сол жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолына сатылды, бұл Ньюпорт шығанағының коммерциялық кеме қатынасы орталығы ретінде аяқталғанын білдірді. 1908 және 1909 жылдары Ориндж округінің бақылаушылар кеңесінің рұқсатымен Уильям Коллинз өзінің кішкентай дренажын Ньюпорт шығанағының шығыс бөлігіне, "Снайп аралы" деп аталатын саздыққа көшірді және Павильонның қарсы жағындағы шығанақтың солтүстік жағында арнаны кесіп, саздыққа құм мен балшық үйіп, Балбоа аралы пайда болды. Балбоа аралы жазғы демалыс орны болды. Көптеген үйлерде жылытқыш болмады, қыста олар жабық болды. Отбасылар жаз бойы келіп тұрды. Газ немесе электр болмағандықтан тағамдар газ плитасында пісірілді. Көмір майлы шамдар мен шамдар қолданылды. Palisades Road деп аталатын екі жолақты лайлы жолмен жететін аймақта мыңдаған шатырлар тігілді. Жол жақын арада асфальтталды, кейін Скауттар құрметіне Jamboree Road деп өзгертілді. 1955 жылы Ньюпорт портындағы бизон фермасы құрылды. Бұл туристік орын бизоннан басқа 1950 жылдар стиліндегі «ковбойлар мен үндістер» көрмелерін де ұсынды. Басқа нәрселермен қатар, бұл орын қызметкерлері арасында көптеген үндістердің болуымен ерекшеленді, соның ішінде Жеронимоның немересі, басшы Cuthle Geronimo III. 1958 жылы Hughes Aircraft Company-ның Solid State Products Division және Microelectronic Circuits Division, электрондық сынақтарға, гибридтік компоненттерді құрастыруға және әкімшілік қызметтерге маманданған бөлімшелері Ньюпорт Бич қаласында салынды. Жылдар бойында сайтты кеңейтуге қатысты әртүрлі рұқсаттар берілді. 1997 жылы Raytheon Company Hughes компаниясымен бірікті және кейіннен осы сайтты сатып алды. Raytheon бұрынғы операцияларды жалғастырды. Raytheon 2000 жылы осы сайтты сатты. 1962 жылы Тынық мұхитының жағалауындағы Pacific Electric пойыздары соңғы рет Ньюпорт Бич қаласына қайықтарды жеткізу үшін пайдаланылды. 1963 жылы Irvine Company-ның бас жоспары бойынша салынған алғашқы "коммуна", Eastbluff-тың бірінші кезеңі ашылды. 1967 жылы Fashion Island аяқталды. Newport Center Drive, айналма жол, Fashion Island-ты қоршап тұрып, оған "арал" атауын берді. Newport Center-дің алғашқы кеңсе ғимараты, 400 Newport Center Drive, сол жылы аяқталды. 1969 жылы Irvine Company-ның егіз мұнаралары Newport Center-де аяқталды. 1971 жылы Harbor View Hills, Irvine Company-ның Ньюпорт Бич қаласында салынған екінші ауылы ашылды. Оған MacArthur, Ford және San Miguel жолдары арасындағы және қазір Spyglass Hill деп белгілі аймақ кіреді. Сол жылы Big Canyon Golf Club ашылды. Newport Medical Complex құрамына кіретін үш сегіз қабатты шыны мұнараның біріншісі аяқталды. 1972 жылы сәулетші Уильям Перейраның әйгілі "ұшатын тәрелкесі" ғимараты, сондай-ақ Skidmore, Owings and Merrill-дің 18 қабатты биік ғимараты (қаланың осы күнге дейінгі ең биік ғимараты) Newport Center-де аяқталды. 1973 жылы Big Canyon жекелеген қоғамдастығы ашылды. Бастапқыда полигон болуға тиіс болған Ньюпорт Бич жылжымайтын мүлік брокері Marion Buie осы жобаның ерте жақтасы болды. Бастапқы дамытушылар Ричард Б. Смит, McClain Development, Deane Development Company және Broadmoor Homes болды. 1990 жылы Newport Coast құрылысы басталды.
1) Some credit Dunnels, who exuberantly proclaimed he had found a "new port" when he crossed the bar. 2) Others contend that an employee of the Irvine Ranch suggested it at a meeting concerning commerce on the bay. In 1875, James McFadden and his younger brother Robert acquired the landing and for the next nineteen years operated a thriving commercial trade and shipping business. However, the bay was not yet a true harbor and sand bars and a treacherous bay entrance caused the McFadden Brothers to move the shipping business to the oceanfront by constructing a large pier on the sand spit that would become the Balboa Peninsula. The site was ideal because a submarine canyon (Newport Submarine Canyon), carved along with Newport Bay by the ancient Santa Ana River, provided calm waters close to the shore. In 1888, the McFaddens decided their shipping business would be more successful if they moved it from the inner shores of the bay to the oceanfront, where it was connected by rail to Santa Ana. However, in 1899, the Federal Government allocated funds for major improvements to a new harbor at San Pedro, which would become Southern California's major seaport. The McFadden Wharf and railroad were sold to the Southern Pacific Railroad that same year, signaling the end of Newport Bay as a commercial shipping center. In 1908 and 1909, with permission of the Orange County Board of Supervisors, William Collins moved his small dredge to the eastern part of the Newport bay, a mud flat called "Snipe Island", and begin cutting a channel along the north side of the bay across from the Pavilion, piling the sand and silt up on the mud flat and thus Balboa Island was born. Balboa Island was a summer vacation place. Most homes had no heaters, and were closed up in the winter. Families came down for the entire summer. Cooking was done on a gasoline stove as there was no gas or electricity. Coal oil lanterns and candles were used. Thousands of tents were pitched in the area reachable only by a two lane muddy trail called Palisades Road. The road was soon paved, and later the name was changed to Jamboree Road in honor of the Scouts. In 1955, the Newport Harbor Buffalo Ranch was established. This tourist attraction featured a head of buffalo in addition to other 1950s style 'cowboys and Indians' exhibits. Among other things, the attraction was notable for having a number Native Americans among its staff, including one of Geronimo's grandchildren, Chief Cuthle Geronimo III. In 1958, Hughes Aircraft Company's Solid State Products Division, and Microelectronic Circuits Division, specializing in electronic testing, and assembly of hybrid components and administrative activities, was built in Newport Beach. Throughout the years, various use permit approvals were granted for the expansion of the site. In 1997, Raytheon Company merged with Hughes, and subsequently acquired the site. Raytheon continued the established operations. Raytheon sold the site in 2000. In 1962, Pacific Electric trains along the Pacific Ocean were used for the last time to deliver boats to Newport Beach. In 1963, the first phase of Eastbluff, the first "community" to be developed under the Irvine Company's master plan, was opened. In 1967, Fashion Island was completed. Newport Center Drive, a circular road, embraces Fashion Island and gives it the "island" name. Newport Center's first office building, at 400 Newport Center Drive, was completed the same year. In 1969, the Irvine Company's twin towers were completed at Newport Center. In 1971, Harbor View Hills, the second Irvine Company village to be built in Newport Beach, was opened. It includes the area between MacArthur, Ford and San Miguel roads, and the area now known as Spyglass Hill. The Big Canyon Golf Club opens the same year. The first of three eight story glass towers that make up the Newport Medical Complex is completed. In 1972, architect William Pereira's famous "flying saucer" building, as well as Skidmore, Owings and Merrill's 18 story high rise (the city's tallest to date), are both completed at Newport Center. In 1973, the private community of Big Canyon was opened. Destined originally to be a landfill, Newport Beach real estate broker Marion Buie was an early advocate of the development. The original developers were Richard B. Smith, McClain Development, Deane Development Company and Broadmoor Homes. In 1990, construction began on Newport Coast.