Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әуе жауынгерлері

Хайц Вольфганг Шнауфер: Түндегі ұшқыш және рекордтық есептің иесі

Хейнц Шнауфер – екінші дүниежүзілік соғыстағы ең табысты түнгі ұшқыш, 121 ұшақты құлатқан. "Сент-Трон қасқырғысы" атанған батыр туралы біліңіз!

37 мин оқу

100%

Дереккөз: Heinz-Wolfgang Schnaufer — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Неміс түнгі ұшқышы (1922–1950)

Хайнц Вольфганг Шнауфер (16 ақпан 1922 – 15 шілде 1950) – неміс Люфтваффесінің түнгі ұшқышы және әуе соғысы тарихындағы ең табысты түнгі ұшқыш. Ұшқыш-аса – жауынгерлік қимылдар кезінде бес немесе одан көп жау ұшағын түсірген әскери авиатор. Шнауфердің 121 жеңісінің барлығы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тіркелді, көбінесе британдық төрт қозғалтқышты бомбалаушыларға қарсы, осының нәтижесінде ол 1944 жылдың 16 қазанында Германияның сол кездегі ең жоғары әскери наградасы – Емен жапырақтары, қылыштар және алмастармен безендірілген Темір крестінің рыцарь кресімен марапатталды. Ол өзінің бөлімінің Бельгиядағы базасының орналасқан жеріне байланысты "Сент-Трондтың көлеңкесі" деген лақап атын алды. Калв қаласында дүниеге келген Шнауфер Веймар Республикасы мен нацистік Германияда өсті. Ол мектепте планерист болған, 1939 жылы Люфтваффеге қосылып, Вермахттағы әскери қызметін бастады. Әртүрлі ұшқыш және жауынгерлік ұшқыштар мектебінде оқығаннан кейін, 1941 жылдың қарашасында ол Батыс майданындағы Nachtjagdgeschwader 1 (NJG 1 – 1-ші түнгі жауынгерлік эскадрилья) құрамына жіберілді. Ол Cerberus операциясы аясында алғашқы жауынгерлік тапсырмаларын орындады, онда неміс кемелері – «Шарнхорст», «Гнейзенау» және «Принц Эйген» Брестен шықты. Шнауфер 1942 жылдан бастап Рейхті қорғау науқанына қатысты, онда ол ең үлкен жетістіктерін көрсетті. Ол 1942 жылдың 1/2 маусымындағы түнгі ұшуда алғашқы әуе жеңісін тіркеді. Соғыс барысында ол одан әрі жеңістерге жетті және кейін эскадрилья командирі мен топ командирі болды. 1943 жылдың 31 желтоқсанында 42 әуе жеңісіне жеткені үшін ол Темір крестінің рыцарь кресімен марапатталды. Шнауфер 1944 жылдың 9 қазанында 100-ші әуе жеңісін тіркеді және 16 қазанда Емен жапырақтары мен қылыштары бар Темір крестінің рыцарь кресіне алмастар қосылды. 4 қарашада ол Nachtjagdgeschwader 4 (NJG 4) эскадрильясының командирі (Geschwaderkommodore) болып тағайындалды. Соғыс аяқталған кезде Шнауфердің түнгі жауынгерлік экипажының әрбір мүшесі – радиооператор және әуе пулеметшісі – Темір крестінің рыцарь кресімен марапатталды, бұл бірегей жағдайды құрады. Шнауфер 1945 жылдың мамырында британдық әскерлерге тұтқынға алынды. Бір жылдан кейін босатылғаннан кейін ол туған қаласына оралып, отбасылық шарап бизнесін басқарды. 1950 жылдың 13 шілдесінде Францияға шарап сатып алу сапары барысында жол апатында жарақат алды және екі күннен кейін Бордо ауруханасында қайтыс болды.

Heinz Wolfgang Schnaufer (16 February 1922 – 15 July 1950) was a German Luftwaffe night fighter pilot and the highest scoring night fighter ace in the history of aerial warfare. A flying ace is a military aviator credited with shooting down five or more enemy aircraft during combat. All Schnaufer's 121 victories were claimed during World War II, mostly against British four engine bombers, for which he was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves, Swords and Diamonds, Germany's highest military decoration at the time, on 16 October 1944. He was nicknamed "The Spook of St. Trond", from the location of his unit's base in occupied Belgium. Born in Calw, Schnaufer grew up in the Weimar Republic and Nazi Germany. Already a glider pilot at school, he began military service in the Wehrmacht by joining the Luftwaffe in 1939. After training at various pilot and fighter pilot schools, he was posted to Nachtjagdgeschwader 1 (NJG 1—1st Night Fighter Wing), operating on the Western Front, in November 1941. He flew his first combat sorties in support of Operation Cerberus, the breakout of the German ships German battleship Scharnhorst, German battleship Gneisenau, and German cruiser Prinz Eugen from Brest. Schnaufer participated in the Defence of the Reich campaign from 1942 onwards, in which he would achieve most of his success. He claimed his first aerial victory on the night of 1/2 June 1942. As the war progressed, he accumulated further victories and later became a squadron leader and group commander. He was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross on 31 December 1943 for reaching 42 aerial victories. Schnaufer achieved his 100th aerial victory on 9 October 1944 and was awarded the Diamonds to his Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves and Swords on 16 October. He was appointed Geschwaderkommodore (wing commander) of Nachtjagdgeschwader 4 (NJG 4) on 4 November. By the end of hostilities, Schnaufer's night fighter crew held the unique distinction that every member—radio operator and air gunner—was decorated with the Knight's Cross of the Iron Cross. Schnaufer was taken prisoner of war by British forces in May 1945. After his release a year later, he returned to his home town and took over the family wine business. He sustained injuries in a road accident on 13 July 1950 during a wine purchasing visit to France, and died in a Bordeaux hospital two days later.

Ерте өмір

Хайнц Вольфганг Шнауфер 1922 жылдың 16 ақпанында Веймар Республикасы кезіндегі Германия рейхының Вюртемберг еркін халық мемлекетіне қарасты Калв қаласында дүниеге келді. Ол механика инженері және саудагер Альфред Шнауфер мен оның әйелі Мартаның төрт баласының ағасы болды. Қалған үш баласы – інісі Манфред, қарындасы Валтраут және інісі Эккарт. Оның әкесі отбасылық бизнесті, «Шнауфердің қамал таудағы шарапханасы» (Schnaufer Schlossbergkellerei) деп аталатын шарапхананы иеленді және басқарды, ол Калв қаласының Ледерштрассе көшесінде орналасқан. Шарапхана 1919 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның әкесі мен атасы Герман Шнауфер құрған. 1928 жылы атасы қайтыс болғаннан кейін шарапхананы әкесі жеке басқарды. 1940 жылы әкесі күтпеген жерден қайтыс болғаннан кейін анасы шарапхананы басқарды, содан кейін балалары Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оны өздеріне алды. Компания бизнесті кеңейтіп, шарапханадан басқа шарап импорттау, көпіршікті шараптар және шарап пен ликерге арналған дистилляциялық цех ұсынды. Тарату арнасы Германия бойынша агенттер мен сату кеңселермен жұмыс істеді. Шнауфер алты жасында Калв қаласындағы жергілікті бастауыш мектепке (Volksschule) оқуға түсті. Төртінші сыныпты бітіргеннен кейін ол Калвтегі Обершюледе (Oberschule) екі жыл оқыды. Ол ерте жасында әскери сипаттағы ұйымға қосылу тілегін білдірді және 1933 жылы «Гитлер жастарының» кіші бөлімшесіне (Deutsches Jungvolk) қосылды. Мектепте алтыншы сыныпты бітіргеннен кейін ол жаңадан құрылған нацистік мемлекетте құрылған Бэкнангтың ұлттық саяси білім беру институсының (Nationalpolitische Erziehungsanstalt—Napola) түсу емтиханын тапсырды. Напола мектептерінің мақсаты – Үшінші рейхтің саяси, әскери және әкімшілік басшылығына жаңа буын тәрбиелеу. Шнауфер өте жақсы оқушы болып саналды және жыл сайын сыныпта бірінші орынды иеленді. 1939 жылдың қараша айында 17 жасында «Абитур» (диплом) дәрежесін үздік бітірді. Напола мектебінде ол сонымен қатар Рейх жастар спорттық белгісін (Reichsjugendsportabzeichen), Германия өмірді құтқару қоғамының (Deutsche Lebens Rettungs Gesellschaft) базалық сертификатын, Гитлер жастар өнер белгісін (HJ Leistungsabzeichen) қоладан алды және планерлік ұшақтарды ұшуға арналған B лицензиясын аяқтады. 1939 жылы Шнауфер Потсдамдағы Наполаға жіберілген екі студенттің бірі болды. Потсдамда орналасқан Ұшқыштар взводы (Fliegerzug) барлық Наполадан жіберілген болашақ ұшқыштарды біріктірді. Мұнда ол планерлік ұшақтарды ұшуды үйренді, алдымен DFS SG 38 Schulgleiter-де қысқа секірулер жасады, кейіннен екі орындық Göppingen Gö 4 ұшағында Клемм Kl 25 сүйрейтін болды. Потсдамда болған кезінде Карл Риттер Уфа студиясында «Кадеттер» фильмін түсіріп жүрді. Напола фильмге екі рота жіберді, соның ішінде Шнауфер де болды. Оның бұл фильмде қандай рөл атқарғаны әлі белгісіз. Мектепті бітіргеннен кейін Шнауфер Люфтваффе офицерлік курсанттарына қабылдау емтиханын тапсырды. 1939 жылдың 15 қарашасында Люфтваффеге қосылды және өзінің негізгі әскери даярлығын Сальцведельдегі 42-ші ұшу оқу полкінде (Fliegerausbildungsregiment 42) өтті. Шнауфер 1940 жылдың 1 сәуірінде кадет (Fahnenjunker) болып тағайындалды. Содан кейін ол Гүбендегі (қазіргі Котбұс Древиц әуежайы) ұшқыш лицензиясы үшін ұшу мектебінде (Flugzeugführerschule A/B 3—FFS A/B 3) ұшуды оқыды. 1940 жылдың 20 тамызында ұшқыш даярлығын аяқтады. Ол Focke Wulf Fw 44, Fw 56 және Fw 58, Heinkel He 72, HD 41 және He 51, Bücker Bü 131, Klemm Kl 35, Arado Ar 66 және Ar 96, Gotha Go 145 және Junkers W 34 және A 35 ұшақтарын ұшуға үйренген. Содан кейін Шнауфер 1940 жылдың тамызынан 1941 жылдың мамырына дейін Торгау қаласының жанындағы Арт Лённевицтегі C 3 (FFS C 3—advanced flight school) және Нойбург-ан-дер-Донаудағы 2-ші соқыр ұшу мектебінде (Blindflugschule 2—BFS 2) оқуға түсті. Бұл оған көп қозғалтқыштары бар ұшақтарды ұшуға мүмкіндік берді. Осы тапсырма кезінде ол 1940 жылдың 1 қыркүйегінде кадет-сержант (Fähnrich), 1941 жылдың 1 ақпанында рота сержанты (Oberfähnrich) және 1941 жылдың 1 сәуірінде лейтенант офицерлік шеніне көтерілді. Содан кейін ол Хановердің жанындағы Уунсторфтағы Zerstörerschule (жойғыш мектеп) -ге он аптаға жіберілді. Уунсторфта Шнауфер мен радиооператор (Bordfunker) Фридрих Румпельхардт 1941 жылдың 3 шілдесінде ұшақ экипажы ретінде тағайындалды. Шнауфердің бұрынғы радиооператорының аэробатикамен айналыса алмайтыны дәлелденді, ал Шнауфер Румпельхардтың аэробатикамен айналысу қабілетін олар бірлесіп жұмыс істеместен бұрын мұқият сынады. Бұл жерде екеуі Германияға қарсы Royal Air Force (RAF) Бомбардировкалық командасының шабуылдарына қарсы қорғаныс үшін түнгі ұшақтармен ұшуға ерікті болуды шешті. Уунсторфтағы оқудан кейін екеуі Мюнхеннің жанындағы Шлейсхаймдағы 1-ші түнгі ұшқыштар мектебіне (Nachtjagdschule 1) жіберілді, бұл бұрынғы 1-ші жойғыш мектеп (ZS 1) болған. Мұнда олар түнгі күрес негіздерін үйренді. Түнгі күрес оқулары Ar 96, Fw 58 және Messerschmitt Bf 110 ұшақтарында жүргізілді. Түнгі оқулар түнгі ұшып-қону, іздеу шамдарымен ынтымақтастық, радио маяктарын табу және алыс қашыққағы ұшуларға бағытталды.

Heinz Wolfgang Schnaufer was born on 16 February 1922 in Calw, located in the Free People's State of Württemberg of the German Reich, during the Weimar Republic era. He was the first of four children of mechanical engineer and merchant Alfred Schnaufer and his wife Martha, née Frey. The other three children were his brother Manfred, his sister Waltraut and his brother Eckart. His father owned and operated the family business, the winery Schnaufer Schlossbergkellerei (lit. "Schnaufer's Castle Mountain Winery"), in the Lederstraße, Calw. The winery had been founded by both his father and his grandfather, Hermann Schnaufer, in 1919, shortly after World War I. Following the death of his grandfather in 1928 the winery was run by his father alone. When his father unexpectedly died in 1940, his mother ran the business until the children took over the winery after World War II. The company then expanded the business and in addition to the winery offered wine imports, sparkling wines, and a distillery for wine and liqueur. The distribution channel worked with agents and sales offices throughout Germany. Schnaufer, at the age of six, went to the local Volksschule (primary school) at Calw. After completing his fourth grade, he received two years of schooling at the Oberschule, also in Calw. At an early age he expressed his wish to join an organisation of military character and joined the Deutsches Jungvolk (junior section of Hitler Youth) in 1933. After completing his sixth grade at school he took and passed the entry examination at the Backnang National Political Institutes of Education (Nationalpolitische Erziehungsanstalt—Napola), a secondary boarding school founded under the recently established Nazi state. The goal of the Napola schools was to raise a new generation for the political, military and administrative leadership of the Third Reich. Schnaufer was considered a very good student, finishing top of his class every year. Aged seventeen he graduated with his Abitur (diploma) in November 1939 with distinction. At the Napola school he also received the Reich Youth Sports Badge (Reichsjugendsportabzeichen), the base certificate of the German Life Saving Association (Deutsche Lebens Rettungs Gesellschaft), the bronze Hitler Youth Performance Badge (HJ Leistungsabzeichen), and completed his B license to fly glider aircraft. In 1939 Schnaufer was one of two students posted to the Napola in Potsdam. The Flying Platoon (Fliegerzug) stationed in Potsdam centralised all the destined flyers from all the Napolas. Here he learned to fly glider aircraft, at first short hops on the DFS SG 38 Schulgleiter, and later on the two seater Göppingen Gö 4 which was towed by a Klemm Kl 25. During his stay at Potsdam, the film producer Karl Ritter was making the Ufa film Cadets in Potsdam. The Napola had detached two companies to work on the film, among them Schnaufer. It remains unclear exactly what role he played in this film. Following his graduation from school, Schnaufer passed his entry exams for officer cadets of the Luftwaffe. He joined the Luftwaffe on 15 November 1939 and underwent his basic military training at the Fliegerausbildungsregiment 42 (42nd Flight Training Regiment) at Salzwedel. Schnaufer was appointed as Fahnenjunker (cadet) on 1 April 1940. He then received his flight training at the Flugzeugführerschule A/B 3 (FFS A/B 3—flight school for the pilot license) at Guben, now the Cottbus Drewitz Airport. He completed his A/B flight training on 20 August 1940. He was trained to fly the Focke Wulf Fw 44, Fw 56 and Fw 58, and the Heinkel He 72, HD 41 and He 51, the Bücker Bü 131, the Klemm Kl 35, the Arado Ar 66 and Ar 96, the Gotha Go 145 and the Junkers W 34 and A 35. Schnaufer then attended the advanced Flugzeugführerschule C 3 (FFS C 3—advanced flight school) at Alt Lönnewitz near Torgau and the blind flying school Blindflugschule 2 (BFS 2—2nd blind flying school) at Neuburg an der Donau from August 1940 to May 1941. This qualified him to fly multi engine aircraft. During this assignment he was promoted to Fähnrich (cadet sergeant) on 1 September 1940, to Oberfähnrich (rank equivalent to Company Sergeant Major) on 1 February 1941 and to the officer rank of Leutnant (second lieutenant) on 1 April 1941. He was then posted for ten weeks to the Zerstörerschule (destroyer school) at Wunstorf near Hanover. At Wunstorf, Schnaufer and the radio operator (Bordfunker) Friedrich Rumpelhardt were assigned as an aircrew team on 3 July 1941. Schnaufer's previous radio operator had proved unable to cope with aerobatics, and Schnaufer thoroughly tested Rumpelhardt's ability to cope with aerobatics before they teamed up. Here the two decided to volunteer to fly night fighters to defend against the increasing Royal Air Force (RAF) Bomber Command offensive against Germany. Following their training at Wunstorf, the two were sent to the Nachtjagdschule 1 (1st night fighter school) at Schleißheim near Munich, formerly the Zerstörerschule 1 (ZS 1—1st destroyer school), to learn the rudiments of night fighting. The night fighter training was carried out on the Ar 96, the Fw 58 and the Messerschmitt Bf 110. Training at night focused on night takeoffs and landings, cooperation with searchlights, radio beacon direction finding and cross country flights.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың қарашасында Шнауфер II. Gruppe Nachtjagdgeschwader 1 (II./NJG 1 – 1-ші түнгі жойғыш эскадрильясының 2-ші тобы) құрамына жіберілді, ол сол кезде Гамбург қаласының жанындағы Стадеде орналасқан болатын. Мұнда Шнауфер 5. Staffel (5./NJG 1 – 1-ші түнгі жойғыш эскадрильясының 5-ші эскадрильясы) құрамына тағайындалды. II./NJG 1 эскадрильясының Bf 110 ұшақтары сол кезде Лихтенштейн радары сияқты әуедегі радарлармен жабдықталмаған. Түнгі жойғыштардың қарсыласу тактикасы 1940 жылдың шілдесінде пайда болғаннан бері дамып, II. Gruppe 397 жеңіске жеткен. Сол кездегі жаудың бомбалаушыларына қарсы миссиялар көбінесе жерден басқарылатын ұшыру арқылы жүзеге асырылатын, бірақ Люфтваффе әуедегі радармен тәжірибе жүргізіп жатқан. Бұл әуе қорғанысы жүйесі, бір-бірін жабатын және үш қабатқа орналасқан радар станцияларының тізбегінен тұрады. Оны генерал-лейтенант (генерал-майор деңгейінде) Йозеф Каммхубер жасаған және «Каммхубер желісі» деп аталды. Жүйе тұжырымдамалық тұрғыдан жердегі радар станциялары, іздеу шамдары және Jägerleitoffizier (жойғыш ұшқыштарын басқару офицері) комбинациясына негізделген. Jägerleitoffizier радиобайланыс арқылы түнгі жойғыш ұшақты жарықтандырылған бомбалаушыны тосқаулау нүктесіне бағыттауы керек болды. Осы ұстау тактикасы «Химмельбет» (Himmelbett – шатыр төсек) процедурасы деп аталды. 1942 жылдың 15 қаңтарында II./NJG 1 Бельгиядағы Синт-Трюиденге (француз тілінде – Saint-Trond) ауыстырылды. Шнауфер соғысқа қатысқан кезде Корольдік әуе күштері Германияға қарсы әуе шабуылын қайта қарастырып жатқан. 1941 жылдың тамызында Соғыс кабинетінің хатшысы Дэвид Бенсусан Батт жариялаған «Батт» есебі британдық бомбалаушылар командасының неміс нысаналарын дәл соғу тиімділігіне күмән келтірді. Есептің кейбір бөлімдерінде британдық экипаждар нысаналарына жетуге, оларды анықтауға және бомбалауға қабілетсіз екендігі көрсетілді. Бұл есепті RAF жоғары лауазымды қолбасшылары толығымен қабылдамаса да, премьер-министр Уинстон Черчилль бас қолбасшы Ричард Пирсеге қыс айларында тек шектеулі операциялар жүргізуді тапсырды. 1942 жылдың басындағы қолайсыз ауа райы да ұшу операцияларын қиындатты, сондықтан II./NJG 1 сол кезеңде өте аз іс-қимыл жасады.

In November 1941, Schnaufer was posted to the II. Gruppe of Nachtjagdgeschwader 1 (II./NJG 1—2nd group of the 1st Night Fighter Wing) at the time based at Stade near Hamburg. Here, Schnaufer was assigned to the 5. Staffel (5./NJG 1—5th squadron of 1st Night Fighter Wing). The Bf 110's of II./NJG 1 at the time were not equipped with airborne radar such as the Lichtenstein radar. Night fighter intercept tactics had matured since their early beginnings in July 1940, and II. Gruppe had already been credited with 397 victories. Missions against enemy bombers at the time were usually flown by means of ground controlled interception, although the Luftwaffe was already experimenting with airborne radar. This air defence system, consisting of a series of radar stations with overlapping coverage, layered three deep, was conceived by Generalleutnant (lit. Lieutenant General; equivalent to Major General) Josef Kammhuber and was organised in the so called Kammhuber Line. Conceptually, the system was based on a combination of ground based radar stations, search lights and a Jägerleitoffizier (fighter pilot control officer). The Jägerleitoffizier had to vector the airborne night fighter by means of radio communication to a point of visual interception of the illuminated bomber. These interception tactics were referred to as the Himmelbett (canopy bed) procedure. On 15 January 1942, II./NJG 1 transferred to Sint Truiden—Saint Trond in the French pronunciation—in Belgium. Schnaufer entered front line service at a time when the RAF was reassessing the air offensive against Germany. The effectiveness of British Bomber Command to accurately hit German targets had been questioned by the War Cabinet Secretary David Bensusan Butt who published the Butt Report in August 1941. The report in parts concluded that the British crews failed to navigate to, identify, and bomb their targets. Although the report was not widely accepted by senior RAF commanders, Prime Minister Winston Churchill, instructed Commander in Chief Richard Peirse that during the winter months only limited operations were to be conducted. Flight operations were also hindered by bad weather in the first months of 1942, so II./NJG 1 only saw very limited action during that period.

Channel Dash және түнгі ұрыс пилоты

1942 жылдың 8 ақпанында II. Группа Синт-Трюиденде орналасқанда жеңіске жетпегендіктен, Коксидге әуе базасына ауыстырылды. Бұл тапсырманың мақсаты – неміс шайқас кемелері Scharnhorst және Gneisenau, сондай-ақ ауыр крейсер Prinz Eugen-ді Брестен Германияға қарай шығу кезінде қорғауға алу. Kriegsmarine (Теңіз күштері) жүргізген Channel Dash операциясы (11–13 ақпан 1942 ж.) немістерде «Cerberus» операциясы деп аталды. Осыған қолдау көрсету үшін, генерал дер Ягдфлигер (Жауынгерлік авиация генералы) Адольф Галланд басшылығымен Люфтваффе үш неміс капиталдық кемесін қорғау үшін «Доннеркель» операциясы деп аталған әуе басымдылығы жоспарын жасады. II./NJG 1 12 ақпан күні таңертең бұл жоспарлар туралы хабардар болды. Жоспар неміс кемелерін кез келген жағдайда қорғауды көздеді. Ұшқыштарға оқ-дәрісі біткен жағдайда жау ұшағын тарануға мәжбүр ету керектігі айтылды. Түнгі жойғыштарды жеңілдету үшін олар бірінші резервке тағайындалды. Британдықтарды күтпеген жерден шабуылдаған операция сәтті аяқталды және түнгі жойғыштар резервтік рөлінде қалды. 12 ақпан күні кешке II./NJG 1 Амстердамның Схипхол әуежайына көшірілді. 13 ақпан күні түстен кейін Шнауфер IJsselmeer және Солтүстік теңіз үстінен барлау миссиясын орындады, содан кейін Силт аралындағы Вестерландқа көшірілді. Содан кейін олар Даниядағы Аалборг-Вестке қайта көшірілді, онда Скаггерак үстінен төмен қабатта ұшып, Ставангер-Солаға қонды. Келесі күндері олар Форс әуежайынан жұмыс істеді, Берген Хердлаға қысқа мерзімді қону жасады. Шнауфер жаумен кездеспей екі рет ұшты. Осы тапсырмадан кейін олар 5. Staffel-дің Германиядағы жаңа базасына, Бонн Хангеларға Осло Гардермоен, Аалборг және Люнебург арқылы көшірілді. Butt есебін талдағаннан кейін, британдық жоғарғы басшылығы 1942 жылдың ақпан айында Германияға қарсы бомбалау соғысының сипатын өзгерткен бірқатар шешімдер қабылдады. 14 ақпанда әуе маршалы Норман Боттомли 1941 жылы бомбалаушыларға салынған шектеулерді алып тастаған «Аймақтық бомбалау директивасын» шығарды. «Бомбалаушы» Харрис деп танылған әуе маршалы Артур Харрис Бомбалаушылар бас қолбасшысы болып тағайындалды. Бұл шешімдер, Gee радио-навигациялық жүйесін енгізумен бірге, нысананы жақсы табуға және бомбалаудың дәлдігін арттырды, бұл алғашқы одақтас 1000 бомбалаушы рейдіне әкелді. «Мыңжылдық» операциясы кезінде RAF 1942 жылдың 30/31 мамыр түнінде Кельн қаласын нысанаға алып, бомбалады. Шнауфер Кельнді қорғауға жіберілген миссияға қатыспады. Himmelbett процедурасы бақылауға болатын ұшақтар саны бойынша шектеулерге ие болды. Сондықтан, тек ең тәжірибелі экипаждар ғана жұмылдырылды, ал әлі алғашқы әуе жеңісіне қол жеткізе алмаған Румпельхардт пен Шнауфер сыртқа қалдырылды. «Мыңжылдық» операциясына дейін Шнауфер 1942 жылдың 10 сәуірінде Техникалық офицер (TO) болып тағайындалды және қайтадан Синт-Трюиденде орналасты. Техникалық офицер ретінде Шнауфер Группенің барлық техникалық аспектілерін, мысалы, жүйелі техникалық қызмет көрсету, қызмет көрсету және өзгертулерді қадағалауға жауапты болды. Осы рөлде ол енді 5. Staffel мүшесі болған жоқ, бірақ II./NJG 1 штабының мүшесі болды. Шнауфер өзінің алғашқы әуе жеңісін 1942 жылдың 1 маусымы күні Кельнге шабуылдан кейін бір күн өткен соң ұшырылған он үшінші ұрыс миссиясында жеңді. Бұл RAF-тің Германияға қарсы 1000 бомбалаушымен екінші рейді болды, бірақ шабуылдаушы күштің нақты саны 956 ұшақ болды. Шнауфер Бельгиядағы Лувеннен оңтүстікке қарай «Хендли Пейдж Халифакс» ұшағын атып түсірді. Ұшақ, мүмкін, No. 76 эскадрильясының W1064 Халифакс ұшағы болды, оның пилоты сержант Томас Роберт Август Вест 1942 жылдың 2 маусымында сағат 01:55-те атып түсірілді және Лувеннен оңтүстікке қарай Грец-Дойсоға апатқа ұшырады. Уэст пен экипаждың тағы бір мүшесі қаза тапты. Бұл жеңіске Kammhuber желісі арқылы жерден басқарылатын ұшыру арқылы қол жеткізілді. Мақсатқа жақындағаннан кейін Румпельхардт бомбалаушыны көріп, Шнауферді төменнен және артқы жағынан шабуылдау позициясына бағыттады. «Халифакс» екі рет атылғаннан кейін өртеніп кетті. Осы тапсырма кезінде Himmelbett офицері оларды екінші бомбалаушы, «Бристоль Бленхеймге» бағыттады. Шабуылға қарсы ұшақтың капитаны Вальтер Эле бомбалаушыны қолайлы позицияда атып түсіргеннен кейін тоқтатылды. Сағат 03:00-ге дейін олар Гент маңында ұшып бара жатқанда, тағы бір нысананы байқады. Шнауфер екі рет сәтсіз шабуыл жасады. Үшінші шабуыл кезінде олар қорғаныс қаруының отына түсіп, Шнауфер сол қалыбына жарақат алды, сол қанатының поршендік қозғалтқышы өртеніп кетті, рульдік кабельдер үзіліп, қысқа тұйықтама жарықтары тұрақты түрде жанды. Румпельхардт пен Шнауфер ұшудан бас тартуды қарастырды, бірақ отты сөндіріп, қозғалтқышты қайта іске қосып, өздерінің әуе базасына ұшуға тырысуға бел буды. Румпельхардт Синт-Трюиден әуе базасымен радио байланысын жасағанда, Шнауфер рульдік басқарусыз және тек элерон мен қозғалтқыш күшімен ұшақты қондырды. Бұл олардың ұшағының жауынгерлік жағдайда зардап шегуінің және экипаж мүшесінің жарақат алуының жалғыз жағдайы болды. Румпельхардт пен Шнауфер өзінің алғашқы әуе жеңісі үшін II дәрежелі Темір крестімен (Eisernes Kreuz 2. Klasse) марапатталды. Шнауфер белсенді қызметте қалуға және оның қалыбына енген оқпен қалуға үміттенеді. Бірақ, 8–25 маусым аралығында Брюссельдегі ауруханаға операция жасау үшін жатқызылуға мәжбүр болды. Шнауфер ауруханада жатқанда Румпельхардтқа 26 маусымға дейін үзіліс берілді. Шнауфер келесі жеңіске жете алу үшін екі ай күтуге мәжбүр болды, 1 тамыздың таңғы сағаттарында екі «Виккерс Веллингтон» және бір «Армстронг Уитворт Уитли» ұшағын жойды, бұл 62 минуттың ішінде орындалды. Бірінші «Веллингтон», экипаж бастапқыда «Халифакс» деп анықтаған, Нидерланд үстінде қирап, сағат 2:47-де пулеметшіні қаза қылды. Екінші «Веллингтон» Брюссель үстінде атып түсірілді, борттағы барлығы қаза тапты. Румпельхардт пен Шнауфер 1942 жылдың 5/6 тамыз түнде «Лихтенштейн» радарынмен алғашқы жауынгерлік миссиясын орындады. Олар жау ұшағымен байланысқа түссе де, оны атып түсіре алмады. 1942 жылдың 24/25 тамыз түнде Шнауфер бес әуе жеңісіне жетіп, «Эйс» атанды, ол, мүмкін, BJ651 болған тағы бір «Веллингтон» ұшағын атып түсірді, нәтижесінде сержант Эрик Баунд және экипажы қаза тапты. Бұл Румпельхардттың FuG 202 Lichtenstein B/C UHF диапазонындағы бортындағы радарын пайдаланып, оны жаумен байланысқа бағыттаған алғашқы рет болды. Оның келесі талабы 28/29 тамыз түнде жасалды. Бұл, мүмкін, No. 78 эскадрильясының II W7809 «Халифакс» ұшағы болды, оны Австралия Корольдік әуе күштерінің сержанты Джон А. Б. Маршалл Саарбрюкенге жасалған екінші шабуыл кезінде басқарды. Апатта экипаждың барлығы қаза тапты. Басты шабуыл күші сол түні Нюрнбергке бағытталған. 1942 жылдың 21/22 желтоқсан түнде Шнауфер R5914 «Авро Ланкастер» ұшағын атып түсірді, бұл оның осы типке қарсы алғашқы жеңісі болды. Ұшақ Поэлькапелде құлады, борттағы үш адам қаза тапты. Бұл Шнауфердің жетінші жеңісі болды. Шнауфер сол түні тағы бір «Ланкастерді» жоюға қатысқан болуы мүмкін. I./Nachtjagdgeschwader 4 (I./NJG 4—4-ші түнгі жойғыштар эскадрильясының 1-ші тобы) капитаны Вильгельм Гергет сонымен қатар сол ауданда төрт қозғалтқышты бомбалаушыға шабуыл жасаған. Шешім Гергеттің пайдасына шешілді, ол «Ланкастерді» жоюға ие болды, ол, мүмкін, W4234 болды. Ұшақ Бельгияда құлады, борттағы барлығы қаза тапты, тек артқы пулеметші ғана аман қалды.

On 8 February 1942, II. Gruppe was transferred to Koksijde Air Base without having scored any victories while stationed at Sint Truiden. The objective of this assignment was to give the German battleships German battleship Scharnhorst and German battleship Gneisenau and the heavy cruiser German cruiser Prinz Eugen fighter protection in the breakout from Brest to Germany. The Channel Dash operation (11–13 February 1942) by the Kriegsmarine (Navy) was codenamed Operation Cerberus by the Germans. In support of this, the Luftwaffe under the leadership of General der Jagdflieger (General of the Fighter Force) Adolf Galland, formulated an air superiority plan dubbed Operation Donnerkeil for the protection of the three German capital ships. II./NJG 1 was briefed of these plans in the early morning hours on 12 February. The plan called for protection of the German ships at all costs. The crews were told that if they ran out of ammunition they must ram the enemy aircraft. To the relief of the night fighters they were assigned to the first line reserves. The operation, which took the British by surprise, was successful and the night fighters were kept in their reserve role. On the evening of 12 February, II./NJG 1 was relocated to Amsterdam Airport Schiphol. On the afternoon of 13 February, Schnaufer flew a reconnaissance mission over the IJsselmeer and the North Sea and then relocated to Westerland on the island of Sylt. They then relocated again to Aalborg West in Denmark from where they made a low level flight in close formation over the Skaggerak, landing at Stavanger Sola. Over the following days they operated from the airfield at Forus, making a short term landing at Bergen Herdla. In total, Schnaufer made two operational flights without contact with the enemy. Following this assignment they relocated to 5. Staffels new base in Germany at Bonn Hangelar via Oslo Gardermoen, Aalborg, and Lüneburg. Following the analysis of the Butt Report, the British High Command made a number of decisions in February 1942 that changed the nature of the bomber war against Germany. On 14 February, Air Chief Marshal Norman Bottomley issued the "Area Bombing Directive", which lifted the restrictions placed on the bombers in 1941. Air Chief Marshal Arthur Harris, commonly known as "Bomber" Harris, was appointed commander in chief of Bomber Command. These decisions, coupled with the introduction of Gee, a radio navigation system which enabled better target finding and bombing accuracy, led to the first Allied 1,000 bomber raid. In Operation Millennium, the RAF targeted and bombed Cologne on the night of 30/31 May 1942. Schnaufer did not participate in the missions in defence of Cologne. The Himmelbett procedure had limitations in the number of aircraft which can be controlled. Therefore, only the most experienced crews were deployed, and Rumpelhardt and Schnaufer, who had yet to achieve their first aerial victory, were left out. Prior to Operation Millennium, Schnaufer had been appointed Technischer Offizier (TO—Technical Officer) on 10 April 1942 and was located at Sint Truiden again. As a Technical Officer, Schnaufer was responsible for the supervision of all technical aspects such as routine maintenance, servicing and modifications of the Gruppe. In this role he was no longer a member of the 5. Staffel but was then a member of the Stab (staff) of II./NJG 1. Schnaufer claimed his first aerial victory on their thirteenth combat mission flown one day after the attack on Cologne on the night 1/2 June 1942. Nominally this was the RAF's second 1,000 bomber raid against Germany, although the attacking force actually numbered 956 aircraft. Schnaufer shot down a Handley Page Halifax south of Louvain in Belgium. The aircraft probably was Halifax W1064 from No. 76 Squadron piloted by Sergeant Thomas Robert Augustus West, which was shot down at 01:55 on 2 June 1942 and crashed at Grez Doiceau, south of Louvain. West and another member of the crew were killed. This victory was achieved by ground controlled interception through the Kammhuber Line. Once near to the target, Rumpelhardt had visually found the bomber and directed Schnaufer into attack position from below and astern. The Halifax caught on fire after two firing passes. During this mission the Himmelbett flight officer vectored them to a second bomber, a Bristol Blenheim. The attack had to be aborted after Hauptmann (Captain) Walter Ehle shot down the bomber from a more favourable attack position. Shortly before 03:00, they were then flying in the vicinity of Ghent, they spotted another target. Schnaufer made two unsuccessful attacks. During their third attack, which closed the distance to , they were hit by the defensive gunfire. Schnaufer was hit in his left calf, the port engine was burning, the rudder control cables were severed, and an electrical short circuit caused the landing lights to be permanently on. Rumpelhardt and Schnaufer considered bailing out but decided to make an attempt for their home airfield after they managed to put out the flames and restart the engine. While Rumpelhardt made radio contact with the Sint Truiden airbase, Schnaufer landed the aircraft without rudder control and on ailerons and engine power alone. This was the only time that their aircraft sustained damage in combat or any member of the crew was wounded. Both Rumpelhardt and Schnaufer were awarded the Iron Cross 2nd Class (Eisernes Kreuz 2. Klasse) for their first aerial victory. Schnaufer had hoped that he could stay on active duty and that the bullet lodged in his calf would isolate itself. However, he had to be admitted to a hospital in Brussels from 8–25 June for surgery. Rumpelhardt was given home leave until 26 June while Schnaufer was in the hospital. Schnaufer had to wait two months to achieve another victory, claiming the destruction of two Vickers Wellingtons and one Armstrong Whitworth Whitley within the space of 62 minutes in the early hours of 1 August. The first Wellington, originally identified by the crew as a Halifax, was severely damaged above the Netherlands and forced to crash land, killing the air gunner at 2:47 hours. The second Wellington was shot down over Brussels, killing everyone on board at 3:17 hours. Rumpelhardt and Schnaufer flew their first combat mission with the Lichtenstein radar on the night 5/6 August 1942. Though they managed to make contact with an enemy aircraft they failed to shoot it down. On the night of the 24/25 August 1942, Schnaufer became an ace (his fifth aerial victory), when he filed a claim for another Wellington, probably BJ651, which was shot down with the loss of Sergeant Eric Bound and crew. This was the first time Rumpelhardt had guided him into contact using the FuG 202 Lichtenstein B/C UHF band airborne radar. His next claim was made on the night of 28/29 August. This was probably No. 78 Squadron Halifax II W7809, piloted by Sergeant John A. B. Marshall of the Royal Australian Air Force, on a secondary attack against Saarbrücken. All crew died in the crash. The primary attack force was targeting Nuremberg that night. On the night of the 21/22 December 1942, Schnaufer shot down Avro Lancaster R5914; his first victory against this type. The aircraft crashed at Poelcapelle, killing three on board. It was Schnaufer's seventh victory. Schnaufer may also have been responsible for the destruction of another Lancaster that night. Rumpelhardt and Schnaufer had attacked a Lancaster and observed it catching fire followed by the aircraft plunging earthwards. Hauptmann Wilhelm Herget from I./Nachtjagdgeschwader 4 (I./NJG 4—1st group of the 4th Night Fighter Wing) had also attacked a four engined bomber in the same vicinity. The draw decided in favour of Herget who was given credit for the destruction of the Lancaster, which was probably W4234. The aircraft had been shot down over Belgium, killing all on board save the rear gunner.

Рэмплхардт жоқ

1942 жылдың соңына қарай Шнауфердің жалпы саны жеті жеңіске жетті, 1 тамыз күні түнгі уақытта үш жеңіс тіркелді, бұл оған 1942 жылдың қыркүйек айының басында 1-ші дәрежелі Темір крестің (Eisernes Kreuz 1. Klasse) ие болғанын қамтамасыз етті. 1942 жылдың 29 қарашасынан 16 желтоқсанына дейін Румпельхардт жоғары қызбадан аурухана төсегінде жатты. Содан кейін Румпельхардт 1943 жылдың ақпаннан қазанға дейін түрлі офицерлік оқу курстарына қатысты. 1943 жылдың 14 мамырынан 3 қазанына дейін Шнауфер Румпельхардттың болмауы кезінде 21 әуе жеңісіне қол жеткізді; 12-сі лейтенант доктор Лео Баромен, бесеуі Оберфельдвебель Эрих Хандкемен, екеуі Оберлейтенант Фрейманмен және екеуі радиооператор ретінде Унтерофицер Хайнц Барвольфпен. Румпельхардт ауруға шалдыққанда Шнауфермен бірге үш рет ұшқан Унтерофицер Хайнц Веннинг те болды. II./NJG 1 1943 жылдың алғашқы айларында аз ғана әрекеттер жасады, ал Шнауфер өзінің келесі әуе жеңісін 1943 жылдың 14 мамырына дейін тіркемеді. II./NJG 1 Himmelbett бақылау аймақтары Рур аймағына бет алған бомбалаушыларды ұстауға бағытталған. 1943 жылдың қаңтардан сәуір айына дейін бомбалаушылар командасы аймақта он ғана ірі шабуыл жасады. Осының салдарынан II./NJG 1 қаңтарда жеңіске жетпеді, ақпанда екі, наурызда біреуі және сәуірде үшеуі тіркелді. Рур шайқасы кезінде Шнауфердің әуедегі жеңістерінің саны тағы да артты. Шнауфер, радиооператоры Баромен бірге, 1943 жылдың 14 мамырында Бохумға қарсы шабуыл миссиясында "Жоқ" 214-ші эскадрильяның Short Stirling R9242 ұшағын атып түсірді. Экипаждың төрт мүшесі, соның ішінде ұшқыш сержант Реймонд Гиббни қаза тапты. Оның сол миссиядағы келесі жеңісі, жалпы 9-шы жеңісі, 03:07-де "Жоқ" 98-ші эскадрильяның Halifax JB873 ұшағын Бохумнан оралып келе жатқанда атып түсірді. Ұшақ командирі сержант Г. Дейн және оның орынбасары сержант Дж. Х. Боди апатта қаза тапты. 29-30 мамыр түнінде Бомбалаушылар командасы Вупперталға шабуыл жасады. Шнауфер мен Баро 29 мамыр күні сағат 23:51-де бірінші толқынмен ұшып кетіп, 30 мамыр күні сағат 02:31-де қайтып келді. Олар екі Стирлингті, біреуін 00:48-де, екіншісін 02:22-де, ал бір Галифаксты 01:43-те атып түсірді. Бірінші Стирлинг, BF565 Кеттенеске жақын жерде атып түсіріліп, борттағылардың бәрі қаза тапты. Галифакс Дурас үстінде атып түсірілді, бір адамды қоспағанда, барлығы қаза тапты. Екінші Стирлингті Шаффен әуеайлағының үстінен атып түсірді, оның ішінде барлығының өмірі қиылды. 1943 жылдың маусым айында Шнауфер тағы бес әуе жеңісін тіркеді. Шнауфер мен Баро 11/12 маусымда Дюссельдорфқа қарсы шабуылда, 16/17 маусымда Кельнді қорғауда ұшып өтті. Алайда екі рет те олар жаумен байланыс орната алмады. Келесі жетістіктері 22 маусымда сағат 01:33-де "Жоқ" 218-ші эскадрильяның Стирлинг ұшағын атып түсіргенде болды. Баро радио және радарда болғанда, олар 25 маусымда сағат 02:58-де Веллингтонды атып түсірді. 1943 жылдың 29 маусымында олар Кельнге жасалған тағы бір шабуылда үш бомбалаушыны атып түсірді, Ланкастер және екі Галифакс бомбалаушыларын сәйкесінше 01:25, 01:45 және 01:55-те. Бұл оның тіркелген әуе жеңістерінің санын 17-ге жеткізді. Шнауфер 1943 жылдың 1 шілдесінде Oberleutnant (бірінші лейтенант) шеніне көтерілді. Ол 1943 жылдың сәуірінен бері осы лауазымға лайықты болған, бірақ сол кезде неге оны елемегендері белгісіз. Шнауфер радиооператоры Баромен бірге 3/4 шілде түнде, Бомбалаушылар командасы тағы да Кельнді нысанаға алғанда, өзінің соңғы екі әуе жеңісіне қол жеткізді. Олардың құрбандары "Жоқ" 196-шы эскадрильяның Веллингтон ұшағы, 00:48-де атып түсірілді, ал "Жоқ" 149-шы эскадрильяның Стирлингі 02:33-те, оның жалпы жеңісі 19-ға жетті. Оның келесі радио операторы - Оберлейтенант Фрейман, II. Gruppe-нің сигнал операторы. Himmelbett бақылауымен олар 9 шілде 1943 жылы сағат 02:33-те Кельнді бомбалау миссиясында "Жоқ" 49-шы эскадрильяның Ланкастер ұшағын атып түсірді. Оған 1943 жылдың 26 шілдесінде Люфтваффе құрмет кубогы (Ehrenpokal der Luftwaffe) табысталды. Шілде айының ортасында Рур шайқасы аяқталып, Бомбалаушылар командасы Германияның солтүстігіндегі Гамбург портына күшін жұмсады. Шабуылдың кодтық атауы - "Гоморра" операциясы; мақсаты - Гамбургты жою. Операциялар 1943 жылдың 24 шілдесінде басталды және RAF-тің төрт үлкен түнгі шабуылы мен АҚШ Әскери-әуе күштерінің (USAAF) жасаған екі кіші күндік шабуылы кезінде 40 000 мен 50 000-ға жуық азаматтар қаза тапты. Неміс түнгі ұшақ күштерінің табысының артуына тікелей себеп болған Лихтенштейн радиолокаторының енгізілуіне қарсы тұру үшін RAF терезені (немiстерге Шафф немесе Дюппель) енгізді. Терезе радарлық қарсы шара ретінде, ұшақтар алюминийдің ұсақ, жұқа бөлшектерінен тұратын бұлтты таратып, неміс радар операторының шынайы нысананы анықтау мүмкіндігін жойды. Himmelbett бақылау аймақтарының бомбалаушылар ағынымен қанығуы және терезенің енгізілуі бұрынғы Himmelbett процедурасын қолданусыз қылды. Бұл неміс жоғары командасының да назарына ілікті. Осы британдық шараларға қарсы тұру үшін екі жаңа стратегия қолданылды: Wilde Sau (Жабайы доңыз) және Zahme Sau (Жақсы доңыз). Ганс Йоахим Геррман ұсынған Wilde Sau техникасы, RAF бомбалаушыларының негізінен нысана аумағындағы шамшырақтармен жарықтандырылған бір орынды ұшақтармен шабуылға ұшырауынан тұрды. Виктор фон Лоссберг ұсынған Zahme Sau процедурасы түнгі ұшақтың бомбалаушылар ағынына енуін қарастырды. Позиция, биіктік және жалпы бағыт содан кейін хабарланды. Ақпарат басқа түнгі ұшақтармен қабылданды, олар өздігінен бомбалаушылар ағынына бағытталды. Zahme Sau-да неміс түнгі ұшақтары Y Verfahren (Y бақылау) арқылы қадағаланды және радиоарқылы басқарылды. Шнауфер "Гоморра" операциясы кезінде ешқандай жеңіске жетпеді. Келесі жетістіктері Фрейманмен бірге 10/11 тамызда сағат 00:32-де Ланкастерді атып түсіргенде болды. Түндегі нысана Нюрнберг болды және бұл Y бақылауымен жетістікке қол жеткізген неміс түнгі ұшақ күштерінің алғашқы әуе жеңісі болды. Бұл Фрейманмен және II. Gruppe-нің мүшесі ретіндегі соңғы жеңісі болды.

By the end of 1942, Schnaufer's total stood at seven, with three victories recorded on the night of 1 August, which had earned him the Iron Cross 1st Class (Eisernes Kreuz 1. Klasse) in early September 1942. From 29 November to 16 December 1942, Rumpelhardt was confined to the hospital bed with high fever. Rumpelhardt then attended various officer training courses from February to October 1943. Between 14 May to 3 October 1943, Schnaufer claimed 21 further aerial victories in Rumpelhardt's absence; 12 with Leutnant Dr. Leo Baro, five with Oberfeldwebel Erich Handke, two with Oberleutnant Freymann and two with Unteroffizier Heinz Bärwolf as his radio operators. Unteroffizier Heinz Wenning had also flown with Schnaufer on three flights while Rumpelhardt was out ill.

II./NJG 1 saw little action in the first few months of 1943, and Schnaufer did not claim his next aerial victory until 14 May 1943. II./NJG 1 Himmelbett control areas were located to catch the bombers heading for the Ruhr Area. Bomber Command had made only ten major attacks in that region from January to April 1943. Consequently, II./NJG 1 claimed no victories in January, two in February, one in March and three in April. Schnaufer's number of aerial victories increased again during the Battle of the Ruhr. Schnaufer, with Baro as his radio operator, shot down a No. 214 Squadron Short Stirling R9242 at 02:14 on 14 May 1943 on an attack mission against Bochum. Four members of the crew, including pilot Sergeant Raymond Gibbney, lost their lives. His next victory on the same mission at 03:07, his 9th overall, was a No. 98 Squadron Halifax JB873 returning from Bochum. The captain, Sergeant G. Dane and co pilot Sergeant J. H. Body were killed in the crash. On the night of 29/30 May, Bomber Command attacked Wuppertal. Schnaufer and Baro took off on the first wave at 23:51 on 29 May and returned at 02:31 on 30 May. They shot down two Stirlings, one at 00:48 and the other at 02:22, and one Halifax at 01:43. The first Stirling, BF565, was shot down near Kettenis, killing all on board. The Halifax was shot down over Duras, killing everybody save one on board. The second Stirling was shot down over Schaffen Airfield, with all aboard losing their lives. In June 1943, Schnaufer filed claims for a further five aerial victories. Schnaufer and Baro were scrambled on 11/12 June in Bomber Command's attack on Düsseldorf, and on 16/17 June in defence of Cologne. However, in both missions they failed to make contact with the enemy. Their next success came when they shot down a Stirling from No. 218 Squadron on 22 June 1943 at 01:33. With Baro on the radio and radar, they managed another victory over a Wellington on 25 June 1943 at 02:58. On 29 June 1943, the two shot down three bombers in another attack on Cologne, a Lancaster and two Halifax bombers at 01:25, 01:45 and 01:55 respectively. This brought the number of aerial victories he was credited with up to seventeen. Schnaufer was promoted to Oberleutnant (first lieutenant) on 1 July 1943. He had been eligible for this promotion since April 1943, why he was overlooked at the time remains unknown. Schnaufer claimed his last two aerial victories with Baro operating the radio on the night of 3/4 July, Bomber Command had again targeted Cologne. Their victims were a No. 196 Squadron Wellington shot down at 00:48 and a No. 149 Squadron Stirling at 02:33, bringing his total to 19 victories. His next radio operator was Oberleutnant Freymann, the signals operator of II. Gruppe. Under Himmelbett control they shot down a No. 49 Squadron Lancaster, on another Cologne bombing mission, on 9 July 1943 at 02:33. He was awarded the Honour Goblet of the Luftwaffe (Ehrenpokal der Luftwaffe) on 26 July 1943. In mid July, the Battle of the Ruhr was coming to an end and Bomber Command refocused its efforts on the port city of Hamburg in northern Germany. The codename for the attack was Operation Gomorrah; the objective was the destruction of Hamburg. The operations began on 24 July 1943 and during four major night attacks by the RAF and two minor day attacks by United States Army Air Forces (USAAF) between 40,000 and 50,000 civilians were killed. To counter the mounting success of the German night fighter force, which was directly attributed to the introduction of the Lichtenstein radar, the RAF introduced Window (Chaff or Düppel to the Germans). Window was a radar countermeasure in which aircraft spread a cloud of small, thin pieces of aluminium which effectively made it impossible for the German radar operator to identify the genuine target. Saturation of the Himmelbett control areas by a bomber stream and the introduction of Window practically made the previous Himmelbett procedure obsolete. This was also evident to the German high command. To counter these British measures two new strategies were pursued, Wilde Sau (Wild Boar) and Zahme Sau (Tame Boar). Wilde Sau, conceived by Hans Joachim Herrmann, was a technique by which the RAF bombers were mainly engaged by single seat fighter planes, illuminated by searchlights, over the target area. The Zahme Sau procedure, proposed by Viktor von Loßberg, called for a night fighter to infiltrate the bomber stream. The position, altitude, and general direction was then broadcast. The information was received by other night fighters, who navigated to the bomber stream by themselves. In Zahme Sau, the German night fighters were tracked and radio controlled by means of Y Verfahren (Y Control). Schnaufer did not make any claims during Operation Gomorrah. Their next success came when he and Freymann shot down a Lancaster on 10/11 August 1943 at 00:32. The target that night was Nuremberg and it was the first aerial victory of the entire German night fighter force achieved by Y Control. This was also the last victory with Freymann and his last as a member of II. Gruppe.

12-ші штабтың эскадрилья басшысы

Шнауфер Нидерландыдағы Лиуварден әуе базасында орналасқан NJG 1 (IV./NJG 1 – 1-ші түнгі ұрыс қанатының 4-ші тобы) IV Gruppe-ға ауыстырылды, онда ол 12-ші штабтың штаффелкапитаны (эскадрилья басшысы) болып тағайындалды (12./NJG 1 – 1-ші түнгі ұрыс қанатының 12-ші эскадрильясы) 1943 жылдың 13 тамызында. Ол әскери тұтқынға алынған обер-лейтенант Эберхард Гардьевскийден командалық міндетін алды. Ол кезде IV./NJG 1 Gruppenkommandeur (топ командирі) гауптман Ханс Йоахим Ябс басшылығымен болды. Шнауфердің Ябске деген алғашқы әсері мүлдем жағымды болған жоқ. Шнауфердің алғашқы рейстерінің бірінде, Лиуварденге келгеннен кейін көп ұзамай, таксимен жүргенде жолды оңға бұрып жіберді. Бұл Ябсты ұшып көтерілу реті бойынша екінші орынға жіберді, бұл бас иемденбеушілік әрекеті және Ябс үшін мақтандылық деп саналды. 1943 жылдың 16 тамызында Алтын неміс крестін (Deutsches Kreuz in Gold) алған Шнауфер 1943 жылдың 17-18 тамызындағы түнде 12./NJG 1 ұшағымен өзінің алғашқы операциялық миссиясын орындады. Белгісіз болғанымен, Хандке бұл тапсырмада Шнауфердің радио және радар операторы болды деп есептеледі. Сол түні бомбалаушылар командасы Пенеменде мен V қару-жарақты сынау орталығын нысанаға алған болатын. Шнауферге Y-бақылауымен алғашқы Zahme Sau миссиясының біріне басшылық ету тапсырылды, бірақ қозғалтқыштағы ақаулықтарға байланысты миссияны мерзімінен бұрын тоқтатуға тура келді. 1943 жылдың қыркүйек айының ортасында екі адамнан тұратын Bf 110 экипажы үшінші мүшемен толықтырылды, кейде Bordmechaniker (әуе механігі) немесе Bordschütze (әуе зеңбірегі) деп аталады. Мұның себебі Himmelbett процедурасының құлдырауы, Zahme Sau хабар тарату процедурасының енгізілуі және RAF шабуылдық түнгі ұрыс операцияларының күшейіп келе жатқан қауіп-қатері артқа қарай тағы бір жұп қырағы көздің қажеттілігін тудырды. Үнтер-офицер Вильгельм Ганслер, бұрын гауптман Людвиг Беккердің 17 талабына үлес қосқан, Шнауфердің жаңа бақылаушысы болды. Хандтке және Ганслермен бірге Шнауфер 1943 жылдың 23 қыркүйегінде No. 218 эскадрильясының Стирлинг ұшағына қарсы Wilde Sau тосқауыл миссиясы кезінде өзінің 26-шы әуе жеңісін алды. 1943 жылдың мамыр айындағы әрекеттен кейін, 1943 жылдың екінші жартысында Шнауфер мен оның экипажы Schräge Musik деп аталатын жоғарыға қарай атылатын автокөннермен тәжірибе жүргізе бастады. Бұл түнгі ұрысшыға қарсыластың әдеттегі көрініс алаңынан тыс жерде бомбалаушыларға төменнен шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Schräge Musik жабдықталған түнгі ұрысшының шабуылы әдетте бомбалаушы экипажы үшін толығымен күтпеген жағдай болды, олар түнгі ұрысшының жақындағанын тек атыс болған кезде ғана түсінді. Шнауфердің Bf 110 ұшағына Schräge Musik қашан орнатылғаны нақты белгісіз. Румпелхардт қару-жарақ жүйесі офицерлік оқудан оралғанға дейін орнатылған деп мәлімдеді. Сонымен қатар, оның қанша жеңісі жоғарыға қарай атылатын оқпен жасалғаны да нақты белгісіз. Фриц Энгаудың айтуынша, Шнауферді Flugzeugführerschule C 3 мектебінен білетін, оның әуедегі жеңістерінің 20-30-ы жоғарыға қарай атушы қаруларды қолдану арқылы жасалды. Румпелхардт 1943 жылдың қазан айының басында офицерлік курстан оралып, Шнауфердің экипажына қосылды. Ганслер, Румпельхардт және Шнауфер 9 қазанда 29 және 30-шы әуе жеңісін алды. Оберлейтенант Шнауферге 1943 жылдың 31 желтоқсанында 42 жеңісі үшін Темір крестің рыцарлық кресті (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) берілді. Марапаттауды I. Jagdkorps (1-ші ұрыс корпусының) бас қолбасшысы генерал-майор (бригадалық генералға тең) Йозеф Шмид 1944 жылғы 3 қаңтарда жасады. 22 жасқа толған күніне орай, 15 ақпан 1944 жылы Шнауфер мен оның экипажы 45-47-ші әуе жеңісін алды. Бомбалаушылар командасы 561 "Ланкастер" және 314 "Халифакс" төрт моторлы бомбалаушыларын, де Хавилланд Москито түнгі ұрысшылары мен бомбалаушыларын Берлинге жіберді. Шнауфер күні бойы асқазан ауыруынан зардап шегіп, командасымен бірге сағат 00:14-те Лиуварденге оралды. Румпельхардт оны тұңғыш рет интерком арқылы туған күнімен құттықтады. Олардың әріптес ұшқыштары туған күнін тойлауға дайындалған еді. Асқазанның ауырғаны төзімсіз болып, Шнауфер аппендицитке шалдыққандықтан ауруханаға жеткізілді. Ол екі аптадай ауруханада жатып, кейін Румпелхардтпен бірге үйіне демалысқа кетті. Ол әуесқойлықпен чемоданды көтеріп, тігістерін жарып, қайтадан ауруханаға жатқызылды. Ол осы оқиғалардан кейін 1944 жылдың 19 наурызында алғашқы миссиясын орындады.

Schnaufer was transferred to IV Gruppe of NJG 1 (IV./NJG 1—4th group of the 1st Night Fighter Wing), based in the Netherlands at Leeuwarden Air Base, where he was appointed Staffelkapitän (squadron leader) of the 12. Staffel (12./NJG 1—12th squadron of 1st Night Fighter Wing) on 13 August 1943. He took over command from Oberleutnant Eberhard Gardiewski, who had been taken prisoner of war. At the time, IV./NJG 1 was under the leadership of Gruppenkommandeur (Group Commander) Hauptmann Hans Joachim Jabs. Jabs' first impression of Schnaufer was not entirely favourable. Shortly after Schnaufer's arrival, on one of his first missions in Leeuwarden, Schnaufer had taken right of way during taxiing. This forced Jabs into second place in order of takeoff, an act of insubordination and perceived as arrogant by Jabs. Schnaufer, who had received the German Cross in Gold (Deutsches Kreuz in Gold) on 16 August 1943, flew his first operational mission with 12./NJG 1 on the night of 17/18 August 1943. Although uncertain, it is assumed that Handke was Schnaufer's radio and radar operator on this mission. Bomber Command had targeted Peenemünde and the V weapons test centre that night. Schnaufer, who had been tasked with leading one of the first Zahme Sau missions under Y Control, had to abort the mission early due to engine trouble. Around mid September 1943, the two man Bf 110 crew was augmented by a third member, sometimes referred to as Bordmechaniker (air mechanic) or Bordschütze (air gunner). The reason for this was that the decline of the Himmelbett procedure, the introduction of the broadcast procedure Zahme Sau, and the growing threat of RAF intruder night fighter operations, had necessitated the need for another pair of watchful eyes to the rear. Unteroffizier Wilhelm Gänsler, who had already contributed to 17 claims made by Hauptmann Ludwig Becker, was Schnaufer's new lookout. With Handtke and Gänsler as his crew, Schnaufer claimed his 26th aerial victory on 23 September 1943 over a No. 218 Squadron Stirling during a Wilde Sau intercept mission. Following its May 1943 debut in action, during the second half of 1943, Schnaufer and his crew began experimenting with upward firing autocannons, dubbed Schräge Musik. This allowed the night fighter to approach and attack the bombers from below—outside the enemy crew's usual field of view. An attack by a Schräge Musik equipped night fighter typically came as a complete surprise to the bomber crew, who realised a night fighter was close by only when they came under fire. It is not exactly known when Schnaufer's Bf 110 was equipped with Schräge Musik. Rumpelhardt stated that the weapons system was installed prior to his return from officer training. It is also not exactly known how many of his victories had been claimed using the upwards firing cannons. According to Fritz Engau, who had known Schnaufer since Flugzeugführerschule C 3, 20 to 30 of Schnaufer's aerial victories had been claimed using upwards firing guns. Rumpelhardt had returned from his officer training courses in early October 1943 and rejoined Schnaufer's crew. Gänsler, Rumpelhardt and Schnaufer claimed aerial victories 29 and 30 on 9 October. Oberleutnant Schnaufer was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) for 42 victories on 31 December 1943. The presentation was made by Generalmajor (lit. Major General; equivalent to Brigadier) Joseph Schmid, commanding general of the I. Jagdkorps (1st Fighter Corps), on 3 January 1944. On the night before his 22nd birthday, on 15 February 1944, Schnaufer and his crew claimed aerial victories 45 to 47. Bomber Command had sent 561 Lancasters and 314 Halifax four engined bombers, supported by de Havilland Mosquito night fighters and bombers, destined for Berlin. Schnaufer, who had been suffering from stomach pains all day, and his crew returned to Leeuwarden at 00:14. Rumpelhardt had been the first to congratulate him on his birthday over the intercom. Their fellow airmen had prepared a birthday celebration. The stomach pains had become unbearable and Schnaufer was taken to a hospital with appendicitis. He stayed in the hospital for about two weeks before, together with Rumpelhardt, he went on vacation back home. Carelessly lifting his suitcase, he burst his stitches, resulting in further hospitalisation. He flew his first mission after these events on 19 March 1944.

IV./NJG 1-ші топтың командирі

Шнауфер 1944 жылдың 1 наурызында IV./NJG 1 тобының командирі болып тағайындалды, ол NJG 1 басшылығын Джабстан қабылдады. 1944 жылдың 1 мамырында капитан рангіне көтерілді. Шнауфер 1944 жылдың 25 мамырында алғаш рет бір күні ішінде аса қарылы болды, ол 01:15 мен 01:29 аралығында RAF-тың бес бомбалаушысын атып түсіргенін мәлімдеді, осымен 70-74 жеңіске жетті. Бомбалаушылар Аахен қаласындағы теміржол түйінін нысанаға алған. 1944 жылдың 6 маусымында Батыс Одақтас әскерлері "Оверлорд" операциясы аясында Нормандияға түсті. Нормандияға шабуылды қолдау мақсатында, Жоғарғы Бас Қолбасшы генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр Бомбалаушылар командасына жердегі күштерге көмектесуді тапсырды. 12-13 маусым түнінде Шнауфер шабуылдан кейін алғашқы жеңісін одда, 671 бомбалаушы Франциядағы түрлі теміржол нысаналарын шабуылдаған кезде. Шнауфер сол түні үш бомбалаушыны атып түсіргенін мәлімдеді, біріншісі "Ланкастер", ал екіншісі мен үшіншісі "Ланкастер" немесе "Галифакс" болды, бұл шабуыл 00:27 мен 00:34 аралығында болды. Хауптман Шнауфер 22 маусымда әуедегі төрт жеңісі үшін 24 маусымда Емен жапырақтарымен безендірілген Темір Салибының рыцарьдық кресімен (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub) марапатталды, осымен оның жеңістерінің саны 84-ке жетті. Шнауфер үшін 1944 жылдың шілдесі алдыңғы үш айға қарағанда сәтті болмады. Ол 20-21 шілде түнінде екі бомбалаушыны, ал 28-29 шілдеде үш бомбалаушыны атып түсіріп, жалпы әуедегі жеңістерінің санын 89-ға жеткізді. Бір күннен кейін, 30 шілдеде, ол Герингтен хат алды, онда оған Емен жапырақтары мен қылыштармен безендірілген Темір Салибының рыцарьдық кресі (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern) берілгені хабарланды. Салтанатты шараны Хитлер өзі өткізді. Ол шараға келгенде, алғашқы сөздері: "Түнгі бастығы қайда?" болды. Қылыштарды табыстағаннан кейін көп ұзамай, 8 тамызда Румпельхардт пен Ганслер Темір Салибының рыцарьдық кресімен марапатталды. Оның экипажы бүкіл Люфтваффедегі барлық экипаж мүшелері осы награданы таққан жалғыз түнгі бастықтар экипажы болды. 1944 жылдың қыркүйек айының басында NJG 1 Нидерланды мен Бельгиядағы әуе базаларын тастап кетуге мәжбүр болды. RAF және USAAF бомбалаушыларының үздіксіз ауыр шабуылдары және Одақтас әскерлерінің шабуылдық ұшақтарының атқылаулары әуе базаларын операциялар үшін жарамсыз етті. 2 қыркүйекте VI./NJG 1 Синт-Трюиденнен Дортмунд-Бракельге көшірілді. Шнауфер 1944 жылдың 9 қазанында 100-ші жеңісіне жетті, ол Бохумды нысанаға алған 415 бомбалаушыдан екі бомбалаушыны атып түсірді. Ол 1944 жылдың 10 қазанында Вермахт есебінде еске алынды және 1944 жылдың 16 қазанында Емен жапырақтары, қылыштар және алмаздармен безендірілген Темір Салибының рыцарьдық кресімен (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub, Schwertern und Brillanten) марапатталды. Ол ғасырлық шегіне жеткен 94-ші Люфтваффе ұшқышы болды.

Schnaufer was appointed Gruppenkommandeur IV./NJG 1 on 1 March 1944, taking over command of the Gruppe from Jabs who was given command of NJG 1. He was promoted to Hauptmann on 1 May 1944. Schnaufer became an ace in a day for the first time on 25 May 1944 when he claimed five RAF bombers shot down between 01:15 and 01:29 for victories 70 to 74. The bombers had targeted the railway marshalling yard at Aachen. On 6 June 1944, the Western Allied forces landed in Normandy, during Operation Overlord. In support of the invasion of Normandy General Dwight D. Eisenhower, the Supreme Allied Commander, assigned Bomber Command to support the ground forces. On the night of 12/13 June, Schnaufer claimed his first victory following the invasion when 671 bombers attacked various railway targets in France. Schnaufer claimed three bombers shot down that night, the first as a Lancaster and the second and third as a Lancaster or Halifax, between 00:27 and 00:34. Hauptmann Schnaufer was awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub) on 24 June following four aerial victories claimed on 22 June, which took his total to 84 victories. For Schnaufer, July 1944 was less successful than the previous three months. He claimed two bombers on the night of 20/21 July and three on 28/29 July, taking his total to 89 aerial victories. One day later, on 30 July, he received a letter from Göring telling him that he had been awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves and Swords (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub und Schwertern). Hitler himself made the presentation. It is said that when he came to the presentation his first words were, "Where is the night fighter?" Shortly following the presentation of the Schwerter both Rumpelhardt and Gänsler received the Knight's Cross of the Iron Cross on 8 August. His crew was the only night fighter crew in the entire Luftwaffe of which all crew members wore this decoration. In early September 1944, NJG 1 was forced to abandon its airfields in the Netherlands and Belgium. Continuous heavy attacks by RAF and USAAF bombers and strafing by Allied fighter bombers rendered the airfields unsuitable for operations. On 2 September, VI./NJG 1 relocated from Sint Truiden to Dortmund Brackel. Schnaufer achieved his 100th victory on 9 October 1944, when he claimed two bombers shot down from an attack force of 415 bombers targeting Bochum. He was mentioned in the Wehrmachtbericht on 10 October 1944 and awarded the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves, Swords and Diamonds (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Eichenlaub, Schwertern und Brillanten) on 16 October 1944. He was the 94th Luftwaffe pilot to achieve the century mark.

Nachtjagdgeschwader 4-тің қанатты командирі

Шнауфер 1944 жылдың 20 қарашасында Nachtjagdgeschwader 4 (NJG 4 — 4-ші түнгі жойғыш эскадрильясы) Geschwaderkommodore (қанат командирі) болып тағайындалды; 22 жасында Люфтваффедегі ең жас Geschwaderkommodore болды. Гешвадерштаб пен II. Группа Гютерслохта орналасты. 1944 жылдың 22 қарашасында Гютерслохтан Geschwaderkommodore ретінде өзінің алғашқы жауынгерлік миссиясын орындап, Дортмунд ауданында екі жеңіске жетті. Шнауфер мен оның экипажы Гютерслохтан Берлин Стаакенге 1944 жылдың 27 қарашасында Гитлердің темір крестке емен жапырақтары мен қылыштармен бірге алмазды ресми табыс ету үшін ұшты. Гитлердің фотографы Генрих Хоффманның ресми фотосессиясынан кейін Шнауфер Гитлердің Люфтваффе адъютанты, полковник Николаус фон Белоумен Рейхслюфтфартминистрлігінде (Авиация министрлігі) кездесті. Бұл жерде Шнауфер мен оның экипажы неміс жаңалықтары Die Deutsche Wochenschau үшін түсірілді. Үш күннен кейін олар Гютерслохқа қайта оралды. Шнауфер 1944 жылдың 9 қарашасында түнгі жойғыш ұшқыштарының арасында көшбасшы болды. Шнауфер No 5 тобынан келген 235 Ланкастерға шабуыл жасаған кезде үш Ланкастерді атып түсіріп, Oberst Helmut Lent-тің 102 жеңісін басып өтті. Дортмунд-Эмс каналына шабуыл жасаған. Шнауфердің 1944 жылдың соңындағы жеңістерінің жалпы саны 106 болды, ал 1945 жылдың қаңтар айында ол бірде-бір бомбалаушыны атып түсіре алмады. Бұл 1943 жылдың сәуірінен бергі алғашқы рет ешқандай талап бермей өткен айы болды. Шнауфер 1945 жылдың 8 ақпанында рейхсмаршал Герман Герингтің резиденциясы Каринхаллға шақырылды. Геринг оны Inspekteur der Nachtjäger (Түнгі жойғыштар инспекторы) қызметіне тағайындау ниетімен бөлісті, бұл қызметті сол кезде Oberst Werner Streib атқарды. Шнауфер досы мен ұстазын осы қызметтен ығыстыруды қаламағандықтан қарсылық көрсетті. Ол неміс мүддесіне жаумен күресу арқылы тиімдірек қызмет ететініне сендірді. Геринг оған көнді және Шнауфер өз орнында қалды. Британдық пропагандалық радиостанция Soldatensender Calais (Солдат радиосы Кале) 1945 жылдың 16 ақпанында Шнауфердің 23 жасқа толуына байланысты құттықтады. Радиостанция Гютерслохта орналасқан NJG 4 сарбаздарына тікелей үндеді, содан кейін оны британдық бомбалаушы экипаждары "Санкт-Трондтың жұлдызы" деп атаған құрметті атағын мақтайтын "Das Nachtgespenst" [Бөбек] әнін орындады. Шнауфердің бір түндік ең үлкен жетістігі және күні ішінде екінші рет аса қабілетті ұшқыш атанғаны 1945 жылдың 21 ақпанында болды, ол бір күн ішінде тоғыз Ланкастер ауыр бомбалаушысын атып түсірді. Олардың екеуі таңертеңгі сағаттарда, ал тағы жетісі кешкі сағат 20:44 мен 21:03 аралығында, бар болғаны 19 минут ішінде тіркелді. Шнауфер Англиядағы жаппай шабуылдарға қысқа қайта оралуға ықпал еткен тұлғалардың бірі болды, бұл операция "Гизела" деп аталды. Генерал дер Нахтхад (Түнгі жойғыштар генералы), генерал-лейтенант Шмид I. Jagdkorps-қа, ал Каммхубер XII. Fliegerkorps-қа қолбасшылық етті және 1943 жылдың қарашасына дейін Германияның түнгі жойғыш күштерінің де-факто бас қолбасшысы болды, ол Англиядағы Бомбалаушылар командасының базаларына шабуыл жасау операцияларына оралуды ұзақ уақыттан бері қалаған. Ұсыныстар Бас штабтың бастығы Ханс Юрген Штумпфтан қарсылыққа тап болды. Ақырында, 1944 жылдың қазан айында Шмид операцияны жоспарлауды бастау үшін Streib-тен, Inspekteur der Nachtjäger-ден қолдау алды. Шнауфер де қолдау білдірді. Оның тәжірибесі бойынша, ол RAF бомбалаушыларын ағылшын жағалауына немесе кем дегенде майданның екінші жағына дейін үнемі қуып жететін. Ол британдық әуе кеңістігінде және немістер бақыламайтын аумақта радарлық кедергілердің жоқтығын сезінді. Шнауфер өзінің бейбіт уақытта ұша алатынын еске алды, өйткені ол одақтас әуе кеңістігіне кіргеннен кейін британдықтардың барлық кедергілері мен араласулары бірден тоқтады. 7/8 наурызда ол 119-121 жеңістері үшін үш RAF төрт қозғалтқышты бомбалаушысын атып түсірді. Бұл оның соғыстағы соңғы жеңістері болды. Ол одан әрі жауынгерлік ұшуға тыйым салынды және оған сол кездегі жаңа Dornier Do 335 ұшағын бағалау міндеті берілді, бұл екі қозғалтқыштың бірегей "итеру-тарту" орналасуымен жабдықталған ауыр ұшақ, түнгі жойғыш ретінде жарамдылығын анықтау үшін. Ұшуға тыйым салынғандықтан, ол 1945 жылдың 9 сәуірінде соғыстағы соңғы миссиясын орындады. Ланкастерді қуып жетуге тырысқан ол 22:00-де Фасберг әуе базасынан ұшып, 79 минуттан кейін 23:19-да сәтті қонды.

Schnaufer was then appointed Geschwaderkommodore (wing commander) of Nachtjagdgeschwader 4 (NJG 4—4th Night Fighter Wing) on 20 November 1944; the youngest Geschwaderkommodore in the Luftwaffe at the age of 22. The Geschwaderstab and the II. Gruppe were stationed at Gütersloh. He flew his first combat mission as Geschwaderkommodore on 22 November 1944 from Gütersloh and claimed two victories in the area of Dortmund. Schnaufer and his crew flew from Gütersloh to Berlin Staaken on 27 November 1944 for the official presentation of the Diamonds to the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves and Swords by Hitler. Following the official photo session by Hitler's photographer Heinrich Hoffmann, Schnaufer met with Oberst (Colonel) Nicolaus von Below, Hitler's Luftwaffe adjutant, at the Reichsluftfahrtministerium (Ministry of Aviation). Here Schnaufer and his crew were filmed for the German newsreels Die Deutsche Wochenschau. Three days later they returned to Gütersloh. Schnaufer became the leading night fighter pilot on 9 November 1944. Schnaufer surpassed Oberst Helmut Lent's record of 102 night time victories, after he claimed three Lancasters shot down from a force of 235 Lancasters from No 5. Group which attacked the Dortmund Ems Canal. Schnaufer, whose victory total stood at 106 at the end of 1944, failed to shoot down a single bomber in January 1945. It was his first month without filing a claim since April 1943. Schnaufer was ordered to Carinhall, the residence of the Reichsmarschall Hermann Göring, on 8 February 1945. Göring informed him about the intent to appoint him as Inspekteur der Nachtjäger (Inspector of the night fighter force), a role held by Oberst Werner Streib at the time. Schnaufer pushed back, not wanting to push out his friend and mentor from this position. He argued that he would better serve the German cause fighting the enemy. Göring was convinced and Schnaufer remained in his position as Geschwaderkommodore. The British propaganda radio station Soldatensender Calais (Soldiers' Radio Calais) congratulated Schnaufer on account of his 23rd birthday on 16 February 1945. The radio station explicitly addressed the soldiers of NJG 4 stationed in Gütersloh followed by the song "Das Nachtgespenst" [The Bogeyman] praising him for the honorary title given to him by the British bomber crews "The spook of St. Trond". Schnaufer's greatest one night success and the second time he became an ace in a day was on 21 February 1945, when he claimed nine Lancaster heavy bombers in the course of one day. Two were claimed in the early hours of the morning and a further seven, in just 19 minutes, in the evening between 20:44 and 21:03. Schnaufer was one of the influential figures that instigated a brief return to mass intruder operations over England named Operation Gisela. General der Nachtjagd (General of Night Fighters), was Generalleutnant Schmid, commanding I. Jagdkorps and Kammhuber, commanding XII. Fliegerkorps, and de facto command in chief of the German Night Fighter Force until November 1943, had long since desired to return to intruder operations over Bomber Command bases in England. The proposals met resistance from Hans Jürgen Stumpff, Chief of the General Staff. Eventually, in October 1944, Schmid won support from Streib, Inspekteur der Nachtjagd, to begin planning an operation. Schnaufer voiced his support also. In his experience, he had regularly pursued RAF bombers to the English coast, or least the other side of the frontline. In British airspace, and over territory the Germans did not control, he experienced a lack of radar interference. Schnaufer recalled that he could fly around as if it was peace time, since all British jamming and interference stopped immediately once he was in Allied airspace. On 7/8 March, he claimed three RAF four engine bombers for victories 119 to 121. These were his last victories of the war. He was then banned from further combat flying and was given the task of evaluating the then new Dornier Do 335, a twin engine heavy fighter with a unique "push pull" layout, for its suitability as night fighter. Disobeying his ban from combat flying, he flew his last mission of the war on 9 April 1945. Attempting to chase a Lancaster, he took off from Faßberg Air Base at 22:00 and landed after 79 minutes at 23:19 without success.

Соғыс тұтқыны

Шнауфер 1945 жылы мамыр айында Шлезвиг-Гольштейнде британ әскеріне тұтқынға алынды. Шуманның сөзіне қарағанда, оны Англияға тергеу үшін алып кеткен. Бұл ретте британдық билік оның жетістіктері метамфетамин немесе басқа да психоактивті препараттардың ықпалымен жасалған-жасалмағанын білуге қызығушылық танытты. Бұл препараттар ақыл-естің немесе дене күшінің уақытша жақсаруына, немесе екеуіне де әсер ететін болды, өйткені Вермахтта кеңінен қолданылып, Temmler Werke GmbH фирмасы Германия әскері үшін Pervitin деген атпен шығарған. Шнауфер сол жылдың қараша айында дифтерия ауруынан кейін босатылды. Хинчлифф бұл туралы мәлімдеме дұрыс емес дейді. Хинчлифф өзінің есебінде Румпельхардттың куәлігіне сүйенді, ол Шнауферді Англияға ешқашан алып кетпегенін мәлімдеді. Румпельхардт 1945 жылдың 4 тамызында босатылып, көп ұзамай Шнауфер дифтерия және қызыл жегі ауруларының бірдей шабуылынан Фленсбургтегі ауруханаға түсті. 1945 жылдың мамыр айының соңында Әуе техникалық барлау бөлімінің (DAT) он екі офицерден тұратын тобы, Әуе коммодоры Родерик Энеас Чишолм басшылығымен тергеу жұмысын бастады. Неміс тұтқындары Еггебекке жеткізілді. Олар онда түнгі күресші ұшқыштардың түрлі өкілдерімен бірқатар сұхбаттар жүргізді.

Кейінгі өмір және өлім

Ауруханадан босатылғаннан кейін және әскери тұтқын ретінде – нақты күні белгісіз – Шнауфер отбасылық шарап бизнесін басқаруға кірісті. Ол бұрын отбасының шарап зауытын басқаруды жоспарламаған, өйткені оның мақсаты Люфтваффеде офицерлік мансапқа қол жеткізу болған. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бизнес жайлы-жайсыз халде қалғандықтан, Шнауферге оны қайта құру міндеті жүктелді. Ол жеткізушілер мен клиенттермен бұрынғы байланыстарды қайта жаңартып, нығайтуы керек еді. Содан кейін бизнестің кеңеюі мен дамуына көмектесу үшін жаңа байланыстар орнату қажет болды. Соңында, бизнестің өсуін қолдайтын инфрақұрылымды құру қажеттігі туды. Шарап бизнесі гүлденген кезде, Шнауфер бейбіт уақыттағы авиацияда жұмыс істеу мүмкіндіктерін де қарастырды. Соғыстағы досы Герман Грайнермен бірге, ол Оңтүстік Америка дипломаттарымен кездесу үшін Вейль-ам-Райндан Бернге (Швейцарияға) сапарлады; екеуі де Оңтүстік Америкада ұшқыш ретінде жұмыс табуды үміттенеді. Бернге жету үшін олар Швейцария-Германия шекарасын заңсыз кесіп өтті. Кездесу сәтсіз аяқталды. Германияға қайта оралу үшін тағы да заңсыз шекараны кесіп өтуге тырысқанда, швейцариялық шекара күзетшілері оларды ұстады. Швейцария оларды француз оккупациялық билігіне тапсырды, және олар Лёррахта тұтқынға алынды, Шнауфер шарапханасының тұрақты тұтынушысы болған француз генералымен байланыс орнатып, босатылғанша онда қалды. Бұл оқиға оны бизнесінен шамамен жарты жылға қамалған күйде ұстады. 1950 жылдың шілдесінде Шнауфер Францияға шарап сатып алуға барды. 13 шілде күні сағат 18:30 шамасында, Бордоның оңтүстігінде, No.1 ұлттық тас жолымен оңтүстікке қарай "AWW 44 3425" тіркеу нөмірі бар Mercedes Benz 170 кабриолетінде келе жатқанда, ол Renault 22 жүк көлігімен соқтығысты. Апат Кестаста қаласындағы Д1 (қазіргі Д211) және Н10 (қазіргі Д1010) жолдарының қиылысында болды. Жан Антуан Гаск басқарған жүк көлігі бос газ баллондарымен жүктелген. Соқтығыс салдарынан Mercedes-тің жанар май бакі жарылып, от тұтанды. Оқиға куәгерлері дереу өртті сөндірді. Элис Дюкурно бас жарақатынан қан кетіп жатқан Шнауферге алғашқы көмек көрсетті. Полиция оқиға орнына шамамен 19:30-да келді, ал одан кейін жедел жәрдем бригадасы жетті. Шнауфер бас сүйегінің сынуынан зардап шегіп, дереу Бордодағы Сент-Андре ауруханасына жеткізілді. Шнауфер есін жойды және екі күннен кейін, 1950 жылдың 15 шілдесінде ауруханада көз жұмды. Апатты тергеу барысында, екі көлік те қатты соқтығысқанмен, оның жарақаттарына соқтығысудың тікелей себеп болмауы мүмкін деген қорытындыға келді. Соқтығыс салдарынан шашырап кеткен 30 бос газ баллонының біреуі Шнауфердің басына тиген болуы мүмкін деген болжам бар. Содан кейін жүк көлігінің жүргізушісі Жаугедегі (Кестас) сотта адам өлтіру және жол ережесін бұзу айыптарымен айыпталды. Сот отырысы 1950 жылдың 29 шілдесінде басталды және 1950 жылдың 16 қарашасында оның кінәлі екендігі туралы үкім шығарылды. Гаск жол беру ережесін бұзғаны үшін кінәлі деп танылды, сонымен қатар оның жылдамдығы да жоғары болды. Оның заңды талаптарды сақтамауы салдарынан Шнауфердің өліміне себеп болғаны анықталды. Шнауфердің Messerschmitt Bf 110 G 4/U 8 ұшағы соғыстан кейін Англияға әкелінді. Ұшақ Лондонның Хайд-паркінде қойылды. Осы екі құйрықты ұшақтың сол жақ тік стабилизаторы, оның барлық жеңістерін көрсетеді, Лондондағы Императорлық соғыс мұражайында сақталады. Шнауфер басқарған тағы бір Bf 110 ұшағынан алынған қанат Канберрадағы Австралия соғыс мемориалында орналасқан. Calw ауданының Heumaden қаласында "Heinz Schnaufer Straße" көшесі бар. Бұл көше оның құрметіне аталған. 1994 жылдың тамызында жергілікті газетте жергілікті тұлғалардың құрметіне аталған көшелер туралы мақалалар жарияланды, бұл осы мәселе бойынша көпшіліктің пікірталасына себеп болды.

Following his release from the hospital and as a prisoner of war—the exact date is unknown—Schnaufer took over the family wine business. He had never planned to run the family winery as his ambition had always been to pursue an officer's career in the Luftwaffe. However, in the immediate aftermath of World War II the business had virtually ceased to exist and Schnaufer was given the task of rebuilding it from scratch. He had to re establish business links to suppliers and customers and to consolidate them. Then he had to make new contacts in order to facilitate expansion and growth of the business. Lastly, he had to create an infrastructure which supported the growth of the business. As the wine business began to prosper, Schnaufer also gave thought to alternative employment possibilities in peacetime aviation. With his wartime friend Hermann Greiner, he traveled from Weil am Rhein to Bern in Switzerland to meet South American diplomats; the two hoped to find employment as pilots in South America. To get to Bern, they crossed the Swiss German border illegally. The meeting was a failure. As they attempted to make a second illegal border crossing to return to Germany they were caught by Swiss border guards. The Swiss handed them over to the French occupation authorities and they were imprisoned in Lörrach, where they remained until Schnaufer managed to make contact with a French general, who was a customer of the Schnaufer winery and had them released. This misadventure kept him away from his business for about half a year. In July 1950, Schnaufer was on a wine buying visit to France. On the afternoon of 13 July, he was heading south on the Route Nationale No. 10 in his Mercedes Benz 170 convertible with a registration number "AWW 44 3425". Just south of Bordeaux, at about 18:30, he was involved in a collision with a Renault 22 truck. The accident occurred at the intersection of road D1, present day D211, and the N10, present day D1010, in Cestas The truck, driven by Jean Antoine Gasc, was carrying of empty gas cylinders. The collision ruptured the fuel tank of the Mercedes and ignited the petrol. Witnesses to the accident quickly put out the flames. Alice Ducourneau gave first aid to Schnaufer, who was bleeding from a wound from the back of his head. The police appeared at the scene of the accident at about 19:30, followed by an ambulance shortly thereafter. Schnaufer had suffered a fractured skull, and was immediately taken to the Saint André Hôpital in Bordeaux. Schnaufer never regained consciousness and succumbed to his injuries at the hospital two days later on 15 July 1950. The investigation into the accident concluded that though the impact of the two vehicles was severe, it seemed unlikely that the collision itself was the cause of his injuries. It was speculated that at least one of the truck's cargo of 30 empty gas cylinders, which were thrown off by the collision, had struck Schnaufer on the head. Subsequently, the truck driver was charged with manslaughter and breach of traffic regulations before a court at Jauge, Cestas. The hearing began on 29 July 1950 and concluded with his conviction on 16 November 1950. Gasc was found guilty of not yielding the right of way, and his speed was considered too high. It was ruled that as a consequence of not observing the law, he involuntarily caused the death of Schnaufer. Schnaufer's Messerschmitt Bf 110 G 4/U 8 was brought to England after the war. The aircraft was displayed in London's Hyde Park. The port side vertical stabiliser of this twin tailed aircraft, tallying all his victories, is preserved at the Imperial War Museum in London. A fin from another Bf 110 flown by Schnaufer is at the Australian War Memorial in Canberra. The Calw district Heumaden has a street name "Heinz Schnaufer Straße". This street was named after him. In August 1994, a local newspaper published a series about roads named in honor of local personalities, triggering a public debate.

Әуедегі жеңіске деген сенім

Шнауфер Екінші дүниежүзілік соғыста ең көп ұпай жинаған түндегі жойғыш ұшқышы болды. Ол бар болғаны 164 жауынгерлік миссияда 121 әуе жеңісіне ие болды. Оның жеңістерінің арасында 114 RAF-тың төрт қозғалтқышты бомбалаушылары бар; бұл кез келген басқа Люфтваффе ұшқышынан артық RAF әскерлеріне келтірген шығын болып саналады және ол Батыс Одақтас Әуе күштеріне қарсы үшінші ең жоғары нәтиже көрсеткен Люфтваффе ұшқышы болды. Оның ұшу кітабында 2300 ұшу және 1133 сағат ұшу тіркелген. Матьюс және Форман, «Люфтваффе Астарлары — Биографиялар және Жеңіс туралы талаптар» кітабының авторлары, Германияның Федералдық мұрағаттарын зерттеді және 119 түнгі әуе жеңісінің құжаттарын, сондай-ақ үш расталмаған талапты тапты. 1944 жылдың соңына дейін Шнауфер өзінің әуедегі жеңістерін егжей-тегжейлі географиялық координаттармен тіркеді. Осы күннен бастап ол Одақтастар басып алған аумақтардағы жеңістерін жариялады және оның жеңістері Planquadrat (тор сілтемесі) түрінде тіркелді, мысалы «KP IP». Тор картасы 15 минут ендік және 30 минут бойлық өлшемдері бар тіктөртбұрыштардан тұрды, бұл шамамен 360 шаршы миль (932 км²) аумақты құрады. Әуедегі жеңістердің тізімі Талап күні Уақыты түрі Орналасқан жері Бөлімше нөмірі / Эскадрилья нөмірі – II. Gruppe/Nachtjagdgeschwader 1 – 1 1942 жылдың 2 маусымы 01:55 Halifax II Grez Doiceau, Лувеннің оңтүстігінде, Бельгия No. 76 эскадрильясы W1064/MP J* 2 1942 жылдың 1 тамызы 02:47 Wellington IC Loon op Zand-тен оңтүстік-батысқа қарай, Нидерланды 25 Операциялық оқу бөлімі DV439/ H* 3 1942 жылдың 1 тамызы 03:17 Wellington IC Huldenberg, Бельгия 27 Операциялық оқу бөлімі DV552/UJ N+ 4 1942 жылдың 1 тамызы 03:45 Whitley V Gilly, Шарлеруа, Бельгия 24 Операциялық оқу бөлімі BD347* 5 1942 жылдың 25 тамызы 02:54 Wellington III Loonbeek маңында, Бельгия No. 150 эскадрильясы BJ651/JN M* 6 1942 жылдың 29 тамызы 01:16 Halifax II Tombeek, Брюссельдің оңтүстік-шығысында, Бельгия No. 78 эскадрильясы W7809/EJ* 7 1942 жылдың 21 желтоқсаны 23:53 Lancaster I Poelkapelle, Бельгия No. 106 эскадрильясы R5914/ZN + 8 1943 жылдың 14 мамыры 02:14 Stirling I Heerlen, Нидерланды No 214 эскадрильясы R9242/BU O* 9 1943 жылдың 14 мамыры 03:07 Halifax II Blanden маңында, Бельгия No. 78 эскадрильясы JB873/EY J+ 10 1943 жылдың 30 мамыры 00:48 Stirling III Baelen-нің оңтүстігінде, Бельгия No. 218 эскадрильясы BF565/HA H+ 11 1943 жылдың 30 мамыры 01:43 Halifax II Budingen, Синт-Трюиденнің солтүстік-батысында, Бельгия No. 35 эскадрильясы DT804/TL C+ 12 1943 жылдың 30 мамыры 02:22 Stirling III Schaffen әуе базасы, Синт-Трюиденнің солтүстігінде, Бельгия No. 218 эскадрильясы BK688/HA A+ 13 1943 жылдың 22 маусымы 01:33 Stirling III Langdorp, Бельгия No. 218 эскадрильясы BK712/HA D+ 14 1943 жылдың 25 маусымы 02:58 Wellington Hamme Mille, Лувеннің оңтүстігінде, Бельгия 15 1943 жылдың 29 маусымы 01:25 Lancaster III Solwaster, Вервьеден оңтүстік-шығыста, Бельгия No. 97 эскадрильясы LM323/OF U+ 16 1943 жылдың 29 маусымы 01:45 Halifax V Wandre, Льеждің солтүстік-шығысында, Бельгия No. 76 эскадрильясы DK137/NP R+ 17 1943 жылдың 29 маусымы 01:55 Halifax II Vottem маңында, Льеждің солтүстігінде, Бельгия No 35 эскадрильясы HR812/TL F+ 18 1943 жылдың 4 шілдесі 00:48 Wellington X Averbode, Дист қаласының солтүстік-батысы, Бельгия No. 196 эскадрильясы HE980ZO + 19 1943 жылдың 4 шілдесі 01:01 Stirling III Geetbets маңында, Синт-Трюиденнің солтүстік-батысы, Бельгия No. 149 эскадрильясы BF530/OJ B+ 20 1943 жылдың 9 шілдесі 02:33 Lancaster III Grobbendonk маңында, Антверпеннің оңтүстік-шығысында, Бельгия No. 49 эскадрильясы ED663/EA + 21 1943 жылдың 11 тамызы 00:32 Lancaster Hähnlein, Дармштадттан оңтүстік-оңтүстік-батыста, Германия – 12. Staffel/Nachtjagdgeschwader 1 – 22 1943 жылдың 28 тамызы 03:59 Halifax II Jemeppe sur Sambre, Намурдан батысқа қарай, Бельгия No. 102 эскадрильясы JB835/DY X+ 23 1943 жылдың 31 тамызы 22:41 Halifax II Kuinre-ден оңтүстік-шығыста, Zuider Zee No. 35 эскадрильясы HR878/TL J+ 24 1943 жылдың 31 тамызы 03:53 Wellington X Lozen маңында, Бриденнің солтүстігінде, Бельгия No. 166 эскадрильясы HE988/AS U* 25 1943 жылдың 24 тамызы 00:09 Halifax II Eschede маңында, Celle-дің солтүстік-солтүстік-шығысында, Германия No. 77 эскадрильясы JD379/KN M* 26 1943 жылдың 23 қыркүйегі 23:00 Stirling III Kirchheimbolanden-нің оңтүстігінде, Германия No. 218 эскадрильясы EJ104/HA G+ 27 1943 жылдың 27 қыркүйегі 23:31 Halifax Stemmen маңында, Штадтагеннің батысында, Германия 28 1943 жылдың 3 қазаны 21:50 Halifax II Lande маңында, Minden-нің солтүстігінде, Германия No 51 эскадрильясы HR728/LK D? 29 1943 жылдың 9 қазаны 01:13 Halifax II Schwaförden маңында, Сулингеннің солтүстігінде, Германия No 158 эскадрильясы HR945/NP Y* 30 1943 жылдың 9 қазаны 01:42 Төрт моторлы бомбалаушы Германияның Ганновер қаласының оңтүстік-батысында Holtensen маңында 31 1943 жылдың 18 қазаны 20:25 Lancaster III Negenborn маңында, Ганновердің солтүстік-солтүстік-батысында, Германия No. 101 эскадрильясы DV230/SR T* 32 1943 жылдың 20 қазаны 19:13 Lancaster III Gieten маңында, Ассеннің шығысында, Нидерланды No 7 эскадрильясы JB175/MG A+ 33 1943 жылдың 20 қазаны 19:25 Lancaster III Harrenstätte маңында, Верлтеден солтүстік-батыста, Германия No. 405 эскадрильясы JB348/LQ R+ 34 1943 жылдың 22 қазаны 21:40 Lancaster III Dransfeld маңында, Ганновер, Германия No. 57 эскадрильясы JB320/DX X* 35 1943 жылдың 23 қарашасы 18:50 Lancaster III Ter Apel-дің солтүстік-батысында, Эмменге жақын, Нидерланды No 405 эскадрильясы JA939/LQ C+ 36 1943 жылдың 23 қарашасы 19:00 Lancaster III Lorup, Клоппенбургтен солтүстік-батыста, Германия No. 12 эскадрильясы JB537/PH N? 37 1943 жылдың 16 желтоқсаны 18:01 Lancaster III Follega маңында, Нидерланды No. 7 эскадрильясы JA853/MG L+ 38 1943 жылдың 16 желтоқсаны 18:12 Lancaster I Lemmer маңында, Нидерланды No. 101 эскадрильясы DV300/SR W+ 39 1943 жылдың 16 желтоқсаны 18:23 Lancaster III Wolvega-ның оңтүстік-батысында, Нидерланды No. 49 эскадрильясы JB545/EA O+ 40 1943 жылдың 16 желтоқсаны 18:41 Lancaster II Wirdum-ның оңтүстік-батысында, Нидерланды No. 432 эскадрильясы DS831/QO N+ 41 1943 жылдың 29 желтоқсаны 18:50 Halifax II Meppel-дің солтүстік-шығысында, Нидерланды No. 10 эскадрильясы JD314/ZA X+ 42 1943 жылдың 29 желтоқсаны 19:45 Lancaster II Wietmarschen маңында, Лингеннің батысында, Германия No. 408 эскадрильясы DS718/EQ R+ 43 1944 жылдың 27 қаңтары 19:45 Lancaster III Essen маңында, Квакенбрюк-тен солтүстік-батыста, Германия No. 12 эскадрильясы JB283/PH W? 44 1944 жылдың 30 қаңтары 22:15 Lancaster GK5-те, Амстердамның батысында, Houtrakpolder, Нидерланды No. 97 эскадрильясы JB659/OF J? 45 1944 жылдың 15 ақпаны 22:58 Lancaster III DJ93 теңізінде No. 103 эскадрильясы ND363/PM A+ 46 1944 жылдың 15 ақпаны 23:19 Lancaster II Hoorn маңында, Нидерланды No. 115 эскадрильясы LL689/KO P+ 47 1944 жылдың 15 ақпаны 23:33 Lancaster I EL78 Ваттенмеерде, Нидерланды No. 622 эскадрильясы W4272/GJ C+ 48 1944 жылдың 22 наурызы 23:10 Lancaster III Halle, Lembeck маңында, Брюссельдің оңтүстігінде, Бельгия No. 9 эскадрильясы LM430/WS B+ 49 1944 жылдың 25 наурызы 00:12 Төрт моторлы бомбалаушы Дортмундтың шығысында, Германия 50 1944 жылдың 25 наурызы 00:21 Lancaster I Neuwarendorf, Мюнстердің шығысында, Германия No. 626 эскадрильясы HK539/UM A2* 51 1944 жылдың 25 наурызы 00:41 Төрт моторлы бомбалаушы Varsseveld маңында, Нидерланды, Эммерихтен солтүстік-шығыста, Германия – IV. Gruppe/Nachtjagdgeschwader 1 – 52 1944 жылдың 11 сәуірі 23:15 Lancaster III Beerse маңында, Тернхауттың батысында, Бельгия No. 83 эскадрильясы ND389/OL A+ 53 1944 жылдың 11 сәуірі 23:25 Lancaster I Sint Lenaarts-тың солтүстігінде, Бельгия No. 49 эскадрильясы LL899/EA P+ 54 1944 жылдың 25 сәуірі 02:03 Lancaster I Alken маңында, Бельгия No. 115 эскадрильясы HK542/KO J* 55 1944 жылдың 25 сәуірі 02:28 Lancaster II Mechelen-нің солтүстігінде, Бельгия No. 115 эскадрильясы DS734/KO Y+ 56 1944 жылдың 25 сәуірі 02:30 Halifax III Haasdonk-тың батысында, Бельгия No. 192 эскадрильясы LW622/DT R* 57 1944 жылдың 25 сәуірі 02:40 Halifax LG 35 теңізінде 58 1944 жылдың 27 сәуірі 02:05 Lancaster III Achtmaal-дың оңтүстігінде, Нидерланды No. 156 эскадрильясы JB307/GT H+ 59 1944 жылдың 27 сәуірі 02:18 Lancaster II LG 38 теңізінде No. 408 эскадрильясы DS719/LQ U* 60 1944 жылдың 28 сәуірі 01:30 Halifax V Aubel-дің солтүстігінде, Бельгия, Ахеннің оңтүстік-батысында No. 434 эскадрильясы LL258/WL W+ 61 1944 жылдың 28 сәуірі 01:40 Halifax III Verviers, Бельгия No. 432 эскадрильясы MZ588/QO W+ 62 1944 жылдың 9 мамыры 03:34 Halifax III Grand Reng маңында, Шарлеруаның оңтүстік-батысында, Бельгия No. 432 эскадрильясы LW594/QO G+ 63 1944 жылдың 13 мамыры 00:44 Halifax III Londerzeel, Mechelen-нің батысында, Бельгия No. 426 эскадрильясы LK883/OW E* 64 1944 жылдың 13 мамыры 00:46 Halifax III Hasselt-тің оңтүстік-шығысында, Бельгия No. 158 эскадрильясы HX334/NP C? 65 1944 жылдың 13 мамыры 00:48 Halifax III Hoogstraten, Тернхауттың солтүстік-батысында, Бельгия No. 466 эскадрильясы LV919/HD O+ 66 1944 жылдың 22 мамыры 01:34 Lancaster Mol-дің оңтүстігінде, Бельгия 67 1944 жылдың 22 мамыры 01:51 Lancaster Herentals-тың оңтүстігінде, Бельгия No. 550 эскадрильясы DV309/BQ S+ 68 1944 жылдың 23 мамыры 01:23 Lancaster I Neerpelt маңында, Бельгия No. 75 эскадрильясы ME690/AA Z+ 69 1944 жылдың 23 мамыры 01:36 Lancaster I Brecht маңында, солтүстік-шығыс...

Schnaufer was the top scoring night fighter pilot of World War II. He was credited with 121 aerial victories claimed in just 164 combat missions. His victory total includes 114 RAF four engine bombers; arguably accounting for more RAF casualties than any other Luftwaffe fighter pilot and becoming the third highest Luftwaffe claimant against the Western Allied Air Forces. His flight book indicated 2,300 takeoffs and 1,133 flying hours. Mathews and Foreman, authors of Luftwaffe Aces — Biographies and Victory Claims, researched the German Federal Archives and found documentation for 119 nocturnal aerial victory claims, plus three further unconfirmed claims. Until late 1944, Schnaufer documented his aerial victories with detailed geographical locations. After this date, he claimed his victories over territory occupied by the Allies, and his victories were logged in a Planquadrat (grid reference), for example "KP IP". The grid map was composed of rectangles measuring 15 minutes of latitude by 30 minutes of longitude, an area of about 360 square miles (932 km2). Chronicle of aerial victories Claim Date Time Type Location Unit Serial No./Squadron No. – II. Gruppe/Nachtjagdgeschwader 1 – 1 2 June 1942 01:55 Halifax II Grez Doiceau, south of Louvain, Belgium No. 76 Squadron W1064/MP J* 2 1 August 1942 02:47 Wellington IC southwest of Loon op Zand, Netherlands 25 Operational Training Unit DV439/ H* 3 1 August 1942 03:17 Wellington IC Huldenberg, Belgium 27 Operational Training Unit DV552/UJ N+ 4 1 August 1942 03:45 Whitley V Gilly, Charleroi, Belgium 24 Operational Training Unit BD347* 5 25 August 1942 02:54 Wellington III Near Loonbeek, Belgium No. 150 Squadron BJ651/JN M* 6 29 August 1942 01:16 Halifax II Tombeek, southeast of Brussels, Belgium No. 78 Squadron W7809/EJ* 7 21 December 1942 23:53 Lancaster I Poelkapelle, Belgium No. 106 Squadron R5914/ZN + 8 14 May 1943 02:14 Stirling I Heerlen, Netherlands No. 214 Squadron R9242/BU O* 9 14 May 1943 03:07 Halifax II Near Blanden, Belgium No. 78 Squadron JB873/EY J+ 10 30 May 1943 00:48 Stirling III South of Baelen, Belgium No. 218 Squadron BF565/HA H+ 11 30 May 1943 01:43 Halifax II Budingen, northwest of Sint Truiden, Belgium No. 35 Squadron DT804/TL C+ 12 30 May 1943 02:22 Stirling III Schaffen Air Base, north of Sint Truiden, Belgium No. 218 Squadron BK688/HA A+ 13 22 June 1943 01:33 Stirling III Langdorp, Belgium No. 218 Squadron BK712/HA D+ 14 25 June 1943 02:58 Wellington Hamme Mille, south of Louvain, Belgium 15 29 June 1943 01:25 Lancaster III Solwaster, southeast of Verviers, Belgium No. 97 Squadron LM323/OF U+ 16 29 June 1943 01:45 Halifax V Wandre, northeast of Liège, Belgium No. 76 Squadron DK137/NP R+ 17 29 June 1943 01:55 Halifax II Near Vottem, north of Liège, Belgium No. 35 Squadron HR812/TL F+ 18 4 July 1943 00:48 Wellington X Averbode, northwest of Diest, Belgium No. 196 Squadron HE980ZO + 19 4 July 1943 01:01 Stirling III Near Geetbets, northwest of Sint Truiden, Belgium No. 149 Squadron BF530/OJ B+ 20 9 July 1943 02:33 Lancaster III Near Grobbendonk, east southeast of Antwerp, Belgium No. 49 Squadron ED663/EA + 21 11 August 1943 00:32 Lancaster Hähnlein, south southwest of Darmstadt, Germany – 12. Staffel/Nachtjagdgeschwader 1 – 22 28 August 1943 03:59 Halifax II Jemeppe sur Sambre, west of Namur, Belgium No. 102 Squadron JB835/DY X+ 23 31 August 1943 22:41 Halifax II southeast of Kuinre, Zuider Zee No. 35 Squadron HR878/TL J+ 24 31 August 1943 03:53 Wellington X Near Lozen, north of Bree, Belgium No. 166 Squadron HE988/AS U* 25 24 August 1943 00:09 Halifax II Near Eschede, north northeast of Celle, Germany No. 77 Squadron JD379/KN M* 26 23 September 1943 23:00 Stirling III south of Kirchheimbolanden, Germany No. 218 Squadron EJ104/HA G+ 27 27 September 1943 23:31 Halifax Near Stemmen, west of Stadthagen, Germany 28 3 October 1943 21:50 Halifax II Near Lande, north of Minden, Germany No. 51 Squadron HR728/LK D? 29 9 October 1943 01:13 Halifax II Near Schwaförden, north of Sulingen, Germany No. 158 Squadron HR945/NP Y* 30 9 October 1943 01:42 Four engined bomber Near Holtensen, southwest of Hanover, Germany 31 18 October 1943 20:25 Lancaster III Near Negenborn, north northwest of Hanover, Germany No. 101 Squadron DV230/SR T* 32 20 October 1943 19:13 Lancaster III Near Gieten, east of Assen, Netherlands No. 7 Squadron JB175/MG A+ 33 20 October 1943 19:25 Lancaster III Near Harrenstätte, northwest of Werlte, Germany No. 405 Squadron JB348/LQ R+ 34 22 October 1943 21:40 Lancaster III Near Dransfeld, Hanover, Germany No. 57 Squadron JB320/DX X* 35 23 November 1943 18:50 Lancaster III northwest of Ter Apel, near Emmen, Netherlands No. 405 Squadron JA939/LQ C+ 36 23 November 1943 19:00 Lancaster III Lorup, north northwest of Cloppenburg, Germany No. 12 Squadron JB537/PH N? 37 16 December 1943 18:01 Lancaster III Near Follega, Netherlands No. 7 Squadron JA853/MG L+ 38 16 December 1943 18:12 Lancaster I Near Lemmer, Netherlands No. 101 Squadron DV300/SR W+ 39 16 December 1943 18:23 Lancaster III Southwest of Wolvega, Netherlands No. 49 Squadron JB545/EA O+ 40 16 December 1943 18:41 Lancaster II southwest of Wirdum, Netherlands No. 432 Squadron DS831/QO N+ 41 29 December 1943 18:50 Halifax II northeast of Meppel, Netherlands No. 10 Squadron JD314/ZA X+ 42 29 December 1943 19:45 Lancaster II Near Wietmarschen, west of Lingen, Germany No. 408 Squadron DS718/EQ R+ 43 27 January 1944 19:45 Lancaster III Near Essen, northwest of Quakenbrück, Germany No. 12 Squadron JB283/PH W? 44 30 January 1944 22:15 Lancaster In GK5, west of Amsterdam, Houtrakpolder, Netherlands No. 97 Squadron JB659/OF J? 45 15 February 1944 22:58 Lancaster III In the sea, DJ93 No. 103 Squadron ND363/PM A+ 46 15 February 1944 23:19 Lancaster II Near Hoorn, Netherlands No. 115 Squadron LL689/KO P+ 47 15 February 1944 23:33 Lancaster I EL78 in the Wattenmeer, Netherlands No. 622 Squadron W4272/GJ C+ 48 22 March 1944 23:10 Lancaster III Halle, near Lembeck, south of Brussels, Belgium No. 9 Squadron LM430/WS B+ 49 25 March 1944 00:12 Four engined bomber East of Dortmund, Germany 50 25 March 1944 00:21 Lancaster I Neuwarendorf, east of Münster, Germany No. 626 Squadron HK539/UM A2* 51 25 March 1944 00:41 Four engined bomber Near Varsseveld, Netherlands, northeast of Emmerich, Germany – IV. Gruppe/Nachtjagdgeschwader 1 – 52 11 April 1944 23:15 Lancaster III Near Beerse, west of Turnhout, Belgium No. 83 Squadron ND389/OL A+ 53 11 April 1944 23:25 Lancaster I north of Sint Lenaarts, Belgium No. 49 Squadron LL899/EA P+ 54 25 April 1944 02:03 Lancaster I Near Alken, Belgium No. 115 Squadron HK542/KO J* 55 25 April 1944 02:28 Lancaster II north of Mechelen, Belgium No. 115 Squadron DS734/KO Y+ 56 25 April 1944 02:30 Halifax III west of Haasdonk, Belgium No. 192 Squadron LW622/DT R* 57 25 April 1944 02:40 Halifax In the sea at LG 35 58 27 April 1944 02:05 Lancaster III south of Achtmaal, Netherlands No. 156 Squadron JB307/GT H+ 59 27 April 1944 02:18 Lancaster II Over the sea, LG 38 No. 408 Squadron DS719/LQ U* 60 28 April 1944 01:30 Halifax V north of Aubel, Belgium, southwest of Aachen, Germany No. 434 Squadron LL258/WL W+ 61 28 April 1944 01:40 Halifax III Verviers, Belgium No. 432 Squadron MZ588/QO W+ 62 9 May 1944 03:34 Halifax III Near Grand Reng, southwest of Charleroi, Belgium No. 432 Squadron LW594/QO G+ 63 13 May 1944 00:44 Halifax III Londerzeel, west of Mechelen, Belgium No. 426 Squadron LK883/OW E* 64 13 May 1944 00:46 Halifax III east northeast of Hasselt, Belgium No. 158 Squadron HX334/NP C? 65 13 May 1944 00:48 Halifax III Hoogstraten, northwest of Turnhout, Belgium No. 466 Squadron LV919/HD O+ 66 22 May 1944 01:34 Lancaster south of Mol, Belgium 67 22 May 1944 01:51 Lancaster south of Herentals, Belgium No. 550 Squadron DV309/BQ S+ 68 23 May 1944 01:23 Lancaster I Near Neerpelt, Belgium No. 75 Squadron ME690/AA Z+ 69 23 May 1944 01:36 Lancaster I Near Brecht, northeast of Antwerp, Belgium No. 100 Squadron ME670/HW Q* 70♠ 25 May 1944 01:15 Halifax III northwest of Eindhoven, Netherlands No. 51 Squadron LK885/MH Z+ 71♠ 25 May 1944 01:18 Halifax III north northwest of Tilburg, Netherlands No. 158 Squadron LW653/NP T? 72♠ 25 May 1944 01:22 Halifax III west of Goirle, SSW of Tilburg, Netherlands No. 76 Squadron MZ622/MP L* 73♠ 25 May 1944 01:25 Halifax III Between Dongen and Tilburg, Netherlands No. 429 Squadron LW124/AL N? 74♠ 25 May 1944 01:29 Lancaster southwest of Tilburg, Netherlands 75 13 June 1944 00:27 Lancaster II Avesnes les Auvert, east of Cambrai, France No. 408 Squadron DS772/EQ T+ 76 13 June 1944 00:31 Lancaster II Cambrai airfield No. 408 Squadron DS726/EQ Y* 77 13 June 1944 00:34 Lancaster II Tilloy, north of Cambrai, France No. 408 Squadron DS688/EQ R+ 78 16 June 1944 01:00 Lancaster North of Arras, France 79 17 June 1944 01:54 Four engined bomber Dreumel, north of s'Hertogenbosch, Netherlands 80 17 June 1944 02:04 Halifax III Berkel, Netherlands No. 77 Squadron NA524/KN F+ 81 22 June 1944 01:25 Lancaster III Valkenswaard, Netherlands No. 44 Squadron LM582/KM Q* 82 22 June 1944 01:30 Lancaster I south of Meeuwen, Belgium No. 207 Squadron ME683/EM W* 83 22 June 1944 01:36 Lancaster III south of Opoeteren, Belgium No. 44 Squadron LM434/KM F? 84 22 June 1944 02:05 Lancaster I south of Hamont, Belgium No. 630 Squadron ME843/LE U* 85 21 July 1944 01:40 Lancaster I north of Boxtel, Netherlands No. 90 Squadron LM183/WP L? 86 21 July 1944 01:51 Four engined bomber north of Breda, Netherlands 87 29 July 1944 01:38 Lancaster I Pforzheim, Germany No. 467 Squadron ME856/PO T? 88 29 July 1944 01:50 Four engined bomber Eutingen, near Pforzheim, Germany 89 29 July 1944 01:57 Lancaster I Malmsheim, west of Stuttgart, Germany No. 106 Squadron ME778/ZN O? 90 13 August 1944 00:48 Four engined bomber Wasserliesch, Germany 91 13 August 1944 01:09 Lancaster III Werbomont, south southeast of Liège, Belgium No. 635 Squadron ND694/F2 R* 92 13 August 1944 01:15 Four engined bomber Gouvy, south southwest of Malmedy, Belgium 93 13 August 1944 01:19 Four engined bomber west of Mons, near Liège, Belgium 94 12 September 1944 23:07 Four engined bomber RQ RP 95 23 September 1944 22:56 Four engined bomber JP HP 96 23 September 1944 23:10 Four engined bomber JO 97 23 September 1944 23:15 Four engined bomber HO JO 98 23 September 1944 23:25 Four engined bomber JN HN 99 9 October 1944 20:32 Four engined bomber S of Bochum, Germany 100 9 October 1944 20:55 Four engined bomber JO 101 6 November 1944 20:55 Four engined bomber KP IP 102 6 November 1944 19:34 Four engined bomber KP IP 103 6 November 1944 19:41 Four engined bomber KP IP – Stab/Nachtjagdgeschwader 4 – 104 21 November 1944 19:05 Four engined bomber KP 105 21 November 1944 19:11 Four engined bomber KP 106 12 December 1944 20:00 Four engined bomber MO LO 107 3 February 1945 21:09 Four engined bomber LO 108♠ 21 February 1945 01:53 Lancaster MM MN 109♠ 21 February 1945 01:58 Lancaster MM 110♠ 21 February 1945 20:44 Lancaster HQ HP 111♠ 21 February 1945 20:48 Lancaster HP HO 112♠ 21 February 1945 20:51 Lancaster HP HO 113♠ 21 February 1945 20:55 Lancaster HP HO 114♠ 21 February 1945 20:58 Lancaster IO JN 115♠ 21 February 1945 21:00 Lancaster JN KM 116♠ 21 February 1945 21:03 Lancaster KM KL — 21 February 1945 21:10 Lancaster I KM KL No. 463 Squadron NG329/JO Z* 117 3 March 1945 21:55 Lancaster HQ 118 3 March 1945 22:04 Lancaster HQ 119 7 March 1945 20:41 Lancaster LR MR 120 7 March 1945 20:47 Lancaster LS MS 121 7 March 1945 21:56 Lancaster GC HC