Кіріспе

Сергей Николаевич Бабурин (Серге́й Николаевич Бабурин, 31 қаңтар 1959 жылы туған) – ресейлік ұлтшыл саясаткер, Мемлекеттік Думаның бірінші, екінші және төртінші шақырылыстарының депутаты, ол Азаматтық, қылмыстық, арбитраждық және процессуалдық құқық комитетінде жұмыс істеді, Ресейдің Бүкілхалықтық одағының төрағасы және «Родина» саяси партиясының бұрынғы төрағасы. 2002-2012 жылдары Ресей мемлекеттік сауда-экономикалық университетінің (РГТЭУ) ректоры болып қызмет еткен. 2018 жылы Бабурин Ресейдің Бүкілхалықтық одағынан президенттікке кандидат болды.

Өмір және мансап

Бабурин Семипалатинск қаласында, Қазақ КСР, КСРО-да дүниеге келді, сол кезде оның ата-анасы оқуда болған. Оның әкесі, Николай Наумович Бабурин – Сибирьде туған, ұзақ тарихы бар сібірліктерден шыққан мұғалім. Кейіннен балалық шағын өткізген Омск облысының Тара қаласынан Семипалатинскіге көшіп келді. Әкесінің әкесі, Наум Михеевич Бабурин – үй салушы ағаш шебер болған. Ресей Азамат соғысы кезінде ол Ақ Армияны қолдаған және большевиктер билікке келгеннен кейін жазадан құтылуға асығысқан. Әжесі Ирина Сергеевна Бабурина (қыздығы Королева) үй шаруасымен айналысқан. Сергейдің анасы Валентина Николаевна Бабурина (қыздығы Күлбедина) – хирург. Оның әкесі, Николай Петрович Күлбедин (Күлбеда), белорусьтік отбасынан шыққан және жұмыс іздеп, Брест облысының Иванова ауданындағы Мотоль ауылынан Семипалатинскіге көшіп келген. Бабуриннің сөзінше, кейбір дереккөздер Николайдың дін қызметкерлері отбасына жатқандығын көрсетеді; ол Басмачилармен күрескен азамат соғысына белсенді қатысқан, саяси мансапқа ие болған, Ұлы тазалау кезінде тұтқындалған, бірақ босатылып, үйіне қайтып бара жатқанда қайтыс болған. Оның әйелі Анна Максимовна Күлбедина (қыздығы Волкова) – жер аударылған казактардан шыққан, өмірінің бар сағатын ауруханада балалар медбикесі болып жұмыс істеген. Бабурин Ленинград мемлекеттік университетінен заң ғылымдарының докторы ғылымын қорғаған және Омбы мемлекеттік университетінің заң факультетінің деканы қызметін атқарған. 1990 жылы Ресейдің Жоғарғы Кеңесіне халық депутаты болып сайланды. 1991 жылғы желтоқсанда Беловеж келісімін ратификациялауға қарсы дауыс берген санаулы адамдардың бірі болды. Ол Ауғанстанда Кеңес әскерінде қызмет етіп, қызметі үшін бірнеше награда алған. Ол «Барлықресейлік халықтар одағының» негізін қалаушы және көшбасшыларының бірі болды. 1993 жылғы Ресей конституциялық дағдарысы кезінде ол Ельцинге қарсы оппозицияның ең белсенді көшбасшыларының бірі болды. 2007 жылғы Дума сайлау науқанында Бабурин мемлекеттік мүлікті жекешелендірудің салдарынан туған зиянды өтеу мақсатында әрбір азаматқа 4 миллион рубль (шамамен 150 000 АҚШ доллары) беруді көздейтін заң жобасын ұсынғаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен танымал болды.

2018 жылғы президенттік науқан

2017 жылдың 22 желтоқсанында Ресейдің Бүкілхалықтық одағы Сергей Бабуринді 2018 жылғы Ресей президенттік сайлауына өзінің президенттік үміткері ретінде ұсынды. 24 желтоқсанда Бабурин Орталық сайлау комиссиясына (ОСК) тіркеу құжаттарын тапсырды. ОСК 25 желтоқсанда Бабуриннің үміткерлігін қабылдамады, себебі оның партиясының 48 өкілі туралы берілген ақпаратта 18 қателік анықталды. Бабурин құжаттарды қайта тапсырды және олар ОСК-мен мақұлданды. 2018 жылдың 30 қаңтарында Бабурин қол жинау парақшаларын ОСК-ға тапсырды. Тексеру кезінде қол жинау парақшаларының тек 3,28% жарамсыз деп табылғандықтан, ол сайлауға қатысуға жіберілді. Бабурин 0,65% (479 013 дауыс) жинап, сегіз үміткердің арасында соңғы орынды иеленді.

2024 жылғы президенттік сайлау науқаны

Бабурин 2023 жылдың желтоқсан айында партияның съезінде партиясынан кандидат ретінде ұсынылды. Ол 26 желтоқсанда сайлауға қатысу үшін құжаттарын тапсырды, және олар 29 желтоқсанда тіркелді. Бабурин қажетті қол қою санын жинады, бірақ 2024 жылғы 30 қаңтарда қол қою мерзімі бітуге бір күн қалғанда сайлаудан бас тартуға шешім қабылдады. Ол 2024 жылғы сайлауда Путинге қолдау көрсетті.