Кіріспе

1709 жылы Деларивье Манлидің "Жаңа Атлантис" романы (толық атауы: "Жаңа Атлантистен" екі жынысты белгілі бір тұлғалардың құпия естеліктері мен әдеп-ғұрыптары) 18-ші ғасырдың басында жарық көрген, Деларивье Манлидің әсерлі саяси пародиязы еді. Онда әйелдерді пайдалану мен қоғамды саяси түрде алдау арасындағы параллель көрсетілген.

Саясатты жыныстық қатынасқа жатқызу

"Жаңа Атлантис" 1709 жылы жарық көрді, бірінші том мамыр айында, екіншісі қазан айында жарық көрді. Роман бастапқыда оның жанжалды сипаты үшін жарияланбады, және Мэнли тұтқындалып, сотталды, бірақ ол бірден танымал болды және келесі онжылдықта жеті рет қайта басылды. Виг партиясының көрнекті мүшелерінің мінез-құлқына қатысты саяси сатира ретінде ол Тори әдеби тобының мақұлдауына ие болды, олардың арасында Леди Мэри Вортли Монтегю, Ричард Стил және Джонатан Свифт болды. Александр Поуптың "Құлыпты зорлау" (Canto III.165) шығармасында оның тұрақты танымалдығына сілтеме жасалған. Атау таңдауына және тікелей әсер еткен, Сэр Фрэнсис Бэконның "Жаңа Атлантида" (1627) романы болды. Алтруистік утопияға қарама-қарсы, Мэнли екі жүзді дистопияны көрсетеді. Сондай-ақ, Томас Хейриктің "Жаңа Атлантида" (1687) атты ұзақ поэмасы болды, ол бұрынғы биліктегі Стюарттардың мұрагерлік дағдарысы кезінде Тори партиясы қолдаған католицизмді сынады. Бұл жағдайда вигтердің ізгілік танытуы жалған болып көрінеді. Бірақ бұл жұмыс Вигтердің қазіргі саяси сүйіктісі Джон Черчилльге, Марлбороның 1-ші герцогына, оның әйелі Сараға, Анна патшайымының ықпалды қызметшісіне шабуыл жасауға да қатысты. Сара Мэнлидің бұрынғы сатирасының нысанасы болған, "Қарақшы Сара мен заразийлердің құпия тарихы" (1705). "Жаңа Атлантис" алдағы парламенттік сессияда Виг партиясын ұялту үшін және 1710 жылы Торилерге билікке келуге көмектесу үшін жарияланды. Нәтижесінде патшайым мен Сара Черчилльдің қарым-қатынасы уласты. Оқиға әділдіктің құдайы Астреяның жерге оралуы туралы, ол өзінің қарамағындағы ханзаданың дұрыс моральдық тәрбиесі үшін қажетті жеке және қоғамдық мінез-құлық туралы ақпаратты жинауға келді. Астрея өзінің анасы Асылдықпен кездеседі, ол жыртық киіммен, ешкімге көрінбейтіндей, және екеуі де көрінбейтін күштерін пайдаланып, Ақыл-ой ханымның басшылығымен байқаулар жасайды. Олар бірінен соң бірі көпшілік пен жеке адамдардың арасында орын алатын оқиғаларды көреді: құлдырау, бұзылған өмірлер, құлайтын қыздар, тойлар, азғырулар және зорлаулар. Аңызда үш аллегориялық әйел баяндаушы арасындағы әңгімелесу арқылы айтылады, олар зерттеулерінің сахнасы болып табылатын Жерорта теңізіндегі аралындағы өмірдің үлгілерін бақылайды, баяндайды және ой жүгіреді. Оқырманның сезімталдық қызығушылығына тропикалық ыстықта иіс суларымен тоңылған сәнді аксессуарлар атмосферасында сезімтал бөлшектердің жиналуы көмектеседі, мысалы, Германияның жатын бөлмесінде. Терезелер арқылы жасминнің иісі "жағымды иісімен бірге кірді. Әдемі алтын және қытай құмыраларына орнатылған тубероздар ыңғайлы орындарға қойылды; төсектің сары барқыттан жасалған перделері шатырға тартылды, ақ кернейлермен кестеленген. Төсектің үстінде апельсин және лимон гүлдері мол шашылды. Ал сахнаны аяқтау үшін жас Германия киім киіп, "сипаттауға ұятты" күйде герцогиняны күтіп отырды. Феминистік сыншы сатираның бір аспектісі саясаттың еркектік әлеміндегі әйелдердің көрінбеушілігіне және олардың әңгімелер арқылы жағдайға әсер ету қабілетіне қатысты екенін атап өтті. Автор өзінің пікірін атап өту үшін өз әдістерін түсіндіреді. Романда жыныстық қатынаста көмексіз жандарды азғыру мен саяси салада жұртшылықты алдау арасындағы параллель де көрсетілген. Әйелдердің шеттетуі жалпы жұртшылықтың саяси шеттетуінің символы болып табылады. Автордың жеке тарихының болжамды егжей-тегжейлері Атлантика әлемінде "Делия" әңгімесінің екінші томында біріктірілген болып көрінеді, содан кейін оның автобиографиялық "Ривелланың оқиғалары" (1714) жарық көрді. 1710 жылы жарық көрген екі томдық "Еуропаның естеліктері" (XVIII ғасырдың басында) көбінесе "Аталантистің" үшінші және төртінші томдары деп аталды, бірақ олар ойдан шығарылған оқиғаға байланысты емес еді.