Кіріспе

Лайковац – Сербияның батысындағы Колубара округінде орналасқан қала және муниципалитет. 2011 жылғы мәлімет бойынша, қаланың халқы 3 249 адамды, ал муниципалитетте 15 475 адам тұрады. Ол Колубара өзенінің аңғарында және Ибар тас жолының жанында жатыр.

Тарих

Жабуче, Скобаль, Непричава және Боговаджа ауылдарының төңірегінде рим дәуірінен қалған іздер бар. Челиеде рим дәуірінен бастау алатын, жақсы сақталған рим вилласы және оның маңындағы ірі мүлік орналасқан Анин археологиялық орны бар. Анин Лжиг өзенінің Колубараға құятын жерге жақын орналасқан. Сонымен қатар, серб ортағасырлық кезеңінен, Бірінші серб көтерілісінен, Екінші серб көтерілісінен және екі дүниежүзілік соғыстан, әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған артефакттар мен ескерткіштер де бар, себебі осы аймақта 1914 жылдың қараша-желтоқсан айларында Аустро-Венгрия армиясына қарсы Колубара шайқасы болған. 2011 жылғы халық санауы бойынша Лайковац муниципалитетінде 15 475 адам тұрады.

Темір жолдың маңызы

Лайковацтан өтетін алғашқы темір жол желісі 760 миллиметрлік (босниялық өлшемі) Обреновацтан Вальевоға дейінгі желі болды, ол 1908 жылдың 14 қыркүйегінде пайдалануға берілді. Екі жылдан кейін Лайковац Младеновацқа тағы бір желіге ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Сербия үкіметі Чачакқа дейінгі желі құрылысын бастады, бірақ соғыс операцияларының бастапқы кезеңі құрылысты тоқтатты. 1914 жылы екі монархияның әскері қаланы басып алып, инфрақұрылымның көп бөлігін қиратты, бірақ көп ұзамай сол күштер Чачакқа желі құрылысын жалғастырды. 1921 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Чачак желісі аяқталды, ол Лайковацты Сараевомен және Адриатика теңізінің Дубровник және Герцег-Нови порттарымен байланыстырды. 1928 жылы Обреновац желісі Белградқа дейін созылды, бұл қаланы маңызды темір жол торабына айналдырды. Темір жолдың маңындағы жерлер тез урбанизацияланып, көбінесе кафаналарға айналды. 1930 жылдардың соңында Лайковацта 11 кафана болды, себебі адамдар Лайковацта тоқтау жасауы керек болды, өйткені ол төрт жақтан (Белград, Аранджеловац, Младеновац, Сараево) келетін жолдардың қиылыс нүктесі еді. Ерекше танымал болған "Железничка ресторация" ("Теміржол мейрамханасы") 2018 жылдың наурызынан бері жұмыс істеп келеді. Саясаткер Мехмед Спахо және математик Мика Петрович Алас жиі келіп тұратын қонақтардың арасында болды. Қала темір жол торабы ретінде үлкен өркендеуге ие болды және бұл кезең бүгінде Лайковацтың "Алтын ғасыры" деп есептеледі. Қаланың ішінде 41 темір жол болды, және әр 10 минут сайын бір пойыз келді. Бір кезде 1500 теміржолшы жұмыс істеді. 1960 жылдары Югославия темір жолдарының тар жол желісінің құлдырауы 1970 жылдары барлық тар жол желілерін тоқтату туралы шешім қабылдануына әкелді. Сонымен қатар, Белград-Бар стандартты кеңдікті желісі Лайковац арқылы өтті. Қаланың ішіндегі тар жол инфрақұрылымының көп бөлігі бүгінге дейін сақталған, мысалы, су мұнарасы (халық арасында "Бузометр" деп аталады), айналмалы платформа, локомотивтер депосы және көптеген вагондар сақталатын ғимараттар. Су мұнарасынан басқа барлық инфрақұрылым стандартты кеңдіктегі локомотивтерге қызмет етеді. Бұл нысандарды теміржол мұражайына айналдыру жоспарлануда.

Қызықты деректер

Дәстүрлі ән «Ide Mile Lajkovačkom prugom» (Майл Лайковац теміржолымен қадам басады) қала туралы айтады; ол серб халық музыкасының маңызды бөлігі болып табылады, және Тозовац, Лепа Лукич, Шабан Шаулич, Браћа Бајић сияқты көптеген әншілер оның әртүрлі нұсқаларын жазған.