Антонио Кассезе: Халықаралық құқық қызметкерінің өмірі мен қызметі
Antonio Cassese
Антонио Кассезе (1937-2011) – халықаралық құқық сарапашысы, Югославия және Ливан арнаулы трибуналдарының тұңғыш президенті. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық судья (1937–2011)
Italian judge (1937–2011)
Антонио Кассезе (1 қаңтар 1937 – 21 қазан 2011) – халықаралық қоғамдық құқық саласындағы итальяндық заңгер. Ол бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналдың тұңғыш президенті және Ливан бойынша арнайы трибуналдың тұңғыш президенті болды, ол денсаулығының нашарлауына байланысты 2011 жылдың 1 қазанында отставкаға шықты.
Antonio Cassese (1 January 1937 – 21 October 2011) was an Italian jurist who specialized in public international law. He was the first President of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia and the first President of the Special Tribunal for Lebanon which he presided over until his resignation on health grounds on 1 October 2011.
Ерте өмір
Атрипалда туған Кассезе Пиза университетінде білім алған (қазіргі Сант-Анна жоғары оқу орнының беделді Collegio Medico Giuridico мектебінде), онда ол өзінің ұстазы Джузеппе Спердутимен танысты, ол халықаралық құқық сарапшысы және Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық комиссияның мүшесі еді. Кассезе Спердутидің жетекшілігімен халықаралық мемлекеттік құқықта ғылыми мансапқа ұмтылуға бекінді.
Born in Atripalda, Cassese was educated at the University of Pisa (at the prestigious Collegio Medico Giuridico of the Scuola Normale Superiore, which today is Sant'Anna School of Advanced Studies), where he met his mentor, Giuseppe Sperduti, who was an international lawyer and a member of the European Commission on Human Rights. Cassese eventually decided to pursue an academic career in public international law under Sperduti's guidance.
Академиялық мансап
Кассезе 1972-1974 жылдары Пиза университетінде халықаралық құқық профессоры болды. 1975 жылы Флоренция университетіне қосылып, 2008 жылға дейін профессор қызметін атқарды. 1979-1980 жылдары Оксфордтағы All Souls колледжінде арнайы зерттеуші, ал 1987-1993 жылдары Еуропалық университеттік институтында заң профессоры болды. Ол халықаралық адам құқықтары және халықаралық қылмыстық құқық саласында көптеген еңбектер жариялады. Оксфорд университетінің баспасында жарық көрген «Халықаралық құқық» және «Халықаралық қылмыстық құқық» кітаптарының авторы, «Халықаралық құқық жөніндегі еуропалық журналдың» негізін қалаушы және редакторларының бірі, «Халықаралық қылмыстық әділет журналының» негізін қалаушы және бас редакторы болды. Кассезеге Роттердамдағы Эразм университеті, Париж X университеті және Женева университеті құрметті доктор дәрежесін берді, сондай-ақ ол Халықаралық құқық институтының мүшесі болды. 2002 жылы ол Нобель сыйлығының лауреаты Эли Визель басқарған Академия Универсальдік мәдениет академиясының «Еуропа мен әлемде адам құқықтарын қорғауға ерекше үлес қосқаны үшін» берілетін Гран-при сыйлығымен марапатталды.
Cassese was the Professor of International Law at the University of Pisa from 1972 to 1974. In 1975 he joined the University of Florence, where he served as professor until 2008. He was a visiting fellow at All Souls College, Oxford, from 1979 to 1980 and professor of law at the European University Institute from 1987 to 1993. He published extensively on international human rights law and international criminal law. He was the author of International Law and International Criminal Law published by the Oxford University Press, the co founder and co editor of the European Journal of International Law, and founder and editor in chief of the Journal of International Criminal Justice. Cassese was granted Doctorates honoris causa by Erasmus University Rotterdam, Paris X University and the University of Geneva, and was a member of the Institut de Droit International. In 2002, he received the Grand Prix awarded by the Académie Universelle des Cultures, presided over by the Nobel Laureate Elie Wiesel, for "exceptional contribution to the protection of human rights in Europe and the world".
Сот және қоғамдық мансап
Кассесе 1987-1988 жылдары Еуропа Кеңесінің адам құқықтары жөніндегі басқару комитетінің төрағасы, ал 1989-1993 жылдары Еуропалық азаптаудың алдын алу комитетінің президенті болды. Ол Италия үкіметі атынан БҰҰ-ның адам құқықтары жөніндегі көптеген мәжілістеріне қатысып, 1974 жылдан 1977 жылға дейін қарулы жанжалдардың гуманитарлық құқығы жөніндегі Женева дипломатиялық конференциясында өкіл болды. Президенттік қызметтен кейін ол 2000 жылдың ақпанына дейін Трибунал судьясы ретінде қызметін жалғастырды. 2008 жылдың қазанында Кассесе PMOI (Иран Халық Мужаһидін) ұйымын тізімнен шығару жөніндегі Еуропа комитетінің заң кеңесшісі болды. 2009 жылдың наурызында Кассесе Ливан үшін арнайы трибуналдың (STL) президенті болып сайланды және STL-дің тұңғыш президенті атанды. Денсаулығына байланысты 2011 жылдың 1 қазанында ол қызметтен кетіп, оның орнын Дэвид Барагванат басты.
Cassese was Chairman of the Council of Europe Steering Committee for Human Rights from 1987 to 1988 and President of the European Committee for the Prevention of Torture from 1989 to 1993. He represented the Italian Government on many occasions at UN meetings on human rights and served as the representative at the Geneva Diplomatic Conference on the Humanitarian Law of Armed Conflicts from 1974 to 1977. After his tenure as President, he continued to sit as a Tribunal judge until February 2000. In October 2008, Cassese was legal advisor to the European Committee for Delisting the PMOI (People's Mujahedin of Iran). Cassese was elected as the President of the Special Tribunal for Lebanon (STL) in March 2009. He was the first president of STL. He resigned on health grounds on 1 October 2011 and was succeeded by David Baragwanath.
Өлім
Антонио Кассезе 2011 жылғы 21 қазанда Флоренцияда ұзаққа созылған қатерлі ісікке қарсы күресінен кейін дүние салды. Ол 74 жасқа толыпты.
Antonio Cassese died in Florence on 21 October 2011, after a long fight with cancer. He was 74.