Австралия Конституциясының 51-тарауы (v) бөлімі: Пошта, телеграф және байланыс саласы
Section 51(v) of the Constitution of Australia
Австралия Конституциясының 51(v) бабы пошта, телеграф, телефон байланысы туралы заңнамалық өкілеттік береді. Тарихы, Telstra мен Australia Post құрылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия Конституциясының 51-бабының (v) тармағы (жиі пошта және телеграф өкілеттігі деп аталады) – Австралия Конституциясының 51-бабының бір бөлігі болып табылады және Австралия Парламентіне "пошта, телеграф, телефон және осы сияқты басқа да қызметтер" бойынша заң шығару құқығын береді.
Section 51(v) of the Constitution of Australia (commonly referred as the post and telegraph power) is a subsection of Section 51 of the Constitution of Australia that gives the Australian Parliament power to legislate on "postal, telegraphic, telephonic, and other like services".
Пошталық қызметтер
1901 жылы федералды парламенттің алғашқы заңдарының бірі 1901 жылғы Пошта және телеграф заңы болды, ол 51-тармақ (v) негізінде қабылданды. Бұл заңмен колониялық пошта жүйелерін қабылдаған Пошта басшысының департаменті (PMG) құрылды. PMG телеграфтық және ішкі телефон байланысы, сондай-ақ почта жөнелтулерге жауапты болды. 1975 жылы Пошта басшысының департаменті телефон қызметтерін жүзеге асыруға жауапты Австралия телекоммуникациялар комиссиясына (қазіргі Telstra) және почта қызметтерін жүзеге асыруға жауапты Австралия почта комиссиясына (қазіргі Australia Post) бөлінді. Бұл заң Австралия почталық маркаларын шығару құқығын да қамтамасыз етеді.
In 1901, one of the first Acts of the federal parliament was the Post and Telegraph Act 1901, relying on Section 51(v). The Act created the Postmaster General's Department (PMG) which took over the colonial mail systems. The PMG was responsible for telegraphic and domestic telephone operations as well as postal mail. In 1975 the Postmaster General's Department was separated into the Australian Telecommunications Commission (now Telstra) which was responsible for telephone services, and the Australian Postal Commission (now Australia Post) which was responsible for postal services. The power also supports the issue of Australian postal stamps.
Телефондық қызметтер
Электр қуаты Австралиядағы телекоммуникация саласының нормативтік-құқықтық ортасын, мысалы, Сауда практикасы заңының телекоммуникация бөлігін қолдады. (Австралиядағы коммуникациялар туралы қараңыз.)
The power has supported Australia’s regulatory environment for telecommunications in Australia, such as the telecommunications part of the Trade Practices Act. (See Communications in Australia.)
Басқа ұқсас қызметтер
Бұл өкілеттіліктің ең мәселелі бөлігі – «басқа ұқсас қызметтер» деген сөздер болды. Жоғары сот осы ережеге қатысты икемді көзқарас танытып, конституция жазылғаннан бері технология өзгергенін мойындады. 1935 жылы «R v Brislan» ісінде Жоғары сот 51-баптың (v) тармақшасына радио хабарларын реттеу құқығы кіретінін шешті. Алайда, «Brislan» ісінде судьялардың төртеуі радионы «басқа ұқсас қызмет» емес, «телеграфтық немесе телефондық қызметтің» сымсыз түрі деп қарастырды. 1965 жылы «Jones v Commonwealth (No 2)» ісінде Жоғары сот теледидар хабарларын тарату да 51-баптың (v) шеңберіне кіретінін анықтады. Коммуникациялық өкілеттік жаңа технологиялар пайда болғанда кеңінен қолданылатыны жиі болғанымен, сотқа жүгінген жағдайда ғана Commonwealth реттеуінің қолдау табатыны белгілі. Мысалы, интернет мазмұнын реттеу 51-бап бойынша қолдау таба ма, жоқ па, әлі анық емес. Commonwealth бұған дейін интернеттің кейбір бөліктерін реттеу үшін 51-бапқа сүйенген. Мысалы, Австралиядағы онлайн казинолардың жұмысын және онлайн құмар ойындарды жарнамалауды реттейтін «Интерактивті құмар ойындар туралы заң» (Cth) 51-бапқа негізделген. Басқа құмар ойындар мемлекеттік және аумақтық деңгейдегі жауапкершілікке жатады. 2013 жылдың наурызында Австралияның «Киберқылмысқа қарсы заңнаманы өзгерту туралы» 2012 жылғы заң (Cth) арқылы Еуропа Кеңесінің Киберқылмысқа қарсы конвенциясына қосылуы күшіне енді. Қылмыстық кодекстің кейбір компьютерлік қылмыстардың (10.7-бөлім) «тасымалдау қызметі» (телефон және интернет) элементтерін алып тастаған түзетулері сыртқы істер жөніндегі 51-баптың (xxix) өкілеттігімен (халықаралық шарт бойынша міндеттемелерден туындайтын) қолдау табатыны көрінеді. Бұл конвенцияны ратификациялау арқылы осы саладағы Commonwealth өкілеттігі 51-баптың (v) өкілеттігінен асып түсуі мүмкін, соның салдарынан «басқа ұқсас қызметтер» анықтамасына сүйену қажеттігі тумайды.
The most problematic part of this power has been the words “other like services”. The High Court has taken a flexible approach to interpreting this provision that has recognised that technology has changed since the constitution was written. In the case of R v Brislan, in 1935, the High Court decided that s.51(v) included the power to regulate radio broadcasting. However, in Brislan four of the judges held radio to be a wireless type of ‘telegraphic or telephonic service’, rather than an ‘other like service’. In the 1965 case of Jones v Commonwealth (No 2), the High Court found that television broadcasting also fell under the ambit of s.51(v). Although the communications power is often presumed to apply broadly as new technologies arise, it is uncertain, in the absence of litigation, whether Commonwealth regulation will be supported. For example, it is unclear whether regulation of internet content would be supported under s.51(v). The Commonwealth has already relied on s.51(v) to regulate parts of the internet. For example, the Interactive Gambling Act (Cth), which regulates the operation of online casinos within Australia and advertising of online gambling, was based on s.51(v). Other forms of gambling are a state and territory responsibility. In March 2013 Australia's accession to the Council of Europe's Convention on Cybercrime came into force following the Cybercrime Legislation Amendment Act 2012 (Cth). The amendments to the Criminal Code which removed the earlier "carriage service" (telephone and internet) elements of some computer offences (in part 10.7) were apparently supported by the s.51(xxix) external affairs power (arising from obligations under an international treaty). This may mean that ratification of the Convention extended the Commonwealth power in this area beyond the s.51(v) power, avoiding the need to rely on the definition of 'other like services'.