1849 жылғы Сент-Луис өртіндегі апат және салдары

Кіріспе

1849 жылғы Сент-Луис өрті – 1849 жылдың 17 мамырында болған және Сент-Луис қаласының маңызды бөлігін, сондай-ақ Миссисипи және Миссури өзендерін пайдаланатын көптеген бу кемелерін қиратқан қасіретті өрт. Капитан Томас Б. Тарги өрттің алдын тоқтату үшін жарылыс жасауға тырылғанда қаза тапты. Оның құрметіне Тарги көшесі аталды.

Өрттің уақыт реті

1849 жылдың көктемінде Сент-Луис қаласының халқы шамамен 63 000 адамды құрады, ал қаланың батыс шекарасы 11-ші көшеге дейін созылды. Қаланың ені шамамен бір шақырымдай болса, жағалау бойы үш шақырымға жуық, онда бу кемелер мен басқа да өзен кемелері толып тұрды. Миссисипи және Миссури өзендерінің тоғысында орналасқан Сент-Луис, батысқа бет алған саяхатшылар үшін соңғы ірі жабдықтау орталығы болды. Саяхатшылар мұнда Миссури өзенімен Омаха, Небраскаға немесе Орегон және Калифорния жолдарына барар алдында қажетті жабдықтарын сатып алып, бу кемелерін ауыстыратын. Өрт кезінде қалада холера эпидемиясы тарап, халықтың шамамен 10 пайызы (4500-ден астам адам) қаза тапты. АҚШ-тың және шетелдерден келген адамдар Калифорниядағы алтын іздеуге қатысу үшін құрлыққа аттануға дайындық жасап, қалаға ағылып келіп, жабдықтарын сатып алатын. 1849 жылдың 17 мамырында сағат 21:00-де Сент-Луисте өрт дабылы естілді. Черри-стрит түбіндегі өзенде тоқтаған «Ақ бұлт» атты дөңгелекті бу кемесі өртеніп жатты. Тоғыз қол машинасы мен шлангілік арбалары бар ерікті өрт сөндірушілер дереу оқиға орнына келді. «Ақ бұлтты» ұстап тұрған арқандар өртеніп кетті, жанып жатқан бу кеме Миссисипи өзенімен баяу төмен ағып, 22 басқа бу кемені, сондай-ақ бірнеше салалы кемелер мен баржаларды өртеп жіберді. Жалын жанып жатқан бу кемелерден жағадағы ғимараттарға ауысып, жағалаудың төрт блок бөлігін қамтыды. Өрт батысқа қарай Майн-стритке дейін таралып, Олив-стритті кесіп өтті. Ол Олив пен 2-ші көше арасындағы үш блокты толығымен қиратты және Market Street-ке дейін оңтүстікке қарай созылды. Содан кейін үш блок қашықтықтағы үлкен мыс шеберханасын өртеп жіберіп, тағы екі блок ғимаратты жалмады. Ерікті өрт сөндірушілер сегіз сағат бойы еңбек еткен соң, мүлдем әлсіреп, рухтанды. Егер бір шара қолданылмаса, қаланың бүкіл сауда орталығы құлайтын секілді болды. Өрт алдында орналасқан алты дүкен қара ұнтақпен толтырылған бочкалармен тізбектей жарылды. Миссури компаниясының 5-ші ротасының капитаны Томас Б. Тарги, Phillips Music дүкеніне ұнтақ құйып жатқанда қаза тапты, бұл дүкен жарылу үшін соңғы таңдалған орын болды. Бұл өрт Сент-Луис қаласының тарихындағы ең ірі және ең қыраулы өрт болып есептеледі. 11 сағаттан кейін толығымен сөндірілген өрт салдарынан 430 ғимарат қирады, 23 бу кеме және оннан астам басқа да кемелер жоғалып кетті, ал өрт сөндіру капитанымен қоса үш адам қаза тапты. Осы өрттердің нәтижесінде жаңа құрылыс ережелеріне сәйкес, жаңа ғимараттар тас немесе кірпіштен салынуы тиіс болды, сонымен қатар кеңейтілген су және кәріз жүйесі құрылысын бастауға кірісті.

In the spring of 1849, the population of St. Louis was about 63,000 with a western boundary of the city extending to 11th Street. The city was about three quarters of a mile in width and had about three miles of riverfront filled with steamboats and other river craft. St. Louis, located near the junction of the Mississippi and Missouri rivers, was the last major city where travelers could get supplies before they headed west. Here travelers bought supplies and switched steamboats before going up the Missouri River to Omaha, Nebraska or other trail heads for the Oregon and California trails west. At the time of this fire, the city was also experiencing a cholera epidemic which would end up killing about 10% of the population (over 4,500). The town was booming as people came in from around the U. S. and abroad and bought supplies before heading overland to participate in the California Gold Rush. On May 17, 1849 at 9:00 p. m. a fire alarm sounded in St. Louis. The paddle wheeled steamboat White Cloud on the river at the foot of Cherry Street was on fire. The volunteer fire department with nine hand engines and hose reel wagons promptly responded. The moorings holding White Cloud burned through and the burning steamboat drifted slowly down the Mississippi River, setting 22 other steam boats and several flatboats and barges on fire. The flames leaped from the burning steamboats to buildings on the shore and was soon burning everything on the waterfront levee for four blocks. The fire extended to Main Street westward and crossing Olive Street. It completely gutted the three blocks between Olive and 2nd Street and went as far south as Market Street. It then ignited a large copper shop three blocks away and burned out two more city blocks. The volunteer firemen, after laboring for eight hours, were nearly completely demoralized and exhausted. The entire business district of the city appeared doomed unless something was done. Six businesses in front of the fire were loaded with kegs of black powder and blown up in succession. Captain Thomas B. Targee of Missouri Company No. 5 died while he was spreading powder into Phillips Music store, the last store chosen to be blown up. This fire was the largest and most destructive fire St. Louis has ever experienced. When the fire was finally contained after 11 hours, 430 buildings were destroyed, 23 steamboats along with over a dozen other boats were lost, and three people had died including a fire captain. As a result of these fires, a new building code required new structures to be built of stone or brick and an extensive new water and sewage system was started.