Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Хогарттың суреттер мен гравюралар сериясы
Series of paintings and engravings by William Hogarth
"Бұзғынның жолы" (сонымен қатар "Бұзғынның тағдыры" деп те аталады) – ағылшын суретшісі Уильям Хогарттың алты суретінен (1731, қазір жойылған) және гравюраларынан (1732) тұратын серия. Серияда М. (Молл немесе Мэри) Хаккаут есімді жас әйелдің тағдыры көрсетілген. Ол елден Лондонға келіп, проститутка болады. Серия үшінші суреттен бастау алды. Дрюри-Лейн көшесіндегі шатыр бөлмеде проститутканың суретін салғаннан кейін Хогарт оның өмірінің ертерек және кейінгі кезеңдерін бейнелеу идеясына келді. Атауы мен аллегориясы Джон Буньянның "Паломниктің жолы" еңбегін еске түсіреді. Бірінші сахнада қарт әйел оның сұлулығын мақтап, табысты кәсіппен айналысуға кеңес береді. Суреттің фонында бір джентльмен бейнеленген. Екінші суретте ол екі жақын адамымен бірге: күйеуі, үшінші суретте ол проституткаға айналып, тұтқындалады, төртінші суретте ол Брайдуэлл түрмесінде жұмыс істеп, есірткі дайындауда қолданылатын талшықтарды бұрады. Бесінші сахнада ол желімастық аурудан қайтыс болады, ал соңғы суретте 23 жасында көз жұмады.
A Harlot's Progress (also known as The Harlot's Progress) is a series of six paintings (1731, now destroyed) and engravings (1732) by the English artist William Hogarth. The series shows the story of a young woman, M. (Moll or Mary) Hackabout, who arrives in London from the country and becomes a prostitute. The series was developed from the third image. After painting a prostitute in her boudoir in a garret on Drury Lane, Hogarth struck upon the idea of creating scenes from her earlier and later life. The title and allegory are reminiscent of John Bunyan's Pilgrim's Progress. In the first scene, an old woman praises her beauty and suggests a profitable occupation. A gentleman is shown towards the back of the image. In the second image she is with two lovers: a mistress, in the third she has become a prostitute as well as arrested, she is beating hemp in Bridewell Prison in the fourth. In the fifth scene she is dying from venereal disease, and she is dead at age 23 in the last.
Тарих
"М. Хакабут" (M. Hackabout) кейіпкерінің аты "Моль Фландрия" романының және Кейт Хакабуттың кейіпкерлерінің құрметіне немесе Әзіз Марияның есімімен ирониялық түрде аталған болуы мүмкін. Кейт – әйгілі жезөкше және заңнан тыс жолмен табыс табатын Фрэнсис Хакабуттың қарындасы болды: ол 1730 жылдың 17 сәуірінде дарға асылды; ал ол сол жылдың тамызында Вестминстер судьясы сэр Джон Гонсон ұстағаннан кейін тәртіпсіз үй ұстағаны үшін сотталды. Суреттер сериясы өте танымал болды, ал Хогарт күмісші шәкірті ретінде алған тәжірибесін пайдаланып, суреттердің гравюраларын жасады, 1240 данадан тұратын алты гравюрадан тұратын "шешілген басылымды" абоненттерге гинеяға сатты. Гравюралардың пираттық көшірмелері тез тарады, содан кейін Хогарт Парламент актісін, 1734 жылғы Гравюра авторлық құқығы туралы актіні (8 Geo. 2. c. 13) қабылдады, осы практиканы тыйымдау үшін. Одан кейін Хогарт өзінің сатирикалық және нұсқаулық суреттерінің екінші сериясын – "Дөңгелектінің жолы" шығарды, одан он жыл өткен соң "Мод бойынша үйлену" жарық көрді. Түпнұсқа суреттер 1755 жылы Вильтширдегі Фонтилл аббаттығын салған саясаткер және Уильям Томас Бекфордтың (1 қазан 1760 – 2 мамыр 1844) әкесі Уильям Бекфордтың (1709–1770) ел үйі – Фонтилл Хаусындағы өртте жойылды. Түпнұсқа гравюралар сақталып қалды және 1789 жылы Хогарттың жесірі Джейн оларды Джон Бойделге, 1818 жылы Болдуинге, Крэдок пен Джойға, ал 1835 жылы Генри Бонға сатты. Олардың әрқайсысы одан әрі көшірмелер жасады. 1921 жылы мыс пластиналар Бернард Куарич сатты, қазір олар Чикагодағы Эдисон Диктің коллекциясында сақталуда.
The protagonist "M. Hackabout" (see Plate 1, Plate 3, and the coffin lid in Plate 6, which reads: "M. Hackabout Died Sept 2d 1731 Aged 23") is either named after the heroine of Moll Flanders and Kate Hackabout or ironically after the Blessed Virgin Mary. Kate was a notorious prostitute and the sister of highwayman Francis Hackabout: he was hanged on 17 April 1730; she was convicted of keeping a disorderly house in August the same year, having been arrested by Westminster magistrate Sir John Gonson. The series of paintings proved to be very popular and Hogarth used his experience as an apprentice to a silversmith to create engravings of the images, selling a "limited edition" of 1,240 sets of six prints to subscribers for a guinea. Pirate copies of the engravings were soon in circulation, and Hogarth procured an Act of Parliament, the Engraving Copyright Act 1734 (8 Geo. 2. c. 13), to prohibit the practice. Soon after, Hogarth published his second series of satirical and moralistic images, A Rake's Progress, followed ten years later by Marriage à la mode. The original paintings were destroyed in a fire at Fonthill House in 1755, the country house of William Beckford (1709–1770), a politician and father of William Thomas Beckford (1 October 1760 – 2 May 1844) builder of Fonthill Abbey in Wiltshire. The original plates survived, and were sold by Hogarth's widow, Jane, to John Boydell in 1789; by him to Baldwin, Cradock and Joy in 1818; and then to Henry Bohn in 1835. Each produced further copies. In 1921, the copperplates were sold by Bernard Quaritch, and they are now in the collection of Edison Dick of Chicago.
Бейімделу
Британдық композитор Иэн Белл осы туынды опералық нұсқаға аударды. Опера 2013 жылы Венадағы «Театр ан дер Виен» театрында неміс сопраносы Диана Дамраудың бас рөлде ойнауымен ашылды. «Жаман қыздың жолы» операсының әлемдік тұңғыш көрсетілімі 2013 жылдың 13 қазанында өтті.
British composer Iain Bell composed an operatic adaptation of the work which opened at the Theater an der Wien in Vienna in 2013 with German soprano Diana Damrau in the title role. The world premiere of the opera A Harlot's Progress was on 13 October 2013.
Мұра
1733 жылы Джон Бреваль Джозеф Гей деген псевдониммен "Венераның тартымдылығы: немесе жезөкшелердің өркендеуі" атты өлеңін жариялады. Батырлық-көңілді поэма. Алты әннен тұрады. Мистер Хогарттың алты картинасына негізделген; және олардың гравюраларымен суреттелген. 1828 жылғы 22 маусымда Уильям Иннелл Клемент "Жезөкшелердің өркендеуі" еңбегін өзінің "Bell's Life in London" газетінің #330 санындағы бір бетке жариялады.
In 1733, John Breval, under the pen name of Joseph Gay, published a poem The Lure of Venus: or, a Harlot's Progress. An heroi comical poem. In six cantos. Founded upon Mr. Hogarth's six paintings; and illustrated with prints of them. On 22 June 1828, William Innell Clement published Harlot's Progress in columns on a single page of his newspaper Bell's Life in London #330.