Кіріспе

Полиция генералы Фао Сиянон (เผ่า ศรียานนท์, сондай-ақ Шриянонд және Шриянон деп те жазылады; 1 наурыз 1910 – 21 қараша 1960) Таиландтың ұлттық полициясының бас директоры болған және саяси қарсыластарына қатысты зорлық-зомбылық әрекеттерімен танымал болды. Нәтижесінде ол елден қашып, эмиграцияда қайтыс болды.

Билікке көтерілу

Тай-Бирма тегінен шыққан амбициялы әскер офицері Фао генерал Пхин Чоонхаванның қызына үйленді. Ол 1947 жылғы төңкеріске қатысып, Придди Фаномьённың Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Таиландта демократия құруға жасаған соңғы талпынысын тоқтатты, наразылыққа ұшыраған генерал Плаек Пхибунсонгхрамды билікке қайта орнатты. Полиция директорының орынбасары болған Фао король Ананда Махидолдың (Рама VIII) болжамды "қастандықшыларының" көрсеткіштік айыпталу сот процесін жылдам өткізді, онда дәлелдердің жетіспеуіне қарамастан, сарай қызметкерлерінің үш мүшесі кінәлі деп танылды және олар бұрыннан ақталғанымен, соңында жазаланды.

Полиция терроризмі

1951 жылы Фао полиция директоры лауазымына көтерілді, сол кезде ол елдің ең ықпалды үштік билеушісінің бірі болды. ЦРУ-ның тапсырыс берушісі болған Фао жеке байлығын құру үшін қаражат пен жабдықтарды, сондай-ақ Джеймс Уильям Лейр сияқты АҚШ жарымәскери күштерінің тәжірибесін пайдаланды. Ол полицияны өзінің әскери қарсыласы Сарит Танаратқа қарсы тұру үшін балама күшке айналдырды. Фао полиция қызметкерлерінен жақын топ құрды, олар жалпы түрде «алмаз сақинасының рыцарьлары» деп белгілі болды және үкіметке қарсыларға, тіпті полиция генералдарына қатысты жасаған қатыгездігімен аты шықты, оларға дейін кісі өлтіруге және жазасыз қырқындарға барды. Олардың жасаған қылмыстары көп: 1949 жылғы наурыз айында Исаннан төрт депутат пен олардың серігі, бұрынғы жер аударылған Придидің шәкірттері, мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен тұтқындалды. Олар түрмеден түрмеге ауыстырылып жатқанда полиция қызметкерлері оларды атып өлтірді. 1952 жылғы 12 желтоқсанда Сери Тайдың жетекші мүшесі және үкіметке қарсы оппозиционер Сакон Нахоннан шыққан Тянг Сирихант өзінің төрт серігімен бірге тұтқындалды. Олар өлтірілді (демек, полиция бөлімшесінде мойын омыртқасы сығылып) және олардың денелері Канчанабури провинциясындағы орманда өртелді. Сәтті газет баспагері Ари Ливара Фаоға бизнесін сатудан бас тартты және 1953 жылғы наурыз айында өлтірілді. 1954 жылы Фаоның жемқорлығына қарсы куәлік берген Самут Сахоннан шыққан депутат Пхон Малитонг Чао Пхрая өзеніндегі бетон тіреуге байланған күйінде табылған, алдымен мойны сығылған. Фао өте бай болды. Ол бизнесмендерден қорғау үшін ақша талап етті, алтын саудасын бұрмалады және корпорацияларды өзіне үлкен үлестерді беруге шантаж жасады. Ол сондай-ақ опиум саудасынан көп пайда тапты. Полиция бөлімшелері «Алтын үшбұрыштан» Бангкокқа опиумды экспортқа дайындап тасыды. Полицияға ЦРУ берген жүк көліктері, ұшақтар мен қайықтар опиумды тасымалдау үшін пайдаланылды, оларды полиция мұқият күзетті.

Құлдырау және жер аударылу

1957 жылы Фибун Сарит Танарат тарапынан құлатылғанда, Фао билігінен шығып қалды. Ол Швейцарияға қашып кетіп, 50 жасында қайтыс болды.