Сирек кездесетін WAGR синдромы – бүйрек ісігі, аниридия, генітоуринарлық аномалиялар және ақылдық кемістіктерге бейімділік. Және WAGRO синдромы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
WAGR синдромы (WAGR комплексі, Вилмс ісігінің аниридия синдромы, аниридия Вилмс ісігі синдромы деп те аталады) – сирек кездесетін генетикалық синдром, бұл синдроммен туған балалар Вилмс ісігіне (бүйрек ісігі), аниридияға (көздің түсті қабығы – иристің жоқтығына), несеп-жыныс жүйесінің аномалияларына және интеллектуалдық дамудың қалыптан тыс болуына бейім. "G" әрпі кейде "гонадобластома" деп аударылады, себебі несеп-жыныс жүйесінің аномалиялары жыныс бездерінің (жауынгерлік бездер немесе жұмыртқалықтар) ісіктерін де қамтуы мүмкін. Кейбір WAGR синдромымен ауыратын науқастарда балалық шақтағы қанағаттандырылмаған ашкөздікпен қатар ауыр семіздік байқалады және олар WAGRO (семіздік қосылған) деп жіктеледі, бұл мидан шыққан нейротрофикалық фактордың (BDNF) жоғалуымен байланысты болуы мүмкін, ал бұл ген 11-хромосомада орналасқан. Бұл жағдайды алғаш рет 1964 жылы Миллер және әріптестері басқа туа біткен кемістіктермен байланысты сипаттаған, нәтижесінде 11-хромосомадағы жоғалуға байланысты бірнеше ген жоғалып кеткен. Осылайша, бұл жағдай көршілес (бірге орналасқан) гендердің жоғалуынан туындаған аурулардың ең жақсы зерттелген мысалдарының бірі болып табылады.
WAGR syndrome (also known as WAGR complex, Wilms tumour aniridia syndrome, aniridia Wilms tumour syndrome) is a rare genetic syndrome in which affected children are predisposed to develop Wilms' tumour (a tumour of the kidneys), aniridia (absence of the coloured part of the eye, the iris), genitourinary anomalies, and mental retardation. The "G" is sometimes instead given as "gonadoblastoma", since the genitourinary anomalies can include tumours of the gonads (testes or ovaries). Some WAGR syndrome patients show severe childhood obesity and hyperphagia, and are categorised as WAGRO (adding obesity) which may be associated with the coinciding loss of brain derived neurotrophic factor (BDNF) a gene that is also on chromosome 11. The condition, first described by Miller et al. in 1964 in its association with other congenital malformations, results from a deletion on chromosome 11 resulting in the loss of several genes. As such, it is one of the best studied examples of a condition caused by loss of neighbouring (contiguous) genes.
Белгілері мен симптомдары
Жаңа туған балаларда WAGR синдромы болған жағдайда, көп ұзамай аниридия анықталады. WAGR синдромына күдік тудыру үшін басқа жыныс мүшелерінің аномалияларының болуы мүмкін, бірақ жыныс-несеп жүйесінің аномалиялары әрқашан кездеспейді, әсіресе қыздарда. Ересек балаларда синдромға клиникалық диагноз қою үшін аниридия және басқа бір белгінің болуы қажет. Аниридия WAGR синдромында сирек болмаса да, осы белгісіз жағдайлар да тіркелген. Нақты диагноз қою үшін хромосомалық талдау қажет. Көздің басқа да жиі кездесетін кемшіліктеріне катаракта және птоз жатады. Адамдардың шамамен 50%-ында Вилмс ісігі дамиды.
Newborn children with WAGR syndrome are soon noted to have aniridia. The clinical suspicion for WAGR may be increased with the presence of other genital anomalies, though genitourinary anomalies are not always present, particularly in girls. In older children, clinical diagnosis of the syndrome can be made when aniridia and one of the other features are present. While aniridia is rarely absent in WAGR syndrome, cases have been reported without it. Chromosomal analysis is necessary for definitive diagnosis. Other common eye defects include cataracts and ptosis. About 50% of people develop Wilms' tumour.
Патофизиология
WAGR синдромы 11-хромосоманың 11p13 аймағындағы мутация нәтижесінде пайда болады. WT1 аномалиялары сонымен қатар несеп-жыныс жүйесінің аномалияларына да себеп болуы мүмкін. PAX6 геніндегі мутациялар жақында көз аномалияларына ғана емес, сонымен қатар ми мен ұйқы безінің проблемаларына да себеп болатыны көрсетілді. 11p14.1 орналасқан мидан туындаған нейротрофтық фактор (BDNF) гені, WAGR синдромымен ауыратын пациенттердің белгілі бір тобындағы семіздік пен шектен тыс тамақтануға байланысты ген ретінде қарастырылуда. Бұл BDNF-нің энергия тепе-теңдігіндегі рөлін нығайтады.
WAGR syndrome is caused by a mutation on chromosome 11 in the 11p13 region. Abnormalities in WT1 may also cause genitourinary anomalies. Mutations in the PAX6 gene have recently been shown to not only cause ocular abnormalities, but also problems in the brain and pancreas. The gene for brain derived neurotrophic factor (BDNF), located on 11p14.1, has been proposed as a candidate gene for the obesity and excessive eating in a subset of WAGR patients. This strengthens the case for a role for BDNF in energy balance.
Диагностика
WAGR синдромын диагностикалау 11p13 микроделециясын FISH (флуоресцентті ин ситу гибридтеу) әдісімен растау арқылы қойылады, бұл диагностика үшін басты және ең қолайлы әдіс. FISH нәтижесінде геннің белгілі бір орнына сәйкес келетін флуоресценттік сигналдың жоқ екені анықталады.
Diagnosis for WAGR syndrome can be made by confirming microdeletion of 11p13 utilizing FISH (fluorescent in situ hybridization), the primary method of choice for diagnosis. FISH which will demonstrate a lack of a fluorescent signal coordinating to the specific location of the gene.
Емдеу
WAGR синдромы бар балалар Вилмстің ісігіне байланысты кем дегенде 6–8 жасқа дейін тұрақты түрде (3–4 жылда бір рет) бүйрек бақылауынан өтеді, содан кейін 12 жастан асқан WAGR синдромы бар пациенттердің 40%-ында байқалатын кеш пайда болатын нефропатия қаупіне байланысты белгілі бір бақылауда қалады. WAGR синдромы бар әйелдерде жолақты жұмыртқалық бездер болуы мүмкін, бұл гонадобластома қаупін арттырады. Вагина мен/немесе жатырдың ақаулары да болуы мүмкін.
Children with WAGR syndrome receive regular (3 4 yearly) kidney surveillance for Wilms' tumour until at least the age of 6–8 years and thereafter remain under some follow up because of the risk of late onset nephropathy (40% of patients with WAGR Syndrome over the age of 12 years). Females with WAGR syndrome may have streak ovaries, which can increase the risk for gonadoblastoma. Malformations of the vagina and/or uterus may also be present.