Кіріспе

Жаңа Келісімнің 1-ғасырдағы пайғамбары Симеон (Συμεών) Иерусалимнің "әділ және ізгі" адамы, Лука 2:25–35 (9) бойынша, Мәриям, Жүсіп және Иса ғибадатханаға Мұса заңының талаптарын орындау үшін кірген кезде олармен кездесті. Бұл Исаның туғанына 40 күн өткен соң болды, яғни Исаның ғибадатханада көрсетілуі. Киелі кітапта айтылғандай, Киелі Рух Симеонға келіп, ол Құдайдың Мәсіхін көргенше өлмейтінін білдірді. Исаны құшағына алғаннан кейін, ол дұға оқыды, ол қазір де католик шіркеуінде және басқа христиан шіркеулерінде латын тіліндегі Nunc dimittis ретінде қолданылады, сондай-ақ Исаның айқышқа асылуы туралы пайғамбарлық айтты. Кейбір христиан дәстүрлері бұл кездесуді 2 ақпанда Шамдар мерекесі (Candlemas) ретінде немесе, ресми түрде, Иеміздің көрсетілуі, Иеміздің кездесуі немесе Марияның тазаруы ретінде атап өтеді. Оның пайғамбарлығы Марияға Қайғылы Анамыз ретінде құрмет көрсетумен байланысты. Симеон католик шіркеуінде, лютеран шіркеуінде, англикан қауымында, шығыс православие және шығыс православиеде қасиетті саналады. Оның мерекесі католик шіркеуінің жаңартылған Римдік мартирологиясында 3 ақпанда, ал серб православие шіркеуінде 16 ақпанда (Юлиан күнтізбесі бойынша) аталады.

Атау

Симеон-сенек (Симеон қарт) кейбір латын мәтіндері мен агиографияларда кездеседі. Симеон қарт поэзия мен музыкада, соның ішінде Иоганн Эккардтың (1533–1611) «Мария ғибадатханаға барғанда» шіркеу әнінде де еске алынады. «Симеон» деген атауны протестанттар қолданады. Шығыс православиесінде Симеон Құдайды қабылдаған (грекше: Συμεών ο Θεοδόχος [Симеон Теодохос], славянша: Симеон Богоприимец [Симеон Богоприимц]).

Жасы

Киелі кітапта Симеонның жасы туралы ештеңе айтылмаған, бірақ ол көбінесе (мысалы, Говард Маршалл оны "қарт адам" деп атайды) егде жасқа жеткен деп есептеледі. Православие дәстүрі бойынша, ол Еврей кітаптарын Септуагинтаға аударған жетпіс ғалымның бірі болды және ол Ишая 7:14-ті өзінің күмәніне байланысты "қыз" емес, "жас әйел" бала көтереді деп аударды. Сондықтан, оған құдайлық бір күш осы пайғамбарлықтың орындалуын өз көзімен көретінін айтты. Ол шамамен 360 жасқа келгенде Исаны көрді, бата айтты және қайтыс болды.

Ескерткіштер

565 және 578 жылдар аралығында Симеонның денесі деп саналатын дене Сириядан немесе Иерусалимнен Константинополға көшірілді. Константинополь қоршауының (1203) шамасында қасиетті реліквиялар тартып алынып, Венецияға жіберілді; алайда, дауыл кемені Далмация жағалауындағы Задар портына тоқтауға мәжбүр етті. Реліквиялар алдымен Велика Госпа (Күнәсіз Мария шіркеуі) шіркеуіне орналастырылды, содан кейін Киелі Стефан шіркеуіне көшірілді, ол Киелі Симеон Құдай Көрушінің қасиетті орны ретінде танылды. Симеон – Задардың төрт қасиетті қамқоршысының бірі; оның мерекесі 8 қазанда тойланады. 2010 жылдың қазан айында Задар архиепискобы Жемомир Пулжич Симеонның реліквияларының бір бөлігін сақтаған кішкентай күміс қоржыны Иордания архиепискобы Теофилактусқа, Иерусалим грек православ патриархы Теофилос III атынан, Иерусалимдегі Симеон Құдай Көруші монастыріна тапсырды.

Мерекелік салтанаттар

Шымон Әділдің өміріндегі оқиғалар 2 және 3 ақпанда тойланады. 2 ақпан күнгі мерекелер Марияның діни тазару рәсімін өткеруімен және баласы Исаны ғибадатханаға әкелуімен байланысты, бұл мереке Исаның ғибадатханаға ұсынылуы деп белгілі. Осы күн Иса мен Марияға арналғандықтан, 3 ақпан Симеонға арналған, өйткені ол жақсылықты көріп, пәк қыздан туған Мәсіхті көргеннен кейін қайтыс болуға лайық деп есептелді.

Қасиетті Мария Бағушының Тазалану мерекесі

Мұса заңы бойынша, ұл бала туған әйел жеті күн бойы таза емес деп есептелді; сондай-ақ, ол тазару қандарында" тридцать үш күн бойы болуы керек еді, барлығы қырық күн. Сондықтан, христиан Тазарту мерекесі еврей заңына сәйкес Мәриямның тазару рәсіміне қатысуы тиіс болған күнмен сәйкес келеді (Леуіліктер 12:2–8 (HE) қараңыз). Лұқа жазған Ізгі хабар Мәриямның діни заңға сәйкес тазартылғанын, содан кейін Исаның Иерусалим ғибадатханасында ұсынылғанын баяндайды. Бұл мерекенің ресми атауларын түсіндіреді. Англикандық қауымның кешкі дұғасының литургиясында англикандықтар Nunc dimittis оқиды немесе оны ән салады, дәстүрлі түрде әр кеш сайын Симеон әнінде. Католик шіркеуінің комплине сағаты және православиелік шіркеудің кешкі намазы да оны пайдаланады. Көптеген белгілі композиторлар Nunc dimittis-ті музыкаға қойды, мысалы, Рахманиновтың «Түнгі сергек күтуі». 2 ақпан мерекесі көбінесе «Шамша» деп аталады, себебі Қыз Марияның тазару рәсімі құрметіне бүкіл литургиялық жыл бойы қолданылатын бал ара шабынан жасалған шамдар шіркеуге әкелінеді және баталанады. Католик шіркеуінде Ұсыну Розарийдің төртінші қуанышты құпиясы ретінде еске алынады. Англия шіркеуінде Мәсіхтің ғибадатханада ұсынылуы – басты мереке. Шығыс православие шіркеуінде бұл он екі Ұлы мерекелердің бірі.

3 ақпан

Шымон әділ 3 ақпанда жеке еске алынады. Англикандық қауымда Симеонға мерекелік құрмет көрсетілмейді, ал 3 ақпан Себастея епископы Блезді немесе, қазіргі күнтізбелерде, миссионер, Гамбург-Бремен архиепискобы және 864 жылы Швецияның алғашқы епискобы болған Анскарды (801–865) еске алуға арналған. Шығыс православие дәстүрінде Симеон 3 ақпанда Ана пайғамбармен бірге, Қасиетті және әділ Симеон Құдайды қабылдаған және Ана пайғамбар мерекесінде еске алынады.

16 ақпан

Католик және Православ шіркеулері Мұса заңы бойынша Рождестводан кейінгі 40-шы күн ретінде Candlemas күнін келіседі. Рождествоны 25 желтоқсанда белгілеудегі айырмашылық ежелгі Юлиан күнтізбесін Григориан күнтізбесімен алмастыру туралы теологиялық даудан туындады. Қазіргі уақытта 25 желтоқсан Григориан күнтізбесіне қарағанда Юлиан күнтізбесінде 13 күн кешікпейді. Грегориан күнтізбесін қайта қарау 1582 жылы болды, бұл 1054 жылы Шығыс және Батыс христиан шіркеулері арасындағы Ұлы оқталудан әлдеқайда кейін болды. Сондықтан көптеген Православ христиандары қасиетті Симеон мерекесін 16 ақпанда тойлайды. Жоғарыда айтылғандай, Шығыс Православ шіркеуі қасиетті Симеонды 3 ақпанда, Құдайды ғибадатханаға әкелу мерекесінен кейін атап өтеді. Алайда, Юлиан күнтізбесін қолданатын шіркеулер үшін 3 ақпан қазіргі Григориан күнтізбесінің 16 ақпанына сәйкес келеді. Армян апостол шіркеуі 6 қаңтарда Мәсіхтің тууынан кейін, оның "Құдай ұлының ғибадатханаға кіруі" деп аталатын ұсынуын 14 ақпанда тойлайды. 1 желтоқсанда 351 жылы Яков пен Захарияның қабірлерінің ауыстырылуы еске алынады, ал 25 мамыр 351 жылы олардың қабірлері табылды.