Кіріспе

Американдық опера әншісі

Джорджо Тоцци (8 қаңтар 1923 – 30 мамыр 2011) – американдық опера басы және актер. Ол көп жылдар бойы «Метрополитен опера» театрымен байланысты болды және әлемдегі дерлік барлық ірі опера театрларында негізгі бас партияларын орындады.

Мансап

Тоцци Джордж Джон Тоцци болып Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келді. Ол Роза Раиса, Джакомо Римини және Джон Даггет Хауэллпен бірге ДеПол университетінде оқыды. Кейін Нью-Йорк қаласында Беверли Пек Джонсоннан ән айту өнерін үйренді. 1948 жылы Бриттеннің «Лукрецияның зорлыққа ұшырауы» атты Бродвей қойылымында Тарквиний рөлінде кәсіби дебют жасады. Оның ең танымал рөлдері: Моцарттың «Фигароның үйленуі» операсындағы Фигаро, Вердидің «Дон Карлос» операсындағы Филипп II, Вагнердің «Нюрнберг шебер әншілері» операсындағы Ханс Закс және Гуноның «Фауст» операсындағы Мефистофель. 1957 жылы ол NBC Опера театрымен бірге Мусоргскийдің «Борис Годунов» операсының жалпыұлттық көрсетіліміне қатысты. 1958 жылы Барбердің «Ванесса» операсында Доктор рөлін ойнады. 1958 жылдың шілде айында Тоцци Роза Мари опереттасында Джули Эндрюспен бірге альбом жазды. Альбомды Лондонның Жаңа симфониялық оркестрімен бірге Леман Энгель дирижерлік етті. Тоцци үш Грэмми сыйлығына ие болды: 1960 жылы Эрих Лайнсдорфпен «Фигароның үйленуі» операсы үшін «Үздік классикалық орындау, опералық немесе хорлық» номинациясы бойынша; 1961 жылы Эрих Лайнсдорфпен Пуччинидің «Турадот» операсы үшін «Үздік опералық жазба» номинациясы бойынша; және 1963 жылы Сер Георг Солтидің Вердидің «Аида» операсын жазғаны үшін Грэмми сыйлығы (Леонтин Прайс пен Джон Викерс қатысуымен). Тоцци сонымен қатар 1959 жылы RCA Victor үшін Сэр Томас Бичемнің Гендельдің «Мессия» операсының нұсқасын жаздырғанда бас партиясын орындады. 1958 жылы «Оңтүстік Тынық мұхиты» фильміндегі Эмиль де Бекке (Россано Брацци сомдаған) кейіпкеріне ән жазғаннан кейін, Тоцци көптеген жылдар бойы де Бекке рөлін әртүрлі қайта қойылымдарда және гастрольдік турларда, соның ішінде 1960-шы жылдардың соңында Линкольн орталығында ойнады. 1964 жылы ұлттық теледидарға қайта оралғанда, ол дирижер Альфредо Антонинимен бірге CBS телеарнасының Гектор Берлиоздың «Христос балалық шағы» ораториясы бойынша қойылымында Ирод рөлінде жұмыс істеді. 1980 жылы Тоцци «The Most Happy Fella» мюзиклындағы Тони рөлі үшін «Ең үздік жетекші актер» номинациясы бойынша Тони сыйлығына ұсынылды. Тоцци Джульярд мектебінде, Бригам Янг университетінде және Индиана университетінде профессор болып жұмыс істеді. Ол 1991 жылдан бастап 2006 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Индиана университетінің Джейкобс музыка мектебінде дауыс сабақтарынан құрметті профессор болып қызмет етті. Тоцци сонымен қатар теледидарда да өнер көрсетті және 1970-ші және 1980-ші жылдары «The Odd Couple», «Baretta», «Kojak» және «Knight Rider» сияқты бірнеше телешоуда ойнады. 1997 жылы Тоцци «Алтын батыстың Големі» атты романын жариялады.

Жеке өмір

Тоцци екі рет үйленген. Алғашқы әйелі Кэтрин Дирингер 1963 жылы қайтыс болды; 1967 жылы әнші Монте Амундсенге үйленді, олардан бір ұл мен бір қызы болды. Тоцци 2011 жылдың 30 мамырында Индиана штатының Блумингтон қаласында 88 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Одан Монте Амундсен, олардың Эрик Тоцци және Дженнифер Тоцци Хаузер атты балалары мен үш немересі қалды.