Кіріспе

"Бос Көленке" – Адольф Гитлердің өмірі мен санасын зерттеу үшін тарихи кадрлар мен фантастикалық элементтерді қолданатын тәжірибелік драмалық толықметражды фильм. Бұл фильм – жамандықтың мәнін және адам табиғатының қараңғы жақтарын зерттейтін психологиялық саяхат. 1996 жылы түсірілген фильм Канн халықаралық кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді және "Lions Gate Films" компаниясы арқылы кинотеатрларда көрсетілді. Фильмнің кабельдік тұңғыш көрсетілімі HBO телеарнасында болды.

Сюжет

Фильм – тарихтың көзілдірігі арқылы Адольф Гитлердің санасының ең терең, қараңғы құлап жатқан жерлеріне жасалған фантастикалық саяхат. Тарихи уақыттан тыс, арман сияқты жер асты кеңістігінде Адольф Гитлер (Норман Родуэй) өзінің психикалық құбыжықтарымен бетпе-бет келеді. Ол естеліктерін айта келе, Гитлер өзінің сенімді серігі Йозеф Геббельс (Джоэл Грей), оның сырлы сүйіктісі Ева Браун (Камилла Сойберг), Герман Геринг (Гленн Шадикс), Зигмунд Фрейд (Питер Майкл Гоц) және құпия Қара киімдегі әйелдің (Хоуп Аллен) шабыттарын көреді. Көрікті суреттер, Гитлердің ой-санасының үздіксіз монологтары және оның көшпенді қонақтарымен әңгімелесу арқылы "Бос Көзілдірік" гениальдық пен психоз, үстемдік пен құрту туралы қорқынышты нұсқаулықты ұсынады. Оқиға архивтік кадрлардың үздіксіз ағынында, Лени Рифеншталдың нацистік пропаганда шедеврі "Еркіндіктің Жеңісі" фильмінің кадрларымен, сондай-ақ Ева Браун түсірген жеке үй видеоларымен өріледі.

Қабылдау

Фильмге сыншылардың пікірі көбінесе жағымды болды. "Атлантик" журналынан Элла Тейлор оны "амбициялы, қызықты дебюттік фильм" деп атады. "Христиан ғылымы" журналынан Дэвид Стеррит: "Бұл композитор Рихард Вагнер "Gesamtkunstwerk", яки "толық өнер туындысы" деп атаған нәрсенің постмодернистік нұсқасын жасайды", - деді. "Film Journal International" журналының редакторы Эд Келлехер оны "[жанды, мазасыз, батыл және талапты фильм]" деп сипаттады. "Бостон Феникс" газеті де әсерлі болды, олар: "Көркем қорқыныштың үнсіз сәттерінде, олардың көптегені ұзаққа созылатын, "Бос айна" өзінің амбициялы білімінен асып, әдемілік пен терең сезімдерге толы туындыға айналады", - деп жазды. Норман Родуэйдің Гитлер рөлі туралы MSNBC-ден Джо Лейдон: "Гитлер рөліндегі Родуэй – мақтаныш пен алаңдаушылықтың арасындағы шеберлік тепе-теңдігін ұстап, шынымен де әсерлі", - деді. Сол сияқты, "The San Francisco Chronicle" басылымынан Питер Стак: "Родуэйдің айқайлап, кейде жалбарынатын актерлік шеберлігі соншалық, оны көру қорқынышты", - деп атап өтті. Ал "Нью-Йорк Таймс" газетінен Лоренс Ван Гелдер: "Адольф Гитлер көп нәрсе болған шығар, бірақ ол псевдопсихотерапияның гипертиреоидтық қоспасында бейнеленген алып жалтақ болған жоқ", - деп кері пікір білдірді. "Лос-Анджелес Таймс" газетінің редакторы Кевин Томас: "Көптеген жарқыраған визуалды эффектілер бар, бірақ олар осы жобаның театрлық сипатын ғана көрсетеді, егер болса, ол сахнаға жатады", - деп ойранып айтты.