Кіріспе

Аштон-Кейнс – Англияның Уилтшир графтығының солтүгінде орналасқан, Глостерширмен шекаралас ауыл және азаматтық приход. Ауыл Сиренсестерден оңтүстікке қарай 5 миль (8 км), ал Криклейдтен батысқа қарай 3,5 миль (6 км) қашықтықта жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша, Солтүстік Соңы шағын ауылын да қамтитын приходтың халқы 1400 адамды құрады. «Аштон» атауы ежелгі ағылшын тіліндегі «Æsctūn» сөзінен шыққан, ол «күл ағаштары өскен орын» немесе «қоныс» деген мағынаны білдіреді. 1086 жылы «Domesday Book» кітабында Кранборн монастырының (Дорсет) иелігіндегі Эсситон жері Криклэйд жүзінің құрамында тіркелген. 1102 жылы бұл жерлер жаңадан құрылған Теуксбери аббаттығына (Глостершир) берілді. Манор де Кахен немесе Кейнс отбасының меншігінде болды, осы отбасының аты ауылдың атына енді. Оңтүстік-шығыстағы Ли ауылы 1584 жылға дейін Аштон-Кейнс манорының бір бөлігі болды, содан кейін жеке манорға айналды. 1851 жылы Госдичтегі 35 үйдің ішінде тігінші, ер жасаушы, майға балқытушы, тас қалаушы, көптеген қолғап жасаушылар және аяқ киім жөндеуші өмір сүрді. «Жылқы мен жокей» (қазір жабық) – ауылдағы жеміс бақтарынан алынған алмадан жасалған сидр сататын «жұмсақ үй» болған. Ли 1884 жылы жеке азаматтық приходқа айналды. 1841 жылы салынған Суиндон мен Страуд темір жолы, бүгінде «Алтын аңғар» желісі деп белгілі, Аштон-Кейнс прихотының оңтүстік-батысынан өтеді. 1905 жылы Минети станциясы Минети және Аштон-Кейнс деп қайта аталды, ал 1964 жылы жолаушылар тасымалын тоқтатуға байланысты жабылды. Тағы бір темір жол – Суиндон, Марлборо және Андовер темір жолы 1883 жылы Суиндоннан Сиренсестерге дейін желіні ұзартты, ол Оңтүстік Серни шағын ауылы арқылы Аштон-Кейнстің солтүстік-шығысына дейін жетті; Оңтүстік Серниде Серни және Аштон-Кейнс станциясы болды. 1892 жылы қазіргі Мидленд және Оңтүстік-Батыс Жоғарғы Желі жолы Челтенхэмге дейін аяқталды, осылайша Мидлендтер мен Саутгемптон портын байланыстырды. 1961 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды және жол алынып тасталды. 1944 жылдан бастап приходтың көп бөлігі ірі құмды карьерлерге айналды. Құм қабаты алынғаннан кейін пайда болған ойыстар көлдерге айналды, ал 2010 жылға қарай осы көлдер приходтың жерінің шамамен жартысын құрады. Ауылдардың маңынан құм таситын жүк көліктерін алып шығу және аквапаркке қол жеткізу үшін 1971 жылдан бастап приходтың арқылы «Омыртқа жолы» салынды, оның шығыс жағы А419 Сиренсестер – М4 тас жолымен байланысты.

Брудерхоф

1936 жылы неміс пацифистік тобы, Брудерхоф, Аштон-Кейнс жанындағы Аштон-Филдс аумағында 80 гектар жерді миссиялық бекет ретінде сатып алды. 1937 жылы Германиядан кетуге мәжбүр болған соң, бұл олардың негізгі орнына айналды. Ұйымға мүшелердің саны 350-ден асып, көптеген жас ағылшын наразылық білдірушілер қосылды. Дегенмен, Екінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын, бұл топ жергілікті халық тарапынан бойкотталды. 1940 жылы Брудерхофқа Англиядан бірлесіп кету немесе неміс мүшелерін ұстауға алу, ал ағылшындарды әскерге шақыру таңдауы берілді, және олар кетуге шешім қабылдады. Көптеген мүшелер Парагвайға кетті, бірақ аздағандары Англияда қалып, Лудлоу маңындағы ферманы сатып алып, 1942 жылдың наурыз айында сонда көшіп өтті.

Қауымдық шіркеу

Англия шіркеуінің Қасиетті Крест шіркеуі 12 ғасырдың соңынан бері қазіргі ауылдың солтүстік-батыс жиегінде тұр. Құйылған әк тастан салынған, батыс мұнарасы, тар дәліздері бар негізгі зал және солтүстік шапкіші бар. Кейінгі ғасырларда өзгерістер енгізілді, 1876-77 жылдары Уильям Баттерфилдтің жобалары бойынша қайта жаңартылды, бірақ бұл шіркеу алғашқы ерекшеліктерін сақтап қалды: солтүстік аркада 12 ғасырдың соңынан 13 ғасырдың ортасына дейін екі кезеңде салынды, ал оңтүстік аркада шамамен 1200 жылы салынған. Киіздің аркасында үш ойылған ордер бар; Баттерфилд оны кеңірек және биік етіп жасады, бірақ 12 ғасырдың соңына жататын тас жұмыстарын сақтап қалды. Солтүстік шапкіші 13 ғасырдың басында салынған. Келесі ғасырда үш қабатты мұнара салынды, дәліздердің қабырғалары қайта салынды және жоғары жарық терезесі (сыртқы құрылым) қосылды, бұл бүгінгі күнгі түріне жақын болды. 13 ғасырда салынған Лидегі Барлық Әулиелер шіркеуі Аштон-Кейнстің шапкіші болды. Мұнда крещение және неке рәсімдері өткізілді, бірақ 1865 жылға дейін жерлеу құқығы болмады. 1884 жылы Лий жеке азаматтық приходқа айналды. Ал діни приход ретінде бұл және пайда 'Аштон-Кейнс пен Ли' болып жалғасты, бірақ екеуі 1978 жылдан кейін шіркеу кеңесінде бөлінді. 1982 жылдан бастап бірнеше жыл бойы викарий Минети приходына да қызмет етті. Бүгінде бұл приход Аштон-Кейнс, Ли, Латтон және Криклейдтің Англикан дін қызметкерлерін біріктіретін Үстіңгі Темза тобының құрамына кіреді, олардың орталығы Криклейдтегі Әулие Самсон шіркеуі.

Басқалар

1838 жылы қауымдық шіркеу (Бефтесда шіркеуі) салынды және 1970 жылы жабылды. 1840 жылы примитивтік методист шіркеуі ашылып, 1930 жылдардың басында жабылды.

Ыңғайлылықтар

Жергілікті мектеп – Аштон Кейнс Англия шіркеуінің мектебі, мемлекеттік басқарудағы ерікті мектеп. Мектеп ғимаратының бір бөлігі 1870 жылға дейін салынған. Аштон-Кейнс француздық Грандшамп-де-Фонтен ауылымен қалалық байланыс орнатқан. Қалалық байланыс қауымдастығы қауымдастықтар арасында үнемі алмасу сапарларын және басқа да шараларды ұйымдастырады. Тұрғындар High Road көшесіндегі екі қоғамдық кәсіпорынның иесі, олар жабылудан сақталды. Ауылдағы жалғыз қалған паб, White Hart Inn, 2011 жылы лицензия алған тұрғындармен бірлесіп иеленеді және басқарылады. 2012 жылы ол Ұлыбритания пабтарының сыйлықтарында Оңтүстік-Батыс аймағындағы «Ең жақсы қоғамдық паб» атағын жеңіп алды. 2011 жылдың желтоқсанынан бері ауылдық дүкен де қоғамдық меншікте және тұрғындар басқарады. Ол ауылдық үйдің жанына арнайы салынған қосымшада орналасқан.

Темза өзені

Өзен қауымдастықта екі арна құрайды – үлкен шаршы жасап, ауылдың батыс жартысын қоршап, бұрын қарапайым диірмендерді қуаттандырған. Оңтүстік-батыс арнаға Свилл бұлағы қосылады, ал кішкентай салалар да қосылады, әсіресе арналардың қайта бірігуі кезінде. Темзаның солтүстік-шығыс арнасы, ауыл арнасы, ауылдың 30-дан астам үйіне тікелей жапсарласқан жерлерде терең орналасқан, және оны көптеген жалпақ көпірлер кесіп өтеді, олардың кейбіреулері кірпіштен немесе тас аркалы. Бір ғана көпiр, Гамстул көпiрi, толығымен жазық емес. Әк тастан салынған, ол "көптеген ортағасырлық" болуы мүмкін; оның екі аркасы бар, тік қабырғалары 80 см биіктікте парапет құрайды, үшбұрышты қыры мен көтерілген, шаршы шыңы бар. Қожалық үй мен іргелес шіркеу шаруашылығының оңтүстік бөлігінде қазбаның іздері сақталған; қалған бөлігі 19 ғасырдың карталарында көрсетілгендей, көптеген ғасырлар бойы сақталған. Қауымның кейбір бөліктері мерзімдік су тасқынына ұшырайды, ал ауыл арнасы Бас жол бойындағы мектепке дейін және одан да әрі жағалауға жуып келеді. Осындай ауыл тұрғындары әр қыста өздерінің жерлерінің немесе тіпті үйлерінің суға батуын күтетін, бірақ арнаны басқа жаққа бағыттау үшін 'жалюзилерді' ашу және жабу арқылы, ал ең жақсысы, арнаның бөліну нүктесінен кейін негізгі шлюзді көтеру арқылы басқаруға болатын. Кейбір жағалаудағы тұрғындар су ағыны үшін есіктерін ашып, бірнеше апта бойы үй ішінде 1 фут (0 метр) судың тұрғанын айтты. 1924 жылдың маусым айында Дерриде (Ат және Жокей мейрамханасының оңтүстігінде) су тасқынынан кейін 23 бала мектепке бара алмады, олар түндегі дауылдан кейін жатақханаларында қалып қойды. Жағдайды уастатқан фактор – ауыл арнасының ағынының қоқыспен және/немесе жеке қалдықтармен ластануы, әсіресе түнгі топырақ индустриясының тоқтатылуынан кейін, бұл өзеннің екі тармағы арасындағы Госдич аймағында егеуқырлар мен судың ластануынан туындаған жиі және ауыр денсаулық сақтау мәселесіне әкелді.

СССИ

Қауымда екі ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер орналасқан. Пайк-Корнер – Суилл Брук өзені жанындағы табиғи дренажға ие, ылғалды ("жасалма өзгеріс енгізілмеген") су тасқыны жайылымы. Ал Үстіңгі Уотерхей-Медоу, көбінесе Темза арнасынан су шайып, жыланбас гүлі (Fritillaria meleagris) сияқты түрлерге қонақжайлық етеді – бұл жер Уилтшир жабайы табиғат қорымен табиғат қорығы ретінде басқарылады.

Коцвольд қауымдастығы

Батыс даласындағы Котсвольд қауымдастығы Брудерхофтың (жоғарыда қараңыз) мекені болды. Кейін ол күрделі өмірлік жағдайлардан келген балаларға арналған "Котсвольд" терапиялық мектебіне үй иесі болды, ол "Ұлттық балалар үйі" қайырымдылық қорының басқаруында болды, кейіннен ол "Балаларға қолдау" болып өзгерді. Мектеп 2012 жылы жабылды, ал қайырымдылық ұйымы 2013 жылы одан шығып кетті, нәтижесінде тұрғын үй салу туралы ұсыныс жасалды.

Атақты тұрғындар

1919 жылы Амритсар қырғынына жауапты болған офицер Реджинальд Дайер Аштон-Кейнс қаласына зейнетке шығып, 1927 жылы қайтыс болған кезде Аштон-Филдс ауылында тұрған.