Кіріспе

Британдық спринтер Кристин Иджема Охуруогу ///аудио=Ig Christine Ijeoma Ohuruogu.ogg/, MBE (1984 жылғы 17 мамырда туған) – 400 метрге маманданған британдық бұрынғы жеңіл атлет. Ол Олимпиада, Әлем және Ұлттар Достастығы чемпионы. 2008 жылғы Олимпиада чемпионы, 2012 жылғы күміс жүлдегер, ол 2007 және 2013 жылғы Әлем чемпионаттарында 400 метрлік жүгірісте екі мәрте жеңіс одіс алған. Сондай-ақ, ол Ұлыбритания және Солтүстік Ирландия құрамасы сапында әйелдер арасындағы 4x400 метрлік эстафетада алты Әлем чемпионаты медалін жеңіп алды. 2008 жылғы Пекин Олимпиадасында және 2016 жылғы Рио Олимпиадасында әйелдер арасындағы 4x400 метрлік эстафетада қола медальдар ұтып алды, ол оның соңғы Олимпиадасы болды. Охуруогу Мерлен Оттей мен Усейн Болтпен бірге 2005 жылғы жеңіл атлетика Әлем чемпионатынан бастап 2016 жылғы жазғы Олимпиадаға дейін бес тізбектей өткен жаһандық чемпионатта медаль жеңіп алған рекордты бөліседі – 9 медаль. Охуруогудың 2013 жылғы Әлем чемпионатында көрсеткен 49,41 секундтік жеке үздік нәтижесі 1984 жылы Кэти Кук орнатып қойған Ұлыбритания рекордын 0,02 секундқа жаңартты. Бұл оны екі Әлем чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы британдық әйел және үш жаһандық титул жеңіп алған алғашқы британдық әйел етті (екі жетістік те 2011 жылғы Әлем чемпионатында алтын медаль алған Джессика Энниске ауыстырылды). 2016 жылғы жазғы Олимпиададағы эстафетадағы қола медалі оны Стив Бэклиден кейін үш тізбектей Олимпиада ойындарында медаль жеңіп алған екінші британдық жеңіл атлет етті. Оның жаттықтырушысы Ллойд Коуэн болды. Күш-шыдамдылығымен, тұрақты қарқынымен, қарсыластары күрескенде және баяулағанда соңғы түзу бойда жылдамдығын сақтап қалу қабілетімен және маңызды чемпионаттарда жақсы көрсеткіштерге жету қабілетімен танылған Охуруогу 2017 жылы зейнеткерлікке шықты, бұл оның соңғы үлкен жарыста жеңіп алған Ұлыбритания Олимпиадалық 4x400 метрлік эстафета командасының қола медалінен кейін бір жыл өткен соң болды, ол оның жалпы жаһандық медальдерінің 12-сі болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Охуруогу адвокаттыққа қабылданбақ ниетпен заңгерлік біліктілікті алуға тырысатынын жариялады. Охуруогу 2022 жылы Мэтью Хадсон Смитқа кеңес берді; олардың бірлескен жұмысы британдық 400 метрлік рекордқа және Хадсон Смит үшін бірінші Әлем чемпионатының қола медаліне әкелді.

Өмірбаян

Ньюхэмде, шығыс Лондон қаласында игбо нигериялық ата-аналардан туған ол Стратфордта өсті. Ньюхэм атынан Лондон жастар ойындарында нетбол және жеңіл атлетикадан сынға түсті. 2009 жылы Лондон жастар ойындарының Даңқ залына енгізілді. Охуруогу Лондон университетінің колледжінде оқыды және 2005 жылы тіл білімі мамандығы бойынша бітірді. Студенттік кезінде де нетболмен айналысты. Оның сегіз бауыры бар, оның ішінде спринтпен айналысатын Виктория Охуруогу да бар. Ол Англияның Санкт-Эдвард шіркеу мектебінде (Ромфорд) және Вудфорд Гриндегі Троица католик орта мектебінде білім алды. 2017 жылы Лондонның Queen Mary университетінде екі жылдық құқық маманы бағдарламасын бастап білімін жалғастырды. Сонымен қатар, Шығыс Лондон университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. Ол жас спортшыларды даярлайтын элиталық мектеп туралы "Camp Gold" балалар кітаптарының авторы.

Жеңіл атлетикадағы мансабы

2003 жылы Охуруогу жасөспірімдер арасындағы Еуропа чемпионатында 400 метрлік жүгіруде қола медальді жеңіп алды. 2004 жылы 400 метрде AAA чемпионы атанды, 2004 жылғы Афина Олимпиадасында 400 метрлік жүгіруде жартылай финалист болды, сондай-ақ 4 × 400 метрлік эстафета командасы 4-ші орынды иеленді. 2005 жылы 23 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатында ол жеке алтын медальді бір секундтың жүзден бір бөлігімен жіберіп, күміс медальді жеңіп алды. Сондай-ақ, ол 4 × 400 метрлік эстафетада күміс медальді жеңіп алды. 2005 жылғы жеңіл атлетикадан әлем чемпионатында 400 метрлік жүгіруде жартылай финалға өткеннен кейін, Ли Макконнелл, Донна Фрейзер және Никола Сандерспен бірге әйелдер арасындағы 4 × 400 метрлік эстафетада қола медальді жеңіп алды. Охуруогу Англия үшін 2006 жылғы Достастық ойындарында 400 метрлік жүгіруде алтын медальді жеңіп алды, бұл оның жеке рекордтық көрсеткіші – 50,28 секунд. Ол жартылай финалда да, финалда да басты үміткер Тоник Уильямс Дарлингті жеңіп шықты. Допингке қарсы сынақтан үш рет қашып қалғаны үшін бір жылға жарыстардан шеттетілді; біреуі 2005 жылдың қазанында, ал тағы екеуі 2006 жылдың маусым айында болды. Бір жылдық жарыстан шеттетілгеннен кейін 24 күн өткен соң, ол Осакадағы 2007 жылғы әлем чемпионатында алтын медальді жеңіп алды. Ұлыбританиялық спортшы Никола Сандерс ямайкалық Новлен Уильямспен бірге күміс медальді жеңіп алды. Охуруогу әлем чемпионатындағы жеке жарыстардың барлығында – іріктеу кезеңінде, жартылай финалда және финалда жеңіске жетті.

2006 жыл

2006 жылғы Достастық ойындарында Охуруогу командасының басқа мүшелерінің шатасуы салдарынан алтын медальді ұтып ала алмады. Ол Англия үшін 4 × 400 м эстафетасының соңғы кезеңін өткізді, онда команда Австралиядан бір секундтан астам басымдықпен аяқтады, Охуруогу соңында қарқынын күшейтті. Бірақ жарыс аяқталғаннан кейін австралиялықтар наразылық білдіргеннен кейін алтын медальды иеленді, ағылшын командасының жарыс барысында Таша Дэнверс Тэмсин Льюиспен орын алмастырғанда IAAF ережесінің 170-ші тармағын бұзғанын айтты. Австралиялық жеңімпаз Жана Питтман Англия командасына алтын медалін ұсынып, "Олар күнінің ең жылдам уақытын көрсетті және Англия жарыстың нағыз жеңімпазы" деді. Охуруогу 2006 жылғы Еуропа жеңіл атлетика чемпионатында допингке қарсы кодексті бұзғаны үшін жарысқа қатысудан шеттетілді. Ол Әлемдік допингке қарсы кодекстің «қайда екені» деп аталатын жарыссыз допингке қарсы үш сынақтан өтті; біреуі 2005 жылдың қазанында, ал тағы екеуі 2006 жылдың маусым айында. Соңғы сынақ өткізілмеді, себебі Охуруогу екі рет броньдаудан кейін жаттығу орнының соңғы минуттағы өзгерісі туралы тексерушілерге хабарлаған жоқ. Аталған жағдайларға байланысты тәуелсіз комиссия «Бұл құқық бұзушылық тексеруден қашып кету мақсатымен әдейі жасалғанына ешқандай ұсыныс немесе күдік тудырмайды» деп мәлімдеді және әділ жаза 3 ай болар еді. Охуруогу соңғы бұзушылықтан 9 күн бұрын және 3 күн кейін тестілеуден өтті. Британдық Олимпиада қауымдастығы да Ұлыбритания атынан болашақ Олимпиада ойындарына қатысуға өмір бойына тыйым салды. Ол Спорт арбитраждық сотына шағымданып, бірақ бастапқы шешім күшінде қалды, тіпті CAS допингке күдік болмағанын атап өтті. Охуруогу тағы да апелляция берді, триатлоншы Тим Донның прецеденттік жағдайын келтірді. Олимпиадалық тыйым 2007 жылдың 27 қарашасында күштен шығарылды.

2007 жыл

Тыйым аяқталғаннан кейін бір күн өткен соң Охуруогу 2007 жылғы жеңіл атлетика әлем чемпионатында Ұлыбритания құрамасына шақырылды. Ол 2008 жылғы ең жылдам уақытты көрсетті. Осылайша Охуруогу Ұлыбританияның жазғы Олимпиада ойындарында жеңіл атлетикадан 50-ші алтын медалін жеңіп алды. Ол қайтадан 400 метрде Санья Ричардстан кейін әлемдегі екінші орынға ие болды. Охуруогу сондай-ақ 4 × 400 метр эстафетасында қола медальді жеңіп алған команданың құрамында болды, бастапқыда 5-ші орынды алған, бірақ 3-ші және 4-ші орындардағы командалардың допингке байланысты дисквалификациялануынан кейін 3-ші орынға көтерілді.

2009 жыл

Туриндегі жабық ғимараттағы Еуропа чемпионатының алдында дайындалып жатқан Охуруогу Бирмингем Гран-приінде 60 метр және 200 метр қашықтықтағы жеке рекордтарын жаңартты. Ол 2009 жылғы Манчестер қалалық ойындарында өнер көрсетіп, 150 метрлік финалда 17,10 секундпен екінші орынды иеленді. Фанни Бланкерс Коен ойындарында 200 метр қашықтықта 22,85 секунд жеке рекордтық нәтиже көрсетіп, екінші орын алды. Ол сол жылдың шілде айында Бирмингемде өткен UKA чемпионатында 400 метр қашықтығы бойынша ұлттық чемпион атанды, бірақ IAAF Алтын лигасының жарыстарында осы қашықтықтағы уақыты мен нәтижелері көңіл көншітпеді. 2009 жылғы маусымда ол 51 секундты бұза алмады, бұл әлемнің жетекші спринтері Ричардстың 49,23 секундтік көрсеткішінен айтарлықтай кем болды. Бұлған бұлшық етінің проблемасы оны Лондон Гран-приінен шығаруға мәжбүр етті, соның салдарынан ол әлем чемпионатының титулын қорғай ала ма деген күмәнді туды.

2011 жыл

Охуруогу 2011 жылғы әлем чемпионатына Ұлыбритания құрамасына іріктелді. Жалған старттан кейін ол 400 метрлік жүгіруден жекелей сында дисквалификацияланды.

2012 жыл

Стамбулда өткен 4 × 400 м эстафетасында Шана Кокс пен Никола Сандерстің кезеңдерінен кейін Охуруогу Ұлыбритания үшін үшінші орында қабылдады. Охуруогу эстафета жетегін Перри Шейкс Дрейтонға табыс етіп, Санья Ричардс Росске қарсы тұрып, Ұлыбританияның әйелдер арасындағы 4 × 400 м эстафетасында IAAF World Indoor Championships-тың алғашқы медалін жеңіп алды. Охуруогу 2012 жылы Лондон Олимпиадасында 400 метрлік жүгірісте күміс медаль жеңіп алды. Ұлыбританиялық спортшылар арасындағы шарада Санья Ричардс Росс алтын медальді жеңіп алды, ал Охуруогу қарқынды финиш жасап, Диди Троттер мен Амантел Монтшоны бірнеше мыңнан бір секундқа еңсеріп күміс медальді иеленді. Троттер үшінші орынды алды. Ричардс Росс 49,55 секундта жеңіске жетті, ал Охуруогу маусымдағы үздік көрсеткішін 49,70 секундқа жеткізді, бұл оның 50 секундтан төмен жүгіруінің үшінші реті болды. Охуруогу титулын қорғай алмағанына өте қайғылы екенін айтты. Оның отбасы Стратфордтағы Олимпиада стадионынан бір шақырымдай қашықтықта тұрғандықтан, 2005 жылы Лондон Олимпиадасын өткізу құқығын алғанда, ол Ойындардың ресми беті ретінде таңдалды, бірақ дисквалификациядан кейін оның суреті жарнамалық материалдардан алынып тасталды. Охуруогу Олимпиадаға дайындық кезеңін тыныш өткізді, ал «постерлік қыз» имиджі Джессика Энниске жүктелді.

2014 жыл

Охуруогу 2014 жылғы IAAF World Indoor Championships-те әйелдердің 4 × 400 м эстафетасына қарындасы Виктория Охуруогумен бірге қосылды, бұл жарыста Ұлыбритания екі жыл бұрын Стамбулда жеңіп алған титулын қорғауға тырысты, бірақ команда қола жүлдесіне ие болды.

2015 жыл

Жарақаттарға толы маусымға қарамастан, Охуруогу әлем чемпионатына, 2008 жылы Пекинде Олимпиада жеңісін тойлаған аренаға, 400 метрлік жүгіруде финалға өтті, ол бұл чемпионатқа есімді қорғаушы ретінде келді. Ол 50.63 секундтық нәтижемен сегізінші орынды иеленді. Сонымен қатар, ол сол чемпионатта Ұлыбританияның 4 × 400 метрлік эстафета командасын бастап, олардың қола медаль жеңіп алуына көмектесті.

2016 жыл

Охуруогу 2016 жылғы Рио Олимпиадасында 4 × 400 метрлік эстафетада қола жүлдесін жеңіп алды, соңғы кезеңді осы ол жүгірді. Бірінші үш кезеңді Эйлид Дойл, Аника Онуора және Эмили Даймонд жүгірді, олар 3:25.88 уақытпен АҚШ және Ямайкадан кейін финиш сызығын кесті.

2017 ж. және зейнетке шығу

Охуруогу 2017 жылы туған қаласы Лондонда өткен әлем чемпионатында жеке 400 метрге іріктеуден өтпеді, сол жылдың маусым айында Ұлыбритания чемпионатының іріктеу кезеңінде өзінің жылуында үшінші орын алып, жеке нәтижесінен бес секунд қалып қойды. Ол кейін 2017 жыл өзінің соңғы жарыс маусымы болатынын және егер таңдалса, әлем чемпионатында 4 × 400 метр эстафетасында қатысуға дайын екенін мәлімдеді. Ол әлем чемпионатына іріктемегенімен, чемпионатқа барып, британдық әйелдердің 4 × 400 метр командасын қолдады, олар онда күміс медаль жеңіп алды. Сонымен қатар, ол 4 × 400 метр командаластарымен бірге 2009, 2011 және 2013 жылғы әлем чемпионаттарынан үш медаль алды, себебі бұл чемпионаттарда Ұлыбритания командасынан озып кеткен Ресей командалары допинг қолданғаны үшін дисквалификацияланды. Британдық командалар 2009 және 2011 жылдары қола, ал 2013 жылы күміс медаль алды. 2018 жылдың маусым айында Британдық жеңіл атлетика чемпионатының бірінші күні Охуруогу бәсекелестіктен кетуін растады, 2017 жылдың соңында зейнеткерлікке шығуға дайын болмағанын, бірақ соңғы жаттығулары жарақаттары мен оқуының нәтижесінде шектелгенін айтты.

Жеке рекордтар

Іс-шараның ең жақсы орны Күні 60 метр 7.54 секунд Бирмингем, Англия 21 ақпан 2009 жыл 100 метр 11.35 секунд Ирвин, Калифорния, АҚШ 4 мамыр 2008 жыл 200 метр 22.85 секунд Хенгело, Нидерланды 1 маусым 2009 жыл 400 метр 49.41 секунд Мәскеу, Ресей 12 тамыз 2013 жыл