Энн Лесли Браун: Оқу-оқыту психологиясындағы жаңа тәсілдер мен зерттеулер

Кіріспе

Британдық білім беру психологы Энн Лесли Браун (1943-1999) – балаларды жақсы оқуға үйрету әдістемелерін жасаған білім беру психологы. Адамның есте сақтау қабілетіне деген қызығушылығы Браунды есте сақтауды жақсартуға және есте сақтау тапсырмаларындағы даму айырмашылықтарын анықтауға бағытталған белсенді есте сақтау стратегияларына назар аударуға жетеледі. Балалардың оқудағы қиындықтары көбінесе қорытынды шығару сияқты метакогнитивтік стратегияларды қолдана алмауынан туындайтынын түсінуі білім беру психологиясы теориясы мен оқыту тәжірибесінде маңызды прогреске әкелді.

Білім беру саласындағы ғылыми-зерттеуге үлес қосу

Өзінің зерттеулері арқылы Браун және оның әріптестері кейбір метакогнитивтік стратегиялар, мысалы, жалпы проблемаларды шешу тәсілдері сияқты, қорытындылау және өзін-өзі тексеру сияқтылары, басқа стратегияларға қарағанда артықшылықтарға ие екенін болжады. Мағынасыз материалды еске түсірудің орнына, зерттеулер материалды байланыстыруға қадам басқан, бұл Браунға мәтінді түсіну саласындағы одан әрі зерттеулерге мүмкіндік берді. Сыншылар Браун мен Кампионенің FCL жобасы Дьюидің жұмысынан қалай ерекшеленетінін және Дьюи жетіспеген жерде табысқа жете алатынын сұрады. Браун мен Кампионе FCL жобасына қолданылған тәсілдер Дьюидің ерте туындыларымен ұқсас болғанымен, арасында айырмашылықтар бар екенін мәлімдеді. Жобаға деген көзқарас – ашылу арқылы оқыту және дидактикалық оқыту теорияларының арасындағы алтын ортаны табу болды. Браун мен Кампионе пікірінше, бағытталмаған ашылу қауіпті болуы мүмкін, ал дидактикалық оқыту пассивті оқушыларға әкелуі мүмкін. Сондықтан Браун мен Кампионенің «бағытталған ашылу» тәсілі екеуінің арасындағы орталық шешім болды. FCL-де студенттер өздері дайындаған оқу бағдарламасы арқылы өздерінің оқуын жоспарлауға ынталандырылды, осылайша бірлескен зерттеушілер рөлінде әрекет етті. Мұғалім немесе жетекші, зерттеу процесін үлгілеуге, дамытуға және ашылуды жүйелі зерттеу нысандарына бағыттауға жауапты болды. Жобада студенттерге өздерінің білімімен бөлісуге және дайындаған материалдары туралы пікір алмасуға мүмкіндік беретін өзара оқыту әдісі де пайдаланылды. FCL сыныбының оқу бағдарламасы – бағдарламаның маңызды ерекшелігі болды. Оқу бағдарламасына байланысты, сыныптағы іс-әрекеттер студенттің одан әрі дамуына көмектесетін түрлі тақырыптар мен бөлімдерді дамытты. Биологиялық тақырыптар өзара тәуелділік пен бейімделуді, ал қоршаған орта ғылымы тақырыптары тепе-теңдік, бәсекелестік және ынтымақтастық мәселелерін қамтыды. Браун мен Кампионе тобының арқасында FCL зерттеулері сыныптағы және зертханадағы зерттеулер арасындағы өзара әрекеттестікті күшейтті. Зертханада жүргізілген зерттеулер балалардың даму үлгілерін жақсырақ түсінуге мүмкіндік берді, ал бұл сыныптағы байқауларға жол ашты, онда салыстырмалы түрде бақыланатын жағдайда гипотезаларды жүйелі түрде зерттеуге болады.

Through her research, Brown and her colleagues hypothesized that some metacognitive strategies, such as general problem solving routines like summarizing and self testing, had advantages over other strategies i. e. mnemonic instruction. Instead of recalling relative meaningless material, studies moved towards connecting the material, which allowed Brown to move towards further research in text comprehension. Critics questioned how Brown and Campione's project of FCL would differ from Dewey and perhaps succeed where Dewey did not. Brown and Campione assure that while the approaches to the FCL project are similar to Dewey's early works, there are also differences. The approach to the project was to create a program that met between the theories of discovery learning and didactic learning. According to Brown and Campione, discovery learning that was unguided could potentially be dangerous, while didactic study led to passive learners. Therefore, Brown and Campione's approach of "guided discovery" was the middle ground between the two. In FCL, students were encouraged to design their own learning through a curriculum they prepared themselves therefore acting as collaborative researchers. A teacher, or guide, is then responsible for modeling, fostering, and guiding the process of discovery into forms of disciplined examination. The project also utilized reciprocal teaching, which allowed students to study and share their expertise with a group and discuss material they have prepared themselves. The curriculum of a FCL classroom was a key feature to the program. Depending on the curricula, the classroom activity fostered various themes and units that aided in the further development of the student. Biological themes included interdependence and adaptation while environmental science themes included balance, competition, and cooperation. Through the Brown and Campione team, the FCL research enhanced the interaction between classroom and laboratory research. Research conducted in a laboratory allowed a better understanding of the developmental patterns demonstrated by children and in turn gave rise to classroom observations in which hypotheses could be systematically explore in relatively controlled environments.

Шығармалары

Палинсар, А. С., және Браун, А. Л. (1984). Түсінуді дамытуға және түсінуді бақылауға бағытталған өзара оқыту әдісі. Таным және нұсқау, 1(2), 117–175. (159 Сілтеме, PsycINFO)
Браун, А. Л. (1992). Сынып ортасында күрделі араласуларды жасаудағы теориялық және әдістемелік қиындықтар: Дизайн эксперименттері. Оқу ғылымдары журналы, 2(2), 141–178. (147 Сілтеме, PsycINFO)
Браун, А. Л., және Кампионе, Дж. К. (1994). Оқушылар қауымдастығында басшылықпен жүзеге асырылатын зерттеу. К. МакГилли (ред.) «Сабақтар: танымдық теория мен сабақ тәжірибесін интеграциялау». Кембридж, Массачусетс: MIT Press/Bradford Books. Браун, А. Л., және Кампионе, Дж. К. (1996). Психологиялық теория және инновациялық оқу ортасын жобалау: Процедуралар, принциптер және жүйелер. L. Schauble & R. Glaser (ред.) «Оқынудағы инновациялар: білім берудің жаңа ортасы» (289–325 бб.). Мава, Нью-Джерси: Эрлбаум.