Еден медальондары: түрлері, материалдары (тас, ағаш, металл, плитка). Мозаика, интарсия, маркетри әдістерімен жасалуы. Еден дизайнына арналған шешімдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Еден медальоны – еден дизайнының орталық элементі болып табылады және табиғи тас, ағаш, металл, плитка, шыны сияқты әртүрлі еден материалдарынан жасалуы мүмкін, сондай-ақ еденге жарамды басқа да материалдардан да жасауға болады. Үлгіні жасау үшін мозаика, интарсия және маркетри сияқты әр түрлі әдістер қолданылуы мүмкін. Мозаикада еден материалдарының кішкентай бөліктері біріктіріліп, белгілі бір үлгі құралады. Бұл тікелей, жанама немесе қос жанама әдіс арқылы жасалуы мүмкін. Тікелей әдісте кішкентай бөліктер цемент сияқты байланыстыратын материалға тікелей орналастырылады. Жанама әдіс қолданылғанда, бөліктер уақытша жабысқышпен қағазға немесе басқа материалға сырт бетімен төмен қаратып жабыстырылады. Дизайн аяқталғаннан кейін, бүкіл бөлік еденге орнатылып, қағаз алынып тасталады, соның нәтижесінде мозаикалық еден ашылады. Интарсияда бөліктер бір-біріне тігізгіштей етіп кесіліп, үйлеседі. Бұл бөліктер маркетриде қолданылатын бөліктерге қарағанда әдетте қалың болады және көбінесе ламинатталғаннан гөрі толық қалыңдықта жасалады. Еденге арналған үлгі әдетте төмен қаратып жасалады, осылайша беті тегіс болып қалады, содан кейін айналдырылып еденге көшіріледі. Маркетри көбінесе ағаш өңдеумен байланысты, бірақ кез келген жұқа материалмен жасалуы мүмкін. Маркетриде өте жұқа қаптама, әдетте 1/16 дюйм немесе одан да азырақ қалыңдықта болады, пішінге кесіліп, содан кейін басқа бетке ламинатталады. Инкрустация маркетриге қарағанда қалың болады, әдетте 1/8-ден 5/8 дюймға дейін қалыңдықта болады және материалдың ішіне орнатылады. Мозаика интарсия мен маркетриден айқын түрде ерекшеленеді. Интарсия мен маркетри өте ұқсас көрінуі мүмкін, бірақ жартылай қымбат немесе қымбат материалдар қолданылған кезде маркетри жиірек кездеседі. Луис Х. Салливан сияқты сәулетшілер кеңістіктерде егжей-тегжейлі элементтердің жоқтығын көрсету үшін оларды бірегей орталықтарды жасау үшін пайдаланды. Бұл 1904 жылғы Карсон Пири Скотт және компания деп аталатын дүкенінің дизайнында кеңінен көрініс тапты.
A floor medallion is generally a centerpiece of flooring design that can be made with various flooring materials, including natural stone, wood, metal, tile, glass or a variety of other materials suitable for flooring. The pattern can be created using various methods such as mosaic, intarsia, and marquetry. With a mosaic, small pieces of flooring material are put together to develop a pattern. This can be done in a direct, indirect, or double indirect method. In the direct method small pieces are set directly into a bonding substrate like cement. Using an indirect method the pieces would be placed face down against paper or other material with a temporary adhesive. After the design is completed face down the entire section would be set into the floor and then have the paper removed, revealing the mosaic floor. With intarsia pieces are cut to fit together like a puzzle. The pieces are generally thicker that those used in marquetry, and often full thickness rather than being laminated. For flooring the pattern is generally created face down so that it remains level and then flipped over and transferred into the floor. Marquetry is often associated with woodworking, but can be done with any thin material. With marquetry very thin veneer, generally 1/16 inch or less and is cut to shape and then laminated over another surface. Inlay is thicker than marquetry, generally 1/8 to 5/8 inch thick, and is set within the material. Mosaics have a distinctly different appearance than intarsia or marquetry. Intarsia and marquetry can appear very similar, but marquetry is much more common when semiprecious, or precious materials are being used. Architects like Louis H. Sullivan used these to create unique centrepieces within spaces usually presenting an absence of detail. This was widely exhibited in his design of the 1904 department store known since that time as Carson Pirie Scott and Company.