Кіріспе

Эозинофильді фасцит (/iː/ə/,/s/ɪ/n/ə/'f/ɪ/l/ɪ/k/, /f/æ/ʃ/i/'aɪ/t/ɪ/s/, /iː/oʊ//, //, /f/æ/s/i/), сондай-ақ Шулман синдромы деп аталады, фасцияға, басқа да байланыстырғыш тіндерге, оларды қоршаған бұлшық еттерге, қан тамырларына және жүйкелерге әсер ететін қабыну ауруы. Фасциттің басқа түрлерінен өзгеше, эозинофильді фасцит көбінесе өзінен-өзі шектеледі және қолдар мен аяқтармен ғана шектеледі, бірақ кейде кортикостероидтармен емдеу қажет болуы мүмкін, ал кейбір жағдайларда апластикалық анемиямен байланысты. Бұл жағдай алғаш рет 1974 жылы сипатталған. Сирек кездесетін белгілеріне буын ауруы және карпальді туннель синдромы жатады.

Себеп

Көптеген жағдайларда себебі анықталмайды, бірақ қарқынды жаттығулар, гемодиализді бастау, Borrelia burgdorferi инфекциясы және статиндер, фенитоин, рамиприл және тері астына салынатын гепарин сияқты кейбір дәрілер бұл жағдайды тудыруы мүмкін.

Диагностика

Діагноз қоюдың кілті – эозинофилиямен қатар тері өзгерістерін байқау болып табылады, бірақ ең нақты тест – тері, фасция және бұлшық еттің биопсиясы.

Емдеу

Емдеудің қалыпты әдістеріне преднизон сияқты кортикостероидтар жатады, бірақ гидроксихлорохин сияқты препараттар да қолданылады. Емді ерте бастағанда, ішкі органдарға зақым келмесе, көбінесе жақсы нәтиже күтіледі.

Эпидемиология

Бұл аурудың көрінісі көбінесе қырық-елу жас шамасында басталады, бірақ балаларда да кездеседі. Әйелдерде немесе ерлерде осы жағдай жиірек болатыны әлі анық емес; науқастардың саны аз, және зерттеулердің нәтижелері әртүрлі деректер көрсетеді.