Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1240–1241 жылдардағы қақтығыс ұқсас терминдер
1240–1241 conflict
similar terms
Фаенца қаласының қоршауы 1240 жылдың тамызынан 1241 жылдың 14 сәуіріне дейін гвельфтер мен гибеллиндер соғысы аясында болды. Бұл әскери қақтығыста Киелі Рим императоры Фредерик II Фаенца қаласын қарқынды түрде қоршап, қаланы сәтті басып алды.
The siege of Faenza occurred from August 1240 to April 14, 1241, during the course of the wars of the Guelphs and the Ghibellines. In this military confrontation, the Holy Roman Emperor Frederick II aggressively laid siege to the town of Faenza and successfully captured the city.
Өмірбаян
1237 жылдың тамызында Фридрих II Солтүстік Еуропадан Киелі Рим империясының Солтүстік Италиялық иеліктеріне оралды. Ол Германия мен Австриядағы мәселелерін реттеді, соның ішінде ұлы Конрадты Германия патшасы етіп сайлады және Австрияның бүлікші герцогын жеңіп алды. Бұл табыстарымен аяқтасқан император әскер жинап, өзінің империясындағы көтерілісші солтүстік Италия қалаларын қайта бақылауға алуға көшті.
In August 1237, Frederick II returned to the northern Italian domain of the Holy Roman Empire from northern Europe. He had just put his affairs in Germany and Austria in order, including electing his son Conrad as the King of Germany and vanquishing the rebellious Duke of Austria. With these accomplishments complete, the Emperor assembled an army and turned his attention to reasserting control over the rebellious northern Italian cities in his Empire.
Ломбардия мен Италия үшін соғыс
1237 жылдың соңында Фредерик II мен оның гибеллиндік одақтастары Солтүстік Италияға жеткен соң, Мантуя және Феррара қалаларын жылдам басып алды. 1237 жылдың 27 қарашасында император әскері Кортенуова шайқасында Ломбард Лигасын қатты жеңді. 1238 жылдың тамызында Фредерик II Брешия қаласын қоршау арқылы жаулауға тырысты; бұл әрекет сәтсіз аяқталды және қазан айында келісімге келді.
Once he reached northern Italy in the late summer of 1237, Frederick II and his Ghibelline allies quickly captured the cities of Mantua and Ferrara. Then on November 27, 1237, the Imperial army decisively defeated the Lombard League at Cortenuova. In August 1238, Frederick II attempted to capture the city of Brescia by means of a siege; this effort failed and in October an armistice was put in place.
Папа Григорий IX әрекет етеді
Фридрих II-нің осы әрекеттері және Киелі Рим империясының бүкіл Италияны басып алу мүмкіндігі көп ұзамай Папа Григорий IX-қа қауіп келтірді. Қорғану үшін Григорий IX 1239 жылдың басында Фридрих II-ге қарсы шабуылға көшті. Біріншіден, Папа Венеция және Генуя республикаларымен одақ құрып, Ломбард Лигасын қолдауын білдірді. Содан кейін 1239 жылдың наурыз айында Григорий IX Фридрих II-ні он қылмыс жасағаны үшін, оның ішінде "Римде Папа мен кардиналдарға қарсы бүлік шығаруға" және "Папаның өзі мен Ломбардтар арасындағы шешімін сыйламағаны үшін" қауымнан шығарды. Бұған қоса, Григорий IX императорға қарсы крест жорығын жариялап, Папаның жауларына қарсы күресу үшін үлкен гвельф әскерін жинады. Ақырында, Папа Фридрих II-ге қатысты айыптау оның империясын жоюды да қамтитынын жариялады және неміс князьдеріне жаңа сайлау өткізуді бұйырды.
These actions of Frederick II and the possibility that the Holy Roman Empire would dominate all of Italy soon became threatening to Pope Gregory IX. In defense, Gregory IX went on the attack against Frederick II in the early months of 1239. First the Pope formed an alliance with the republics of Venice and Genoa and asserted his support of the Lombard League. Then in March 1239 Gregory IX excommunicated Frederick II for ten crimes including inciting "rebellion in Rome against the Pope and Cardinals" and being in "contempt of the papal decision between himself and the Lombards." In addition, Gregory IX proclaimed a Crusade against the Emperor and raised a large Guelph army to fight against the enemies of the Pope. And finally, the Pope declared that excommunication included for Frederick II a forfeiture of his Empire, and instructed the German princes to move forward with an election.
Фредерик II мен Папа Григорий IX арасындағы соғыс
Нәтижесінде Киелі Рим империясы мен Папа Григорий IX арасында ұзақ және созылған соғыс болды. 1239 жылы Фредерик II ұлы Энционы Италиядағы өкілі немесе лейтенанты етіп тағайындағанда шайқастар басталды. Энцио солтүстікте Романьяда және орталық Италияда Анкона маркасында жеңіске жетті. Гвельфтер Равеннада гибеллиндерді жеңіске қабылдаса, гибеллиндер Болоньяны жеңді. Фридрих II Миланды қоршауға алуды қарастырды, бірақ ойын өзгертіп, әскерін Тосканаға басқарып, Пизада Рождествоны тойлады. 1240 жылы Фридрих II оңтүстікке жылжыды. Ол Лукка, Сиена және Ареццо қалаларын басып алды. Фридрих II оңтүстікке қарай Папаның территориясына қарай аттанып, Фолиньо қаласын жаулады. Фолиньо және Витербо тұрғындары Киелі Рим императорына адалдықтарын білдірді. Рим азаматтары қысқа уақытқа Фридрих II-ге жақын болды, бірақ Григорий IX олардың адалдығын қайта жеңіп алды. Римге шабуыл жасамай, Фридрих II әскерін Италияның оңтүстігіне, Апулиядағы Папаның қоздырған бүлігін басу үшін алып барды. Оңтүстік Италияда Фридрих II Беневенто және Сент-Анджело қалаларына шабуыл жасап, оларды қиратты. Осы уақытта Италияның солтүстігінде Феррара Венецияға бас иді. Гвельфтер Падуаға сәтті шабуыл жасамады, бірақ Мантуяны басып алды. Оңтүстікте Фридрих II жаңа Апулия армиясын құрып, 1240 жылдың 8 тамызында Равенна қаласы берілген жерге беттеді. Содан кейін Фридрих II бұрын гибеллиндерді қуған және қазір 36000 гвельфтің мекендейтін Фаенца қаласына назар аударды.
The result was an extended and prolonged war between the Holy Roman Empire and Pope Gregory IX. Fighting began in 1239 when Frederick II named his son Enzio his Vicar or Lieutenant in Italy. Enzio won victories in north at Romagna and in central Italy at the Marche of Ancona. The Guelphs defeated the Ghibellines at Ravenna but the Ghibelline defeated the Bolognese. Frederick II considered a siege on Milan but changed his mind and led his army into Tuscany,where he spent Christmas in Pisa. In 1240 Frederick II advanced south. He captured the cities of Lucca, Siena, and Arezzo. Frederick II continued south into Papal territory and captured the city of Foligno. The citizens of Foligno and Viterbo declared their loyalty to the Holy Roman Emperor. For a while the citizens of Rome leaned toward Frederick II, but Gregory IX won back their loyalty. Rather than attack Rome, Frederick II took his army to southern Italy to address a papal incited rebellion in Apulia. In southern Italy Frederick II attacked and razed Benevento and St. Angelo. Meanwhile, in northern Italy, Ferrara surrendered to Venice. The Guelphs unsuccessfully attacked Padua but captured Mantua. In the south, Frederick II raises a new Apulian Army and moves where the city of Ravenna surrendered on 8 August 1240. Next Frederick II set his sights on Faenza, a city that had previously expelled its Ghibellines and were now the home of 36,000 Guelphs.
Фаенцаның қоршауы
1240 жылдың тамызында Фаенца қаласын қоршау басталғанда, Фаенца тұрғындары бастапқыда қуанды, себебі Фредерик II-нің әскеріне жалақы төлеуге жеткілікті ақшасы болмады және ол былғарыдан жасалған "монеталар" пайдалануға көшті. Бірақ, Фредерик II-нің құндылығы жоқ былғары "монеталарын" оның әскері оның сөзіне сене отырып, тез қабылдағанын көргенде, тұрғындардың көңілі түсті. Фредерик II капитуляцияласу туралы келіссөздер жүргізуге тырысты, бірақ Григорий IX-тың елшілері Фаенцалықтарға Милан мен Болоньядан көмек келетінін мәлімдеді. Алайда Милан мен Болоньядан ешқандай көмек келген жоқ. Венециялықтар Фредерик II-нің әскерін Фаенцадан Апулия жағалауына шабуыл жасап, аулаққа шығаруға тырысты, бірақ Фредерик II өз әскерін лагерде қалдырып, Апулияны өздері қорғауға рұқсат берді. Фаенцаның соңғы үміті – қыс Фредерик II-ні шегінуге мәжбүр етеді деген еді. Бірақ Фредерик II бұл жолы да бекем тұрып, әскеріне жаман ауа-райына төтеп бере алатын үйлер салуды бұйырды. Қоршаудағы қалада азық-түлік азайғанда, тұрғындар әйелдері, балалары және соғысқа қатыспайтын азаматтарын қаладан шығаруға рұқсат сұрады. Фредерик II бұл өтінішті қабылдамады, себебі ол мұндай қадам қала ішінде қалған жауынгерлердің қоршауын ұзартуға себеп болады деп білді. Соңында, азаматтар қаладан қауіпсіз шығуға рұқсат берілсе, капитуляциялауға келісті. Бірақ Фредерик II өзіне қарсы жасалған бұрынғы жасақтар, оның ішінде оны өлтіруге жасалған қастандықтарға байланысты ешқандай уәде бермеді. Ақырында, 1241 жылдың 14 сәуірінде аштық пен қала қабырғаларының нашарлауының салдарынан, тұрғындар шартысыз капитуляциялады. Фаенцаны қорғағандар өлім жазасын күтіп қаладан шыққанда, Фредерик II оларды шартысыз кешірді.
When the siege of Faenza began in August 1240, the citizens of Faenza were at first encouraged when they saw that Frederick II did not have hard currency to pay his soldiers and resorted to "coins" struck from leather. However, the citizens were soon discouraged when they saw that Frederick II's intrinsically worthless leather "coins" were readily accepted upon his word by his army. Frederick II attempted to negotiate a surrender however the Faenzans were told by Gregory IX's emissaries that help from the Milanese and the Bolognese would be forthcoming. No help ever came from the Milanese or the Bolognese. The Venetians attempted to draw Frederick II's forces away from Faenza by raiding the Apulian coast, but Frederick II kept his soldiers in camp and let the Apulians defend Apulia. Faenza's last hope was that the winter would force Frederick II to retreat. Here again Frederick II held fast, ordering his army to build huts that would withstand inclement weather. When food supplies ran short in the besieged city, the citizens sought permission to send out their women, children, and non combatants. This request was denied by Frederick II as he knew that such an act would only prolong the siege of those fighting men that remained inside the city walls. Ultimately, the citizens offered to surrender if they would be allowed to leave the town with their safety protected. Here again Frederick II refused to make any promises because of past offenses against him including an assassination attempt. Finally the citizens surrendered unconditionally on 14 April 1241 when famine and the condition of the city walls gave them little choice. As the defenders of Faenza exited the city expecting death sentences, Frederick II pronounced their unconditional pardon.
Соңғы нәтиже
1241 жылы соғыс Папа үшін бұрыңғыдан да қиын жалғасты. Григорий IX мойынсұнуға шешім қабылдады; ол бітімге және бейбітшілік шартына келіссөздер бастауға кірісті. Келіссөздер ешқандай нәтиже бермеген соң, Папа бейбітшілік келіссөздерін тоқтатып, жалпы кеңес шақырды. Фредерик II Гильо шайқасында теңізде дінбасыларды тоқтап, жалпы кеңес делегаттарының жиналуына бөгет жасады. Фридрих II Римге қарай жорық жасады, бірақ 1241 жылдың 22 тамызында Григорий IX қайтыс болды. Фридрих II шіркеумен соғыс емес екенін айтып, Римге шабуылды тоқтатты. Фредерик II жаңа Папа сайланғанда Сицилияға кетті.
In 1241 the war continued to go badly for the Pope. Gregory IX decided to yield; he moved to begin negotiations for a truce and peace treaty. When the talks went nowhere, the Pope stopped the peace negotiations and called for a General Council. Frederick II prevented the delegates of the General Council from assembling by intercepting the prelates at sea at the Battle of Giglio. Frederick II advanced on Rome, but on 22 August 1241 Gregory IX died. Frederick II called off the attack on Rome, saying that he was not at war with the church. Frederick II went to Sicily while a new Pope was elected.